Ze werkt pas een week of vier bij ons in het gebouw. Via een uitzendbureau. Ze rookt ook, en komt dus af en toe naar buiten om te paffen, net als PB. Ze is lang, slank, heeft prachtig lang donker haar, en ogen waar je in kunt verdrinken. Ze kijkt de wereld lachend, recht en open aan, met een kaarsrechtop trotse houding. Met elke dag kleding aan, die duidelijk met zorg bij haar verschijning is gekozen. Met een vleugje artistiek. Staat elke dag ronduit mooi. Wanneer je echter diep in haar ogen kijkt smeult daar iets. Geen idee wat, ik ken haar verder niet. Ik weet niet eens hoe ze heet.
Vanmiddag kwam ik er toevallig achter. Raakte met haar aan de babbel tijdens de rookpauze. Ze woonde in Apeldoorn, in haar huisje. Waar ze vijf jaar met haar vriend had gewoond. Die met zijn auto tegen een boom knalde. Op slag dood. Weg vriend. Weg dromen. Weg vertrouwd bestaan. Ze had een hele tijd thuis gezeten. Was uiteindelijk toch maar weer aan het werk gegaan via een uitzendbureau. Om weer aan de wereld te wennen. Het ging wel weer goed, zei ze. Haar moeder is beeldhouwster. En ze wil graag een keer naar Italie waar ze een prachtige beeldentuin weet.
Ik keek haar mooie ogen in en begreep wat daarbinnen smeult. Een verdriet, dat ze op een bewonderenswaardige en prachtige manier weet om te zetten in een stralende aanwezigheid. Een verdriet, dat ze veilig heeft opgeborgen op een goed plekje in haar hart. Waar ze af en toe naar kijkt, om vervolgens weer door te gaan. Want ze moet verder.
PB is niet zo snel onder de indruk van iemand. Deze vrouw echter heeft in een klap mijn hart gestolen. De kracht, die zij uitstraalde vanmiddag op dat bankje in de zon, was ronduit prachtig om te zien. 31 is ze, een knappe verschijning, met nog een heel leven voor zich. Wie zich na zo'n heftige klap op zo'n manier weer overeind weet te takelen heeft het bij PB helemaal gewonnen.
Toen ze al weer naar binnen was heb ik haar hoofd heel zachtjes tussen mijn handen genomen, en haar een zachte kus op het voorhoofd gedrukt. Bij wijze van... ja wat, ik weet het eigenlijk niet. Respect? Of misschien wat anders?
Feit is wel, dat het spontaan klikt tussen deze dame en PB. Zoiets overkomt je maar zelden in je leven. Ga daar voorzichtig mee om als het je gebeurt. Voor je het weet barst de spontane klik weer in duizend stukken uiteen en gaat iets moois verloren voordat het echt mooi kon worden...
Posted by PB at 10.06.05 21:15