PBDoetMee

Vandaag was ik even terug in mijn jeugd. Het was er in 1 keer: een soort flashback. Ik was in Rijswijk. Daar heb ik nooit gewoond: ik ben geboren in Haarlem en heb daar grotendeels mijn jeugd doorgebracht. Maar: wanneer je zoals ik al weer meer dan 30 jaar in het Oosten des land woont, en je stapt na een rit van anderhalf uur uit de auto, dan ruik je het. De zeelucht. Zo vertrouwd. Zo van vroeger. En dan komen met die geur de herinneringen als een waterval over je heen. Even maar, net genoeg om je weer als toen te voelen. Een beetje weer thuis. Toen zeelucht mijn dagelijkse kost was, en nog niet vervangen door lucht van bos en hei. En de meeuwen schreeuwden zoals het hoort: met zeekracht, verdragend geluid, snerpend scherp. Niet zoals de meeuwen in het oosten, als ze er al zijn. Toen ik vanavond thuis weer uit de auto stapte rook ik het bos weer. Ik kan U melden dat ik er even behoorlijk weemoedig van werd.