Hoe Donner U goedenavond zou wensen wanneer U hem rond 22:00 uur aan de MSN zou krijgen? Nou, zo ongeveer: “Ha, waarde amice, een zeer goeden avond gewenscht in dier voege dat de avond alreeds ten dele is verwijld, en derhalve de wensch slechts betrekking kan hebben op het nochthans resterende deel dezer voormiddernachtsperiode.” Heerlijk, dat ouderwetse taalgebruik van die man…
Waar ik dus een teringhekel aan heb? Aan de term “Burger”. Vanavond ook weer. Een of andere D’66-hotemetoot, duidelijk afkomstig kwa spraak uit niet onbemiddelde kring. Mag. Zal ik ‘m niet op veroordelen. De man blaat een open-deur-potje over het Paasakkoord, en heeft het daarbij voortdurend over “de gewone burger”. Daar bedoelt dit D’66-orakel U en mij mee. De tamelijk arrogant overkomende meneer plaatst zichzelf en alle andere politici met deze aanduiding boven het gewone peupel. En da’s nou net precies datgene wat bij PB werkt als een rode lap op de stier. Daar wordt PB hellig van. Wie denkt die vent wel dattie is? Dat irritante, afstand scheppende trekje zie je bij landelijk opererende politici heel vaak. En moet maar eens ernstig uitgerot worden door de dames en heren mediatrainers. De politicus of -ca wil hiermee een betrokkenheid met de mede-inwoners van dit land uitdrukken, maar bereikt daarmee -bij mij in elk geval- juist het tegenovergestelde. Hoezo “de gewone burger”: issu iets meer dan vanwege uw politieke positie? Dacht het niet…
Jawel. Er staat weer een nieuwe webzijdeprojekt op stapel. Verklap nog nix, maar U wordt bijtijds gewaarschuwd. In elk geval niet gezond voor Windows-gebruikers. Of misschien toch wel, mits bijtijds bekeerd. Of omgetuned, zo U wil. Wordt vervolgd (*** timmergeluiden ***).
Er komt een keerpunt. Zoiets voorvoel je. Ook al heb je nog geen idee wat. Waarom een keerpunt? Ook geen idee. Behoefte aan een keerpunt? Waarom niet? Moet alles dan maar hetzelfde gangetje blijven gaan? Of kan er iets anders zijn? Iets, waarvan je aanvoelt dat het je pad gaat kruisen, maar wat… wanneer…. met welke gevolgen… oningevulde tekst. Raar. Nou ja, we zien wel wat het wordt… WhatEver.
Het kwam er gewoon niet van. Of ik kwam niet op het idee. Al die lange jaren. Meer dan 35. Vandaag wel. PB reed vandaag door de buurt van zijn jeugd. De school. Het voetbalveld. Veel nieuwbouw, maar daarnaast ook nog steeds veel oude vertrouwde panden. Een zuilengalerij, waar ik elke dag onderdoor liep op weg naar school. De voetbaltribune, waar ik op zaterdagmiddag zat te kijken naar een sport die me uiteindelijk niks zou doen. De school met het luik in het dak, waar we stiekem inklauterden om spannend rond te neuzen door klassen waar we niet in zaten. Het verhoogde voetpad naast het fietspad naar zee, met die schuine klinkertjes erin. De bioscoop die geen bioscoop meer is maar een Grieks restaurant. Het busstation met de lange dranghekken, waar je doorheen moest slingeren naar de bus. Wat nu geen busstation meer is omdat er nu woningen staan. Patatje gegeten bij de Vlaamse frietboer die er toen al was en nu -wonderbaarlijk- nog steeds bestaat. De vertrouwde, zo apart vormgegeven geveltjes. De o zo vertrouwde betonnen trap naar het strand naast de halfronde politiepost, waar nu een strandjuttersmuseum in is gevestigd. En zo veel, veel meer plekken en plekjes waar PB’s voetstappen veelvuldig staan. Het was een lange reeks herkenningen, daar vandaag in Haarlem-Zuid en Zandvoort. Ik was weer even thuis.
