Vaag
Het wordt al weer een beetje ouderwets vage boel in Den Haag. Onze minpres en Wouter Bos liggen al weer lekker overhoop. Over Turkije. De minpres wil het liefst gisteren nog Patriots naar onze Turkse bondgenoten sturen. En Bos zegt nog ff wachtuh. De pers duikt er als havikken bovenop: de toekomstige coalitiepartners hebben slaande ruzie en praten zeer boos over elkaar, zo kunnen we in alle media lezen, zien en horen. En oei, oei, oei, dat terwijl de formatie nog moet beginnen. Dat belooft wat, jongens en meisjes! Nou, zal ik nog maar eens een voorspelling doen? Over een week of twee zijn beide heren het geruzie alweer vergeten, want dan moeten ze alsnog samen door de coalitiedeur. En de een noch de ander wil ook maar een grammetje macht kwijt. Dus spelen ze het spelletje om ons allemaal te laten geloven dat er toch echt wel politiek wordt bedreven in Den Haag. En dan stel ik me zo voor dat ze elkaar laat in de avond opbellen.
JP: “Hallo Wout, alles kits?”
Wouter: “Hallo JP, ja jong, ik heb de pils koud staan dus wat wil je nog meer?”
JP: “Was wel lachen vandaag he, ze zijn er weer lekker ingestonken, of niet dan?”
Wouter: “Jahahaha, heb je Nova nog gezien? Lache joh.”
JP: “Wout, wat zullen we ze morgen op de mouw spelden? Werkloosheidscijfers?”.
Wouter: “Nee, JP, niet spannend genoeg. Weet je wat: we doen wat met die sluitende asielcentra. Als ik nou eens zeg dat ik tegen ben, en jij voor. Hebben we weer een leuke te pakken.”
JP: “Ja, leuk, en dan vragen we Nawijn om nog even een stomme uitspraak te doen. Iets van de doodstraf voor alle asielzoekers die niet willen verhuizen of zo. Is het circus weer helemaal compleet”.
Wouter: “Nee, da’s te sterk. Laat-ie maar zeggen dat de ME het centrum op Vlieland ontruimt als die asielschoolkinderen daar niet snel maken dat ze wegkomen. Of was het nou Terschelling?”
JP: “Geen idee. Al die roteilanden ook. Kunnen we de Waddenzee niet gewoon dempen en alles Noord-Holland noemen. Veel gemakkelijker. Nou OK, doen we dat wel. Zeg, ‘t was mooi voor vandaag. ik drink m’n wijntje op en dan klim ik maar eens de slaapkamer op, als je voelt wat ik bedoel, hahahaha.”
Wouter: “Doe dat kerel, maar niet te wild he, anders zie je er morgen weer niet uit op de buis.”
JP: “Ke, doe ik, adios!”
Wouter: “Ke, JP, doei! Tot morgen!”
