PBDoetMee

Mijn pjoetertje op het werk doet het weer. Gisteravond of vannacht hebben de helpdeskjongensenofmeisjes er hard aan gewerkt om Windoos 2000 weer aan de praat te krijgen, nadat ondergetekende iets te enthousiast in de weer was gegaan met Partitie Magisch numero 7, o.i.d. (klinkt als Chanel no. 7, maar dan anders). Echter: toen ik hedenochtend de pjoeter weer aan het netwerk prikte, gebeurde er van alles, behalve een netwerk. Paniek! Help! Staat het raam open? Zal ik…. Geen mail, geen backups terughalen, alle correspondentie, rapporten, berekeningen, planningen en plannen onbereikbaar. Kan ik net zo goed naar huis gaan, maar daar wordt ik (nog) niet voor betaald. Dus riep ik “Help”, waarna een paar collega’s me eerst nog even behoorlijk in de zeik namen en vervolgens een flink deel van de dag bezig zijn geweest om PB’s pjoetertje weer met het netwerk te laten kletsen. Want zo zijn ze dan ook wel weer. Het waren dus wel mooi dezelfde twee collega’s, die me gisteren via hun mobiele telefoon ook al straal hadden zitten afzeiken. Dank, heren, dank. En dat afzeiken was volkomen terecht trouwens, want een Apple-veteraan moet NOOIT (ik herhaal NOOIT) met regelsoftware voor Windoos aan de slag gaan. Zeker niet wanneer er kennelijk magische krachten achter schuil gaan. Bij Windoows betekent dat per definitie digitale voodoo, dat bleek wel weer.
Afijn. Na het nodige gerommel met nog weer een andere helpdeskcollega (die overigens midden in de reddingsactie doodleuk ging lunchen, mij in totale verbijstering achterlatend) kwamen de juiste drivers voor het netwerkaanlegstation (mooie vertaling voor docking station) via een ingewikkelde omweg boven water. Op diskettes nog wel. (Hahaha, die antieke dingen hebben we bij de Mac al drie jaar geleden afgeschaft. Maar goed, dit terzijde). Want wat bleek: de helpdesk had de boel geinstalleerd in een oud docking station, terwijl dat een nieuwer type had moeten zijn. En dan ziet Windoos dus dat oude ding en installeert daar domweg de drivers voor. Dat de pjoeter uit een nieuwer type docking station komt kan Windoos niet eens bedenken. Niet te filmen, wat een dom OS… Het Mac OS kan dat namelijk wel: dat vraagt meteen “He, domoor, waar is het juiste docking station? Ik zit hier in een verkeerd type. Even nadenken jongen!”. Kijk, dat is pas een OS. Kom daar bij Windoos maar eens om. Niet dus.
Uiteindelijk moest de driver voor de Ethernetkaart toch nog weer drie keer over worden geinstalleerd, elke keer weer op een andere manier, waarna uiteindelijk dan toch alle documentjes en mail van PB weer tevoorschijn floepten. Hulde! Dat heeft dus drie collega’s urenlang handenvol werk en denken gekost, terwijl een soortgelijke storing op een Apple in geen vloek en wel een zucht (van verlichting) zou zijn opgelost. Zou zijn, want zo’n storing kan op een Apple uberhaupt niet voorkomen: dat lost een Apple namelijk zelf geheel automatisch op. Netwerkje weg? Even zoeken, drivers automatisch weer op de juiste plek zetten, en doorwerken maar weer. Prachtig systeem, dat Mac OS. Want een Apple werkt zoals U inmiddels dankzij dit weblog wel weet immers altijd.
Heren collega’s, dank voor de opbouwende, reparerende geestelijke bijstand en de lesjes in Windoos-nederigheid. Want bij zo veel digitale shit past maar een ding: het hoofd moedeloos laten hangen en berusten, totdat je uit de digitale wielklem wordt gehaald. Door collega’s, die Windoos (naar mijn idee tegen beter weten in) toch nog steeds op waarde willen inschatten. Tot de volgende verstoring! Ik denk dat ik morgen maar eens gezellig met Norton Utilities aan de slag ga. Daar schijnt Windoos altijd beter en sneller van te worden…

Ze flikt het deze keer wel: mede-weblogger Neneh. Bij de 2.000 leverde zij ook al een screenshot aan, maar zat er toen net 2 nummertjes naast. Te laat op de muis gedrukt. Nu bij de 5.000 wel op het moment supreme geklikt. Zou deze dame niets beters te doen hebben dan meedraaien in screenshotmatches? Of leest ze PB Doet Mee intensief. Nu weet ik toevallig dat dit laatste het geval is, anders zou ze nooit het volgende inhoudelijk goed bij dit weblog aansluitende puntdicht (oftewel epigram, inderdaad Neneh) kunnen schrijven:
Dagelijks te lezen “PB Doet Mee”
Schrijft over Apple, IrakieTV
Juffrouw Jannie en de mysterieuze vrouw!
PB, al staan er 5000 schrijf verder, gauw!
Dank, dank, dank voor dit fraaie epigram, dat overigens ook mag worden aangeduid als sneldicht, volgens Van Dale tenminste en die zal wel gelijk hebben. De jury heeft overigens wel enige bedenkingen. In het overwinningsmailtje schrijft Neneh dat ze naar bed wilde toen de teller op 4997 stond, en dat ze geen zin had te wachten totdat de teller op natuurlijke wijze op de 5.000 zou zijn beland. Dus heeft ze een handje geholpen door de pagina een paar keer extra op te roepen totdat de teller wel op 5.000 stond. De jury heeft echter besloten de eretitel toch maar toe te kennen en wel hierom: standvastig lezen en doorklikken wordt beloond. Bovendien is Neneh er toch in geslaagd ondanks verwoede pogingen van PB om dit te voorkomen (het screenshot verraadt mijn aanwezigheid). Feit is dat ik gisteravond 5001 wel weer in beeld kreeg, maar 5000 niet. Dus de winnares is duidelijk, zo luidt het juryrapport dat Juffrouw Jannie inmiddels heeft meegenomen naar huis. Ze vertrouwt de boel niet, laat verder Neneh hartelijk groeten, en heeft aangekondigd dat ze er nog op terug komt.