Strict

En omdat dit een dag was vol met leuke nieuwtjes ter dagsluiting een rustig kookseltje uit PB’s audiokeuken: Strict.

En omdat dit een dag was vol met leuke nieuwtjes ter dagsluiting een rustig kookseltje uit PB’s audiokeuken: Strict.

Tweede leuke nieuwtje van vandaag. PB is op zoek naar wegen om die mooie Russische Volga in het parkeervak voor de deur te krijgen. Een mailtje naar de fabriek in Rusland leverde tot nu toe nix op. Via de comments kwam wel wat: een opmerking van ene Arthur, die via een Duitse importeur inmiddels een Volga voor de deur heeft.
Een loei van een kar voor 15.000 Euries. Wel wat meer dan de 5100 US Dollar die je in de showroom in Novosibirsk betaalt, maar altijd nog goedkoop voor deze kruising tussen een Mercedes, BMW en Jaguar. Want zo omschrijft de Duitse zakenman Horst Jesche “zijn” Volga. En de garage is ook wat dichter in de buurt…
Hier staat een stukkie over deze meneer Jesche. Op de kiek staat de Volga GAZ-31105, da’s de kar die onze Arthur inmiddels te pakken heeft. Arthur laat verder niets over zichzelf achter. Gelijk heeft-ie. PB snelt niet zo fluks op inbrekerspad. Maar een gratis op te halen Volga….. nee hoor, geintje Arthur. Stuur ff een fotootje naar pb@pbdoetmee.nl. Een Volga met een NL kentekenplaat: da’s een redelijk unieke kiek! Komt hier gegarandeerd in the picture.
Afijn. Nu nog even uitvogelen waar die meneer Jesche zijn business heeft, want dat vertelt VolgaArthur er fijntjes mooi niet bij. Ff zoeken. GoogledeGoogledeGoogle….. gotcha! En daar staat-ie dan te glimmen, in de showroom in Friedberg, een kilometertje of 20 bij Frankfurt am Main vandaan. Hmmm…. met een beetje deurtoeteren kan ik daar in 3.5 uur zijn. Jawel, dat wordt een van de komende zaterdagen een tochtje langs de Volga.
Nog ff smullen? Hier is de infowebzijde van Gorky Automobil Plant met de specs van de sedan-uitvoering. Ook dit wordt vervolgd.

Ah! Een paar dagen geleden stuurde ik de Consumentenbond een oproep om iets te gaan ondernemen tegen de pinboetes. En jawel: vandaag rolde een antwoordmailtje van de ConsuBond binnen. Men gaat de kwestie in behandeling nemen. Wordt vervolgd!

Pennetje laat vanavond in MediaHypes weten dat het vandaag de treurigste mediadag aller tijden is: TokkieTV.

Zo, en nou moet het maar eens afgelopen zijn met dat luie gehang achter die computer. Blogjes lezen. Klikklikklik. En bewegen ho maar. Duzzz: uit die luie stoel, ja jij ook. En move that ass: Wood!

Vandaag eens een wat rustiger onderwerpje alhier. Het kan per slot van rekening niet alle dagen denderen. Daar gaan we dan.
Zondagmorgen. Het regent met bakken tegelijk de hemel uit. Ik banjer met Julie door de bossen ten noorden van Arnhem. Prachtig, die herfst, al heb ik er eigenlijk een bloedhekel aan. Ben een zomermens. Warmte. Maar toch mooi, voor deze ene keer dan. Lekker rustig, geen kip te zien. Op een jogger na, that’s it. Even rust ademen in deze van hectiek vervulde Banananrepubliek.
Terwijl je daar zo door de natte bruine bladeren loopt realiseer je je ineens dat deze omgeving niet altijd zo rustig en vredig was. In de Tweede Wereldoorlog lag hier het zenuwcentrum van de Duitse luchtmacht. Diogenes. Vanuit een enorme bunker hielden ze heel West-Europa in de gaten. De Arnhemse historicus Walter Tiemens besteedt zo’n beetje zijn hele leven al aan historisch onderzoek naar Arnhem in de oorlog. Dat heeft inmiddels een schat aan info op zijn website opgeleverd.
Onder meer ook over die bunker, in de bossen waaromheen Julie en ik nu zo lekker lopen te genieten. Tegenwoordig is de macrobunker een opslagplaats voor rijksarchiefmateriaal, als ik het goed heb. Toen was daar wel heel wat anders aan de hand…

Ik loop over een galerij. Alleen: de galerij zit niet aan het gebouw vast maar zweeft er een meter naast. Voor me loopt Sammie, mijn hond. Het gebouw lijkt op een oud pakhuis, met van die groene zwaaideuren. Deur na deur, allemaal identiek. We lopen deur na deur voorbij. Een eindeloze rij. Plots gaat vlak naast ons een deur open. Sammie wil naar binnen springen maar redt het niet en valt in de eindeloze diepte naast de galerij. Wel tien verdiepingen hoog. Ik zie en schreeuw. Dan ploft het zwarte hondenlijf op de grond. Het schemert. Ik kijk. Gelukkig: ik zie de twee gele lichtjes in zijn ogen naar boven kijken. Sammie leeft nog.
Ik moet naar beneden, anders loopt de hond weg. Er klapt een trapje in alle kleuren van de regenboog uit de muur onder de open deur. Ik kan naar binnen. Ik hol trappen af, eindeloos veel trappen. Als ik op de begane grond ben gooi ik een deur open en wil naar buiten. Daar loopt Sammie. Hij kwispelt. Ik struikel over de drempel en maak een beste smak. Beng! Met mijn hoofd tegen een verwarming. Het is de verwarming naast ons bed. Ik ben uit bed gevallen en lig op de grond, in enen klaar wakker. Julie, onze hond, ligt zwaar te snurken in de mand. Ik heb gedroomd. Alles in orde.
(Natiksel: Sammie was mijn hond voor Bas voor Julie. Een kruising tussen een Schnautzer en een Bouvier. Prettig gestoord beest was dat. Altijd wat mee aan de hand. Ik droom zo af en toe nog wel eens van ‘m).

Dit land schudt op de grondvesten. En wat doet de VVD? Die gaat een dagje zitten zeveren over de vraag of van de huidige duocommandopost een enkelkamikazestoel gemaakt moet worden. Yes. Very belangrijk! PopiJopi Aartsen wil wel, maar mag voorlopig nog even niet van de partij. De VVD was vandaag weer op en top Voorlopig Verder Doormodderen.

Na de woordenstortvloed van de afgelopen dagen vanavond maar weer eens een audiokooksel uit PB’s sempelkeukentje: November Winds.

