Naarmate het fatale tijdstip gisteren naderbij kroop, maakte een licht unheimisch Gef¸hl zich van mij meester. Het clubje vrienden en bekenden dat IK hier heeft, had enkele straten verderop een een enorme tent uit oranje dekzeilen geconstrueerd, alwaar iedereen zich voor de wedstrijd van de dag zou melden voor de aldaar opgestelde tv. Het dillemma: ‘He, waarom was jij er niet?’, zou mij achteraf zeker worden verweten….
En je moet toch ook je vriendenkring onderhouden….rond achten was ik door de bocht en besloot ik met een tas vol gekoelde biertjes alsnog richting feesttent af te fietsen…
Voor mezelf had ik een zwak maar valide excuus…ik zou in ieder geval stof hebben voor de beschrijving van een buitengewone ervaring….en dat werd het…
‘HÈ rukker, hoe loop jij er nou bij…ben je soms voor die moffen’, was het eerste welkomstwoord vanuit een druk bezette tent met in louter sinas-kledij gestoken figuren. Ik liep er geheel in het zwart bij, maar had op tijd een ‘bon mot’ bij de hand:
‘Nou ik heb toevallig wel mijn eikel in de menie gehangen….zien?’ Er zaten dames bij die verwachtingsvol opkeken, maar de aanwezige heren lachten mijn aanstalten tot ontgulpen schaperig weg…
Op de qua kleur slecht afgestelde tv was alles oranje in het kwadraat maar a la…kon mij het schelen…
Bij het eerste doelpunt van Duitsland kon ik een vreugedekreet nog net op tijd onderdrukken..anders had ik een gebruik moeten ondergaan dat in dit landsdeel bekend staat als gierhapp’n…vol met je bek in de koeiestront…
….Bij de gelijkmaker was ik inmiddels zo lam, dat ik de actuele stand vroeg aan mijn buurvrouw….’Een-een’, deelde ze nuchter mee….’Zo zo, nou ja…’, lalde ik haar toe: ‘Het had natuurlijk net zo goed andersom kunnen wezen…’
…Vanochtend wakker geworden met stille vermoeden dat mijn fiets beschikt over een ingebouwde volautomatische piloot…IK was althans heelhuids thuisgekomen….
Naarmate het fatale tijdstip gisteren naderbij kroop, maakte een licht unheimisch Gef¸hl zich van mij meester. Het clubje vrienden en bekenden dat IK hier heeft, had enkele straten verderop een een enorme tent uit oranje dekzeilen geconstrueerd, alwaar iedereen zich voor de wedstrijd van de dag zou melden voor de aldaar opgestelde tv. Het dillemma: ‘He, waarom was jij er niet?’, zou mij achteraf zeker worden verweten….
En je moet toch ook je vriendenkring onderhouden….rond achten was ik door de bocht en besloot ik met een tas vol gekoelde biertjes alsnog richting feesttent af te fietsen…Voor mezelf had ik een zwak maar valide excuus…ik zou in ieder geval stof hebben voor de beschrijving van een buitengewone ervaring….en dat werd het…
‘HÈ rukker, hoe loop jij er nou bij…ben je soms voor die moffen’, was het eerste welkomstwoord vanuit een druk bezette tent met in louter sinas-kledij gestoken figuren. Ik liep er geheel in het zwart bij, maar had op tijd een ‘bon mot’ bij de hand: ’Nou ik heb toevallig wel mijn eikel in de menie gehangen….zien?’ Er zaten dames bij die verwachtingsvol opkeken, maar de aanwezige heren lachten mijn aanstalten tot ontgulpen schaperig weg…
Op de qua kleur slecht afgestelde tv was alles oranje in het kwadraat maar a la…kon mij het schelen…Bij het eerste doelpunt van Duitsland kon ik een vreugedekreet nog net op tijd onderdrukken..anders had ik een gebruik moeten ondergaan dat in dit landsdeel bekend staat als gierhapp’n…vol met je bek in de koeiestront…
….Bij de gelijkmaker was ik inmiddels zo lam, dat ik de actuele stand vroeg aan mijn buurvrouw….’Een-een’, deelde ze nuchter mee….’Zo zo, nou ja…’, lalde ik haar toe: ‘Het had natuurlijk net zo goed andersom kunnen wezen…’
…Vanochtend wakker geworden met stille vermoeden dat mijn fiets beschikt over een ingebouwde volautomatische piloot…IK was althans heelhuids thuisgekomen….
