PBDoetMee

Oh ja, bericht voor Juffrouw Jannie, onze steun en toeverlaat in de koffievoorziening in het studiogebeuren. De teller nadert 4.000, maar we doen er nix mee. Geen grootse feestelijkheden zoals bij de 1.000, want daar raakt Juffrouw Jannie alleen maar geheel van overstuur. Dat mag ik hier zo tikken, want zij is het geheel met me eens. We vieren het passeren van de 4.000 in alle stilte en vooral ook op afstand. Alle hens van dek dus, en gewoon deurgoan. Kijk wel even onderin keukenkastje 2 in de pantry: daar staat een doos met een strikje erom. Voor Juffrouw Jannie, vanwege Valentijn, staat erop. Doei allemaal, tot maandag.

Vanuit een internetcafe in Karlsruhe de hartelijke groeten aan Nederland en Valentijnsdag. Ik ben hedenochtend in alle vroegte het land ontvlucht. Valentijnsdag: ooit zou ik me op die dag verloven. Leek ons een leuk idee, Hilde en mij. Het was echter voornamelijk mijn leuk idee, zo bleek opeens. Een paar dagen voor die Valentijnsdag was het ineens afgelopen. Uit. Finito. Schluss. Ende. Ze zag het ineens niet meer zitten en verloven vond ze toch wat te eng. Dus van de ene dag op de andere woonde ik ineens alleen in mijn bovenhuisje te A. Zelfs de hond Sammie had ze meegenomen naar een ander adres, waar ze plots met een andere klojo bleek samen te wonen. Dat was slikken geblazen: Sammie was mijn beste maatje. De hond was een dag later al weer bij mij terug, want ook daar had ze snel genoeg van. Ik vierde Valentijnsdag samen met Sammie. Heel kort na die dag kwam ik mijn huidige vrouw tegen, dus alles is toch weer goed gekomen en de shit over het plotselinge vertrek van Hilde heeft niet zo lang geduurd. Maar U zult begrijpen dat Valenstijnsdag bepaald niet mijn favoriete dag is. Maar misschien wel de Uwe. Dus veel bloemetjesplezier. Ik rij snel door naar Lindau in de hoop dat daar nog een gezellig pakje sneeuw ligt.