“Da’s wel 25 Eurocent extra hoor”, zegt ze vanachter het pompstationglas als ik een pakje shag wil pinnen. “Als je pint onder de 5 Euro.” Ik kijk haar aan. “Weet je wat jij doet: leg dat pakje shag maar weer terug op de plank. Bekijk het maar met je pinboete.’ En ik haal even later de shag bij de andere pomp in het dorp, waar ze geen pinboete hanteren. Wat een gore zakkenvullerij.
Even rekenen. Stel: per uur komen er gemiddeld 10 klanten die iets onder de 5 Euro pinnen (zijn er volgens mij veel meer, maar als voorbeeld hou ik het even bij 10). Da’s dus 2,50 Euro per uur pinheffing. Maal de 14 uur die het pompstation is geopend, maakt 35 Euro per dag. Maal zeven dagen in de week = 245 Euro per week = pak ‘m beet 1.225 Euro per maand. Daar moeten dan wel de kosten van de huur van het pinapparaat vanaf (558 Euries per maand bij deze verhuurder). Blijft dus in de kontzak van de pinboete innende ondernemer hangen het leuke sommetje van 667 Euries. Per maand, wel te verstaan, da’s dus 8.004 Euries per jaar. Hoppa! En dan ben ik dus met 10 klanten van onder de 5 Eurie per uur aan de lage kant.
En die ondernemers maar klagen dat hun pinautomaten zo duur zijn, en dat ze – och arm – daarom wel gedwongen zijn die 25 Euriecenten per kleine transactie te heffen. Bullshit! We worden gewoon ronduit bestolen, en de ondernemer steekt per jaar vele duizenden Euries in de achterzak. Driewerf schandalig! En mocht er iemand zo snugger zijn op te merken dat ze ook nog 700 Euries borg moeten betalen. Ja, da’s waar, maar die krijgen ze dus ook weer terug. En die eenmalige 20 Euro’s extra om de pinautomaat ook geschikt te maken voor creditcards…. nah, daar komt de ondernemer ook nog wel overheen lijkt me zo.
Ik stuur de Consumentenbond toch maar eens een mailtje met het verzoek om dit eens grondig aan de kaak te stelen. Wordt er tenminste ook weer eens over wat anders geleuterd in de media dan alleen terrorisme, verdraagzaamheid, het VVD-leiderschap en oranje bandjes. We worden met z’n allen via deze volstrekt willekeurige pinboete ronduit bestolen. De ondernemers die deze truuk uithalen zitten volgens mij des avonds gillend van de pret achter hun boekhoudinkje. Dat moest maar eens afgelopen zijn!
Natiksel: het mailtje naar de Consumentenbond is inmiddels de deur uit. Ben benieuwd.
Tip voor onze verkeersminister mevrouw Peijs. Vertel Uw collega in Polen bij uw volgende werkbezoek even dat de snelwegen in Nederland gatenvrij zijn. Dat men hier dus geen bomkraters in het asfalt hoeft te ontwijken. En dat men dus op de snelweg harder kan rijden dan 50 km per uur. Dat had vanochtend op de A12 bij A. weer een dikke file en een bijna botsing met een traag voortkruipend Pools bestel-Opeltje gescheeld. Het is dat PB vanochtend redelijk wakker achter het stuur zat, anders was het Poolse autootje thans een half metertje korter geweest…
Gisteravond liep ik al helemaal leeg over Balkenende. Wat onze minister president gisteren flikte tijdens een bliksembezoek aan Rotterdam slaat echter werkelijk alles. Vraagt-ie aan een winkeleigenares of zij zich nog wel veilig voelt in haar winkeltje in oud-Rotterdam. De vrouw, aan wie hij de vraag stelt, is de moeder van Mohammed Erdogan. Mohammed werd in oktober vorig jaar in diezelfde winkel met messteken om het leven gebracht tijdens een roofoverval. De daders zijn nog steeds niet gepakt (de politie is met het onderzoeksteam gestopt), en naast de winkeldeur hangt nota bene een opsporingsposter! Man, man, man… Wederom: schande!

Mag ik U even voorstellen? Die meneer die daar zo onschuldig en kinderlijk optimistisch met een oranje bandje staat te frummelen? Da’s Onze Minister President. De baas van dit land, die als standvastig leider sturing moet geven aan het ombuigen van de neerwaartse spiraal in deze bananenrepubliek…
Kunt U zich voorstellen dat ik vanavond eerst met volle verbazing naar het journaal heb zitten kijken? Toen met open bek van verbijstering? En vervolgens in lachstuip van de bank ben gegleden? Nee, dat zal ze leren, die radikale moslims en radikale brandstichters (laten we die even niet vergeten). Een Oranje Polsbandje! Het hele kabinet moet eraan geloven, Balkenende voorop. Het Machtige Wapen tegen intolerantie en onbegrip. De Grote Maatregel tegen de destabilisatie van dit land. Godsallemachtig!
Ik kan het niet helpen. Ik begin me zolangzamerhand behoorlijk woest te maken over de volstrekt knullige en incompetente wijze, waarop deze regering en Tweede Kamer met de huidige identiteitscrisis van dit land omspringen. Dat discussieert en kletst maar door, maakt zich druk over een flutmotie van D’66 inzake een verstoft wetje van Opa Donner, brandt die na een week gezever vervolgens af, en roept dan in koor dat men toch wel een belangrijk fundamenteel debat heeft gevoerd. En ondertussen zakt deze bananenrepubliek steeds verder in de put, en gebeurt er dus qua adequate maatregelen nog steeds helemaal niets. Schande! Een collega van me, afkomstig uit Twente, zei het eerder deze week heel mooi: “We zijn in dit land een heel eind van alles weg”.
De metafoor van de zandbak vol kindertjes, die elkaar met schopjes op het hoofd slaan net zolang tot de sterkste overblijft, doemt alweer voor mijn geestesoog op. Het kaartenhuis Nederland zakt steeds verder ineen, edoch de top van dit land danst nog steeds, geilend op politiek eigenbelang en media-aandacht, de bekende rituele rondjes op de bovenste verdieping van dat kaartenhuis. Het is om wanhopig van te worden.
Beste Balkenende, luister goed. Het wordt uitermate hoog tijd dat je die zalvende en sussende nulretoriek laat varen en overgaat tot kortdadige en heldere praat. Sla letterlijk met de vuist op de praatplank in de Tweede Kamer en brul in die microfoon: “En nou is het godverdomme afgelopen met dat gesodemieter in dit land!” De here, waar je zo in gelooft, zal het je deze keer niet kwalijk nemen dat je even een krachtterm toepast, en Donner evenmin (die durft toch niet meer). Roep vervolgens die ministersbende van je -alsmede het Kamer-gepeupel- tot de orde en ga over tot heldere maatregelen. En luister en passant ook even heel goed naar wat Rita Verdonk te melden heeft: die dame zit er qua beleving en inschattingsvermogen nog het dichtste bij.
Balkenende: neem maatregelen waar alle partijen (met de nadruk op alle) in dit ernstige conflict (ja, ernstig conflict, want dat is het inmiddels!) tussen bevolkingsgroepen duidelijkheid en helderheid aan kunnen ontlenen. Schep duidelijkheid, geen mist. Het wordt nu toch echt de hoogste tijd.
Trouwens, dat oranje bandje: ik ga dat niet dragen. Omdat ik geen bandje nodig heb om respect te tonen voor anderen. Dat doe ik namelijk al jaren. Omdat ik van mening ben dat dat gewoon zo hoort. Je mag mekaar alles zeggen, maar dan wel met behoud van respect. Zo simpel is het.
En als ik dat bandje niet draag, wat maakt mij dat dan? Ben ik dan soms automatisch gebrandmerkt als niet-tolerant? Door de bandjesdragers? Omdat ik dat kutbandje niet draag? Daar hadden jullie initiatiefnemertjes nog niet aan gedacht he? Nee, natuurlijk niet. Ook jullie hebben de ware diepte van de put nog steeds niet gemeten.
En dan nog wat. Mijn schoonmoeder is vanochtend in het zwembad te A. door een moslimmeneer gemaand het water te verlaten met de woorden “Jij vrouw, eruit”. Want hij was moslim en mag niet samen met vrouwen het water in. Nu is mijn schoonmoeder voor de duvel niet bang en is de discussie met die meneer aangegaan. Heeft moslimmeneer uitgelegd dat we hier in Nederland gewoon gemengd zwemmen, dat hij hier te gast is, en zich dus aan de regels en gewoonten van dit land dient aan te passen. Wij lopen in Marokko toch ook niet met lieslaarzen aan de moskee in? Nou dan. En als hem dat niet bevalt (en dat is des mans volstrekte vrije keuze), dattie dan gewoon moet wegwezen naar een land waar gemengd zwemmen niet is toegestaan. Heeftie er ook geen last meer van. En vervolgens is ze weer het water ingegaan. De andere vrouwen, die door moslimmeneer waren gemaand te vertrekken, waren op dat moment al daadwerkelijk uit het zwembad verdwenen. De badmeester, aan wie dit hele gedoe (oplettend als hij moet zijn) niet kan zijn ontgaan, deed net alsof zijn neus bloedde en ondernam he-le-maal niets. Zo ver zijn we al in dit land…
Het is maar een simpel voorvalletje, maar in de eenvoud zeer tekenend voor wat er in deze banananrepubliek volstrekt verkeerd gaat. De in beginsel belangrijke tolerantie is verworden tot een uit z’n voegen gegroeid gedrocht, en wel dusdanig dat de zaak niet meer te controleren is en volledig uit de hand begint te lopen. Of beter misschien zelfs: is gelopen. We durven geen heldere grenzen meer te stellen, omdat we dan direct worden gebrandmerkt als niet-tolerant. Of zelfs erger: als rechts-radikaal, of als anti-moslim. Zo ver zijn we al in de put gezakt.
Balkende: vuist op de Haagse praatplank en de beuk d’rin! Het moet nu maar eens afgelopen zijn met dat gesodemieter! Doe wat, godsallemachtig (pardon)!
Natiksel: U moet me maar niet kwalijk nemen dat ik hedenavond nogal fel een enorme berg irritatie en frustratie van me afschrijf. Ik weet haast zeker dat er in dit land nog veel meer mensen rondlopen met soortgelijke gevoelens van onmacht, woede, frustratie en treurigheid. Zij tikken veelal geen weblogs, ik wel. Vandaar. Zo. En nu zet ik de stereo op 10 en stop er een CD met Brandenburger Konzert in. Dat beukt tenminste en geeft weer ballengevoel!
Pennetje constateert in MediaHypes dat Knevel helaas weer knevelt.