Het is toch weer -neem me niet kwalijk zeg- een uitermate treurige vertoning, daar in Den Haag. De hele, veel te duur betaalde, meute is weer in rep en roer over in wezen helemaal niets. Terwijl er dacht ik wel belangrijker zaken te doen zijn: het land zakt nog steeds verder in de blubber, nietwaar? Het is goddomme toch geen wonder dat dit land steeds verder naar de kloten gaat. We worden geregeerd door een stelletje incompetente debatzieke nietsnutten, die uitermate sterk zijn in charme offensieven, zwartepieten en debatteren over nul, maar als het er op aan komt ten ene male daadkracht ontberen. Wat een ontluisterende vertoning. En wanneer er dan eens een verlichtend en bouwend politicus opstaat (ik bedoel uiteraard De Graaf), dan doet het stelletje pafferige PvdA-regenten in de Eerste Kamer er alles aan om hem te kielhalen. En helaas nog met succes ook. De Graaf zal wel hebben gedacht: jullie bekijken het maar met dit hele zooitje, ik peer ‘m. En gelijk heeft-ie. Tegen zoveel arrogantie, kortzichtigheid en conservatisme is geen enkel kruid gewassen. Gefeliciteerd, dames en heren van de Partij van de Achteruitgang: U is er in geslaagd om een voortreffelijk, positief denkend en resultaat gericht politicus de nek om te draaien. OK, er rammelde wel wat aan de plannen voor de gekozen burgemeester, maar geen enkel plan is perfect. Het zou van durf en visie hebben getuigd wanneer dit plan nu eens zou zijn doorgezet. Helaas: dankzij een stelletje verstarde dreutels in de Eerste Kamer (ik werd gisteravond ronduit giftig toen ik Van Thijn zijn tekst zag kotsen) mocht de vernieuwing niet plaatsvinden. Treurig, uitermate treurig.
Uit de nimmer aflatende serie “Drollige gebeurtenissen” vandaag: Schoonmama PB. Zij heeft zin in een ommetje en neemt onze labrador Julie even mee. En natuurlijk deponeert Madame Julie op het grasveld een berg stront waar een olifant nog misselijk van zou worden. Terwijl Julie daar druk mee bezig is komt een vent model zuurpruim boos op Schoonmama PB afgestapt. Of dit nou allemaal zo nodig is, die viezigheid. Waarop Schoonmama PB de man eerst doordringend aankijkt (en dat kan ze goed), en hem vervolgens toebitst: “Hoe had U ‘m gehad willen hebben? Ingepakt, of zo meenemen?” De man is dusdanig overdonderd dattie zich omdraait en boos wegstampt. Heerlijk…
Vanavond wat zitten klooien met een probeerversie van het pakket FruityLoops. Is niks voor PB. Te veel boemboem en house-dreiging. Zit bovendien boordevol hele foute drumgeluiden. Toch maar even simpel drummetje gebakken om te zien wat de mogelijkheden van FL zijn. En toen kwam ineens dat deuntje in m’n kop. De ervaring heeft me geleerd dat ik in zo’n geval meteen de boel moet opnemen, want zo’n deuntje komt namelijk nooit meer terug. Hoe hard je het later ook probeert. Dat snelle opnemen levert soms koddige resultaten op, zoals dit: Fruity.
Bijna vier jaar lang heeft-ie liggen wachten op z’n kans. Verscholen tussen de stenen en het onkruid. Loerend, met eindeloos geduld wachtend tot z’n prooi binnen slagbereik kwam. In die bijna vier jaar trok mening potentieel slachtoffer aan hem voorbij, maar altijd buiten bereik. Soms scheelde het maar een haartje, of er was een slachtoffer gevallen. Maar het ging steeds net goed.
