PBDoetMee

Bij AcidPlanet, waar PB muziekjes heeft geparkeerd, organiseren ze regelmatig samplewedstrijden. Je krijgt dan een partijtje gehakte audio van bekende artiesten. Of je daar dan maar even iets nieuws van kan bakken. Het resultaat gooi je vervolgens in de wedstrijdpot, en als je mazzel hebt win je een prijs. Geinig om te doen. Nog nooit wat gewonnen, maar dat bomt niet. De aanhoudert wint. Deze keer audiohaksels van onder meer Nina Hagen (wien PB ooit een poosje in levende lijve mocht meemaken omdat de band waar PB bemoeienis mee had in het voorprogramma van Herman Brood zat), en nog wat andere heftige heren uit de zware (lees: lawaaierige) muzieksien. En daar komt dan dit uit: Drop Dead PB. De originele tracks, waar de samples uit afkomstig zijn, staan hier.

Gewetensvraag. Gaat PB de aanwijzingen uit het nieuwe Groene Boekje opvolgen? Antwoord: neen, driewerf neen. Reden: laat me de wet niet voorschrijven door een stelletje taalverneukers, die dik betaald niets beters te doen hebben dan stap voor stap de taal te kleien naar hun waan. Taal is gevoel, geen techniek, mijne dames en heren van de taalpolitie.
Neem nou zoiets simpels als pannekoek. Volgens de taalgestapo moet het panneNkoek zijn. Hoezo? Een pannekoek past maar in 1 pan tegelijk, dus die extra N slaat nergens op. Simpel. PaardeNlul is ook zoiets. Een paard heeft -tenzij het een merrie betreft- slechts 1 leuter. En per leuter kan er slechts sprake zijn van 1 paard. Dus: nix paardeNlul, maar gewoon paardelul. Logisch. Eendekloaka. Zonder N dus. Een eend heeft maar 1 uitstortgat, daar waar wij mensen twee openingen hebben om de rotzooi uit ons lijf af te voeren. En per eend kan slechts sprake zijn van 1 kloaka. Dus…
Wat me ook mateloos irriteert is de intocht van engelse woorden. Dat we hier op het internot met z’n alleen kletsen over de harddisk wil nog niet zeggen dat dat woord dan ook maar meteen als nederlands moet worden beschouwd. Onzin. In onze taal heet zo’n ding een harde schijf. En dus moet “harde schijf” in het Groene Boekje staan, en niet harddisk. “Spellingchecker”, ook zoiets. In ons eigenste Nederlands is dat “schrijfwijzecontrole”. Zet dat dan in het boekje, niet die engels speelvariant.
En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik maak me sterk dat dit hele taalgeschuif alleen maar bedoeld is om drukkerijen en uitgevers van woordenboeken aan inkomsten te helpen. Gewoon een regelrechte matslobby, onder het mom van vernieuwing.
En dan nog wat. Waarom moeten in vredesnaam 500 Surinaamse woorden in het boekje? Ronduit belachelijk. Surinaams is een eigen taal, en heeft helemaal niets met Nederlands te maken. De toevoeging is het gevolg van de toetreding van Suriname tot de Nederlandse Taalunie. Dat had dus in de eerste plaats al niet mogen gebeuren.
Straks willen nog veel meer landen, waarvan in grote getale inwoners in ons land verblijven, tot de Taalunie toetreden. Gaan we dat dan ook toestaan? Hoop van niet. Want anders staat het boekje over een paar jaar tjokvol met woorden uit het Turks, Algerijns, Indonesisch, Bulgaars, en Joost-mag-weten welke talen nog meer. Niet doen: het is pure taalverneuking!
Tot slot: PB blijft gewoon zijn eigen termen gebruiken, ook al staan die niet in het Groene Boekje. Zoals: webzijde voor website, pjoeter voor PC, internot voor internet, meel voor mail, tschjetten voor chatten, spiegel voor mirror, en zo nog wat.
Tot slot twee: wij van Noorderligt hebben alvast een paar woorden op een rijtje gezet voor de volgende editie van het Groene Boekje. Tschjek dan: Neo-NL. Nog goede suggesties? Meel ze naar PB.
Voetnoot: hier is het overzicht van de belangrijkste veranderingen, die hullie van het Groene Boekje ons door de strot proberen te duwen.

