Zomaar wat rederingen van Amerikaanse kids, ergens van Internet geplukt:
Wetenschap: “The moon is a planet just like the earth, only it is even deader.”
Biologie: “Blood flows down one leg and up the other.”
Conclusie na lang nadenken: “The skeleton is what is left after the insides have been taken out and the outsides have been taken off. The purpose of the skeleton is something to hitch meat to”.

Nou zitten we met z’n allen in een prijsspiraal waarin alles alleen maar duurder wordt. Slimme economen argumenteren zich een slag in de rondte om te verklaren waarom dat zo is, en waarom het alleen nog maar erger zal worden. Wat is dat toch? Kan er nou niet eens een echt slimme econoom opstaan die pro-actief iets verzint waardoor de prijsspiraal naar beneden in gang wordt gezet?

Iemand nog iets van Ratelband gehoord? Laatste bericht eerder deze week: gestrand in Jordanie want hij komt Irak niet in. Paspoort ligt nog op de ambassade in Den Haag, of iets dergelijks. Zit er kennelijk ergens diep weggedoken toch nog een vlokje verstand in Saddam.

Ook een beetje dat lastergeleuter van prinses Maragarita en haar kerel gevolgd? Ten eerste: als ik die prinses op foto’s zie kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat we hier kijken naar een verwrongen dametje. Ze kijkt ook een beetje zo. Gniepig eigenlijk. Ik zou er niet graag elke ochtend naast wakker worden in elk geval. Elke ochtend een rolberoerte is bepaald niet goed voor de gezondheid, lijkt mij. Als ik er dan bij bedenk, dat ze nogal rancuneus de Oranje-boel aan het verzieken is, krijg ik dezelfde smaak in de mond als wanneer ik bij de lokale pizzaboer de basispizza Margharita bestel: maatje te klein, weinig of geen smaak, laf.
Ten tweede: als ik die kerel van d’r zie (ik krijg die dubbele naam van die vent maar niet in mijn hoofd geprent) stijgt bij mij het vertrouwen bepaald niet tot ongekende hoogte. Een beetje een glad padjakkertje is het, euver het peurd geteuld. Dubbele naam, dus dan ben je wat. Begrijp-U-wel? Is vermoedelijk mislukt als directeur en probeert nu op deze manier centjes binnen te halen, althans die indruk krijg ik. Helemaal niet nodig jong, dat mens van jou heeft muntjes zat. Van onze belastingcenten, wel te verstaan. Deze pinses zit dus in feite op Uw en mijn kosten rellen te schoppen. Alstublieftdankuwel. Mens, ga eens wat verstandigers doen. Maar goed, hier spreekt de irritatie mijnerzijds.
Ten derde de in wezen meest interessante vraag in dit geheel: zouden Margarita en die kerel van d’r nu ook een boete aan de broek krijgen wegens het uiten van laster jegens het Koningshuis? Moeten U en ik eens proberen om de Majesteit te beschuldigen van ik-weet-niet-wat. Geheid dat de veiligheidsmannetjes dat doorklepperen aan justitie, en vervolgens PB opzadelen met een forse veroordeling vanwege belediging van het Koningshuis. Kun je vergif op innemen. Waarom worden Margarita en die kerel van d’r dan niet aangepakt? Ze zijn immers naar de letter van de wet strafbaar (want ze belasteren het Koningshuis), ook al hoort het rancuneuze prinsesje tot datzelfde Koningshuis. Ze beledigt de Kroon, en dat mag niet. Ook voor haar geldt de Nederlandse wetgeving onverkort, en voor die kerel van d’r evenzeer. Justitie, wanneer komen jullie in actie? Dat zou pas een interessante rel opleveren.

