Duits
Zo. PB is weer op het honk. Na acht uur sukkelen met de caravan over de Deutsche Autobahnen van de ene Stau naar de andere Baustelle dan toch veilig de thuisbasis bereikt. Ja, ik weet het. Ik had des wonings buitenkant moeten schilderen, maar PB is natuurlijk wel goed bij de pot en zeker prima bij de snik. Met zo’n dertig graden plus in de thermometer gaat deze jongen dus echt niet in de verfpot staan roeren. No way. Dus op naar Trierland, alwaar we ons meer dan kostelijk hebben vermaakt. Met als uitvalsbasis een rasechte Azur-camping, ooit opgezet in de 50′er jaren, en sindsdien niets meer aan veranderd. Hooguit een keer overgeschilderd. De originele stammetjeshekjes staan er nog steeds, de bovenkant van de palen tegen wegrotten beschermd door omgekeerde koffiemelkblikjes. Azur-campings: Duitser kan het beslist niet. We zetten de focus op de rasechte Duitser, die daar -veelal als Dauerkamper- zijn vrije tijd komt stukslaan. Zijn Stand-Wohnwagen, zijn gewoontes, de lokalotaal, hun visie op de wereld buiten hun blikveld. Er valt veel te vertellen. Echter: nu gaat PB eerst een tukje doen, want een dagje Autobahnen gaat je niet in de kleffe kleding zitten, ondanks de op volle toeren draaiende airco. Via de ping merkt U vanzelf wanneer de eerste Deutsche Geschichte publiciert geworden ist sein gewesen soll jawohl.
