Wel verdikke, nu sta ik op de foto. Ongevraagd. Dat wil ik helemaal niet. Ik wil niet dat ze weten waar ik ben. Ik maak zelf wel uit waar ik ga of sta, en dat ik dan niet aan anderen wil laten weten waar ik op dat moment ben is mijn zaak. Daar hebben ze niets mee te maken. En ik reed beslist niet te hard. OK, wel wat harder dan mag, maar niet echt veel te hard. Het zal zo’n kilometertje of 40 zijn geweest. Da’s toch niks? Daar laat je die camera toch niet voor werken? Als ik nou met 200 voorbij zou jakkeren….OK, kan ik me best wat bij voorstellen. Dat soort wegdwazen moet je direct van de straat plukken en rijbewijs plus auto afnemen. Die zijn niet goed bij hun snotje, en zullen dat zeer waarschijnlijk ook nooit worden. Veelal te weinig hersens voor aanwezig, bij dat soort types. Maar 110 waar je 70 mag: onzinnig gedoe. En als er nou nog iets speciaals was: wegwerk of zo, of een ongeluk. Of overstekende wilde zwijnen, die je niet op je motorkap moet hebben want dat geeft fikse deuken. Nee hoor, helemaal niets. Gewoon immer gerade aus rijden, niks aan het snotje. En dan toch via die camera vastleggen dat ik daar ben. Ben ik ernstig op tegen. Kost me nog geld ook. Bah, wat een kloteland leven we toch in eigenlijk. En wat het nog erger maakt: het was in Brabant. Volgens mij nemen ze wraak voor het stukje over de N50 van eerder deze week. Ik heb een idee: ik bind er een touw om en trek dat ding omver, net als met dat beeld van Saddam. Wedden dat er mensen bij zullen staan te juichen?
Zo. Juffrouw Jannie kan losbranden. Ik heb voor haar een foto gedigitaliseerd en wat opgepoetst. Ze staat er mooi gekleurd op. Nu maar hopen dat onze koffiejuffrouw zich een beetje weet te gedragen, want ik kan U verhalen vertellen…
Onze dochter is vanavond naar de …. Een kadootje van haar vriendinnen, omdat ze 18 is geworden. We zijn hier ten huize PB bijzonder benieuwd naar haar reactie straks als ze thuis komt. Wij wisten al weken lang wat er zou gaan gebeuren vandaag, maar moesten dat uiteraard angstvallig stil houden. Dat is gelukt: ze heeft werkelijk geen flauw idee wat haar vanavond te wachten staat. Gniffel, gniffel…
O jee…. Juffrouw Jannie is ten strijde getrokken. Zonder foto nog wel. Ze is knap pissig, zo te lezen. Dat belooft nog gezellig te worden. En ik heb haar nog zo gewaarschuwd…
Juffrouw Jannie heeft vanavond per email laten weten dat ze weer gaat tikken in haar weblog. In haar weblog staat dat inmiddels ook aangekondigd, dus dat mailtje had ze zich kunnen besparen. Maar goed. Eerst wil ze echter de leukste foto van haarzelf opzoeken, voor in het weblog (of is het nou de weblog). Ik heb haar teruggemaild dat ik alles prima vind, zolang de koffie maar blijft stromen. Van de Jonge Journaliste Marjanne hebben we trouwens na de scheldkannonade van Juffrouw Jannie over de spelfoutcorrectie tot op heden niets meer vernomen. Het is te hopen dat deze clash tussen horeca en (aanstormende) journalistiek geen ernstige gevolgen zal hebben. Journalisten mogen namelijk graag naar de horeca, en omgekeerd staat de horeca over het algemeen met open armen klaar wanneer de pers aan komt strompelen. Dat betekent per definitie hoge omzet… Hoewel ik de laatste tijd in journalistieke kringen steeds meer zojuist afgestudeerden tegenkom die de edele kunst van het stramzuipen niet beheersen. Dat is een zorgwekkende ontwikkeling. Niet alleen voor de horeca, maar ook voor het journalistieke vak. Immers: juist tijdens het stramzuipen komt de meest interessante informatie los. U dacht toch niet dat het journaille voor het plezier staat te tetteren?