Op 21 december 2002 was het een treurige dag. Die donkere decemberdag namelijk trok Boris de stekker uit zijn unieke internet-TV-zender Nederland4.nu. De vaderlandse media verloren die dag een ronduit uniek stukje visie op televisie. Wat Boris maakte van het krappe wereldje rondom de studio in zijn schuurtje in de achtertuin was ronduit kunst. Prachtig gecomprimeerde TV. Digitale bewegende schilderijtjes.
Zeer zonde dat de stekker er wegens geldgebrek uit moest. Ik keek tot dit voorjaar nog wel eens via de bookmark naar de webzijde van Boris in de stille hoop, dat Nederland4.nu weer tot leven was gekomen. Maar helaas. De webzijde bestaat nog steeds, maar is sinds die treurige dag bevroren. Alle afleveringen zijn nog wel te bekijken.
Trouwe PBDoetMee-lezeres Neneh te ergens-in-het-Noorden-des-lands (niet-betalend abonnee sinds het startuur van dit weblog) vroeg vandaag via de PB DoeBox of hier ter tikruimte bekend is waar Boris is gebleven. Goeie vraag. Nee dus.
Dat roept om per directe actie. Fluks een mailtje gestuurd naar Boris, want zijn mailadressen heb ik zorgvuldig bewaard. Met de prangende vraag: “Boris, waar ben je, en wat spook je uit?”. En nu maar afwachten op een verlossend antwoord in deze nijpende kwestie. En ook maar hopen dat Boris niet inmiddels door Rita Verdonk het land uitgeflikkerd is. Want Boris is (als ik me goed herinner) een Russische immigrant. En wanneer je in dit land het stempel immigrant met je meedraagt ben je nog niet zo gauw gezelli jarig…
(Eerder aandacht besteed aan Nederland4.nu en Boris op 04-11-2002 en 22-12-2002.)
Voor PB, zijnde een door en door verdorven Apple-fanaat, zijn spelletjes waarbij Windoos-potentaat Microsoft weer een trap na krijgt altijd weer gezelli gniffelen geblazen. Neem nou deze, van LeBonze.

Ook wel weer handig. Voor wie nog geen gMail-account heeft weten te bemachtigen: YouSendIt. Hoe werkt dat? U zwurft naar hun webzijde, tikt daar het emailadres van de ontvangende partij in, wijst een lokaal bestand aan (maximaal 1 GigaByte, da’s dus wat ik noem joekelmail. Hoppa!), vult eventueel uw eigen mailadres in plus een berichtje, en drukt op de toets Send It! Klaar.
Wat heeft U nu zojuist gedaan? Een loei van een bestand (bijvoorbeeld een compleet fotoboek met heel veel foto’s) geparkeerd op een server van YouSendIt! De geadresseerde krijgt een waarschuwingsmailtje met daarin een URL. Binnen een week op dat URL klikken, anders foto’s weer weggepoetst. De klik op dat URL zorgt er voor dat al die foto’s keurig netjes op de lokale harde schijf van de geadresseerde belanden. Een fraaie oplossing, waarmee we onze veel te krap bemeten postbussen bij de provider kunnen omzeilen. Wel Explorer-venstertje open houden terwijl de transmissie nog gaande is, anders wordt-ie afgebroken.
Hoe lang deze service zal bestaan is mist, want waar de initiatiefnemers hun geld mee verdienen is volstrekt onduidelijk. Op de website wordt onderaan gemeld dat YouSendIt! nu al per dag -om precies te zijn 6.794.840.427.725,00 bytes aan data heen en weer stuurt. Da’s wel een heleboel. Ook even uitproberen? Hier.
PB weet nu al waar hij volgend jaar zijn verjaardagsfeestje gaat vieren. Allemaal dolgezelli typetjes. Mooie versieringen. Stemmig kaarslicht. Prettige gesprekken. Een gratis lunch voor alle feestgangers. En een gezellig kringgesprekje ter afsluiting gevolgd door -als het even meezit- samen een liedje zingen. Komen jullie ook?

