Een tijdje geleden al weer heb ik geprobeerd een web radiostation tot leven te wekken. Dat ging niet goed, want de dienst waarbij ik PB Radio had aangesloten bleek niet zo goed te werken. En ging korte tijd later failliet. Nu heb ik een nieuwe stek ontdekt: Acid Planet. Dat werkt stukken beter. Er staat nu nog maar 1 nummertje in dat ik heb gemaakt voor een contest van Acid. Maar in de komende dagen takel ik mijn audio over naar mijn artiestenhoekje op Acid Planet. Waar U dan op de knop “Play Artist Radio” moet drukken, waarna mijn webzendertje speciaal voor U de hele riedel afdraait. En het aardige is: geen kijk- en luistergeld verschuldigd. En ook geen zendrechten trouwens. Internet optima forma.
Dankzij het akkefietje van gisteren rij ik sinds vanochtend in een Japans koekblik. Op zich heel mooi natuurlijk dat zelfs met Pasen een vervangende auto snel is geregeld, hierover niets dan lof. Daarover hoor je mij niet klagen. Vriendelijke mensen aan de telefoon, snel en efficient geholpen, geen gezeur, gewoon doen. Zeer goed. Maar wat er dan aan keuze klaar staat bij de lokale autoverhuurder is niet veel soeps. Meestal te klein, en altijd Japans. Ik rij Duits, en dat rijdt en voelt degelijk. Nu rij ik Japans. Dat rammelt, zit vol overbodige bliepjes, stuurt niet lekker, heeft veel te veel ongezellig grijs plastic in de cockpit, en het zit ook nog eens voor geen meter. Hoge, werkelijk keiharde stoelen, die niet in hoogte verstelbaar zijn. Gemaakt voor kleine Japanners, die amper over het dashbord kunnen kijken. Niet voor lange Hollanders, die tegen de bovenrand van de ruit aankijken en met het schedeldak tegen het autodak geraken bij elk klein hobbeltje. Nee, ze mogen dan veel kunnen daar in Japan, van auto’s bouwen hebben ze wat mij betreft voor geen meter verstand.