Bijna vier jaar geleden kwam hij daar terecht tijdens de drie weken, die later bekend zouden worden als Costa Del Knurrie. Knurrie is de bijnaam voor Zoon PB. Terwijl PB en Mevrouw PB dat jaar vakantie vierden in Duitsland ontvouwde zich in Huize PB een ware bierorgie, waaraan de voltallige vriendenkring van Knurrie uit volle borst meedeed. Drie weken lang stapelden de kratten bier zich steeds hoger op in de huiskamer en de tuin. In dat laatste stapelgebied hield de feestmeute het meeste stand.
Vandaag sloeg-ie dan eindelijk toe. PB was zo oliedom om te dicht in de buurt te komen. Het gevolg: een diepe snee in de vinger. PB greep vol in het stuk bierglas, daar bijna vier jaar geleden beland tijdens een geanimeerde partij “wie kan het verst gooien met bierglazen zonder dat het glas breekt”. Deze scherf behoorde toe aan een verliezende partij. En bleef gezelli recht overeind in PB’s vinger steken toen vanmiddag de laatste nog overgebleven herfstbladeren bijeen werden gepakt. En zo had Costa Del Knurrie na bijna vier jaar toch nog een bloedig einde.
Kom, dacht ik. Laat ik eens lekker heftig uitpakken en een wilde greep doen in mijn nieuwe sample-collectie. Nou: dat was lekker afreageren. Even wat frustraties wegklooien. Proberen weer te geven in wat door draaikolk ik nu weer terecht ben gekomen (leg ik nog wel eens uit, nu geen zin in). En dan krijg je dit: CandyBase.
Als je -zoals ik hier in dit studiohok- veel met tekst en audio zit te freubelen, dan loopt het nogal eens uit de hand kwa sluitingstijd. Vaak gaat hier het licht pas uit tegen een uur of half een. Dan is het nog even hond laten piesen, en dan fluks met een pro-nachtneutje voor de buis naar de herhaling van het laatste journaal kijken. Beetje bijblijven nietwaar? Vervolgens uit die buis, hond dikke knuffel, Mevrouw PB idem, en dan snurken maar.
Zappen doe ik eigenlijk nooit, maar gisteravond (of eigenlijk dus vanochtend in alle vroegte) had ik net het journaal gemist en dus ging ik op zoek naar Belgie 1, waar ze ook nachtjournaals draaien. En wat kwam PB onderweg toen tegen? De verzameling meest domme en ugly blondjes die ik ooit op de buis heb gezien. Ronduit weerzinwekkend gewoon. Te vet en te lellebel om aan te pakken, met veel te krappe Zeeman-kleding voor de camera geplaatst, en druk bezig met een ommundige partij dom lullen. Wat zagen wij? Jawel, een wervend (nou ja, da’s de bedoeling) programma voor de webzijde tvwebcamgirls. Of zoiets.
Nou boeien een beetje leuke webcamdames PB misschien wel. Ik heb er uiteraard wel eens wat bekeken, maar de lol gaat er weer snel vanaf. Allemaal van hetzelfde geen laken een pak. Toch? Ik ben er zoeentje die het liever in natura doet dan digitaal, vandaar. Wat daar vannacht op -ik meen- SBS6 werd getoond was echt hemeltergend. Een tuthola in tijgerpakje, die volstrekt ongeinspireerd rondom een paal rondjes aan het draaien was. Een andere verrrry ugly blondy, die opgepropt in een veel te klein bankje en een veel te klein truitje druk bezig was het mannelijk kijkvolk een potje op te geilen. Tenminste, dat zal wel de bedoeling zijn geweest. Ze drukte een pjoetertmuis nogal heftig tegen haar bovenbeen, dat semi-nonchalant over een veel te hoge armleuning was gefrummeld. En ze zuchtte er dusdanig amechtig bij, dat ondergetekende een ernstige astma vermoedde. Hmmm… Nou ja, aan PB niet besteed. Van deze dame krijgt PB beslist de mobielantenne niet vertikaal, zogezegd.