“Zo, klojo, met mij! Moet jij eens even goed luisteren vriend! Je moet godverdegodver niet denken dat je met mij de kachel kunt aanmaken, lamstraal dat je dír rondloopt. Je hebt gezegd dat je ëm neemt dus neem je ëm. Gesnopen? Ik moet die kuthond kwijt, dat ding vreet me hier alles kapot. Dat wijf van je kan wel zo veel te zeiken hebben. Daar heb ik geen ene reet mee te maken. Ik heb met jou een afspraak en die heb je gewoon na te komen. En niks geen gezeik, begrepen? Vanavond om acht uur sta je bij me op de stoep om die hond op te halen, anders sta ik om negen uur wel even bij jou op de stoep., Met Hendrik, de hond, en een honkbalknuppel. Godverdegodver!” Klik. Voicemail in mijn mobiele telefoon hedenochtend om 08:00 uur. Onmiskenbaar zwaar Brabants accent. Niet voor mij bestemd, want ik heb geen hond besteld. Heeft waarschijnlijk een verkeerd nummertje ingetoetst in de woedebui. Hier gaat ergens in Brabant vanavond rond de klok van negen uur iets grofstoffelijk mis…

Laatst hield ik hier al een kort pleidooi voor een uitburgeringscursus voor de Tokkies. Heeft nix geholpen. Het wordt nog erger. De woning in Zeewolde, waar ze nu uiteindelijk in terecht komen, wordt volgehangen met camera’s. Opdat gans de natie 24 uur per dag kan volgen waar dit asociale stelletje mee bezig is. Ja! Daar zitten we nou echt op te wachten!
Afijn. Het kan nog erger. Want de Tokkies hebben een kerstsingle opgenomen. Je vraagt je toch af wie er hier nou meer van de pot gerukt is. De Tokkies? Of die commersjele halve zolen die deze familie promoten en uitbuiten. Ik denk dat ik het wel weet. U ook?
Trouwens: het kan dus nog erger. Dan die kerstsingle, PB? Ja. Want: de Tokkies gaan nu een hele CD volblaten. Godallemachtig, maar moet het toch naar toe met dit land… Afijn: mocht U toch de behoefte hebben om de tekst van de kerst-single te lezen: hier dan.
(Bron: medialog.blogspot.com)

Een poosje terug vertelde ik hier iets over een online Mac-museum. Vanavond stuiterde ik bij toeval het online TV-museum van ene Marcel binnen. Voor wie even terug wil in de tijd naar de eigen kijkbuis van toen. De kans is groot dattie er wel bij staat.
Pennetje maakt zich druk over voetbal.
In de nimmer aflatende serie Spreuk van de Dag vandaag: Met het verstand op nul, ontstaat de mooiste flauwekul.

Dit kan toch niet waar zijn? Ik vrees van wel. Wanneer een club geld heeft om een STER-spotje uit te zenden, dan wordt er verdiend. En is het dus serieus. Ik heb het over het Kinderuitzendbureau. Punt nl. We bezoeken de website van dit rare clubje, en leest U even mee:
“Klein Duimpje is een uitzendorganisatie die gespecialiseerd is in het bij elkaar brengen van bedrijven en jonge werkkrachten van 5 tot en met 14 jaar. Wij hechten grote waarde aan een onvoorwaardelijk commitment van onze jeugdige medewerkers. Ook bemiddelen wij graag als partner in wervings- en selectietrajecten van kinderen. Bij Kinderuitzendbureau Klein Duimpje vindt u altijd de perfecte match.”
Godsamme: een wervings- en selectietraject voor kids van 5 t/m 14 jaar. Bent U net zo geschrokken als ik? Dacht U ook al van nu wordt het wel echt helemaal van de pot gerukt in dit land? Rustig maar, laag houden die bloeddruk (zeker met bloedblaren, zie vorige post). Wie een van de buttons op Kinderuitzendbureau.nl klikt komt gelukkig tot een aangename ontdekking.
PB is stereo zielig. PB heeft de pink links en de wijsvinger links voorzien van twee gezelli bloedblaren. Vloertje leggen is een gevaarlijke bezigheid, zeker wanneer de vloerdelen met een klos hout dienen te worden aaneengestampt. Met een verdwaalde pink en vinger tussen vloerdeel en slaghout levert dat twee leuke bloedblaren op, waardoor het tikken hedenavond wat lastiger gaat. De linker shift-toets, normaal aangestuurd door de linker pink, heeft het de komende dagen wat rustiger. En de wijsvinger doet ook even niet mee en zweeft doelloos boven het toetsenbord. Pas wanneer je blauw bent besef je hoe intensief deze twee handgereedschapjes normaal gesproken worden aangesproken. Au… Gelukkig hoef ik niet naar de dokter.

Heeft U ook zo’n ongeorganiseerde bende in uw pjoeter? Stapels mapjes met nog veel grotere stapels bestanden. Je zoekt je het apenlazerus om bepaalde files weer terug te vinden. Zeker wanneer je -zoals ik- al vanaf de allereerste pjoeter de bestanden hebt bewaard, en steeds hebt overgezet naar een nieuwere en snellere rekendoos.
Al tijden lang ben ik op zoek naar een goeie oplossing voor dit probleem. Ik heb al van alles geprobeerd. Ik ga ze hier niet allemaal opnoemen, want dat geeft weinig nut. Een stuk of vijftien pakketten zijn het wel geweest, en elke keer ontbrak er wel weer wat aan of deed het niet wat ik wil. Het ene pakket kon geen PDF indexeren (heb ik heel veel van). Het andere had een user interface om te huilen. Het derde was zo traag, dat ik de files met de hand nog sneller had gevonden dan het programma. En zo ging het maar door. Totdat ik een paar dagen geleden een leuke ontdekking deed: Plone. Een soort SharePoint (Microsoft), maar dan zonder de noodzaak van een dure Windows 2003 server-install. Nog mooier: Plone is hartstikke gratis.
Plone is een content management systeem dat heel veel kan. Het indexeert zo’n beetje alle typen bestanden. Je kunt de portal helemaal naar eigen wens inrichten. Het is grotendeels in onze moedertaal, al komen we nog wel de nodige regeltjes engels tegen. Moet niet zo’n probleem zijn, lijkt me. En het installeren en gebruiken is zo simpel, dat elke pjoeteraar – hoe onervaren ook – er snel mee aan de slag kan. En het draait onder OS X (Mac), Windows 2000, Windows XP en Windows 2003 Server. Gebruikers van Windows 98 en 95 piesen naast het potje. Gebruikers van OS 9 (Mac) trouwens ook.
Plone gebruik je gewoon via de browser. Er wordt een lokale webserver in de pjoeter geinstalleerd, waar Plone op draait. Hoef je verder niets moeilijks aan in te stellen. Installeren, pjoeter herstarten, browser starten, en aan de slag. That’s it. Je bent al snel lekker bezig om je documenten te ordenen in mapjes, en desgewenst van trefwoorden te voorzien. Je zet snel en eenvoudig weblinks op een geordend rijtje. Je tikt snel even wat aantekeningen, die op een bepaalde dag in de Plone website (portal) moeten verschijnen: kan worden ingesteld, desgewenst ook wanneer je ze weer uit de webzijde verwijderd wilt hebben. En: er zit een zoekmodule in, waardoor je alle documenten met een bepaald trefwoord snel hebt gevonden. En dat gaat ook echt snel. Kun je handmatig niet tegenop zoeken. Zo hoort IT te zijn: simpel, voor iedereen te begrijpen, en functioneel. Compliment aan de makers, die je hier kunt vinden.