Vandaag was ik even terug in mijn jeugd. Het was er in 1 keer: een soort flashback. Ik was in Rijswijk. Daar heb ik nooit gewoond: ik ben geboren in Haarlem en heb daar grotendeels mijn jeugd doorgebracht. Maar: wanneer je zoals ik al weer meer dan 30 jaar in het Oosten des land woont, en je stapt na een rit van anderhalf uur uit de auto, dan ruik je het. De zeelucht. Zo vertrouwd. Zo van vroeger. En dan komen met die geur de herinneringen als een waterval over je heen. Even maar, net genoeg om je weer als toen te voelen. Een beetje weer thuis. Toen zeelucht mijn dagelijkse kost was, en nog niet vervangen door lucht van bos en hei. En de meeuwen schreeuwden zoals het hoort: met zeekracht, verdragend geluid, snerpend scherp. Niet zoals de meeuwen in het oosten, als ze er al zijn. Toen ik vanavond thuis weer uit de auto stapte rook ik het bos weer. Ik kan U melden dat ik er even behoorlijk weemoedig van werd.

Albert Heijn blijft op de kleintjes letten. Woehahahahaha!!!!! (Ja sorry hoor, deze inkopper kon ik niet laten).

Leven met mijn Riet is als een heerlijk taartje. Vol van smaak, altijd vers, vol verrassingen, krokante bodem, en om het af te maken een smeuïg toefje slagroom “on top”.

Sinds een paar dagen ben ik een beetje dirigent. Er zit namelijk een complete violensectie in mijn computer. En niet zo maar wat violen uit een synthesizer. Of het krap klinkende strijkje dat de gemiddelde Windows-hobbyist gewend is te horen wanneer de mini-synthesizer op de geluidskaart wordt geactiveerd. Nee, het betreft hier een complete realistisch klinkende sectie, die bijna snaar voor snaar en toon voor toon is opgenomen en in samples vastgelegd. Meer dan 5 GigaByte aan samples staan er inmiddels op mijn harde schijf. Koptelefoon op het hoofd, programma starten waarmee ik muziek maak, en daar klinkt dan een compleet strijkersorkest vanonder mijn keyboard. Alsof je er middenin zit, en hartstikke echt. U begrijpt: PB zit met de nodige euforie in zijn muziekstudio en is niet van plan daar voorlopig uit te komen. Als u wil horen waarom: lees de Halion String Edition review op AudioMac.net (klik hier) en luister naar het voorbeeld.

Ratelband is naar Bagdad. Kan die gek daar dan ook meteen blijven?

Waar de Algemene Rekenkamer, de Tweede Kamer, het kabinet en het bedrijfsleven nu plots zoveel ophef over maken wisten wij natuurlijk allang: de Betuwelijn zal nooit rendabel te maken zijn en wordt dik twee keer zo duur als ooit bedacht. Wat U wat ik nou zo erg vind aan dit hele gedonder? We hebben voor bijna 5 miljard Euro heel veel natuurschoon en mooie oude boerderijen naar de ratsemidee geholpen. Ik woon in de buurt van die lijn. In het achterland van D. konden we tot voor een paar jaar geleden prachtig fietsen en wandelen. Het was er domweg schitterend mooi. Nu kan dat niet meer. Een zandstrook -straks met rails en treinen- doorsnijdt het landschap, en alles wat daaromheen mooi was is ondergebuldozerd, omvergetrokken, vernield, naar de kloten geholpen. We kunnen alleen nog van de ene helft van het gebied naar het andere via een paar viaducten en tunneltjes. Ins Blauwe hinein fietsen langs landelijke kronkelweggetjes kan niet meer: je stuit overal op die verdomde spoorweg. Dit is waarschijnlijk de duurste natuurvernietigingsoperatie in de Nederlandse geschiedenis. Heel veel geld, voor heel veel Betuwepijn.