De derde dame leek me de hoofdpresentatrice te zijn. Ook zij zat opgesloten in een veel te laag en ultranauw jurkje, waardoor de hele handelswaar zo ongeveer over de jurkrand naar buiten kwam storten. De slagerij op zaterdag zou er jaloers op zijn. Djeeezzz. Zij dook met haar bepaald niet knappe hoofd zo ongeveer in de camera, waardoor een wel heel erg irritant grote pukkel op haar kin duidelijk uitvergroot de huiskamer binnenbungelde. Getver! Ook hier kreeg het libido geen positieve impuls van.
PB blijkt te zijn gestuit op de laatste rage in de TellSell-ellende: webcamgirlsreklameprogramma’s (niet vergeten in te zenden voor het webwoord van het jaar). En al doorzappend bleken er op andere netten ook zo mogelijk nog lelijkere concurrentes aan het werven te zijn voor soortgelijke webpretplekken (ook inzenden). Hijgcam-TV, zoiets. Sjongejonge, dit geloof je toch niet. Wat een treurnis.
Ik kon het niet helpen, waarde lezertjes, maar na vijf minuten deze absolute anti-reklame inzake sexueel genot te hebben aanschouwd lag ik ronduit gillend van de lach op de bank over zoveel volmaakte lelijkheid, domme platvloersheid en nonpresentatietalent (ook inzenden). Ik bedoel: zoals deze dames hun teksten uitspreken… de volstrekte afwezigheid van cameratalent druipt er bijkans vanaf. Zelden een programma gezien dat zo effectief voorkomt dat men het produkt (de meidencamerawebstek, ook inzenden) gaat bezoeken. Je hebt met het bekijken van dit tv-hoogstandje (sic!) al gegeten en gedronken. Goed gedaan, meiden: ronduit FanTasTisch!
Omdat PB zo af en toe toch wel wil weten of er hier sowieso nog wat wordt gelezen (en ik hier niet voor de kat haar viool zit te tikken): de statistiekenzut onder PBDoetMee vanavond maar weer eens opgevraagd. En dan bedoel ik niet het tellertje links onderaan, dat braaf alleen de bezoekers aan de actuele pagina telt. Dat tellertje, dat me ernstig aan het twijfelen bracht inzake de zin van het voortzetten van dit weblog. Ik bedoel: 8 tot 10 unieke bezoekers gemiddeld per dag is natuurlijk nix.
Nee, dan geven de professionele en zeer uitgebreide stats van PB’s provider, waarmee alles en iedereen in MegaBytes-grote logfiles wordt vastgelegd, een geheel ander beeld. Deze tellerts houden ook alle andere oude pagina’s in de smiezen. En dan onstaat er dus een geheel ander beeld.
Ook afgaand op de aantallen reacties in de DoeBox en de Commentaren wordt dit weblog amper gelezen. Slechts een handjevol trouwe reageerders (Dank!). De statistieken vertellen heel iets anders. Per dag wordt PBDoetMee gemiddeld door 350 tot 450 unieke bezoekers bezocht. Dat zijn dus niet de hits van zoekmasjiens en zo (dat getal is vele malen groter) maar echte bezoekers. Echt waar? Ja, tot mijn eigen grote verbazing echt waar.
Nou, da’s leuk om te weten, al vertrouw ik die webstatcijfertjes eigenlijk voor geen meter. Je weet maar nooit langs welke slinkse wegen die getallen tot stand komen. Mijn ervaring met mijn internotaansluitert is wel goed en betrouwbaar, dus ik ga er maar van uit dat het klopt. Als slechts de helft correct is geregistreerd kwa aantallen, dan ben ik ook al zeer tevreden.
De referentielogs (dus vanaf welk URL hier wordt gelezen) geven alleen de laatste twintig, en daar zien we onder meer het Ministerie van V en W als kijkert geregistreerd staan. Jawel, PBDoetMee is kennelijk eindelijk doorgedrongen tot de Haagse departementsburelen, ook al is het er nog maar eentje. Elke voet tussen de Haagse deur helpt.