PB spreekt bij wijze van hoge uitzondering lovend over Windoos-softwaar. Het is me wat. Komt-ie. Google zit Microsoft aardig in de nek te blazen met twee programma’s, die U beslist eens moet neerhalen en uitproberen. Is echt de moeite waard.
Nummer een: Google Desktop. Soort moderne variant van het aloude SideKick (ja, die uit uit de pjoeter-prehistorie). Schept orde in de chaos van meeltjes, documenten en wat er verder nog aan goedbedoelde troep op de harde schijf staat. Indexeert de hele handel, zodat U eindelijk weer alle bestanden terug kunt vinden. U zult verbaasd staan wat daar allemaal uit het grijze verleden van de harde schijf boven water komt drijven. Dit alles prima gepresenteerd in een goed toegankelijke user interface. Hier neerhalen.
Nummer twee: Picasa. Spoort alle graphics, foto’s en afbeeldingen in uw pjoeter op, zet ze keurig op een rijtje, en maakt op die manier ook die chaos overzichtelijk. Bovendien tal van truukjes om de kwaliteit van uw vanzelfssprekend overdadig knullige amateurkiekjes nog enigszins aanvaardbaar te maken. Plus een reesk effectjes. En het wegpoetsen van die lekkere rode oogjes. Ook Picasa is voorzien van een prima user interface. Zeker uitproberen. Hier neerhalen.

De vuurwerkramp Enschede lijkt een nogal explosief staartje te gaan krijgen. Een partijtje op scherp staande anti-personeelsmijnen (ja, van het leger dus, opgeslagen midden in een woonwijk) is misschien wel de echte oorzaak van de enorme knal, ten gevolge waarvan de complete woonwijk Roombeek in Enschede werd weggevaagd.
Het bestaan van deze wapenopslag (bij de vuurwerkhandelaar SE Fireworks dus, hoe verzin je het) is tot nu toe volledig doodgezwegen. Totdat de Metro eerder deze week met een aardig artikel op de voorpagina kwam (overigens weer overgenomen uit de Nieuwe Revue, maar goed). En waren toen dan meteen alle poppen aan het dansen? Nee, niet echt. De regeringspartijen namen niet eens de moeite publiekelijk te reageren op het artikel.
Ja, en dan is het uiteraard de SP die er prompt bovenop duikt en kamervragen stelt. De vragen werden ook even fijntjes doorgespeeld aan Klokkenluideronline. Ai, ai, ai, dat gaat weer een hoop gekrakeel geven in onze Haagse Speeltuin! Trouwens: we zijn nu dik twee dagen verder, en op de webzijde van het ministerie van defensie geen letter te bekennen. Communicatieve sufkutten… O ja: daaaag minister Kamp!

PBDoetMee feliciteert Man Bijt Hond van harte met de 1000-ste uitzending.

Mien is dood. Mien stond -wat je noemt- zo’n beetje onderaan de sociale ladder. Daar kon ze niets aan doen. Daar was ze nu eenmaal door het lot bij haar geboorte neergepoot. Ze dronk ruimhartig, hielp de tabaksindustrie aan fijne omzetten, nam het met de sociale omgangsvormen niet al te nauw, en had werkelijk overal schijt aan. Zelfs een jointje op z’n tijd ging er wel in.
Mien woonde een tiental huizen verderop. De hele straat keek op haar neer en liep in een grote boog om haar heen. Alleen met ons had ze babbels. Omdat Mevrouw PB vanwege haar werk voor de thuiszorg vier jaar bij Mien over de vloer was geweest. Om de volstrekt ontregelde boel een beetje te redderen en te ordenen.
Mien had een loeigrote plat-Arnhemse bek, en heeft het vloeken -schatten we in- zo’n beetje uitgevonden. “He vuiluh languh!”, riep ze altijd, wanneer ze op haar elektrische driewieldinges voorbij scheurde. “Baaaah baaaaahhh!!!” Om vervolgens gierend van de lach vrolijk zwaaiend verder te scheuren, of juist te stoppen voor een praatje. Want ze meende geen barst van haar gescheld. Haar woordenboekje was nu eenmaal niet veel dikker dan dat.
Mien had een hart van goud en hield van alle dieren. Ze haalde honden uit het asiel en knuffelde onze hond zo ongeveer in drie stukken, elke keer weer. Vooral met Bas, onze vorige hond, had ze een dikke vriendschapsband. Honden trokken ook altijd volop kwispelend naar Mien. Honden voelen aan of een mens goed in elkaar zit, of niet.
Ooit lag een doodgereden kat langs de Rijksweg in de regen. Een paar buurtbewoners keken ernaar, maar deden niets. Mien kwam kijken in haar eeuwige Zeeman-legging, knielde bij de kat, tilde het beest op, knuffelde het, en zei “Bedankt voor alles”. Dat was Mien. Schijt aan de samenleving, maar niet aan de individuele mens en dier.
Dag Mien. Bedankt voor alles. We zullen nog veelvuldig met een glimlach op ons gezicht aan je terugdenken.