Komt er vanavond een kennis bij me langs. Haalt een aansteker uit zijn broekzak en houdt dat ding tegen de USB-poort in mijn Mac toetsenbord. Floept er op de desktop ineens een harde schijf tevoorschijn. Opent die en kopieert wat muziekbestandjes die ik nodig had. Ik open ze en het werkt. Uit een aansteker. Het moet toch niet dwazer worden…

Ze hebben daar in Bagdad de hack waarschijnlijk ontdekt (zie vorige weblog-bijdrage), want de opwekkende link is er niet meer. Sterker nog: de hele website ligt plat. Saddam zal de stekker er wel uit hebben getrokken. Nou ja, we hebben gelukkig het screenshotje hieronder nog. Daar kan Saddam toch betrekkelijk weing tegenin brengen. Of zou-ie ook webloggen, dit plaatje tegenkomen, zijn geweer een keer leeg schieten uit frustratie (doet-ie altijd als-ie door het NOS Journaal wordt gefilmd), dan mijn wachtwoord laten kraken, en het plaatje uit mijn weblog laten slopen? Dit soort lieden is tot alles in staat. Ik zal Juffrouw Jannie vragen een oogje in het zeil te houden en alarm te slaan zodra het lampje van de harde schijf te actief begint te knipperen. Ik heb haar uitgelegd dat we dan worden gehacked, dat ze mij dan moet bellen, en roepen: “Gehakt!”. Dan weet ik genoeg. Ik heb ook lukraak wat poorten in het gebouw op het dievenslot gezet (ik las in PCM dat internet alles met poorten te maken heeft, dus daar kunnen we niet voorzichtig genoeg mee omspringen), de router met twee componenten lijm op het plankje vastgezet (zodat-ie niet gewormd kan worden), en er zorg voor gedragen dat alles continue wordt gebackupped. Naar een eerste, tweede en derde generatie backup, en dit alles voor de zekerheid allemaal tegelijk. De tapes heb ik uit voorzorg uit de streamers gehaald, zodat ook hier niets mis kan gaan. En de geluidsboksen staan nu permanent aan, zodat we bij het minste of geringste verdachte piepje worden gewaarschuwd. Naar mijn gevoel kan er dan bij een aanval vanuit Bagdad op mijn weblog in het geheel niets meer mis gaan. Alles onder controle.

Ja hoor, onze MP heeft het voor elkaar. In de engelstalge Iraq Daily wordt Balkenende in één adem genoemd met Bush en Blair als de -in Iraakse ogen- drie grote oorlogszuchtige boeven van het Westen. De drie Boze B-tjes, zogezegd. En nu maar hopen dat de bewaking voor huize JP inmiddels een beetje op scherp staat.

Trouwens: wanneer U in die website op de link “Watch live” klikt kregen we vanavond niet de beloofde videostream van het Iraakse nieuws te zien, maar een hack die er niet om liegt. Met een gezellig opwekkend tekstje, waar Saddam vast heel blij mee zal zijn. En dat op de website van een volledig door de Iraakse overheid gecontroleerd medium. Van retoriek hebben ze in Irak wel verstand, maar van beveiligingstechniek…

Prima hoor, een weblog against war. Alleen: wie zitten er achter die website? Kan ik nergens vinden. Voordat ik dat logo in mijn weblog zet wil ik wel eerst weten met wie ik meeloop. Straks zijn het die radikaal rechtsen van die fijne meer De Winter daar in Belgie. Weet ik veel… Voorlopig hou ik het hier even bij een verwijzing.

Aus Lindau am Bodensee herzliche Glückwunsche für Neineh. Und: immer noch keine Schnee, verdammt noch mahl

Hallo allemaal. Gezellige boel hier in Internet-cafe Bamboo in Lindau. Niet zo druk, drankjes en internettijd normaal betaalbaar, en -jawel- godzijdank Macintoshes beschikbaar. Alles in Ordnung hier, jawohl. Alleen beetje boel sneeuw, die we vorige week op de webcam hadden, is al weer weg. Nou ja, kan niet alles hebben. Bis Montag!

