PB hedenmiddag naar de kapper. Was hoognodig. Bos haar beetje uit de hand gelopen. Kapster begint te babbelen, en heeft leuke Twentse tongval. Blijkt uit Almelo te komen. Nu spreekt PB niet echt Twents, maar als je al jaaaarenlang met Tukkers samenwerkt (en je moeder daar ook nog eens vandaan komt) begrijp je ‘t wel. En kun je ‘t zelfs een beetje nabrabbelen. Dat werd dus lachen. Zij om het halfgebakken Twents van PB, ik om haar typisch Twentse woordwendingen. De overige bezoekers en personeel keken met toenemende verbazing hoe wij steeds in een deuk gingen. Ze verstonden er duidelijk geen reet van. En het ging ook nergens over. Gewoon lekkere flauwekul. Heerlijk. En ja, er is nog geknipt ook, en goed. Volgende keer weer de Twentse scheer!
Uw PB stort zich komend weekeinde in de landbouw. In het landgoed rondom het nieuwe redactiegebeuren van MediaHypes dienen onverwijld diepe gaten te worden geboord. Geen idee waarvoor, maar het moet wel. Daarom is de MediaHypes-tractor toegerust met een diepteboor, en daarmee gaat PB dus dit weekeinde de grond omwoelen.
Tis de tweede maal dak een tractor bestuur. De eerste maal was op een camping in zuidelijk Duitsland, waar we een playbackshow deden voor de kids. Een tractor met aanhangwagen waarop een inmense stapel wiebelende bierbanken van A naar B moest worden vervoerd. En PB zou dat varkentje wel even wassen. Nu stond die wankele combinatie op een fiks heuveltje, en prompt bewoog de hele combinatie zich achterwaarts de heuvel af zodra PB de handrem lostrok. Oei.
Het gevaarte boorde zich bijna in een Italiaanse camper bij de watervulplaats. Grote consternatie, en druk schreeuwen en gebarende Italiaantjes. De knal kon nipt worden voorkomen doordat PB alsnog het rempedaal van de koppeling wist te onderscheiden. Een paar centimeter verder, en van die camper was bitter weinig heel gebleven. Pfoei. Gelukkig is het landgoed rondom de redactie vlak kwa geolodinges, en er bevinden zich geen campers in de directe nabijheid. Dus dat kan in elk geval niet verkeerd gaan. U hoort nog van de gaten. Hoeveel. Hoe diep. Waarvoor. Whatever…
Ok, nog een stukkie muziek. Nou ja, muziek… meer digitaal rampetampen. Beetje grenzen verleggen, zogezegd. Wel lekker tempootje. Als het U muzikaal niet bevalt, dan het volgende: zet leeg bierkratje op de kop, gymschoentjes aan, kek sportbroekje ofzo, en vlotte steps op en af het kratje maken. Goed voor de conditie, en is Reaktor toch nog ergens goed voor.
Voellu zich al een beetje oud worden? Is het in de slaapkamer niet meer zo wild als pak ‘m beet (sic) 20 jaar geleden? Dan flux op vakantie naar Noord-Korea en daar een paar doosjes NeoViagra scoren. De Pyongyang Times maakt melding van dit nieuwe goedje, dat volgens de makers niet alleen de sexuele prestaties op een ongekend hoog peil brengt, maar er en passant ook nog voor zorgt dattu een paar jaartjes langer op deze aardkloot kunt rondwandelen. Pech voor de begrafenisbranche.
Het medicijn is een vreemd mengsel van Viagra en tien Noord-Koreaanse medicinale kruiden, dat op wonderbaarlijke wijze afstervend weefsel weer in topconditie moet brengen. Zeggen de makers. Dus nix Botox van Vanessa, die binnenkort op 56-jarige leeftijd in de PlayBoy gaat hangen. (Trouwens: er zijn heel wat Vanessa’s die ik eigenlijk veel liever in PlayBoy zie staan, maar dit terzijde).
Dus: gewoon ginder een voorraadje NeoViagra halen. Vergeet niet een buiging te maken voor het standbeeld van de grote lokale leider Kim Jong Il, anders is het een paar dagen brommen geblazen wegens belediging van de baas. Je hoeft in Pyongyang niet ver te zoeken om te buigen, want die stad staat totaal volgeplempt met heroische monumenten.
Geen zin in al dat gedoe? Telefonisch bestellen kan ook: 850-2-18111-381-8734. U vraagt gewoon naar Dr. Ryu Il Nam, de maker van het goedje. Een faxje sturen kan ook: 850-2-381-4410, of 850-2-381-4416 (jaja, DRPoK sluit aan bij moderne tijden, ze hebben zelfs een heuse pjoetertfabriek). Checken, dit geleuter? Hier!
Nou, dat was ‘m dus niet, de Feiko van toen. Een andere dus, die kwa foto wel erg veel lijkt op de 30 jaar oudere Feiko zoals ik me die voorstel op basis van zijn kop van vroeger. Deze Feiko was zo aardig om toch even te rerageren. Netjes. Voor hetzelfde geld denke men “Ach vent, zoek ‘t effe lekker uit verder”. Deed-ie niet. Hulde. Via deze Feiko heb ik wel een hint naar mogelijk de juiste, dus dat pad wandelen we nu maar eens af. Wordt vervolgd.
De explosie van mediavormen en -kanalen heeft tot nu toe weinig effect gehad op de reklame-inkomsten voor radio- en tv-zenders. Dat gaat veranderen. Slimmies bieden commercialruimte aan in hun podcasts, en vooral in de USA (natuurlijk, waar anders) zijn er al een paar die hiermee wekelijks een dikke duizend dollar binnenhalen. Is er al iemand op het idee gekomen om dit Podvertising te noemen? Ben deze term nog niet tegengekomen. Bij deze dan maar alhier geclaimd. Hoppa, podcasters: Podverteren maar (eh, term Podverteren eveneens bij deze geclaimd)!