In huize PB heerst momenteel grote chaos. De oude vloer moet eruit, en de nieuwe vloer moet erin. De oude vloer ligt er al 19 jaar en kraakt als een zinkend galjoen als je er overheen loopt. Niet handig wanneer je in de kleine uurtjes nog even een strooptocht richting koelkast onderneemt. Het ganse huis is wakker. En ook Julie, onze Labrador, die vanaf dat moment vrolijk van mening is dat de nieuwe dag alweer is aangebroken. Madame Julie wenst naar buiten, hetgeen ze dus vrolijk kan schudden om 3 uur in de nacht. Julie is een volhardend typetje, en blijft dus gewoon wakker in de hoop dat de voordeur alsnog open gaat. Desnoods tot 7 uur in de ochtend, wanneer de dag echt weer begint. Rare jongens, die Labradors.
Meubeltjes buiten zetten is met de huidige weersomstandigheden niet echt verstandig, dus da’s voortdurend verplaatsen geblazen. Daar waar plankjes leggen, geen meubeltjes, enzovoorts. Komt nog bij dat het plintwerk hoog nodig in de verf moest, dus pakken we dat meteen ook maar even mee. Wie vanavond op de bank wil zitten heeft pech. Er staat een kast voor, en er liggen drie tafeltjes op. Mevrouw PB stelde vanochtend nog wel voor een deel van het verplaatste meubilair in PB’s pjoeterkamer op te slaan, maar daar heb ik dus schielijk een stokje voor gestoken. Of Mevrouw PB wel helemaal vers was in de bovenkamer. Wat er ook aan de hand is in dit pand, de pjoeters van PB blijven onverkort bereikbaar. Kom zeg…
Pennetje raakt vandaag over zijn kookpunt in MediaHypes.

PB is de afgelopen dagen weer eens keihard tegen het onvermogen van de elektronica-industrie om gezamenlijk iets goed te regelen aangelopen. Hoezo? Leg ik uit. In het pjoeterpark van PB’s studiogebeuren hangen nogal wat harde schijven, met heel veel data erop. Vooral de audio neemt nogal wat ruimte in, zeker wanneer je aan het editen slaat. Een mappie met 300 tot 400 MB aan losse audioblokjes en tracks is per nummer voor een average productie heel normaal. Tel uit je opslagbehoefte wanneer je meerdere producties tegelijk aan het bewerken bent. En ook nog afgeronde producties moet bewaren, inclusief alle edits die je hebt uitgevoerd.
Gelijk in real life is het enthousiasme om alles keurig netjes te ruimen ook in de digitale wereld bij PB niet optimaal ontwikkeld. En dus ontstond de laatste weken een gigantische bestandenpuinzooi. Want we hadden het zowaar weer eens druk in audioland. En dus werd het hoog tijd om te ruimen, want er kon geen grammetje data meer bij. Dus dubbel DVD-brander gekocht, waar ruim 8 GigaByte aan data op kan worden gepletterd. Lekker handig om een archiefje mee op te bouwen. “Vroeger” deden we dat met gewone CD’s, waarvan er dus inmiddels tergend lange rijen in de kast staan.
Nou, dat even snel wegbranden op dubbel layer DVD’s ging dus mooi niet door. Want welke schijvenwinkel je ook binnenloopt: double layer beschrijfbare DVD’s zijn gewoon nergens te koop. Een paar louche internet koopsites daargelaten. Bij dat soort virtuele tenten koopt PB per definitie niet, want je moet maar afwachten of UPS of TNT ooit je duur betaalde bestelling komt afleveren. En je creditcard gegevens via betaalkanalen over internet zenden is volgens mij gelijk aan financiele zelfmoord. Niet doen dus, is mijn devies.
Dus daar zit ik dan mooi te kijken met mijn dubbelbrandertje. Hij doet het prima. Met gewone CD’s en enkelzijdige DVD’s. Maar waar ik dat ding uiteindelijk voor heb gekocht, daarvoor kan ik ‘m (nog steeds) niet gebruiken. Weer een prachtig staaltje van fabrikantenplanning. Zoiets als een nieuwe auto op de markt brengen, maar er nog geen passende wielen bij kunnen leveren.
Er schijnt op deze hele aardkloot op dit moment maar 1 fabriek te zijn waar ze die dingen kunnen maken. Fantastisch geregeld dus, maar niet heus. Uit pure armoede ben ik dus maar begonnen met het wegzetten van al die audiobestanden op de 4-Gig single DVD’s. Dat kost nog wel even eenn paar doosjes en schijven. Die zijn gelukkig wel overal te koop. Nu nog kastruimte vinden…
Met dank aan PB voor de door hem ter beschikking gestelde ruimte wil ik u hier graag attent maken op onze nieuwe media-kritische weblog MediaHypes. Een initiatief tegen mediaverloedering. Samen met oprichter Harry Kelle en gastspreekster MD fileert Pennetje de media en wijst onverkort op de tekortkomingen. De moeite van het lezen waard. Hoppa, nu allemaal even snel opzouten naar MediaHypes!
In de nimmer aflatende serie Spreuk van de Dag vandaag eentje, die veel kletsmajoren op buis en radio zich eens grondig ter harte zouden moeten nemen: “Beter tien woorden met de kracht van honderd, dan honderd woorden met de kracht van tien”.

Zojuist is rond 23:35 uur brand uitgebroken ter redactie van MediaHypes. Er zijn nog geen nadere details bekend. De redactie is ontruimd.
Opvolging om 23:38 uur: met gevaar voor eigen leven heeft MediaHypes-redacteur Harry Kelle het brandende object naar de belendende serre getransporteerd. De redactie hangt vol verstikkende rook.
Opvolging om 23:40 uur: de oorzaak is bekend. Een onverlaat was zo onverstandig een asbak met nog brandende peuk in de MediaPrullenmand te kieperen, waarna de afgewerkte kopij vlam vatte. Het redactielokaal hangt nog steeds vol verstikkende rook, maar het vuur is gedoofd. De voortgang van MediaHypes is niet in gevaar.
Opvolging 23:42 uur: nader onderzoek wijst uit dat Harry zelve de veroorzaker van de brand was. Hij was de enige ter redactie. PB zit hier en Pennetje is in medialand onderweg. Er zijn geen doden of gewonden gevallen. Er is ook geen sprake van een aanslag.
Opvolging 23:44 uur: Kelle laat weten dat het ter redactie stinkt gelijk een crematorium. Bij daglicht zal nader worden vastgesteld hoe groot de schade is. Alarmniveau gaat weer van rood via oranje naar groen.

