Koninginnedag is eigenlijk een hele rare dag. We zingen massaal een mevrouw toe dat ze lang mag leven, maar ze is helemaal niet jarig. We verplaatsen massaal duizenden tonnen goedbedoelde rotzooi via rommelmarkten van de ene zolder naar de andere, en daar betalen we ook nog voor. We klappen massaal voor heren die kinderspelletjes doen, terwijl we dat soort spelende heren op andere dagen voor volkomen gek verklaren of op verdenking van pedofilie laten oppakken. We kwijlen massaal bij mooie japonnetjes, terwijl we anders al direct zeggen “Nou, nou, die verbeeldt zich ook heel wat”. We maken massaal dagen tevoren een complete binnenstad spic en span, terwijl we anders diezelfde binnenstad in rap tempo vervuilen. We klappen voor de burgemeester, terwijl we die man anders nooit zien staan. We accepteren dat een complete binnenstad voor autoverkeer wordt afgesloten, terwijl we anders moord en brand zouden schreeuwen bij een identieke maatregel op pakweg een gemiddelde zaterdagmiddag. We staren uren naar de TV naar hetzelfde programma, terwijl we anders snel wegzappen omdat er werkelijk niets spannends gebeurt. Ja, Koninginnedag is een hele rare dag.