In de nimmer aflatende serie Volstrekt Nutteloze Wetenswaardigheden vanavond: de nagel. Wist U, dat uw vingernagels gemiddeld 1 millimeter per week groeien? Bij de een is dat 0,5 millimeter, bij de ander 1,5. We pakken het gemiddelde even bij de hand (sic) en slaan aan het rekenen.
Per jaar groeien Uw handnagels met pakweg 5,2 centimeter aan. Als U tien bent hebben paps en mams toch al gauw 52 centimeter weggeknipt. Dat realiseer je je niet als je kinderen neemt, maar zo ligt het wel.
Dan begint het: de ouderlijke hulp stopt, en je moet zelf voor de rest van dit aardse bestaan nagels knippen. En dat tikt aardig aan. Ben je 40 jaar, dan hebt U inmiddels al 2,08 meter nagellengte weggewerkt. Hoppa. Bij 60 is dat 3,12 meter. En mocht U de gevorderde status van 80 jaar bereiken, dan is het 4,16 meter. En tien jaar later 4,68 meter. Of je een emmer leeggooit, nietwaar?
De mazzel is dan wel dat U waarschijnlijk die laatste tien jaar niet zelf meer hoeft te knippen omdat U, ijsstijf van de rheuma of andere enge aandoening, niet meer uw eigen voeten kunt aanraken. Afijn, bomt niet: er komt dan een hopelijk knappe pedicure die dat ff voor U regelt. Prettig vooruitzicht toch wel, mits knap natuurlijk.
Zo, dat was weer een aflevering van “Slap Getik”. Goedenavond. Meer nagelwetenswaardigheden treffe men aan op -hoe verzin je het- het Nagelplein.
PB zwurft hedenavond wat losjes over het internot. Even rondsuffelen op een paar nieuwswebzijden, en dan wat klakkeloos linkjes volgen. Domweg kijken wat er voor de snuffert komt. Altijd leuk. Ineens verschijnt er een foto voor mijn neus, waarvan ik direct weet: he, die ken ik van vroeger. Feiko.
Was destijds in Haarlem mijn beste vriend. We deden zowat alles samen. Toen PB en Mevrouw PB alweer bijna dertig jaar geleden in de huwelijkse roeiboot stapten was hij er ook, met zijn vriendin. En daarna zijn we elkaar helaas uit het oog verloren. Tot ik dus vanavond die foto tegenkwam. Kan haast niet missen: dat is ‘m.
Toch maar effe een mailtje gestuurd met de vraag of hij het inderdaad is. Die maat van pakkumbeet 38, 39 jaar geleden (goeiedag dan, wat een tijd). Zou leuk zijn om elkaar na al die jaren eens te vertellen hoe we waarheen zijn gegroeid. Ben benieuwd.
U weet wel: PB houdt wel van een professioneel geluidje. Kun je leuke dingen mee doen. Sinds vandaag is er weer iets in de handel, waar menig toetsenist (vergeef me de uitdrukking) een stijve van krijgt. De nieuwe pianomodule van Native Instruments. Dat komt dus allemaal uit Uw pjoetert. Moet U wel een aardig deuntje kunnen spelen natuurlijk, anders wordt het nix. Kunt U dat, dan klinkt dat zo (even op “MP3 sound examples…”klikken).
PB neemt niet snel topics over uit andere weblogs, maar deze is te zorgelijk om te laten schieten. Retecool maakte vanavond melding van vermoedens dat Sjors Dubblejoe Boesj weer aan het zuipen is geslagen. Als dat zo is -en deskundigen zijn het er wel over eens dat de uiterlijke tekenen er niet om liegen-, dan hebben we toch een wel heel zorgelijke situatie. Stel U voor: de USA wordt geleid door een heringetreden alcoholist, die door de alcohol regelmatig de weg kwijt is, met alle gevolgen en risico’s van dien. Er zijn er inmiddels al meer die ernstig beginnen te twijfelen aan de steet of maind van GWB. Sjesus, zijn we mooi klaar mee. Hoeveel drinkt Balkenende eigenlijk?
Het werd ook wel weer een keertje tijd zeg. PB’s laatste audiokooksel dateert al weer van 10 juli. Hoog tijd dus om het audiovuurtje weer eens op te stoken, en een nummertje te smeden. D’r zit ook wat speciaals in verwerkt deze keer: samples van De Machinefabriek. Da’s een Arnhemse audio-artiest, die de grenzen van het componeren behoorlijk aan het verleggen c.q. passeren is. Het is maar net wat U er van vindt. Nah, luuster eerst maar eens naar PB’s nieuwste: Timing. En mocht U dan nog puf hebben: hier is www.machinefabriek.tk.
Tja, en dan bestaat Maaicrosof vandaag ook nog eens 30 jaar. Ach ja…
Jaja, dit is wel retegaaf. Live-streams uit Den Haag, van het International Festival for Art, Music & Technology. Vergt wel een dikke internotanschluss, en het is ff zoeken op die thuispeech, maar dan heb je ook wat. Zit bek end endzjoi.
Je hebt altijd van die codenerds die in staat zijn om dingen uit dingen te halen, die daar oorspronkelijk niet voor zijn bedoeld. Huh? Leg ik uit. De Apple iPod is voor MP3-tjes, en de iPod Photo voor -jawel- foto’s. De iPod is volgens Apple niet geschikt voor video. “O nee?”, dachten ze bij Kruyt.com, en ze sloegen aan het pielen. En verdomd: deze Linux-nerds kregen het voor elkaar om een Windows-avi-tje op de iPod Photo aan het draaien te krijgen. Kijk maar. Apple heeft tot nu toe steeds keihard ontkend dat dit mogelijk is. Wel dus. En U snappum al: de geruchten, dat er binnenkort een vPod (v voor video, de naam verzint PB voor U ter plekke trouwens) op de markt komt, worden dan ook steeds luider. Afwachten maar.
