Rollator van de zaak
Waar ik werk lijkt het momenteel wel een revalidatie-oord. Om te beginnen mijn schouder, die aardig op slot zit. Tikt wat moeilijk en de jas aantrekken gaat ook niet van een leien dakje. Dan een manager, die dacht de city to city te kunnen lopen komende zaterdag, maar dat in duigen zag vallen door een gescheurde spier of zoiets. Hobbelt uiterst moeizaam door het pand. Dan een collega, die ook iets te actief heeft gesport, en een zweepslag heeft opgelopen. Krukt lachend als een boer met kiespijn door het pand. Vervolgens onze directeur, die afgelopen weekeinde zo nodig moest tennissen, en vervolgens in spierpuin ligt. Was een paar dagen achter de horizon. Onze financial controler, die ook op die tennisbaan stond: hetzelfde liedje. Plus een van zijn medwerkers, die ook al een balletje meesloeg, en dat nu moet bekopen met een been op een stoel. Vervolgens een van onze projectplanners, die afgelopen weekeinde niet alleen zijn heg knipte, maar ook het topje van een van z’n vingers. Moet zijn planningen nu met 1 hand in de computer tikken. En tenslotte een medewerkster van onze PZ-afdeling, die in een dameselftal voetbalt, en daar dusdanig onderuit is geschoffeld dat ook zij nu door het pand loopt te hobbelen. Er is al geopperd om bij de ingang een setje rollators van de zaak te plaatsen, opdat het personeel zich veilig en stabiel door het pand kan begeven. In luxe uitvoering, met blauwe parellak. En met ruim mandje, zodat ook de stukken veilig ter vergadering arriveren. Ook geschikt voor koffievervoer, niet onbelangrijk. Voor minder gaan we niet!