Ook leuk: even kijken naar welke trefwoorden zoal in dit weblog wordt gezocht via de zoekdoos. Een greep: persianblog (wat die hier te zoeken heeft), dropjes, minipizza, wonderwoman, apple crash different (leuke parodie op hun reklameslogen Think Different), Ayaan Hirsi Ali, Senseo en kalk, rock and roll, bumfights, directio.dll, dronken, freedom of press, juffrouwjannie band (???), keutel, kijkmee (hmmm, PBKijktMee, ook wel een leuke weblogtitel), megafoon, muisaanwijzer beweegt vanzelf (da’s niet best), speedtwins jody (iemand op zoek naar de punkband, waar PB in een grijs verleden aan verbonden was). Zo ziet U maar weer: PBDoetMee is van alle markten thuis.
Verder zie ik dat 52% van de lezertjes alhier in Nederland aan het internet hangt, en de rest elders op deze aardkloot. Toch nog 19% leest hier vanuit de VS, en 1% van de clientele haust in Duitsland. Belgie: 5%. Mexico: 2% (zal wel een hele Nederlandse kolonie daar zijn). Ik schijn zelfs een lezer te hebben in Niue: als U mij kunt vertellen waar dat ligt… geen idee. Oei oei oei, de laatste dagen ook 73 hits uit een Amerikaanse onderwijsinstelling. Wat moet een Amerikaanse Highschool in vredesnaam met PBDoetMee…
Er is meer belangstelling uit de VS, want een paar weken terug zag ik dat een of ander Communication Survey Department in Washington PB’s webstekje ruimschoots had zitten doorwroeten. Via het IP-adres, dat daarbij werd aangegeven, kwam ik uiteindelijk na enig zoekwerk uit bij een subdivisie van de CIA. Jawel. Big Brother is watching PB. Hi guys, have fun! And remember, your policy sucks! Zo, dan hebben die lui ook weer wat om zich over op te winden.
Nog meer cijfertjes? Nou, laat maar. Ik geloof het wel weer. Hoe dan ook: PBDoetMee wordt meer gelezen dan ik had gedacht. Toch nog maar even doorgaan dus…
Er moet toch iets zijn. Elders. Ik loop op een groot grasveld. Weet niet waar. Een park. Het is mooi weer, warm, zomer. Ik wandel in gedachten nergens heen en kijk zo al lopend wat doelloos om me heen. Dan gebeurt het. Uit het niets komt Toko aanhollen. Toko was een kruising tussen een teckel en een schippershondje. Hebben we ooit van straat opgepikt. Toko is al zeker 15 jaar dood. En daar is ze ineens weer. Ze huppelt vrolijk kwispelend een eindje met me mee. Ik praat tegen haar zoals ik dat vroeger deed. “Zo tutje, ben je daar weer?” Ze blaft, kijkt me even aan met dat ene oor geknakt zoals het vroeger was, en gaat er dan als een speer weer vandoor. Ik roep haar nog, maar ze luistert niet en verdwijnt hollend en huppelend achter een bosje. Ze komt niet meer terug. Een beetje beteuterd kijk ik naar het bosje. Ik voel me ineens intens verdrietig. Dat blijkt als ik wakker word. Het is zes uur in de ochtend. Nog een uur voordat de wekker zal gaan. Ik heb tranen in mijn ogen staan en voel me even totaal verloren. Dan komt een glimlach. Ze is er nog. Daarginds. Waar dat ook mag zijn. Elders… Ik draai me om en val met een goed gevoel weer in slaap.
Nog even en Nederland is geen bananenrepubliek meer maar een echte BigBrother-staat. Leest U even mee? Verplicht onderdelen afstaan als je de pijp uit gaat. Minister Verdonk gaat klagende asielzoekers aanpakken. Protest? Bek dicht, want anders… En dat breidt zich binnen de kortste keren uit naar andere klaagdisciplines, let maar op.
Na de rokerts zijn nu de dikkerts aan de beurt, zoals we al hadden voorspeld. Dikkerts worden nu, net als rokerts, neergezet als paria’s van de samenleving. De eerste campagnebewegingen konden we inmiddels al waarnemen via de radio. Als men daar in Den Haag dan toch aan het gezondheidsreguleren wil slaan, kan men dan ook gelijk even de zuiperds meenemen? Want alcoholisme is minstens een evengroot probleem, maar daar wordt nauwelijks een woord over gerept.