In een week tijd zijn twee van mijn helden overleden. Vandaag verdween de grootste held uit mijn jeugd voorgoed van het wereldtoneel: Swiebertje. De haveloze maar o zo goeie zwerver was de grote held van mijn jeugd. En van velen met mij natuurlijk. Ik wist, wanneer ik met grote ogen naar zijn capriolen in en rondom de keuken van Saartje zat te kijken, een ding zeker: ik zou later zeker weten ook een Swiebertje worden. Dat liep natuurlijk allemaal een beetje anders, maar ergens diep in me zit wel een Swiebertje die met regelmaat de kop opsteekt, een gekke bek trekt, en de tong uitsteekt. Heerlijk. Met dank aan Joop Doderer.
Eerder deze week overleed nazi-jager Simon Wiesenthal. Ook voor deze man was voor mij een held. De enorme drijfveer, waarmee deze overlevende van de jodenvervolging achter nazi-beulen blaaf aanjagen, bewonderde ik mateloos. En gelukkig velen met mij. Ik had ooit de eer een uur met deze Wiesenthal aan de telefoon te mogen hangen. Dat was een interview voor een regionaal dagblad waar ik toen werkte. Wiesenthal zat toen een nazibeul op de hielen die uit het verspreidingsgebied van de krant kwam.
Hoe die nazi-beul heette zou ik moeten terugzoeken, weet ik niet meer. Hoe het gesprek met Wiesenthal verliep hoef ik niet terug te halen, dat vergeet ik nooit meer. Ik herinner me een rustige, bedachtzame man, die ondanks alle drukte rustig te tijd nam om dat voor hem volstrekt onbekende Nederlandse journalistje uit te leggen waarom hij achter die nazibeul aan zat. Na dat uur verontschuldigde hij zich dat hij weer aan het werk moest, wenste me succes met het schrijven van het verhaal, en hing op. Een mens voert vele telefoongesprekken in z’n leven, maar vergeet de meeste. Dit was er een die in mijn geheugen gegrift staat. In dat ene uurtje heb ik meer geleerd over doorzettingsvermogen dat tien cursussen me ooit zullen kunnen bijbrengen. Met dank aan Simon Wiesenthal.
Op 7 september maakte ik er al melding van: de iTunes Phone van Apple en Motorola. Inmiddels staat de presentatie ervan (plus die van nog wat andere interessante Apple-zaken, zoals de superkleine iPod Nano) al weer een paar dagen onlijn. Moet U toch echt ff zien: ook leuk voor Windoos. Kijk dan.
Ook leuk: onze minister van veiligheid en terroroprollen Donner is aan het webloggen geslagen. Daar komt-ie dan: http://www.ministerdonner.nl. Donner, toch wel Neerlands meest oubollige bewindsman, pakt ‘t meteen supermodern aan en heeft een heuse podcast in zijn webzijde zitten. Beetje brei dreug geleuter en dattie nog wel wat moet oefenen en wennen. Afijn: U ziet maar.
O jee, Microsoft gaat zich opsplitsen. Dat maakten ze vandaag in hun hoofdkwartier in Redmond USA bekend. Van het logge monster wordt Microsoft omgeturnd in een driekoppig monster. Drie divisies, die Microsoft meer swing-, slag- en competitiekracht moeten geven tegen de kleinere snelle jongens zoals Google. En waarmee tegelijkertijd een einde wordt gemaakt aan de burokratie die steeds meer binnen de huidige kolos heerst.
Meneer Jim Allchin, aan wie we alle crashes, bugs, fixes en andere bitshit onder de Windows-vlag te danken hebben, stopt er trouwens mee. Hij treedt terug wanneer Windows Vista uitkomt. Als het ooit uitkomt. Meneer wil kennelijk de geboorte van dat volgende gedrocht niet meer meemaken. Netjes hoor: eerst een nieuwe bak garbage in PC-land dumpen, en dan aan de stutten trekken. Meneer Allchin, U wordt weer bedankt. Toedeloe!
Soms vraag je je wel eens af of de planners bij Rijkswaterstaat en gemeentewegwerken wel helemaal goed snik zijn. En of ze soms niet van elkaars bestaan afweten. Waar ik werk heeft het de dames en heren planners behaagd om tegelijkertijd werkzaamheden te laten uitvoeren aan een zeer intensief gebruikte kruising (gemeentewerk), en twee nog intensiever gebruikte op- en afritten van de A1 (rijkswerk). Beide werkplekken liggen aan dezelfde invalsweg, op pakweg 700 meter van elkaar verwijderd. Gevolg: het verkeer zit elke ochtend en middag onwrikbaar vast. Ook de sluiproutes, want die kent iedereen al, of daar wordt men heen gestuurd door ijverig met de armen zwaaiende omes agenten in oranje agressie opwekkende hesjes.
En toen kwam vandaag iemand bij de afdeling bomen snoeien van de gemeente op het lumineuze idee om takkenonderhoud te gaan plegen op een van de toch al zwaar verstopte toegangswegen naar die kruising. Waardoor een weghelft werd geblokkeerd door een hoogwerker met snoeimeneer, polus wat pionnetjes en zo’n knipperende pijl, en het verkeer maar moest zien hoe zich erlangs te wurmen. Voorwaar een prachtig staaltje planning.
Dat werk aan die kruising en die opritten gaat zeker een maand duren. Wie nu vanaf het werk richting het oosten wil, moe eerst de hele stad door om bij de volgende toerit naar de A1 te komen. U raadt het al: dat willen er wel meer. En dus zit niet alleen bij voornoemde kruising, maar in de hele stad het verkeer tiensecondenlijmvast. Geweldig, die planners…
Via Geenstijl kwam ik vanmiddag op SathopperTV uit. Een webzijde vol leuke herinneringen aan de TV van toen. Je klikt zo een uurtje weg, tenminste wanneer je van mijn generatie bent en die TV-jaren bewust hebt meegemaakt. Wat een rust en overzichtelijkheid was dat toen, heerlijk. Vergelijk dat eens met de chaos die vandaag de dag op de buis heerst. Oubolligheid troef natuurlijk, maar juist daarom leuk om weer eens terug te zien.