Oh ja, bericht voor Juffrouw Jannie, onze steun en toeverlaat in de koffievoorziening in het studiogebeuren. De teller nadert 4.000, maar we doen er nix mee. Geen grootse feestelijkheden zoals bij de 1.000, want daar raakt Juffrouw Jannie alleen maar geheel van overstuur. Dat mag ik hier zo tikken, want zij is het geheel met me eens. We vieren het passeren van de 4.000 in alle stilte en vooral ook op afstand. Alle hens van dek dus, en gewoon deurgoan. Kijk wel even onderin keukenkastje 2 in de pantry: daar staat een doos met een strikje erom. Voor Juffrouw Jannie, vanwege Valentijn, staat erop. Doei allemaal, tot maandag.

Vanuit een internetcafe in Karlsruhe de hartelijke groeten aan Nederland en Valentijnsdag. Ik ben hedenochtend in alle vroegte het land ontvlucht. Valentijnsdag: ooit zou ik me op die dag verloven. Leek ons een leuk idee, Hilde en mij. Het was echter voornamelijk mijn leuk idee, zo bleek opeens. Een paar dagen voor die Valentijnsdag was het ineens afgelopen. Uit. Finito. Schluss. Ende. Ze zag het ineens niet meer zitten en verloven vond ze toch wat te eng. Dus van de ene dag op de andere woonde ik ineens alleen in mijn bovenhuisje te A. Zelfs de hond Sammie had ze meegenomen naar een ander adres, waar ze plots met een andere klojo bleek samen te wonen. Dat was slikken geblazen: Sammie was mijn beste maatje. De hond was een dag later al weer bij mij terug, want ook daar had ze snel genoeg van. Ik vierde Valentijnsdag samen met Sammie. Heel kort na die dag kwam ik mijn huidige vrouw tegen, dus alles is toch weer goed gekomen en de shit over het plotselinge vertrek van Hilde heeft niet zo lang geduurd. Maar U zult begrijpen dat Valenstijnsdag bepaald niet mijn favoriete dag is. Maar misschien wel de Uwe. Dus veel bloemetjesplezier. Ik rij snel door naar Lindau in de hoop dat daar nog een gezellig pakje sneeuw ligt.

Vanavond ernstig last van blokhoofd. Dat komt zo. Vanochtend eerst ruim drie uur lang intensief vergaderen met een leverancier. Dan in grote tijdsdruk alles uit die vergadering verwerken, want dat moet en zal af. En dan nog eens 3,5 uur luisteren naar op zich zeer interessante presentaties van collega’s, die ons met hun kennis willen verrijken. Dat is dus in totaal bijna 10 uur onafgebroken intensief discussieren, luisteren en verwerken. Met in totaal slechts drie hele korte onderbrekingen. Het is te veel van het goede op 1 dag. Resultaat: een -wat in mijn familie wordt genoemd- “tudel in de kop”. We zijn langzaam aan bezig mekaar hartstikke gek te maken. Dit gaat nog eens een keertje hartstikke fout.

