PBDoetMee

En dan kom je -zoals ik gistermiddag- nietsvermoedend (nou ja, niet geheel zeker van wat er zal worden aangetroffen) thuis van je werk, staat deze joekel tegen de gevel van het huis geparkeerd. Liefdevol in elkaar geknutseld door de familie. We wonen langs de invalsweg van D., dus elke thuiskerende dorpsbewoner kan ‘m haast niet over het hoofd hebben gezien. Afijn, als ze in het dorp nu nog niet begrepen hebben dat schrijver dezes vrolijk fluitend de midlife crisis is ingedoken, dan weet ik ‘t ook niet meer. De avond was zeer gezellig, met alleen vriendenspul van zoon en dochter over de vloer. Kan dedese het gelukkig heel goed mee vinden, en zulks houdt de 50 passerende mens jong, nietwaar? Het krasse knarren gespuis is vrijdagavond aan de beurt tijdens een kroegafhuurgebeuren in het nabije L. Onder hen bevindt zich een maaltje onvervalste Tukkers, en die kunnen er wat van. Daar is qua feestgehalte een gemiddelde Jordanees (de Jordaan in Amsterdam wel te verstaan) nix bij. Dat belooft nog gezellig te worden. Ik hoop alleen wel dat ze allemaal dat minigat L. weten te vinden. Het gehucht past naar schatting een paar honderd maal in Amsterdam, of misschien zelfs wel meer. Een speld in een hooiberg is nauwelijks kleiner. Ik heb er geen bordje voor op hoeven te hangen: dat wordt nog een leuke puzzelrit voor ze.