Elke keer denk ik weer: de grens van de Haagse idioterie is nu toch wel bereikt. Maar nee hoor: het kan toch steeds nog gekker. Nu wordt weer bekeken of het mogelijk is om alle kamerleden een auto met chauffeur te geven. Echt waar? Ja hoor, echt waar.
Want het is toch wel erg vermoeiend om na een avondlezing zelf te moeten sturen, zegt mevrouw Anja Timmer, kamerlid voor de PvdA. Dat hoeft dan niet allemaal zo extreem en belachelijk duur als de nieuwe BMW voor MP JPB, maar toch.
Mooi: wanneer dit plannetje doorgaat zal PB bij de regering een aanvraag indienen voor idem dito. Want ook PB rijdt soms na erg vermoeiende dagen heel lang naar huis. Zoals afgelopen donderdag, toen in heel Nederland het verkeer vast leek te staan. Stapvoets filerijden van Rotterdam tot Veenendaal, en rondom Arnhem zat de boel ook weer gezellie vast. Drie uur heeft me dat ritje gekost. En collega JJ, die nog verder richting Twente moet, zat 4,5 uur in de kar. Een persoonlijk filerecord, liet hij me per SMS weten.
Mevrouw Timmer ziet er een beetje vermoeid uit, en vindt dat het afgelopen moet zijn met de vermoeiende autoritjes. Wel, mevrouw Timmer: U kunt er op rekenen dat PB eerder genoemde aanvraag gaat indienen. Want hebben niet-kamerleden niet recht op een gelijke behandeling als kamer-leden? Dacht het wel. Dus kom maar op met die regeling: PB kan haast niet wachten!
O…. ik zie net dat de PvdA weer ernstig terugbrabbelt. Mevrouw Timmer zou het allemaal niet zo hebben bedoeld. De pers heeft het kennelijk weer gedaan. Donner-trekjes, daar bij de PvdA…
Tis weer eens wat anders dan Man Bijt Hond…
Nou, dat gaat dus zoals we allemaal wel dachten. Veel bombarie door alle kamerleden voor de camera’s, Donner trekt vervolgens boetekleedje aan (zoals gebruikelijk weer uiterst ingewikkeld geformuleerd), daarop urenlang geleuter in de Tweede Kamer, en uiteindelijk blijft Donner gewoon zitten waar-ie zit. Heb het debat deels lijf gevolgd. Met luciferhoutjes tussen de oogleden teneinde niet spontaan in slaap te vallen. Het was weer een typisch Haags leuteravondje. Veel gedraai en gedoe, uiteindelijk weining GeDonner in de glazen…
U komt wel eens in een Turks koffiehuis? Nee? Toch eens doen. De koffie is er prima te plempen, al zijn de kopjes nog Haagser dan het Haagse bakje. Daar staat dan wel tegenover dat de koffie tien keer sterker is, dus dat maakt de boel weer goed. En als U dan toch gaat, prop dan eerst even een paar van deze ringtones in Uw mobiele feun. Succes gegarandeerd. Of een portie klappen, want wat ze nou precies allemaal zeggen in deze TurkTones…. geen idee. Zo kunnen we er alleen maar naar raden wat deze dame allemaal met haar mobiele telefoon doet (druk op knopje bij Preview)…
Nawijn, U weet wel de enige echte patjakkerzelfbenoemdepoliticus te Den Haag, klaagt zoals bekend steen en been over het werkkantoor, dat zijn partij kreeg. “Hondenhok” noemt-ie het. Arbeidsinspectie noemt het kantoor prima, dus wat motten ze dan? Nawijn zeurt toch door en gaat nu zelfs kamervragen stellen over zijn hondenhok. Oei, da’s belangrijk om daarmee de Kamer lastig te vallen. Nix beters te bedenken voor het vragenvuur?
Kennelijk niet. PB zet hier even de focus op het rijke pretleven ener patjakkerzelfbenoemdepoliticus. Ik hab na het zien van deze foto’s (boekje 1 incluis het hondenhok, en boekje 2) zomaar het idee dat Nawijn gewoon z’n zeurbek dicht moet houden, en nu eens echt aan het werk moet. Wat die anderhalve werkbezoekjes en een forum (nou ja, forum, beetje slap en beledigend lullen in een microfoon), die we in de fotohoek aantreffen, slaan volledig weg tegen het meervoudig feestgedruis waar de heer Nawijn zich in pleegt te storten. Met regelmatig medeneming van zijn echtgenote. Wie betaalt dat? Afijn: U voelt ‘m al. Lijkt nergens op. Hop: aan het werk Nawijn. Of beter nog: oprotten uit de politiek.
Dat uw PB lichtelijk audiogek is mag zo langzamerhand wel als bekend worden verondersteld. Klikkie links op “PB Acid Planet” en U bent weer op de hoogte van PB’s audiokooksels. Het kan ook geheel anders. Dat laat Machinefabriek in Arnhem zien en vooral horen op hun webstek. Alle conventies aan de kant en experimenteren maar. Probeer!
In Friesland flikken ze het al een hele poos: plaatsnaamborden in het Fries. En gaddoeme, nu beginnen ze er in Limbabwe ook al mee. Gespot aan de gemeentegrens van Roermond: heet kennelijk in het Limlands Remunj. Hallo, gemeente Roermond, U maakt onderdeel uit van de Bananenrepubliek Nederland, waar het ABN de voertaal is. Niet het Limbabwaans. Kappen met die onzin!
Wel even gekeken natuurlijk, anders weet PB niet waar-ie over tikt. Nou: dat heb ik pakweg een kwartiertje volgehouden. Wat een treurige vertoning zeg. Er gebeurt te weten namelijk helemaal totaal nul komma nul niets. Tenzij U een eindeloze partij onmundig dom gelul, beetje spetteren in een bubbelbad, en wat vaag gerollebol onder het dekbed gebeurtenissen wil noemen.