Mwaahahahahahahaha!!!! (Spiegel).

Bijna elf maanden geleden heb ik de Consumentenbond een mailtje gestuurd over de extra kosten, die middenstanders en pompstationhouders in rekening brengen wanneer je onder de 5 of 10 Euro pint. Waarmee deze ondernemers dus maandelijks een fors bedrag (zwart?) in de achterzak steken, want de aldus verkregen inkomsten overstijgen verre de kosten van de pinautomaat. Ik rekende toen wat uit. Dikke winstpret dus.
PB vroeg de Consumentenbond hier eens wat aan te doen. Sindsdien iets gebeurd toevallig? Nee, geen fluit. Ja, er kwam wel een antwoordmeeltje dat men de zaak in behandeling zou nemen. Maar daarna bleef het stil. Nog steeds betalen we 5, 10 of vaak zelfs 25 Eurocent extra wanneer we een klein bedrag pinnen. En nog steeds verdwijnen dikke bedragen maandelijks in de achterzak van de betrokken ondernemers. Futiliteit? Waar maak je je druk om PB?
Nou nee, in mijn stukkie vorig jaar rekende ik voor wat een gemiddelde ondernemer op deze manier uit uw en mijn bankrekening opstrijkt. Naar mijn idee volstrekt onterecht. Feitelijk ronduit schandalig, als je er goed over nadenkt. Op jaarbasis zijn dat immers interessante bedragen waar je over praat. Zal de Consumentenbond er nog maar eens op attenderen. Eens kijken of ze nu wel wakker worden.

De schrik slaat je om het hart wanneer je de beelden ziet. Sinds gisteren kunnen we direct onlijn zien hoe verrot de lucht is die we inademen. De metingen van het OMI (Ozone Monitoring Instrument), die in een satelliet boven onze hoofden hangt, worden met kleuren zichtbaar gemaakt en geprojecteerd op de landkaart. De beelden geven een bijna-actuele situatie weer: met een vertraging van circa twee uur. Die tijd hebben ze bij het KNMI nodig om de meetgegevens om te zetten in de beelden en onlijn te zetten. De actuele situatie. En wat er de afgelopen dagen in onze lucht hing. Nog een rondje lekker gezond joggen dames en heren?

Het is nog steeds de beste campagnevideo die ik tot nu toe heb gezien. Het is de video, die ooit onderdeel uitmaakte van de Apple Think Different campagne. De boodschap, die deze video uitstraalt, stamt uit heel andere tijden dan die waarin wij vandaag leven. Gebouwd op de heipalen van een andere wereld, hoewel dat amper tien jaar geleden is. Er spreekt hoop uit, waardering voor mensen en denkwijzen, die toen nog als groots werden beschouwd, maar vandaag volkomen ondergesneeuwd zouden raken onder de opgefokte waan van de dag. Kijk. Kijk desnoods nog een keer. Laat ‘m op je inwerken. Zo worden ze vandaag de dag niet meer gemaakt. Crazy Ones. De hele Think Different posterserie staat hier.

