Of we het ongewilde vertrek van ons maatje Bas al een beetje te boven zijn? Vroeg iemand net aan mij via MSN. Nee, verre van dat zelfs. Gelukkig is er genoeg in de wereld te beleven om me op af te reageren in dit weblog. Dat houdt me van de straat en even van de emoties, zullen we maar zeggen. En Mevrouw PB heeft de handjes vol aan de bejaaiduh van D. Dat houdt haar ook even van de emoties af. Maar als we weer thuis zijn is het er weer. Het blijft, en het zal nog heel lang blijven: dat lege matje, die lege mand, die droge drinkbak, die ontbrekende kop die steeds even kijkt of je er nog wel zit, die stilhangende hondenriem aan de kapstok, de zacht kwispelende voddenbaal die even een handaai komt halen onder de keukentafel, dat gat dat in ons wereldje is geslagen. De allerscherpste randjes zijn er een beetje af, maar het is nog ruw genoeg om je herhaaldelijk pijn aan te doen…
Ja hoor, het kan dus inderdaad NOG VEEL ERGER. Ik lees zo links en rechts dat de zwijgende blauwe engel ook al overweegt een weblog te beginnen. Ze had al een website. Niet interactief genoeg. Want nu ze als boetedoening voor ondergaand Nederland zes maanden zwijgt moet ze natuurlijk wel een ander gereedschap bij de hand hebben om haar boodschapje uit te dragen. Dat gekrabbel op noteblok-papiertjes is maar niks, zeg nou zelf. Komt niet over op de buis, heb ik laatst nog kunnen waarnemen. En dat gereedschapje wordt nu dus dat weblog, op dat idee gebracht door Curry trouwens. Waarvoor hij dus bij deze zeer hartelijk wordt bedankt. De zwijgperiode wordt volgens de dame zelve uitgevoerd op dringend verzoek van de Maagd Maria. Jawel. En dat was wel schrikken, zo schrijft ze, want ze had net met Ratelband een deal voor samenwerking gesloten. Ratelband en zwijgen? U voelt ‘m al. Ze schijnt trouwens nog een titel te zoeken voor haar webstek. Misschien is Digitaal Gestraal een aardig idee? Moet ze wel eerst ff wat beter leren om te gaan met pjoeters. Want als je op deze pagina klikt op de link naar Jomanda’s World Children, wordt de kinderwereld opeens wel heel erg klein…
PB is sinds gisteravond op twee fronten in ernstige gevechten verwikkeld. Hoezo? Leg ik uit.
Front 1: SharePoint Portal Server, waarmee kennis gemaakt moet worden omdat er op het werk misschien mee gedraaid gaat worden. U raadt het al: Microsoft, Windows. Het gevecht met toegangsniveau’s, protocollen, IP-adressen, internet information server, shared directories en Joost mag weten welke digitale valkuilen er nog meer zijn, vergt het uiterste van PB’s gemoedstoestand. Inmiddels heb ik -echt waar- al bijna drie keer het PC toetsenbord door de monitor geramd. Bijna, want gelukkig weet ik me te beheersen door snel even een blik te werpen op de immer storingsvrij voortzoemende Apple G4 die ernaast staat toe te kijken. Ik verbeeld het me waarschijnlijk, maar het is net of die Mac staat te grinniken. Inmiddels ben ik dus maar geheel opnieuw begonnen, want de weg door al die instelschermen ben ik totaal kwijt. Wordt vervolgd.
Front 2: het Comments-script van MovableType. Wat U in staat stelt om mijn stukkies hier aan diggelen te schieten. Een paar dagen geleden kreeg ik een klacht dat het verplicht invullen van het email-adres wel erg irritant is. Mee eens, dus uitgeschakeld. Maar nu kan er ook anoniem worden gereageerd, en ik wil toch wel graag weten wie die rake comments inlevert. Dan kan ik ook weer wat terugzeggen indien nodig. Van Woordenaar kreeg ik een script via de mail. Daarmee hoef je alleen nog een naam in te tikken. Een lang email-adres hoeft niet meer. Welnu: dat script gisteravond geinstalleerd, en prompt lag mijn gehele reaksiedoos in puin. Blijken er nog meer scripts te zijn die “Comments” heten. Welke moet ik nou hebben. Woordenaar blijkt een geduldig mens, want hij gaf inmiddels al enkele malen antwoord op mijn mailvragen. Bedankt, waarde weblogcollega.
Vanavond ga ik het weer proberen. Dus als het reaksiedoosje niet doet wattie moet doen, dan weet U hoe dat komt. En als er geruime tijd na deze entry geen logje meer komt, dan is de kans groot dat het toetsenbord alsnog door de pjoeterbeeldbuis is gegaan. Alhoewel, ik heb altijd de G4 nog, en daar gaat het ook meer dan prima mee, dat webloggen. Dit stukkie komt toevallig gevoelig uit mijn Mac. Zien de lettertjes er niet net wat stabieler uit? Ja he? Zie je nou wel!