De vorige edities van BB waren al erg, deze is zo mogelijk nog dommer. Talpa is er in geslaagd een onvoorstelbaar stel nitwitten bij elkaar te vegen. En d’r is er nog een zwanger ook. Die dus in die verzameling containers vol camera’s gaat bevallen. Issu dan niet goed snik? Daggutwel. En de Arbeidsinspectie neemt dit hele circus nog serieus ook, want nu al is bepaald dat de nog te werpen beebie niet langer dan een paar uur per week op de buis mag. Hahahahah, jessus, wat motten ze dan?
Nu begrijp ik trouwens ook weer waarom ik al jaren Nico Dijkshoorn beschouw als het toppunt van luchtledige onbenulligheid. Hij presteert het namelijk om ellenlange teksten te produceren over BB. Over dus helemaal niets. Misschien dat Dijkshoorn eens bij zijn naamgenoot in Zeist langs moet gaan om die wasem uit z’n hoofd te laten blazen. Wordt-ie wellicht weer wat helderder van. Nikeau kan er zeven dagen per week terecht, want hij is wat PB betreft een uitermate spoedgeval. Vooral het aangeboden specialisme “Doofheidsonderzoek” lijkt me wel aan Oudshoorn besteed: je kunt tegen die man aankafferen wat je wil, hij luistert toch niet, overtuigd als hij is van zijn eigen bijna-goddelijke webstatus.
Afijn, U ziet maar: ik heb het al weer helegaar gehad met dat Grote Broeder-gedoe en het luchtledige gebler van Dijkshoorn. Ik ga oude afleveringen van Fawlty Towers bekijken, bevalt me veel beter.
O ja, vergeten te melden: zaterdagnacht rond 01:00 uur het einde van de zomer 2005 meegemaakt. Boven ons dorp viel het wel mee, maar in de gehele omtrek knalde het onweer aan een stuk door. Een indrukkend schouwspel van bijna permanent bliksemgeflitst in alle windstreken. Ben er speciaal voor buiten gaan staan. Met een lekker glaasje rode wijn. Om dit indrukwekkende schouwspel, dat in de verte wat deed denken aan de film War of the Worlds, te aanschouwen. Prachtig.
Enkele jaren geleden ook al eens zoiets meegemaakt, in Lyon. Daar kwam toen op een zwoele nazomeravond ook abrupt een einde aan de zomer. Met heftig noodweer, dat volkomen onverwacht opstak. De parasols en terrasmeubeltjes vlogen in het rond, en wij moesten dekking zoeken binnen in de bar. Waar we toen ook een fles rode wijn hebben opengetrokken om het einde van die zomer te gedenken. Prachtig, die ommezwaaimomenten in de natuur. Maakt dat je weer weet hoe nietig de mens is. En dat is goed zo.
En ineens is ze er weer. Els. Mijn grote liefde van ooit. Ze fietst door het Goffertpark in Nijmegen, komt naar me toe, legt haar armen om mijn hals zoals ze dat vroeger ook altijd deed, en geeft me een dikke zoen. “Kijk”, zeg ik tegen Els, “Daar loopt mijn vrouw, mevrouw PB. Met Bas, onze vorige hond”. Els zwaait naar Mevrouw PB, maar Mevrouw PB denkt kennelijk “Bekijk ‘t maar” en zwaait niet terug. Dan stapt Els weer op de fiets, zegt “Doei”, en verdwijnt uit het zicht. Mevrouw PB is ook al verdwenen. Sta ik daar alleen te koekeloeren. Met vandaag en toen even samengesmolten, op een pad in een park, een pad dat nergens naar toe leidt. Wat kunnen dromen toch soms verdomd verwarrend zijn.
Kijk nou dan. Twaalf jaar is-ie. Een broekemannetje dus nog. En drummen dattie kan… kijk maar.
Soms is een stap achteruit veel beter dan een stap vooruit. De wereld om me heen maakt zichzelf steeds gekker met nieuwe gadgets, snellere processoren, dubbele processoren, nog veel meer RAM dan er al in zit, nog beter renderende grafische kaarten en noem-maar-op. Doe ik niet aan mee. Kost klauwen met geld en levert slechts over een relatief korte periode een kick. Want over een jaar of zo is de boel al weer verouderd. Dus wat doenik? Ik haal gewoon het aloude OS9 weer van stal en kijk: mijn welhaast antieke PowerMac G4/500 uit 1999 knalt weer als een speer. Ik kan er alles mee wat ik wil: internet, email, beetje Office-gedoe en natuurlijk muziek maken en luisteren. Mooi, dat scheelt weer een boel Euries. Wat motten ze dan?
Twee uur later of zoiets: hmmm… nu ik wat verder rommel merk ik wel dat tussen 1999 en nu zes jaar ontwikkeling zit. Niet alles werkt even vlekkeloos meer. En dan blijkt da’k toch maar mooi aan al die nieuwigheden verslingerd ben geraakt. Of gewend, zo U wil. Hmmm… daar moe’k nog eens ernstig over nadenken. Met het risico op een uitkomst die dus toch weer Euries gaat kosten. Een nieuwe Mac bijvoorbeeld. Hmmm… toch ‘s effe kijken wat ze momenteel in de Apple-Store hebben. Help, waar is mijn goede voornemen nou gebleven?
En inderdaad: er is sinds vandaag een iPhone. Een Motorola, waar iTunes in zit, en die dus prima met hoogewaardige MP3-tjes overweg kan. En da’s nog niet alles. De iPod is nu nog kleiner en kan nu nog meer muziek bevatten: de iPod Nano. En o ja, ook wel fijn: iTunes (gratis voor Apple en Windozen) is er nu ook in versie 5, die met de iPhone overweg kan. Ook andere nieuwigheden, dus downloaden die handel.
