Lijn
Communicatiedeskundige: “Je zou eigenlijk wat meer lijn in je weblog moeten brengen. Ik bedoel: er zit wel lijn in, maar geen rode draad. Snap je wat ik bedoel?”
PB: “Nou nee, niet echt. Bedoel je dat ik meer over minder moet schrijven? Zoiets?”
Communicatiedeskundige: “Ja, misschien wel maar ook weer niet te veel of te weinig. Dan wordt het weer te eentonig, krijgt het te weinig body, en dat verveelt snel. Houdt de aandacht niet voldoende vast, snap je?”
PB: “Ja, dat snap ik wel. En de vorm dan, is die wel goed?”
Communicatiedeskundige: “Ja, dat sepia-lijntje is prima. Brengt rust, evenwicht en eenduidigheid in het totaalconcept, qua beeldvormende aspecten dan he? Contrasteert fraai met de scherpte van sommige onderwerpen. Nostalgie-affectie versus verbale agressie. Heel aardig.”
PB: “Hm, ja, zal dan wel zo zijn. Maar ik wil hier gewoon rammen wat me voor de vingers komt. Als ik iets leuk beleef, dan schrijf ik leuk. Als iets me mateloos irriteert dan beuk ik. Gewoon wat me uit de hersenpan komt op dat moment, en dan achteraf niet meer editen natuurlijk, anders is het spontane eraf. En dat is bovendien laf.”
Communicatiedeskundige: “Hm, ja, zit wel wat in. Is in feite ook een lijn waarlangs je je weblogconcept uitvouwt”.
PB: “Weblogconcept? Hou toch op man, ik heb helemaal geen concept. Ik doe maar wat. Voor de wilde vuist weg zogezegd”.
Communicatiedeskundige: “Dat is goed maar ook weer niet goed. Snap je? Het is eigenlijk beter om een lijn uit te zetten en die -met enige afwijking weliswaar als optie- nauwgezet te volgen. Dat geeft evenwicht en de lezer weet ook beter wat er van je mag worden verwacht. Klantenbinding door eenduidig format, noemen wij dat.”
PB: “Ja, het zal wel. Je lult gewoon een stuk ingewikkeld uit je nek en wordt er nog dik voor betaald ook. Jullie commies zijn stuk voor stuk communicatief gedeformeerd, je kunt niet eens meer normaal lullen man!”
Communicatiedeskundige: “Confronterende opstelling kan ook een heel setrk aspect geven aan een weblog. Ik heb eens…”
PB: “Ja, ho maar, ik heb er al weer meer dan genoeg van. Heb er al weer spijt van dat ik een deskundige om advies heb gevraagd. Je betaalt je een berg maar wordt geen bult rijker…”
Communicatioedeskundige: “He, da’s een aardige. Geen Berg maar een Bult. Leuke slogan voor een product dat ingetogenheid moet uitstralen. Of waarvan je geen te hoge verwachtingen mag koesteren, zoals aandelen en opties. Leuk joh! Nou nog iets vinden waar we die op kunnen toepassen.”
PB: “Ik hoor het wel, ik stuur je de rekening wel na. Ajuus.”
Communicatiedeskundige: “Eh…. rekening?”
Transcript uit een telefoongesprek van hedenavond. De enige lijn die hier te ontdekken viel was de telefoonlijn.