Ze sjokt nog steeds door ons dorp. Ik had haar sinds juni vorig jaar niet meer gesproken of gezien. Afgelopen zaterdag kwam ik haar ineens tegen in de supermarkt, waar ze een armetierig plastic tasje met wat lullige boodschapjes net had afgerekend aan de kassa. “He hallo”, zei ze. “Hoe is het met jou?” “Goed hoor”, zei ik. “En jij?” “Oh, gaat wel hoor, ik ben er nog”, zei ze. “En waar is de hond?” “Die mag hier niet binnen, dus heb ik haar maar thuis gelaten”. “Oh ja, dat mag niet he? Er mag verdomme zo veel niet. Waarom mag die hond hier niet binnen? Wat een stom gelul”, zei ze met enige gespeelde stemverheffing, terwijl ze met een scheve blik naar de filiaalchef keek die haar nauwlettend in de gaten hield. Een zwerver in de zaak is alarmfase 1 voor de chef.
Ze gaf me een knipoog. “Die lamlul snapt er toch niks van. Veel te druk met z’n potjes en schappen. Wij wel he? Wij snappen het wel. Want wij kennen de hond”. “Ja hoor”, zei ik, “Wij wel want wij houden van honden”. “Precies”, zei ze, knikte instemmend, stak haar tong uit naar de filiaalchef, draaide zich om, en liep de supermarkt uit. De filiaalchef slaakte een zucht van verlichting, de kassa’s rinkelden weer, en ik rekende af. Toen ik buiten kwam was ze al in geen velden of wegen meer te bekennen. Tot volgend jaar maar weer, dacht ik.

Een zinnig mens gaat met dit weer erop uit. Maakt niet uit waarheen. Gewoon weg. Zo niet PB. Hedenochtend het onzalige idee dat er maar eens ernstig moet worden opgeruimd in het pjoeterthok annex studio. Een bende is het. Stapels papieren, magazines, CD’s, en Joost mag weten wat verder nog voor ongeregelde rotzooi. Duzzz: mouwtjes opgeschoven en aan de slag. Nu, een paar uur graven, schiften en weggooien later, is de status normalus weer enigszins hersteld. Zelfs per stofzuiger een toer door de ruimte gemaakt. De ergste ramp is weg. Nu de rest nog…
Updeet 21:30: zo, de vormgeving van Noorderligt ook meteen maar even onder handen genomen. Onze kunstafwerkplek (van Harry Kelle en PB) zag er niet uit. Hoppa!

Mijn hoofd staat niet naar tekst. Het is te zeer een rommeltje in mijn kop. Audiokooksels daarentegen lukken dan wel. Daarom: Light. Voor jou.

Heb een post geschreven die ik niet durf te publishen. Nog niet. Gaat diep, heel diep. Met een enorme impact. Heb er uren aan zitten sleutelen, en nog issie niet af. Met elk woord, dat ik er aan wijzig, wordt de impact groter. Zijn de gevolgen wijdser. Geen wereldnieuws. Nee, juist een hele gewone gebeurtenis, in alle eenvoud. En juist door die kleine proportie schokkend. Van alle 1905 posts, die ik sinds 6 augustus 2002 hier heb gepubliceerd, is die ene post zonder twijfel de moeilijkste. Ik zie het er nog van komen dattie nooit wordt gepubliceerd…

Zit hier nu al een uur of twee op een blog te persen dat maar niet wil komen. Al tien keer begonnen. En al tien keer alles weer weggegooid. Geen spontane inval, geen onderwerp waarvan ik van de stoel overeind veer. O, weer zat bullshit gebeurd vandaag. Ik heb gewoon geen zin om daar aandacht aan te besteden. Het zijn futiliteiten, vergeleken met waarmee mijn kop bezig is.

