Grens
Theo Maassen, cabaretier, is nooit te beroerd om -laten we zeggen- grensverschuivend bezig te zijn. Weten we, en moet kunnen. Maassen voelt zich hierin gesterkt in zijn dolle gang, en heeft nu dan toch echt een te groot jasje aangetrokken. Hij heeft een rap opgenomen (titel: Doodsbedreiging), waarin hij stelling neemt tegen de arrestatie van rappers. Onder meer de rappers die in hun teksten Hirsi Ali dood wensen en het liefst alle Joden over de kling gejaagd zien. Homo’s van het dak smijten was al door een imam gebezigd, dus dat vonden de rappers al niet meer “cool” genoeg om in hun teksten op te nemen. De arrestaties brengen de vrijheid van meningsuiting in het gedrang, zegt Maassen. Nee, beste kerel, die arrestaties waarborgen juist de vrijheid van meningsuiting. Want wanneer een stelletje rappende petjes doodsbedreigingen uit in hun werkjes is dat geen vrijheid van meningsuiting meer, maar volop misbruik daarvan. Door dit soort mafkezen bij de pet te pakken zorgen we ervoor dat we ons realiseren dat vrijheid van meningsuiting ook betekent dat we er zorgvuldig mee omgaan. Grenzen verleggen: hartstikke goed, maar grenzen passeren: fout! Theo, niet goed: je neemt het op voor een stelletje mafkezen die het leven van een mens lager stellen dan hun idiologie (misschien is dit woord wel te zwaar voor de waanbeelden van de rappende petjes). Voortaan even nadenken voordat je weer denkt een grens te verleggen…
Natiksel. Heb ‘m nog eens een paar keer beluisterd. En zwak mijn scherp oordeel wat af. Doe ik niet moeilijk over. Wanneer je de bek van Maassen erbij denkt en er een label “satire” aan hangt vat ik humor en statement wel. Humor van een moeilijk bereikbaar plankje, dat wel. Nu alleen maar hopen dat de rappetjes de tekst van Theo niet serieus nemen. Want dat risico blijft onverminderd overeind.