Trajectcontrole. Flitspalen. Bewakingscamera’s. GSM-volgsystemen. Cookies. Hondenpoepcontroleurs. Parkeerwachters. Belastingcontroleurs. Sofinummer. Browserhistorie. AdWare. Verzekeringsnummer. Polisnummer. Pasnummer. Identificatieplicht. Vingerafdrukcontrole. Iriscontrole. Handvormherkenning (zie plaatje). Toegangspasjes. Parkeerchipkaartmetidentificatie. Wachtwoord. Pincode. En nu ook al gezichtsherkenning bij voetbalstadions op komst (mits U tenminste niet de clubpet draagt, want dan werkt-ie niet. Prima systeem…).
Ik word er zo langzamerhand kruusdol van. Ik heb net even geteld: PB is op dit moment goed voor 11 pincodes, 32 verschillende wachtwoorden, en een hele trits aan herkenningsnummers. Ga d’r maar an staan. En dan zegt elke dienst nog doodleuk ook dat je toch vooral die nummers en pincodes nergens moet opschrijven, want anders… ja zeg, allemaal uit het blote hoofd leren zeker?
En deze week werd bekend dat Der Deutsche Polizei tot 150 kilometer ons land in mag om controles uit te oefenen. U kunt dus in een groot deel van ons landje binnenkort door een Groene in plaats van een Blauwe worden aangehouden die U om Uw ID-papiertje vraagt. Ausweiss bitte. Wanneer hebben we dit eerder gehoord…
Heb nu al dikke voorpret. Ga dit kopen. Mooi! Kijk maar effe op de webzijde van “dit”, en roep dan die audio-spelert rechts onderaan even aan. Dunne of dikke band, het is maar net hoe je pjoetert is aangesloten op het internot. Dikke band klinkt beter. En luister. Kippevellutjuh! (KippE: onder elk vel zit maar 1 kip, dus waarom we hier meervoud moeten tikken… wat een flauwekul die nieuwe spelling). “Dit” geeft nu al dikke voorpret. Is eigenlijk beetje voorspel, zo lekker!
Vanmorgen, op weg naar het werk. Even bij de COOP wat flesjes drinken meepikken. Zo gedaan. Dacht ik nog. Nah, dat heb ik geweten. Klokslag acht uur winkel open. Mooi. PB naar binnen, flesjes gepakt, betaald, en weer buiten. Staat daar een loei van een vrachtwagen met glascontainers dwars voor PB’s P. Kan er dus domweg niet meer uit. Chauffeur in geen velden of wegen te bekennen. Na tien minuten nummer gebeld dat op vrachtwagen staat. Chauffeur niet via interne bedrijfscommunicatietoestanden or whatever bereikbaar.
Na een kwartier ben ik het zat en bel de blauwe handhavers, die -kennelijk wel in voor een vroegochtendrelletje- nog geen twee minuten later ter plaatse zijn. Da’s snel, lijkt een ongeluk wel. Na -jawel- bijna een half uur komt meneer de tankchauffeur aanslenteren. Hij kijkt verbaasd naar het mini-opstootje rondom zijn vrachtmobiel. Politieman spreekt hem aan en vraagt offie niet goed bij zijn hoofd is (zegt het netter maar daar kwam het wel op neer).
Man zegt dattie bij de tandarts om de hoek was. Waarop agent vrolijk zijn bonnenadministratie trekt en de chauffeur van een dikke vette foutparkeerprent voorziet. Chauffeur briesend af, met medeneming van zijn vrachtmobiel. En na 35 minuten kon PB dus eindelijk vertrekken richting werk. Deze donderdag had weer een adembenemend begin.
Ik doe het niet meer. Het is afgelopen, uit, finito, ende. Het levert nix op, geeft alleen maar ellende en kost bakken met tijd. Al maanden hik ik er tegenaan en nu is het dan toch echt zo ver. Het is af, schluss, finished. Echt waar!