Kiezen. Normaal gesproken geen probleem. Je staat voor een keuze, denkt na, kiest, neemt de consequenties, slaagt of niet, en gaat door. Simpel eigenlijk.
Deze keer echter is kiezen anders. Gaat deze keer over gevoel, emoties, creativiteit, onzekerheid, durf, totale verrassing, respect, zo onverwacht, zo dichtbij en toch ver weg… ongrijpbaar. Een tollende kolk van denken, durven, niet durven, bang zijn dat je iets kapot maakt wat je niet kapot wil hebben, of wat je niet in de kiem wil smoren. Wat wellicht niet eens bestaat, nota bene.
Van hopen, van terugschrikken, van waarnemen en dan overtuigd zijn, en even later toch weer niet. Omdat het rationeel denken weer de overhand krijgt. Dat verrotte rationele denken. Van kleine signalen die je groot leest. Van grote signalen, waar je heel klein van wordt.
Kiezen is een kwestie van de eerste stap durven zetten. Zoals je op dat moment denkt hoe het moet. Moet je eigenlijk helemaal niet zo lang over nadenken. Te veel denken smoort en laat kansen als zand tussen je vingers wegglijden. Dus nemen die stap. Met vijftig procent kans op groots, en vijftig procent kans op niets. Hmmm… wanneer je het zo bekijkt: wat is een stap nou helemaal. En vijftig procent kans is ook niet slecht. Weet je wel meteen waar je aan toe bent. Hoef je niet meer te kiezen.
Alleen wat als het niets blijkt te zijn…

Heb hier eerder al eens laten blijken da’k het niet zo hoog op heb met de immens zelfingenomen kwast Ronald Giphart. Emmertje. Het leuke is nu da’k een poosje terug ergens in het westen des lands (doet er niet toe waar) buiten sta te paffen. En wie komt daar kwasi nonchalant (edoch zichtbaar genietend van zichzelf) aangesjokt, in trendy pakje met helse gymschoentjes eronder? Juist, hij dus. Vergezeld van een nog veel enger typetje. Snel zakenpakje, kek stropdasje, coupe du windhoos, buitensporigmodel bril. U kent ze vast wel: semi-trendy typetje. Niets echts aan. Zal wel zijn zaakwaarnemer zijn, of zoiets onbenulligs.
Goed. Ik zie hem naderen, de Gip. Op weg naar de hoofdingang van het gebouw, waarnaast Uw PB dus staat te paffen. Er schiet van alles door m’n hoofd. Zal ik beginnen te lachen? Of een been uitsteken? De sigarettenpeuk naar z’n kop schieten? Of keihard roepen dat ik de Gip toch zo’n ontzettende lul vind? Of heel fijntjes opmerken dat de gymschoentjes toch echt niet kunnen bij deze wilde verzameling semi-trendy kleding?
PB neemt natuurlijk het meest wijze besluit, en doet of zegt helemaal niets. Draagt toch niks bij. Dan passeert de Gip op nog geen anderhalve meter afstand en semi-swingt naar de draaideur. Ik denk: “Gip, je moest eens weten wie je zojuist bent gepasseerd. De enige echte PB, die je in zijn weblog al eens flink onderuit heeft geschoffeld.” En grinnik. Dat bemerkt de Gip. Hij draait zich half om, kijkt me vaag aan. Ik kijk even vaag terug. De Gip draait zich weer naar de draaideur, en gaat naar binnen, heeeeel belangrijk lullend tegen de zaakwaarnemert. Leuk hoor, de Gip op verbale killafstand, en dan toch alleen maar vaag aankijken. Wat een klein opdondertje eigenlijk, die vent…

Gamelinks zijn eigenlijk niet PB’s ding. Voor deze echter maak ik een keer een uitzondering. Is gewoon leuk en voor je ‘t weet pruts je lekker een uurtje weg. Funky Truck 3. Nou, en als we dan toch de smaak te pakken hebben: terug naar de tijd van de Red Baron met TopDog 2.

En inderdaad: het is een video-iPod. Het video afspeelapparaat, dat vandaag door Apple topman Steve Jobs werd gepresenteerd, blijft gewoon iPod heten, en niet vPod zoals PB de nieuwkomer had gedoopt. Nou ja, what’s in a name. De webzijde van Apple was vanavond zo zwaar belast, dat-ie rond het moment van schrijven van dit postje niet meer te bereiken was. De stormloop op de nieuwe video-iPod pagina’s is gigantisch. Er is ook een nieuwe 6.0 versie van iTunes, waarmee niet alleen muziek maar ook films gewondload kunnen worden. Die je dan weer in je video-iPod stopt, uiteraard. Omdat www.apple.com verstopt zit een link naar nu.nl met een artikel over Apple’s nieuwste.
Updeet 22:00 uur: de webzijde van Apple is weer enigszins bereikbaar. Hier info over de nieuwe video-iPod. En hier over de nieuwe iMac G5, die en passant ook nog even werd geintroduceerd. En hier iTunes 6, voor Mac en Windoos. Met de nieuwe versie 6 is ook de nieuwe Video Store van Apple bereikbaar. Video’s kosten 1,99 dollar per stuk.