Ik ken iemand wiens huis voor de ene helft in Nederland staat, en voor de andere helft in Duitsland. Letterlijk een grensgeval dus. Het oude pandje werd in de smokkeljaren vaak gebruikt om illegale spullekes over de grens te krijgen, maar dat is vandaag de dag niet meer spannend. Vandaag heeft deze kennis er alleen maar last van. Bijvoorbeeld omdat de elektriciteit uit Duitland komt, maar het gas en water uit Nederland. En dus wordt hij door de Nederlandse energieleverancier niet vertrouwd, want iemand die geen elektriciteit gebruikt is illegaal aan het tappen, of niet goed bij z’n hersens. Tot drie keer toe in een jaar tijd kreeg hij een legertje controleurs over de vloer, die in alle hoeken en gaten zochten naar illegale stroomdraden. En dus alleen Duitse draden vonden, hetgeen de kennis er alleen nog maar verdachter op maakte. Nu is dit dan uiteindelijk wel geregeld, maar dient zich het volgende probleem al weer aan.
De KPN wil niet bezorgen tegen binnenlands tarief, omdat ze achter het huis een Duitse brievenbus hebben zien staan. Aan de straatkant in Nederland staat ook een bus, maar KPN beschouwt dit als een krantenbus (want dat is het ook, zo’n ronde koker), niet als een brievenbus. En dus voorziet de lokale postbode plichtsgetrouw alle post met een plakkertje “Te weinig porto geplakt. Bijbetalen, en een beetje vlug ook!” en pleurt alle post in de gele Duitse bus. Mijn kennis weigert natuurlijk categorisch de strafporto te betalen. De Deutchse Budespost doet niet moeilijk en kiepert de Duitse post gewoon in de Duitse brievenbus achter het huis. En soms ook in de Nederlandse krantenbus, wanneer de postbode zin heeft in een praatje en om het huis loopt.
Telefoon: ook al zoiets. Het huis heeft twee aansluitingen: U raadt het al. De Nederlandse KPN (daar is-ie weer) heeft al met afsluiting gedreigd, want twee verschillende soorten aansluitingen (qua stekkerdoos dan) mag niet volgens de richtlijnen. Dat de andere stekkerdoos een Duitse is interesseert de KPN geen moer: die tweede doos moet weg, anders wordt mijn kennis afgesloten. De Deutsche Telecom doet (wederom) niet moeilijk en heeft de bedrading in het toestel zo aangepast, dat het op zowel de Duitse als de Nederlandse stekkerdoos past. Kan mijn kennis met dat hypermoderne toestel, dat-ie van Deutsche Telecom gratis heeft gekregen, zowel in de voorkamer als de achterkamer bellen. Want dat Nederlandse huurtoestel, dat vinden de Duitsers maar nix.
Nog eentje: mijn kennis drijft een handel in computers, en heeft aan Duitse zijde een opslagplaatsje voor dat spul. Hij koopt in Nederland in, en draagt alle handelswaar noodgewongen van de Nederlandse kant door het huis naar de opslagruimte in Duitsland. Omdat de koeriersdienst weigert om het huis te rijden. Men zou dan op Duits grondgebied komen, en dat betekent ondanks de Europese eenwording nog steeds een hoop extra papierwerk. Zelfs met een steekkarretje omlopen is er niet bij: dat zou illegale export inhouden, en daar durft de chauffeur zich toch niet aan te wagen.
En de meest recente kwam een week of wat geleden in de brievenbus (ja, ook weer met een strafportostikkertje erop). De Nederlandse emigratiedienst wil van hem weten wanneer hij nu eindelijk eens zijn emigratiepapieren komt tekenen. Want hij woont immers in Duitsland, en dat betekent formeel gezien dat je emigreert. En met een hoop andere regeltjes te maken krijgt. Mijn kennis heeft al minstens tien maal met Den Haag gebeld om uit te leggen hoe de vork aan de steel zit, maar men blijft daar volkhouden: hij is naar Duitsland verhuisd, en zal tekenen.
Het heeft ook wel voordelen. Mijn kennis heeft de koop van de woning met een Duitse hypotheek gefinancierd, en dat scheelt hem klauwen met geld. Zo veel zelfs, dat-ie het pandje inmiddels lekker druk aan het uitbouwen is. Aan de Duitse kant. Ooit wil-ie aan de achterkant zo veel hebben bijgebouwd, dat het Nederlandse deel kan worden gesloopt en de voorpui net over de (voormalige) grens komt te liggen. Zodat-ie eindelijk van dat tweelandengezeur af is. Alleen de voortuin ligt dan nog in Nederland, en daarmee kan toch weinig mis meer gaan. Hoopt-ie. Leuk he, dat internationale wonen in een eengeworden Europa zonder landsgrenzen…