Het gaat toch sneller dan ik dacht. Mijn nieuwe webstek draait, alleen de reaksiedoos ontbreekt nog. Dit is dus maar de laatste log hier. Vanaf nu huist PB Doet Mee op http://www.pbdoetmee.tk. Even zonder reaksiedoosje dus, maar ook dat komt vast wel goed. Mocht U het reageren niet kunnen laten: er is op de nieuwe stek een email adres beschikbaar.
Loop ik de plaatselijke patatboer binnen. Roep: “Mag ik een Amerika Irak met ui?” Kijkt de patatbakker me niet begrijpend aan. “Patatje oorlog”. “Oh…”. Gevoel voor humor in lokale patattempel ver te zoeken.
Help! Vol goede moed ben ik vandaag begonnen met het bouwen van een nieuw weblogstek op http://www.pbdoetmee.tk. Al snel had ik in de smiezen dat er heel wat bij komt kijken. Tellertje overzetten. De reaksiedoos omzetten. Template van blogger-tags vertalen naar gewone html-templates. Alle plaatjes van de huidige webstek overzetten naar de nieuwe. En dus ook alle links in dit weblog aanpassen. Hoe krijg ik de reaksiedoos bij een nieuwe blog weer aan de praat? En blijven de kleurtjes wel allemaal hetzelfde? Dat soort problemen rond de omzetting, die geheel met de hand moet worden gedaan, heb ik inmiddels wel in de gaten. Tenminste wanneer je een andere layout wil dan een template. Of zoiets….
Blogger doet dit allemaal automatisch voor me. OK, ze zijn dan niet altijd bereikbaar (wat wel irri is). En bij het publiceren raak ik soms de tekst kwijt (wat nog veel meer irri is). Maar uiteindelijk is al dat zelfgeprogrammeergedoe knap ingewikkeld en kost bakken met tijd. In de computerbladen las ik de laatste tijd veel over alternatieve weblogsystemen. De ene heeft weer dit als voordeel, de andere vergt weer kennis van PHP en MySQL. Ja zeg, ik wil stukkies tikken, ik zit niet op overbodige programmeerbagage te wachten.
Dus roep ik nu naar mijn lezersschare (voor zover aanwezig): help! Wat moet ik doen om mijn weblog los te weken van Blogger, te plaatsen op mijn eigen webstek http://www.pbdoetmee.tk, zonder dat ik stiernagelmesjokke word van programmeergedoe? Elk advies wordt in dank aanvaard, mits begrijpelijk voor een programmeernul zoals ik.
Ratelband is in zijn media geilheid wat mij betreft nu toch echt te ver gegaan. Zijn uitspraken over zijn ontmoeting met Saddam Hoessein (als ie daar al geweest is: we hebben nog geen foto gezien) zijn werkelijk te gek voor woorden. Hij zegt -als ik het goed begrepen heb- bewondering te hebben voor deze man, en hem de hand te hebben geschud. De hand waar het bloed van vele vergiftigde Koerden aan kleeft. De hand die zijn eigen schoonzoons om zeep heeft geholpen. De hand die zijn eigen volk slaat, martelt, vernedert en vermoordt. De hand die Koeweit in brand heeft gestoken. De hand die weerloze honden vermoordt in gaskamers om het effect van zijn wapentuig uit te proberen. De hand die ritselt, lispelt, verdraait, rekt, trekt, liegt, smeichelt, bedekt, beduvelt. Daar is weinig tjakka aan. Dat is ten hemel schreiend. Ratelband: je bent werkelijk een randdebiel. Je zou je drie maal de kop van je romp moeten schamen. Maar ja, schaamte ken je niet…
