Millimeterneukers
We zijn een land van millimeterneukers en opgefokte nerds geworden. Over elke scheet ouwehoeren we ellenlang. We zaniken over 2% minder brandstofverbuik wanneer cabrio-rijders hun hardtopje op de auto laten. We zeiken over 60 km per uur over rijksweggetjes, omdat anders te veel natuur naar de ratsemidee gaat. Alsof die 20 km verschil veel zal helpen. We piepelen wat af in dit land. Oh ja: de airco in de auto mag niet meer volop laag, want dat scheelt wel 10% brandstofverbruik. Flikker toch op met dat gepiepel: ik maak zelf wel uit hoe koud ik het in mijn auto maak. Daar heb ik die airco toch voor gekocht? Of niet dan? Laat eerst de grootindustrie maar eens stoppen met het uitbraken van tonnen gif per dag. Dan zijn we al een heel eind verder, lijkt me zo.
In Duitsland zeuren ze ook wel wat af, maar daar gaat het grofmaziger en met een veel beter oog op de realiteit. Op de niet-snelwegen mag je daar nog steeds lekker 100 tuffen. En raadt een wat: wanneer er een bord 70 staat dan heeft dat ook een reden. Een gevaarlijk punt of zoiets. Duitse autorijders weten dat en remmen af naar 70, zonder morren en mankeren. Om na de verbodsopheffing gewoon weer lekker 100 te tuffen. Op de Autobahn geldt een advies van 130 km, maar als er geen verbodsborden staan mag je lekker toppie doordenderen. En als er 100 km staat, dan rijdt iedereen ook 100 km. Om daarna weer lekker door te planken. Dat schiet tenminste op, en iedereen houdt zich aan de regels.
De Duitse automobilist is ook veel hoffelijker dan de Nederlandse stuurhork. Je krijgt vaak voorrang, ook als je het niet hebt, plus een vriendelijk knikje toe. Wanneer je met je caravan een moeilijk heuvelweggetje oprijdt gaan ze aan de kant. Zodat je je combinatie niet moeizaam in de berm hoeft te schuiven. Waarvoor nog hartelijk bank. Kom daar in dit opgefokte pokkenland maar eens om. Hier drukken ze je het liefst de berm in.
Ik weet het: “Ordnung muss sein” heeft een nare nasmaak uit WO2, maar de meer vredelievende invulling die er sinds 1945 aan gegeven wordt bevalt me wel en levert een heel wat rustiger samenleving op dan de opgefokte bende in ons kikkerlandje. En ga je al eens over het streepje, dan wordt je niet zoals hier direct op de bon geslingerd, maar helpen ze je in de goede richting. Ik parkeerde de auto bij het ziekenhuis in Hermeskeil per ongeluk op de plaats, gereserveerd voor zwangere vrouwen. Niet gezien. Ik was daar met een jongetje van de camping, die zijn rechter sleutelbeen had gebroken, en zat te gillen van de pijn. Dus snel even de auto neergezet en het jochie naar binnen gebracht.
De baliemedewerkster sprak me vriendelijk aan, vroeg me keurig de auto te verplaatsen, en liep zelfs een stukje met me mee om te laten zien waar ik de auto dan wel kwijt kon. Voor 1 Euro voor de hele dag! Dus verplaats je als vanzelf de auto naar de andere plek met een vriendelijk dankjewel voor de uitleg. In dit teringland was ik allang door een overspannen lokettist platgescholden, of was de takelwagen al gealarmeerd. Of een godsvermogen kwijt geweest aan parkeergelden.
Mevrouw PB is deze veel rustiger “pace” ook al opgevallen. Wat aan haar de opmerking ontlokte, dat ze “hier best wel eens zou kunnen aarden en wonen”. En ik moet bekennen dat ik het met haar eens was. Weg van de NL heksenketel en opgefoktheid, een aanlokkelijk idee. ADSL hebben ze in Duitsland ook, dus dat hoef ik niet te missen. En verder mis ik nix in dit kutland. Familie en vrienden is op 3 uur rijden afstand, dus dat vormt ook al geen belemmering. En de lokale makelaar gaf ook al een hoopvol beeld, want voor 150.000 Eurie’s koop je in Rheinland Pfals al een fors optrekje met garage, vrijstaand op een lekker lapje grond. Met vrij uitzicht op een prachtig glooiend landschap. In ons landje heb je daar amper een derderangs apartementje driehoog achter voor. Hmmm…. hier wordt over nagedacht….