De stempjoeter van de KRO deed z’n werk niet goed. En dus is niet Pim Fortuyn (130.000 stemmen) de feitelijke grootste Nederlander aller tijden, maar Willem van Oranje (161.000 stemmen). Maar dan is die hele verkiezing toch uitgedraaid op een farce? Welnee, zei de KRO vanmiddag op de radio, hoe komt U daar nou toch bij? De KRO houdt zich aan de spelregels en telt alleen de stemmen mee, die tijdens de uitzending konden worden gecontroleerd. En dus blijft Fortuyn gewoon de winnaar. Simpel toch?
Ik dacht dat het erg was, maar het kon dus nog een stukje erger. De Grootste Klucht van Nederland. Hahahahahaha!
Bij het ontbijt voelt Pennetje zich ernstig ontluisterd wanneer hij op de krantenpagina ziet dat Fortuyn is gekozen tot allergrootste Nederlander aller tijden.
Pennetje zet forse vraagtekens bij een reactie van Indymedia.nl.

Het valt me op dat -sinds de nieuwe spammuur in PBDoetMee zit- er nauwelijks of niet meer commentaar wordt geleverd. Izzu bang dattu ergens in het pjoeterpark van PB geregistreerd wordt? En dattu dan wordt belaagd met PBDoetMee aanbiedingen, merchandise en andere ongewenste prullaria? Hoeft niet. Het enige dat dat plaatje met karakters in het commentaarscherm doet is voorkomen dat etterige commercospam de DoeBox van PBDoetMee vervuilt. Want wat wil het geval? Wij mensen herkennen de lettertjes in het plaatje wel, maar digitale spambots kunnen er geen blok van hakken. En worden dus automatisch aan de voordeur gestopt. Snappu? Niks meer, en ook niks minder. En zo hoort het ook: de perfecte spammuur. Dus: weest niet bevreesd en spuwt uwen commentaren weer gezelli in de DoeBox. Daar doet PB het mede voor!
Pennetje ontketent in MediaHypes een Nationale Actie om klusjesman Nico weer terug op de buis te krijgen. Want de volkomen verkeerd gecaste spijkerhypo’s, die het programma van Eigen Huis & Tuin nu presenteren…. da’s maar helemaal niks. Lees.

Zo, het jaarlijkse gevecht met de vallende boomblaadjes is weer geleverd. Boom weer groter, dus weer meer blaadjes dan vorig jaar. Dus weer meer werk. Maar PB laat de boom staan, want PB houdt van bomen. Zo niet de buurman twee deuren verder, die vanochtend gewapend met een grote bezinegedreven ronddraaizaag een rigoreuze opruiming begon. Weg boom. Godsamme, zet ‘m er dan ook niet in! Eikel…
Op 7 november j.l. trok PB de Amerikaan Fredo Viola uit de krochten van Internet naar boven, en toonde hier zijn fijn stukje muziek plus video. Vandaag kwam een mailtje van Fredo binnen. Fredo heeft mijn webradiootje onder de aandacht van een stel music incrowd in New York gebracht. En daar verspreidt PB’S Webradio zich nu als een olievlek. Er kwamen al wat “He man, cool stuff!” mailtjes binnen uit de VS, verzonden door musici met fraaie mail-avatars: cbit, slamdunk, hotrod, caddis, zanf en zo nog een paar. Daar steekt mijn pb ietwat bleekjes bij af, maar OK. Toch leuk om te zien dat PBs audiokooksels een stelletje hippe incrowd in New York enthousiast krijgt. Hier het stukkie dat Fredo over mijn webradio schreef.

PB hoort bepaald niet bij de rap-generatie. Met ruwweg 30 jaar leeftijdsverschil met de meeste rappertjes gaan we mekaar niet echt snel begrijpen ben ik bang. En dat zenuwachtige handjesgewapper met uitgestoken wijsvinger en pink is me ook te zenuwachtig. Wel eens geprobeerd om zo’n vuistshake van een rapper zonder fouten te volbrengen? Ik wel, en dat lukte pas na veel oefening. Was met een rapgroep uit de Bijlmer die we in de studio hadden. Bleken heel sympathieke jongens te zijn, behalve wanneer ze een microfoon onder hun neus hielden. Dan brak de verbale hel los.
PB is dus niet zo into the rap. Maarrrrr: er zitten soms messcherpe raps tussen, waar PB wel voor valt. Vanwege de onversneden manier waarop misstanden aan de kaak worden gesteld. Recht voor z’n raap, en daar houdt PB wel van zoals U inmiddels zou moeten weten. Eminem is er zo eentje. Dit enfent terrible van de Amerikaanse muziekindustrie heeft er een handje van om de Amerikaanse samenleving met een vlijmscherp fileermes aan stukken te rappen. Tot grote irritatie van het establishment, die hem dan ook op alle mogelijke manieren het leven probeert te verzuren. Lukt natuurlijk niet, net zo min als wij langharige jointpaffers ons destijds lieten ringeloren. Een van de beste raps die Eminem ooit maakte was WhiteAmerca. PB draait ‘m zo af en toe nog eens een keer. Om wakker en bij de les te blijven. Luisterrr.
Pennetje is woedend op Barend en Van Dorp.
En ja, wanneer je eenmaal met een layout aan het frummelen gaat is het einde al snel niet meer in zicht. Beetje meer wit hier, logootje naar een andere plek. Titel; wat groter. Ander lettertype, want dat uit de standaard Blogger template leest toch niet zo fijn. En o, een nieuw logo is eigenlijk toch wel beter. En hoe moet dat met die… Afijn, U snapt het wel. PB zit te freubelen in de vormgeving van MediaHypes en komt dus hier even niet aan tikken toe. Wel daar overigens, maar dat moet U dan maar daar gaan bekijken. Media is een dankbaar blogonderwerp…
Pennetje kijkt Palestina-TV.
Pennetje leest regionale kranten.
Heden sprenkelt Pennetje wederom de gifinkt in MediaHypes over een prammende kwestie: de Titten van Verbaan.

Zoekt U zich ook regelmatig te pletter naar dat ene stukkie informatie, dat ergens op de harde schijf opgeslagen staat? Of in een emailtje is weggemoffeld? Nah: er komt een lawine desktop-oplossingen aan, die dat varkentje gaan wassen. Op de IT nieuwssite news.com.com (geen tikfout) staat een artikel dat een aardig inzicht geeft in wat ons te wachten staat. Gaat eerst over het Apple-OS, maar verderop in de tekst komt ook de Windoos aan bod. Voor wie zich voortdurend suf zoekt naar opgeslagen informatie: beslist even lezen.
Larry verveelt zich een beetje. Larry struint de hele dag Internet af op zoek naar goedkope of -beter- gratis webhostingsverzorgers. En waar je stiekumpjes pronofillumpjus kunt dumpen. En plettert daar zijn weblog mee vol, vele entries per dag. Dag in dag uit. Larry heeft wel focus. Maar zou Larry nou ook nog een beetje gelukkig zijn…? Hier.
Heden sprenkelt Pennetje de gifinkt in MediaHypes over: WereldTV.