Zo, dat lucht op. Een heldere daad gesteld. Nu nog iets vinden waarop ik dit besluit van toepassing kan laten zijn…
PB wordt de laatste tijd weer driftig gestalkt geworden geweest door die zeer irritante telefoontrutten die je dingen willen verkopen en dus van geen ophouden weten ook al heb ik me al wel tien keer inmiddels uit hun bestanden laten schrappen. En ze bellen dus per definitie ongelegen, vooral tijdens de avondmaaltijd schijnt telebellend Nederland op haar hoogtepunt te zijn beland waardoor ik weer met kouwe piepertjes en slappe boontjes zit en als ik ergens een teringhekel aan heb dan is dat aan kouwe piepertjes en slappe boontjes.
Hedenavond ook weer zo’n labbetrut aan de hypotheekverkooplijn. Luistert even mee.
Goedenavond meneer B als ik het goed heb? Helemaal geen goedenavond, ik lag te pitten op de bank mevrouw (in eerste instantie steeds beleefd blijven, ook al zou ik het telefoonsnoer het liefst in haar strot duwen). O, nou dan heb ik U wakker gebeld. Ja inderdaad (godsamme, een teletelefoontroela met verregaand inzicht en blonde conclusiedrift, ook dat nog) en daar ben ik helemaal niet blij mee.
Nou, dan bent U zo wel weer blij want ik mag U een fantaaaastische aanbieding doen. Mevrouw, ik heb geen zin in fantaaaastische aanbiedingen. Nee, misschien nu niet, maar als u zodadelijk weet wat het is dan krijgt u er spontaan zin in. Ja maar ik heb hier dus geen zin in teletelefoonmevrouw, echt niet, nu niet, gisteren niet, vandaag niet, nooit niet. Nou, nou, U weet niet wat U gaat missen. Mevrouw, dat wil ik ook niet weten want ik wil niet door teletrutten gebeld worden met een berg nonsens, poeha en nepaanbiedingen, snappu? Meneer wij zijn geen teletrutten (Ha, ze wordt al pissig, het begint te werken). Jawel, dat zijn jullie wel, want jullie bellen mij te pas en te onpas van de bank en daar Heb Ik Geen Zin In mevrouw de TeleTelefoonMevrouw!
Ja, gelukt: ze valt even stil. Nou, dan moesten we maar ophangen he? Nee, WE hangen niet op maar U hangt op mevrouw, want U hebt gebeld, dus U mag ook als eerste ophangen. Nou, daar heb ik dus geen zin in want ik wordt hier betaald om te bellen en niet om op te hangen. Dat interessert me geen ene ruk, want toch bent U de eerste die hier ophangt, niet ik, want U nam het initiatief tot dit gesprek en niet ik (met dit soort dingen ben ik in 5 seconden van 0 naar 100 geaccellereerd, alsu begrijpt wattik bedoel). Hahaha (ze lacht) U bent nogal grappig voor iemand die net van de bank is getrokken. Mevrouw, ik ben helemaal niet grappig maar teringpissig en hang nu op want ik heb hier meer dan schoon genoeg van. Nee, ik hang niet op want…. Jajajajaja, dat heb je net ook al uitgelegd, je valt in herhaling. Oh, gaan we nu inenen tutojeren? Ja teletruthola, we gaan tutojeren, dat gaan we zeker, want ik ben jou nu echt meer dan spuugzat. Nou, nou, wat beleefder mag wel meneer. Ik ben geen meneer en jij bent geen tuthola maar een teletruthola. Toemaar, toemaar, U wint vast niet de prijs voor beleefde Nederlander, en weet zo ook niets over onze mooie aanbieding, meneer B.
Deze teledame was dus een onverbetelijk vastbijtertje en dus goed in haar vak, niet van plan op te geven, en al helemaal niet van plan om als eerste op te hangen. Dus heb ik uiteindelijk dan toch maar opgehangen. Nadat ik toch nog even een dikke boer in de hoorn had gelaten. Heerlijk, dat lucht op. Tssss….