PB is U allen nog een reisverslagje schuldig van zijn trip naar de Republiek Friesland, afgelopen zondag. Stukkie daarvan kon U al lezen in het log Kudtbikes. Nu dan de rest.
Reizen per spoor is sowieso geen onverdeeld genoegen. Op deze reisdag is de EnEs erin geslaagd een en ander nog stukje erger te maken. Tussen Arnhem en Dieren rijden bussen, want het spoor ligt ergens overhoop. Losse schroeven of zoiets. Fijn hoor, half uurtje extra reistijd in een snikhete bus. Te Dieren wel aardig verrassing: een heuse stoomlocomotief met museumwagons erachter. Plus twee spoorwegbeambten die de jacht openen op d’een of andere idioot die spoorkeien naar de stoomloc gooit.
Dan de trein in, via Zutphen op weg naar Zwolle. Het interieur van de NS-middelen is kwa gezellie ook niet meer wat het vroeger was. Plestik kale boel, en -goddomme- geen asbakken. In de EnEs mag al een paar jaar niet meer gerookt worden, zo komt PB tot de ontdekking. Asociaal! Ik kiek zo af en toe wat met de feun, en zie zowaar nog wat authentieks dat zowaar nog niet onder de ziekelijke vernieuwingsdrang ten is platgewalst. En maak zelfs een heus uit-het-treinraam-filmpje. Ach ja, je moet toch wat zonder asbak.
Te Zwolle bevindt zich godezijdank een Rookzone op het perron. Wat een krankzinnige maatregel, zo’n zone met asbakpaal. Slaat werkelijk helemaal nergens op. Alsof bij enige wind de rook toch in die Rookzone blijft hangen, opdat de rest van de perronbevolking geen last heeft van de rook. Typisch weer zo’n Haags Bananenrepubliekbesluit.
Gelukkig gaat het zowaar kwa aansluiting goed. Al na 9 minuten zit PB in de trein naar Leeuwarden. Met ook al zo’n gezellie interieur. Op de bank achter mij zit een kerel, die de hele rit Nederlandstalige liedjes zit te fluiten. Van Frans Bauer en cohorten. Met van die irritante tril-uithalen, U kent dat vast wel. Heel fijn.
We zoeven langs koeien en gras: uit meer dan dat lijkt de Republiek Friesland niet te bestaan. Hier en daar een boerenoptrekje, waar een ongetwijfeld stugge boer zijn strijd met elementen en doorsopte bodem voert. En af en toe de boerin pakt in de hooiberg, stel ik me zo voor. Of de bedstee, is des winters wat aangenamer. Hoe zouden die stugge mensen zich tijdens De Daad gedragen, vraag ik me af. Ook zo geremd? Hoe lekker is Friese seks eigenlijk? Geen idee.
De trein dendert ondanks al deze beklemmende gedachten onverdroten voort. En komt daartussendoor veelvuldig tot stilstand op piepkleine stationnetjes, die soms in the middle of nowhere in de weilanden liggen. Geen dorp te zien. Geen passagier die in- of uitstapt. Slechts een paar koeien, die met lodderogen naar dat gekke gele ding staren, en onderwijl een pakje kauwgom wegwerken. Vreemd gebied, dat Friesland.
Te Leeuwarden gearriveerd is het nog een minuut of twintig lopen naar de eindbestemming. Nu slaat de schrik me pas echt om het hart. Op de route kom ik drie gereformeerde kerken tegen. Plus een cafetariakerk, tenminste wanneer ik de eerste indruk van een uitnodigingsbord op de stoep mag beschrijven. Er loopt geen kip op straat: Leeuwarden op zondag is kennelijk hartstikke dood.
Wanneer ik even later Leeuwarden weer verlaat met de vers verworven VW Passat GT slaak ik een zucht van verlichting. Gelukkig, op weg terug naar de beschaving. Eerst nog even bij collega Harry Kelle van MediaHypes (dhr. Kelle wenst niet herkenbaar in beeld, vandaar blokje) kijken naar de nieuwe redactieburelen uit 1665, en dan weer back home. Hoe dat laatste reisonderdeel verliep heeft U bij “Kudtbikes” dus al kunnen gelezen.
Het was me het dagje wel, waarde loglezers. Heb ik nu wat geleerd daar in de Republiek Friesland? Nee, niet echt. Behalve dan: het is er doodstil op zondag (da’s dan wel lekker rustig), ik kreeg geen kans Friezen aan te spreken want die liepen er dus niet, en ik zou er nog niet begraven willen worden. En er varen zeilscheepjes over de autobaan, want ze hebben Akwadukten in Friesland. Jawel. Zoals de Amsterdammer in opperste afstandelijkheid tegen het oosten aankijkt, zo kijk ik tegen de Republiek Friesland aan. Alles achter een streng gedefinieerde stippellijn sucks, zeker wanneer ze het daar verrekken om normaal begrijpelijk Nederlands te spreken, of in ABN gestelde bordjes te plaatsen. Ik vraag me nu toch echt af: hoe moet een Amsterdammer dan wel niet over Friesland denken…
Juist. SGP raakt subsidies kwijt omdat vrouwen er niet in komen bij deze partij. Da’s discriminatie, en clubs die discrimineren worden in dit land terecht niet gesubsidieerd. Over dit SGP-gedrag heb ik al eens eerder iets getikt, en ik kan het niet laten: ik heb ze te uit en te na voor dit debacle gewaarschuwd. Kijk maar. Maar ja: gerefo’s luisteren nu eenmaal slecht naar anderen, nietwaar, overtuigd als ze zijn van hun eigen (geloofs)gelijk…
Data retention is no solution. O nee? Waarom niet dan? Nou, hierom.
Weblogcollega Piet Bolusma heeft gisteren een werkbezoek gebracht aan de nieuwe redactieburelen van MediaHypes. Een waardig verslag.