Zoals wij allen weten is de meeste reklame van het niveau sucks. Zoals recent dat Ster-sportje, waarin een volstrekt debiel hiep-hiep-hoera-stel met zonnebril op de schoonheid van de zojuiste van ranzigheden ontdane toiletpot bewondert. Argh! Het kan gelukkig ook anders, al zien we dat maar zelden. Campagnes die zo goed zijn, dat je haast vergeet dat het om reklame gaat. Maak even kennis met Peperami Noodles Army.

Voor wie games crazy is: de nieuwe Gamert webzijde van GeenStijl is zeker een aanradertje. Lekker bij de pinken kwa gamesnieuws. Reviews. Trailers. Zit er allemaal in. Goeie vormgeving ook. Wel weer het bekende schoffeltaaltje van GeenStijl (“ongezien de tyfus” en zeau, maar dat nemen we dan maar even voor lief). Webzijde vult zonneklaar gat in de markt met gelikt concept en snelle teksten. Hulde dus en zeker bezoekje waard, ook als U geen gamert is. Alleen: waar is de corner voor de Mac-games? Het is goddoeme ook altijd hetzelfde gelazer…

Via GeenStijl kwam ik er vandaag achter dat de stenografische verslagen van alle geleuter in de Tweede Kamer ongecorrigeerd op het internot worden gekieperd. Dat er gestenodingest werd wist ik uiteraard, maar dat ze alles ook nog eens onverkort uittikken… dat niet. Ik ging er altijd van uit dat de steno’s werden ingedikt tot leesbare samenvattingen of verslagen. Zoals dat in het bedrijfsleven of de journalistiek vaak gebeurt. Niet dus.
Voor een doorsnee plenaire vergadering van de Tweede Kamer levert zo’n steno-vertaling een Word-document van maar liefst 120 pagina’s dik op. Goeiemorgen dan. Daar zit dus iemand zich een totaal-rsi te kloppen om al die leuterkoek tot op de laatste komma nauwkeurig van steno over te zetten naar een letterlijke weergave in normaal nederlands. Het zal je baan maar wezen. En dan gaat iemand die hele lel tekst ook nog eens integraal zitten voorlezen, want de zut staat sinds kort ook als mp3 op de steno-webzijde. Net alsof iemand daar naar gaat zitten luisteren. Wat een verspilling van geld en tijd.
Maar dat is dan -hoewel volslagen krankzinnig als je het goed beschouwt- nog tot daar an toe. Wat me veel meer stoort is dat aan die teksten geen rechten mogen worden ontleend, -en ik citeer de website van de steno-jongens en meisjes der Tweede Kamer- “aangezien de woordvoerders deze tekst niet hebben gecorrigeerd.”
Pardon? Niet gecorrigeerd? Ze hebben die woorden toch uitgesproken tijdens de vergadering? Daar valt dan weinig meer aan te corrigeren, toch? “Nee, dat heb ik zo niet gezegd, verander dat even in de eindversie van het verslag”. “Nee nee, ik maakte geen kokhalsbeweging, ik peuterde in mijn neus. Echt waar”. U ziet het al gebeuren? Nou, PB ook. Vaker dan wij kunnen bevroeden, vrees ik. Al vraag ik me wel af waar die kamerleden dan de tijd vandaan halen om de transcripties minitieus door te vlooien op -achteraf bezien- stompzinnige uitspraken van zichzelf. Hoeven ze niet te doen: dat registreren radio, tv en de schrijvende pers wel voor ze. Even journasaltje kijken en je weet als politicus weer welke stommiteit je nu weer hebt uitgehaald.
Afijn. Dat ene zinnetje brokkelt het vertrouwen in de politiek, voor zover uberhaupt nog aanwezig, wat mij betreft nog verder af. Kennelijk kunnen uitspraken, gedaan in kamer of commissie, achteraf nog in de verslagen worden gecorrigeerd, waarna wij er pas recht aan kunnen ontlenen. Welk recht dan?
Achtergrondje: wat is steno.