Vanavond een stuk uit een langer stuk. “World”, om precies te zijn. Dit deel maakte ik gisteravond rond en hoppa, gewoon de wijde wereld in. Koptelefoon op, knoppie op hoog, en luister: World.
Harry Kelle van Mediahypes en ondergetekende gebruiken MSN intensief om ideetjes uit te wisselen. Of om mekaar de huid vol te schelden. Het is maar net waar we zin in hebben. MSN bewaart alles wat je tikt in logbestanden. En daar zat ik zonet even doorheen te grutten. Goeie help, een mens lult wat af in MSN. Ongelooflijk. En vaak onzin, waarvan je je soms achteraf echt afvraagt hoe je dat in vredesnaam uit je toetsenbord hebt gekregen. PB doet een onzinboekje open, spreukwerk, opgelepeld uit de eigen MSN-logs:
Zeg maar nee, dan krijg je er vierhonderdendrie.
Een vogel in de hand maakt nog geen maaltijd.
Gouden bergen houden niet altijd een belofte in.
Als er 1 schaap over de dam is zakt de dam meestal in.
Wie een kuil graaft voor een ander moet ver springen.
Als de drank is in de man is het biervat overwegend leeg.
Eenzaamheid verwijdt de tijd.
Ledigheid is nog altijd beter dan verzomping.
Voortaan toch maar eens wat kritischer zijn op wat ik in MSN slinger…
Soms kan ik mezelf enige voorspellende vermogens niet ontzeggen. Trouwe lezertjes kunnen zich misschien nog uit september 2002 PB’s gratis marketingklapper voor Nokia herinneren: de Nokia RK 2002 (links). En wat kondigt concurrent Samsung dezer dagen aan: de SGH-Z130 (rechts). Inderdaad, met net zo’n breedbeeld als PB in 2002 al bedacht. Alleen is deze weer net wat slimmer, want het beeld op deze Samsung kan worden gedraaid en dus ook op “klassieke” wijze worden gebruikt. Daar had ik toen even niet aan gedacht, hoewel dat al wel bestond. Apple (jawel, daar issie weer) bracht rond 1990 al een kantelbaar beeldscherm op de markt, waardoor je keurig A4-zicht kreeg op je werk. Het revolutionaire scherm werd destijds weggehoond, maar is desondanks in grote aantallen ingezet in de vormgevingsindustrie. En nu keert dat principe dus weer terug in de mobiele telefoon. Nou? Was kennelijk geen slecht idee van PB, in 2002. Toch? Alstublieftdankuwel.
En dan zijn we zo alweer een dag of zes verder en stond hier al sinds 28-02 geen nieuw stukkie. Dat komt zo. De digitale pjoetermuziekstudio van PB was een beetje ontregeld en achterop geraakt door alle beslommeringen van de laatste tijd. Plugins werkten niet meer, softsynthesizers herkenden hun eigen samples niet meer, samples waren domweg verdwenen en diverse programma’s waren zelfs compleet foetsie na wat onbezonnen opruimacties van ondergetekende.
En toen ik dus weer de kriebels kreeg om niet alleen met samples te werken maar zelf ook weer keyboards aan te raken kwam ik tot de ontdekking dat driekwart van de studio-installatie niet meer naar behoren werkt. Dat werd dus alles opnieuw installeren, koppelen, VST’en, DXi’en, bekabelen, en zo nog heel veel gedoe. Een beste pens met werk kan ik U verzekeren. En dan hadden we ook nog de studio-opstelling van Harry Kelle te Z., die even op gang moest worden geholpen. Kortom: PB was druk.
Alle moeite en gedoe was niet voor niets, want PB’s digitale studio is weer helemaal tiptop prima donna. Alle programma’s, softsynths, effects en samples doen het weer. Er kan weer volop worden gecomponeerd. En dus zit ik nu als de bekende ezel tussen de twee stapeltjes hooi. De tekst, en de muziek. Dat wordt weer schipperen met de beschikbare tijd.