Iemand trouwens nog iets te mekkeren over het nieuwe bovenplaatje? Of zal het U allen worst wezen?
Op het TT-circuit in Assen was het vandaag SuperBikes. Op de heenweg was het al lekker raak kwa flitsen. Ik hoop op de terugweg ook. PB zat namelijk -komende vanaf de MediaHypes-redactie te Drenthe- op de A28 en A50 middenin de stroom motoridioten op weg naar huis. Die dus denken dat de snelweg absoluut alleen voor hen is gemaakt. Aangemoedigd door een werkelijk ongelooflijk grote horde koekeloerders, die zich langs de autoweg in berm en bij benzinestations stond te vergapen aan de motorgekken. Echt waar: nog nooit zoiets debiels gezien.
Terug naar de motormongolen. Ze passeerden links, en rechts, hingen zo ongeveer bij iedereen tegen de bumper, en werden nog knap ierie ook wanneer je niet snel genoeg aan de klant ging. Eikels. Ze vlogen nog net niet over het dak. Zo’n mongool wist zich tussen PB’s oto op de linkerbaan en de vangrail te persen, om vervolgens plankgas voorbij te denderen, met het handje wapperend zo van “flikker eens een eind aan de kant”. Val toch dood vent. Zo’n idioot mogen ze wat mij betreft per direct van z’n motorfiets trappen en wel dusdanig, dattie er nooit meer op komt. Sukkel.
En als het er nou nog maar eentje was… nee, met hele bosjes tegelijk drukten ze alles en iedereen met meer dan twee wielen van de weg af. En stelden zo hun eigen verkeersregeltjes. En, zonder een centje overdrijving, bijna allemaal. Maximaal 100? Ben je besodeflikkerd, gewoon doorgassen. Derde rijbaan bij Zwolle afgesloten met rood kruis boven de weg? Mooi, kunnen de heren (en dames) motorgekken effe lekker doordenderen. Op de afgesloten baan natuurlijk, wat daggu anders?
De een na de ander aan het stunten, zigzaggend tussen de auto’s door. En bumperkleven. En met het handje wapperen wanneer je niet snel genoeg aan de kant gaat. Nou, da’s net wat voor PB, want die blijft dan wel effe dreug langzaam links hangen natuurlijk. Geen probleem voor de motorgekken: knallen ze je gewoon rechts voorbij, desnoods over de vluchtstrook (tot zeven keer toe geteld). Wat een gekken.
De paar motorrijders, die zich wel aan de veiligheid en regels hielden, hulde. Het waren er helaas maar weinig. Opvallend: de Engelsen en Duitsers reden keurig met de stroom otoos mee. Zo niet onze gehelmde landgenoten: dat waren de zakbakken die zichzelf en de weggebruikers om hun heen ronduit in gevaar brachten. Opzouten die hap. Rijbewijs afpakken, direct.
Ik mag toch werkelijk hopen dat de politie ook bij het afrijden vanuit dit evenement de camera vorstelijk heeft laten flitsen. En filmpopnamen heeft gemaakt, fors inzoemend op de nummerbordjes. Zodat ze die gekken alsnog kunnen aanpakken. Kijk maar: de een na de ander vliegt snoeihard voorbij op het stuk max 100 bij Zwolle (FeunFilmpje 1). En stuk voor stuk met groot licht op. Lekker hoor, zo’n felle knallerd in je spiegels. Effe verderop rijden we 120. Rechts tenminste. Links gaat het heel wat harder (FeunFilmpje 2). Pleur toch op! Nix SuperBikes: Kudtbikes!
Goed nieuws voor de dameslezers alhier. Juffrouw Jannie las een poosje terug mijn postje over bezinning, en overweegt nu om toch maar weer met haar weblog “In de Bannie van Juffrouw Jannie” te beginnen. Ze zei hedenavond tegen me dat ze wel weer wil gaan tikken over haar belevenissen in de kantines waar ze werkt. “Leuk om de draad weer op te pakken. Er gebeurt sowieso elke dag wel wat, PB, dus stof genoeg om over te zeveren”, aldus Juffrouw Jannie door de telefoon. PB vreest nu het ergste. Haar oude weblog veroorzaakte menig storm hier in de studio, en dat zal nu niet anders zijn wordt hier ernstig gevreesd. Toch heb ik haar gezegd dat ze het beslist moet doen. Weer over koffie? “Tuurlijk, eikel, waar anders over? Thee soms? Lul niet man!”. Juist, dat bedoel ik nou: Juffrouw Jannie is weer helemaal thuis.
En omdat uwes dienende op dees zaterdagavond tog nix beters te doen heeft wordt er wat gesleuteld aan de vormgeving van dit weblog. Weer eens een ander smoeltje is nooit weg. Frist de boel weer op. Frummel, zoek, effectknop, plak, blur, move, tool, text, shadow, slant, unslant, red, white, delete, redo… Pffff, FotoSjop lijkt wel een overvolle ballenbak met opties…
PB begaat morgen een wereldreis naar de Republiek Friesland. In de hoofdstad van deze afvallige provincie staat een oto op PB te wachten voor export naar de bewoonde wereld. Een heuse VW Passat. Per trein gaat het heen. Da’s voor het eerst sinds vele, vele jaren dat PB zich weer eens in het openbaar vervoer boven de biels waagt. Grootste probleem daarbij het totale rookverbod, dat naar ik me heb laten vertellen al weer enkele jaren in de koepees van de EnEs heerscht. Schandalig.
In PB’s handhoudpjoetert staat uit voorzorg een woordenboek Nederlands-Fries opgeslagen, want je weet het maar nooit. Steeds meer Friezen begaan dezelfde idioterie als Belgen en weigeren ronduit beschaafd algemeen Nederlands te spreken. Ik heb me dan ook ernstig voorgenomen dat ik -wanneer ik zo’n obstinate Fries tegen het lijf loop bij het naar de bekende weg vragen- met gebarentaal het gesprek zal vervolgen. Dat beheerst PB nog een beetje vanwege een vroegere liefde, een engel in de omgang, maar wel zo doof als een kwartel. En dan moet je toch wat, nietwaar? Afijn. U hoort het nog.
