Pibl

Het moet nu niet gekker worden allemaal. Van mijn goede vriend Alexei, docent muziek aan het conservatorium in Novosibirsk, krijg ik net een mailtje. Hij heeft een novel geschreven over levensfylosofie. Daar is hij altijd druk mee bezig, en heftig over in discussie met iedereen die dat maar wil. Toen-ie vorig jaar hier op visite was hebben we daar driftig over zitten delibereren aan de keukentafel. We hadden het toen (zondag 09-03-2003, item Bezoek) over de Zodiac en het twaalftonig stelsel van onze westerse muziek. Uit de combinatie van die twee kan volgens Alexei heel wat worden afgeleid. We discussieerden ons een pot koffie door, maar kwamen er natuurlijk niet uit. Dat soort vraagstukken los je nu eenmaal niet op in een paar uur argumenteren in de keuken. Het discussie-onderwerp is -als ik het goed begrijp- de basis voor de novel geworden. Zeg maar de rode draad, de plot-bepaler. En wat gebeurt er nu: PB is als karakter Pibl opgenomen in dat boek. Het fijne weet ik er nog niet van: het boek moet nog worden gedrukt, en is bovendien voorlopig alleen nog in het Russisch verkrijgbaar. En dat leest voor PB moeilijk weg. Maar er is hoop, want er komt over een poosje een engelse vertaling. En dan maar eens lezen wat voor fraais Pibl allemaal te berde brengt. Met enige welgeproportioneerde overschatting zou je kunnen zeggen dat PB zich een piepklein plekje heeft veroverd in de Russische literatuur. Ik heb iets met die Russen. Eerst conservatorium-studente klassieke muziekwetenschappen Olga, die mijn muziekjes zo ongeveer de hemel in schreef (woensdag 25-09-2002, item Russische Recenties), en nu weer dit. Misschien toch maar eens een cursus Russisch voor Dummys gaan volgen. Ben ik niet meer afhankelijk van onzorgvuldig werkende online vertaalmachines.