Had hier vanavond aan de eigen vormgeving willen timmeren, maar dat kwam er niet van door een interventie van weblog-collega FW. Deze meneer moet zo nodig tegen de media gaan schoppen en opende een Blogger-dinges. En omdat PB wel wat met html kan freubelen (in tegenstelling tot pulken met programmeertalen) was dedese hedenavond de klos met aanpassingen in FW’s weblog-template. Is nog niet klaar, maar begint er wel op te lijken: Mediahypes. En oh ja, of ik daar dan ook meteen maar als medepennert wilde meedraaien. Dus heb ik daar nu ook al een webstekje. Onder het pseudoniem Pennetje (sshhht, niet verder vertellen). Het is me wat…

Waarom ik sinds de moord op Van Gogh hier nog geen woord stelling heb genomen? Omdat ik heb besloten eerst eens een week goed te luisteren. Luisteren naar wat iedereen te zeggen heeft. Luisteren naar wat niemand zegt. Omdat in dit soort escalaties een verkeerde mening snel is gevormd. Snelle meningen zijn zelden raak. Vandaar.
Ik hoor heel veel. Van links. Van rechts. Van hotemetoten. Van niet-hotemetoten. Van wijze woorden tot pure onzin. Van verdriet tot haat. En weer terug. Van zachte woorden tot harde woorden. Van gefluister tot geschreeuw. Van volzin tot vuist. Ik luister nu een week. En weet het nog steeds niet. Ik voel me momenteel een beetje Meneer KweetNiet uit de GroteMeneerKaktusShow. Ik hoor veel en luister goed, maar weet de antwoorden niet. Is dit nou: met stomheid geslagen?
Natiksel: Mevrouw PB had een wijs woord nadat ik haar vertelde wat ik hier had getikt. Ze zegt: “Het is heel simpel. Het gaat om respect versus respect”.

Wanneer ik dit trio bekijk en denk aan de chaos, die dit land momenteel kent, zakt me de moed uitermate ernstig in de schoenen. Gisteren een interessante lezing gevolgd over NLP: Neuro Linguistisch Programmeren. Daarmee leer je onder meer de lichaamstaal van anderen op juiste wijze te interpreteren. Je leert bijvoorbeeld ook jezelf doelen te stellen, zodat je dreigende cirkeltjes effectief kunt doorbreken. En je leert om buiten voor de hand liggende denkramen te denken. De lichaamstaal van dit trio spreekt hele boekdelen. En een cursus NLP zou voor deze heren bepaald niet verkeerd zijn heb ik zo ‘t idee. Wie meer wil weten over NLP: hier.
Vannacht in 1938 vond in Duitsland de Kristalnacht plaats. U heeft vast wel historisch besef genoeg om te weten wat dat was, ga ik niet uitleggen. Vanavond anno nu ging in Uden de islamitische school in vlammen op, nadat gisteren ook al zo’n school werd gemolesteerd en op diverse plaatsen brandende voorwerpen tegen islamitische godshuizen werden geplaatst. Er zijn helaas lieden onder ons die in al die jaren nog geen flikker hebben geleerd. Die zich zeer waarschijnlijk absoluut niet realiseren in welk gigantisch kruitvat zij vanavond een lont hebben gestoken. De scherven liggen, net als toen in 1938, inmiddels al op straat. Gaat nog veel kapotte voeten en lekke banden geven…
En dan nog even dit: hier is de link naar het nieuwsbericht op nos.nl: http://www.nos.nl/nieuws/artikelen/2004/11/9/brandinschooluden.html. Wanneer je die link van rechts naar links leest, dan valt je vast op dat de combinatie 9/11 weer is opgedoken. Toeval?

PB’s MT-installatie heeft vandaag zo ongeveer een open hartoperatie ondergaan. Resultaat: er kan weer commentaar worden geleverd, en de commercospammers komen er bij PBDoetMee niet meer in. Super! Met veel dank aan Leon, die er wel een paar uurtjes zoet mee was. Zoals het een echte patient betaamt moet ook PB’s weblog even bijkomen van de schrik. De makeup is hier en daar foetsie, maar dat komt wel weer in orde. De poederdoos komt vanavond niet meer te voorschijn, want andere verplichtingen. Later deze week. Spelregeltje: bij het ingeven ener commentaartje vraagt PB U voortaan een nummertje in te tikken dat wordt getoond in een plaatje. Da’s al. Voor de techneuterijliefhebbers: in zijn weblog vertelt Leon nog even hoe het allemaal verliep (histolink).
O ja: nu niet allemaal Leon bombarderen met verzoeken tot antispam wederherverbouwing, want daar begint-ie niet aan. Was collegiaal matswerkje alias vriendendienst. Dank U. En nu we dan toch zo lekker anti-spammerig bezig zijn: deze moet U ook even bekijken en dan gewoon meedoen. Een prima koekje van eigen deeg voor spammers. Zeerrrrrrrrrr goed.
En ze hebben er nog veeeeeeeeeeel meer (ginder naar beneden scrollen).
Er is hoop. Op een ongedachte wederkeer der comments in dit weblog. Leon heeft aangeboden er naar te kijken en de boel te fiksen. Inclusief antispammuurtje. Dus als het even meezit (en Leon blaast de boel niet op
dan kunt gij hier straks weer voluit vulmineren tegen alle zin en onzin in deze virtuele braakplaats. PB wacht in opperste berusting de komende ontwikkelingen af.
Het gaat snel. Nederland is het stadium van Banananrepubliek alweer gepasseerd. We leven nu in een Bommenrepubliek. Of zo U wil een Terreurrepubliek. Treurig, uiterst treurig, want dat betekent dat de Banaan van de Week alweer haar functie heeft verloren. En de Bom van de Week gaat PB toch echt te ver. Treurig, uiterst treurig, dat is het, en nix anders.
Opgegraven uit de comments van Retecool hedenavond: deel 2. Het logische vervolg op deel 1. Teiltje! En vooruit: we gooien er gelijk deel 3 maar tegenaan. Weet je wat: hier is meteen maar de hele bende: delen 4 tot en met ongeveer 242.000. Veel plezier.