Op de terugweg trouwens een ommetje naar de nieuwe redactieburelen van MediaHypes, alwaar momenteel met man en macht wordt gewerkt aan de wederopstanding van de breenweevruimte, van waaruit MediaHypes straks weer dagelijks gif en gal zal spuien. De prioriteiten liggen wat anders dan eigenlijk zou moeten, want de heer Harry Kelle was vandaag stervens druk met het plaatsen van paardenboxen in plaats van het afwerken van de redactie.
Maar goed: komt allemaal wel rond, op enig moment. PB neemt morgen zijn nieuwe fotofeun mee en zal een lijfverslag opslaan van de reis. Wordt dus vervolgd.
Wanneer je, zoals PB, even een paar dagen thuis zit bij te komen van te veel ingrijpende toestanden, heb je tijd om weer eens rustig en helder na te denken over van alles en nog wat. Zo kwam ik dus op het vogende idee.
Surf eens langs een boel weblogs en wat valt je op? Heel veel hebben dezelfde links naar dezelfde filmpjes, spelletjes en geinige foto’s. Verder melden heel veel weblogs hetzelfde nieuws. Conclusio: er wordt tergend veel onnodig dubbel tik- en linkwerk verricht. Oplossing: The BlogPaper. Waar je gewoon vanuit je eigen weblogstek aan kunt meewerken. Ieder op z’n eigen maniertje. Blog je een stukkie of link over een onderwerp, dat (die dag) al is gepubliceerd, krijg je een “piep”. Want het trefwoord staat dan al in de database, snappu? Dat niemand daar eerder op gekomen is. Wie start ‘m?
Er zijn trouwens BlogPapers zat, maar die doen toch allemaal weer wat anders dan ik hier bedoel. Dus?
Met een dakraam in je woongebeuren kun je een hoop lol beleven. Wat bijvoorbeeld leuk is, is iemand in het donker dermate de typhus op de stuipen jagen dattie geheel slagroom raakt. Dat doene men als volgt.
Vannacht loopt op de Rijksweg tegenover ons huis een halfdronken lullo met een lekke fietsband te schelden en te tieren in zijn mobiele feun. Lullo brult daarbij zo hard dattie drie boerderijen ver te horen is. Uw blogger alhier kijkt dus net toevallig (maar ook weer niet tuurlijk: wie blogt dient immer waakzaam te zijn) uit het dakraam. “BlahBlahBlahGodverdeGodvert!” Zo ongeveer klint lullo, die duidelijk pislink is dattie moet lopen. Naar A. waarschijnlijk, wat toch een beste tippel van pakweg 10 kilometerts is.
“He ahkul, als je nou niet je grote bek snoert ram ik een putdeksel in je nek. Lullo!” Roept PB dus uit het dakraam met onvervalst Amsterdams accent (want dat kannik best wel eigenlijk, toevallig). Lullo stopt met lopen en kijkt woest om zich heen. Ziet mij natuurlijk niet. “En nou opzouten. Lopen kreng!” Dreutel ontploft, pleurt zijn fiets op het fietspad, en loert briesend om zich heen. Om het af te ronden bler ik nog “Heaumeau!”.
Dreutel krijgt een aanval van hyperventilatie en begint opnieuw te brullen in zijn telefoon: doet luidkeels verslag wattum nu toch allemaal aan het overkomen is. “Stelletje kutboeren in dit kutdorp. Ik ram ze godver voor hun bek”. Moet-ie ze eerst wel zien te vinden in het donker, maar dit terzijde. Er volgen nog meer woorden van soortgelijke strekking. Vloeien pauzeloos de mobiele feun in.
Dat gaat zo een stevig minuutje door, terwijl lullo nog steeds woest om zich heen kijkt. Ziet geen reet natuurlijk, want straatverlichting is iets wat hier pas over 50 jaar ofzo zal worden aangelegd. Behoudens dan het strategisch geplaatste paaltje bij de kruising der landweggetjes ietsje verderop, zodat de lokalo’s met hun trektor niet per ongeluk de sloot in scheuren bij het nemen der krappe bocht. Of de verkeerde afslag nemen en zodoende bij de verkeerde boerin terecht komen. Op het platteland kan veel, maar dat beslist niet.
Dan heeft-ie er genoeg van. Hij pakt de fiets weer op en loopt woedend verder. Zo, die is waarschijnlijk door de adrenalinestoot mooi een stief kwartiertje eerder thuis. Wanneer hij het lichtpuntje op de kruising passeert trakteert PB lullo op nog een passend afscheidskreetje: “Ahkul!”. Heerlijk. Dik tevreden over het behaalde resultaat heb ik vervolgens een uitstekende nachtrust genoten.
Dit was er een voor de lol. Paar jaar terug heb ik hetzelfde middel ingezet. Ditmaal om te voorkomen dat de oranje knipperbol schuin tegenover ons woongebeuren, die waarschuwt voor een gevaarlijke kruising over 200 meter (inderdaad, die met dat ene lichtpuntje), met de grond gelijk zou worden gemaakt. Drie broekemannetjes met te veel bier op waren bezig dit trouwe licht, dat al 15 jaar onafgebroken zijn (haar?) werk doet, uit de grond te rukken. Heb de heren toen -ook weer via voornoemd dakraam- ernstig aangeraden op te flikkeren, omdat ik anders onze hund wel even bij ze op visite zou sturen. Hund kon blaffeb op commando, en deed dat vervolgens ook. Wild, hard, en heel erg gemeen. Broekemannetjes zetten het prompt op een lopen, en het knipperlicht staat er nog steeds. Ik bedoel maar. Duzzz: alsu niet weet wattu met uw dakraam aan moet… nuttige suggestie misschien.
