DMD'66
Met verbazing en irritatie volg ik de ontwikkelingen in Den Haag. Eerst maken CDA en PvdA er een puinpot van. Dan gaat het CDA met nota bene de VVD en twee kruispartijen om de tafel zitten. Drie partijen, die bij de laatste verkiezingen ofwel genadeloos om de oren kregen (VVD), of nauwelijks overeind bleven (de kruispartijen). Dan blijkt dat vervolgens ook weer nix te worden (de fienen gedragen zich voor het CDA toch te fien, opmerkelijk trouwens, want JPBalk is ook een fiene), en zitten CDA en VVD plots met D’66 te praten. Met Bokkige Boris. D’66 was toch die partij die tot voor kort hardnekkig weigerde mee te doen aan de vorming van een regering? Ja? Ja! En diezelfde partij zit nu plotsklaps te touwtrekken om D’66-ministersposten. How (b)low can you go. Maar, realistisch als we zijn: als het dan (godzijdank) met de kruispartijen niet lukt, Dan Maar D’66 (DMD’66). Al dat gedonder heeft ook wel een positief resultaat gehad: de LPF heeft zichzelf wederom buitengewoon vakkundig buiten spel gewerkt. Goed gedaan jongens!