Internet is full of audio crap. Bekend gegeven. Boem-boem-boem en zo nog wat ellende. Het kan gelukkig ook nog anders. Soms kom je kleine juweeltjes tegen die je ademloos even uitkijkt. Zoals deze: Fredo Viola’s “The Sad Song”. Puik stukje componeerwerk. En wat het extra leuk maakt is de homemade video. In elkaar gefrummeld met 15-seconden jpg-filmpjes uit zijn Nikon Coolpix 755 still camera. En gemonteerd met Adobe AfterEffects. Waar sommige commerciele artiesten een productie nodig hebben die al snel enkele tonnen kost, doet deze meneer het met -in vergelijking- minimale middelen. En haalt een prima resultaat. Even meegenieten: The Sad Song.
Veelvuldig internetgebruik mondt onafwendbaar uit in contactgestoordheid en vereenzaming. Las ik laatst ergens in een wetenschappelijk onderzoek. Bull! In de vele jaren, dat ik inmiddels op internet rondstruin, heb ik zo veel leuke en interessante contacten opgedaan dat ik zo langzamerzand er eens serieus over moet denken om even een contactstop in te voeren. Ik mail me suf met een loeilijst contacten over de hele aardkloot, over van alles en nog wat maar vooral over audiobewerking (zal de trouwe lezer hier niet verbazen). Daarnaast is mijn niet-virtuele leven nog steeds berstens goed gevuld met contacten, dus ook op dat front heb ik weinig tot niets ingeleverd. Zal wel weer een wetenschapper zijn geweest die amper weet waar hij over praat. Gebeurt wel vaker. Hoewel: soms kan er zeer vermoedelijk wel sprake zijn van contactgestoordheid. Zoals bij deze mevrouw.
Het is treurig. Na een paar uur frutselen en freubelen heeft PB gisteravond het scriptingbijltje erbij neergegooid. Helemaal gestoord worrik van die accolades, puntkomma’s, subs, routines, calls en Joost mag weten wat voor alle ellende er in die MT-scripts zit. Scripting en PB is geen gelukkige combinbatie. Letters zijn om mee te schrijven, niet om mee te programmeren, zo luidt vanaf gisteravond PB’s motto. En dus laat ik de comments mooi dicht, want dat heeft er in elk geval voor gezorgd dat die commercospamzut buiten de deur blijft. De commentsteller staat keurig op 891 en blijft daar netjes op hangen. PB heeft wel de hulp ingeroepen van Leon, maar of die daar op zit te wachten… heeft al meer dan genoeg te doen. Duzzz: als U PB per se wil laten weten wattu van zijn schrijfsels vindt: via de DoeBox of een mailtje naar pb@pbdoetmee.nl. Plak ik het er wel onder en komt het allemaal alsnog dik in orde.
We komen d’r wel. Vanavond kwam de code van Brandon voor een slinkse antispammuur via de mail binnen uit de VS, nadat ik hem gisteravond een noodkreetmailtje had gestuurd. Fantastisch: wij webloggers helpen mekaar gewoon. Kan de real world out there nog wat van leren. Het controleplaatje voor de nieuwe antispammuur draait al. Helegaar eigenst door PB in elkaar gefrutseld dankzij een goeie handleiding van Brandon. Hulde! Nu de scriptcodering nog. Da’s even andere koek. Daar komt PB ff niet zo 123 uit. Dus maar weer de hulp van Leon ingeroepen. Hij is qua scriptjes sneller van begrip dan PB. Wanneer PB daarin gaat rommelen wordt het risico op een voortijdig einde van dit weblog groot. En da’s nou ook weer niet de bedoeling. Wordt vast wel weer vervolgd.
De media -in dit geval RTL4- zakken steeds verder af tot een nivo van nix. RTL4 Nieuws toonde zojuist twee pratende schoenen, die opmerkelijke uitspraken deden in de zaak rond de moord op Van Gogh. De uitspraken van de onherkenbaar gefilmde man (alleen zijn schoenen waren dus zichtbaar) werden gebracht als een journalistieke scope, als een opmerkelijk en vaststaand feit. Als een opmerkelijke wending in de zaak Van Gogh. Pardon? Een man, “die zegt de broer te zijn van de gearresteerde”. Dus niet eens geverifieerd…
Het wordt hoog tijd dat de dames en heren bij RTL4-nieuws op herhalingscursus gaan op de journalistieke opleiding. Of -misschien beter nog- een ander beroep gaan uitoefenen. Dit lijkt helemaal nergens op!
Toch netjes. De GroenLinks-fractie te Den Haag heeft dan toch nog gereageerd op PB’s mailtje van 20 oktober over dat SUV-gedoe in Nijmegen. Een fraaie uiteenzetting over het partijstandpunt, dat veel genuanceerder blijkt te zijn dan het domme gekakel van de GL-fractievoorzitter in de Keizer Karelstad ons deed geloven. Maar waar het PB nu om ging (tot de orde roepen, die Nijmeegse mafkakel), daar zeggen ze helaas niks over in het mailtje. Jammer, maar ook wel begrijpelijk. Je valt je partijgenoot niet in het openbaar af. Ook netjes. Misschien dattie binnenskamers wel een pinnetje op de neus heeft gehad. Want een beetje correctiewerk is bij deze overgeactiveerde meneer wel noodzakelijk. Heb ik ze nog wel even in een kort antwoordje laten weten. Afijn, case closed. Ook even lezen wat GroenLinks te melden heeft? Hier.
Bij ons in de straat woont sinds een maand of wat een Marokkaans gezin. Vader, moeder, drie kleine kinderen. Aardige lui. We groeten mekaar, en zij (altijd getooid met hoofddoekje) zwaaide laatst vanaf de fiets vrolijk naar me. En ik zwaaide vrolijk terug. Alles gewoon dus, want in ons dorp zwaaien veel mensen vrolijk naar mekaar.
Zij brengt elke ochtend de kinderen naar de straathoek in de wijk, waar de schoolbus komt. Dan staat ze met haar kleurige hoofddoekje tussen de andere moeders in te wachten en te keuvelen tot de bus komt. Vanochtend stond ze niet tussen de moeders in, maar op een afstandje terzijde. Ze keek onzeker om zich heen. De overige moeders negeerden haar min of meer. Volgens mij zijn we nu pas echt verkeerd bezig…
Dat TypeKey wordt ‘m dus toch maar niet. Want collega en internetdeskundige Leon vertelt me dat ik daarmee nog steeds niet af ben van het handmatig verwijderen van commerciele comments. En da’s nu net wat ik wel graag wil. Ik heb geen zin in handmatige verwerking van bergen commercotroep, dat moet automatisch. Daarvoor heb ik toch een pjoeter? Nou dan. Speurtocht gaat verder.
Toevallig had ik het er nog over hier, ruim twee weken geleden. De arrogante behandeling die je als klant bij ABN AMRO te verduren krijgt. Vanochtend las ik dat er een onderzoek is geweest naar de tevredenheid van bankklanten. Daar komt ABN AMRO als slechtst scorende uit tevoorschijn. Reactie ABN AMRO: “Wij herkennen ons niet in dit onderzoek”. Nee, dat haalt je de koekoek: die arrogante houding, daar gaat het nou precies om! Sufferds!
Even lekker ongegeneerd bezig zijn? Hier, met dank aan Buurvrouw voor de tip. Teiltje!