Geert Wilders roept vandaag dat burka’s totaal verboden moeten worden. Waarop minister Verdonk prompt een onderzoek aankondigt. Tuurlijk, meteen vette maatregelen. Daar houdt Verdonk wel van. Weliswaar zegt zij dat een totaalverbod niet haalbaar is, maar “op bepaalde momenten en gebieden weer wel”. Welke dat zijn moet uit het onderzoek blijken.
Onderzoek? Hoezo onderzoek… gaat weer geld kosten. PB denkt even snel voor de minister na, gratis en voor niks. Geen burka in het verkeer, dat lijkt me nogal logisch. Net als geen hoofddoekjes. Ook geen burka als je voor de klas staat. Of achter een loket bij de gemeente, of als politiedame. Allemaal voor de hand liggend. Hoeft dus niet te worden onderzocht: zonde van het belastinggeld.
De rest hoeft niet te worden onderzocht. Om twee redenen. Ten eerste is het aantal vrouwen, dat in Nederland met een burka rondloopt, nihil. Volgens voorzitter A. Tonca van het Contactorgaan Moslims en Overheid gaat het om een ‘futiliteit’. Dat kan Mevrouw Verdonk niet bommen (vergeef me deze woordspeling). Mevrouw Verdonk wil zo’n onderzoek, omdat Mevrouw Verdonk anders niet kan zien of iemand gevaarlijk is. Punt uit.
Ten tweede. Godsdienstvrijheid? Ik noem maar een invalshoek? Stigmatiserend komt niet in Uw woordenboekje voor? Waar is de integratiegedachte ineens gebleven? En mevrouw Verdonk: dan moeten nonnen ook maar aan de verbodsbak? Want wat die in principe allemaal onder hun zwarte kerkjurk met overhangende hoofdkap mee kunnen slepen willen we niet eens weten.
Nadenken, mevrouw Verdonk, nadenken. En Geert? Och, die denkt per definitie niet na, dus laat maar…

Ook meer dan schoon genoeg van die callcenterpiefjes, die immer en altijd op ongewenste momenten bellen? Daar heeft PB wat op gevonden. Luister.
“Tring tring”. “Goedemorgen, middag of avond. U spreekt met het keuzemenu van PB. Voor PB zelve, toets een 1. Voor Mevrouw PB toets een 2. Voor Dochter PB een 3. En voor Zoon PB een 4. Belt U vanuit een callcenter, toets dan een 5. U krijgt dan een van ons sowieso aan de lijn.” Dom als ze zijn drukken ze dus een 5. “U heeft toets 5 gekozen en belt dus hoogstwaarschijnlijk vanuit een callcenter. Jammer voor U, maar hier hebben wij helemaal geen zin in. Dus niet meer bellen alstublieft, dankuwel. Goedenochtend, middag of avond.” Volgt een stukje “De Regenboog” van Frans Bauer, en dan “klik”.
Werkt perfect. De keuzes 1 tot en met 4 verbinden automatisch door naar onze mobiele telefoons. En nummertje 5 houdt ongewenst callcentergespuis uiterst effectief en geheel geautomatiseerd buiten de deur. Hebben wij dus in persoon geen last meer van. Het callcenter, dat ten tweede male belt en dan een 1 kiest, ben ik nog niet tegengekomen. Hoppa, einde telefoonterreur. Er zijn telefoons te koop waar dit soort keuzemenu’s in zitten. Dus flux naar pak ‘m beet de MediaMarkt en koop uzelf een verlossing. Een gratis PBTip. Ik dank U wel.

Mocht U niet helemaal goed bij Uw pot zijn, het helemaal gehad hebben in het decadente Westen, met videospullekes overweg kunnen, en zin in een wel heel apart baantje… dan ligt in deze vacature van het Global Islamic Media Front een wel heel uitgelezen kans. Houdt U er wel rekening mee dat de onderwerpkeuze voor Uw videoproducties wat aan de beperkte kant zal zijn, en U in Uw nieuwe werkkring slecht of helemaal niet wordt betaald. Daarenboven bestaat een gerede kans dat U het volledige Amerikaanse leger op Uw nek krijgt, alsmede de eeuwige toorn van Sjors Dubbeljoe himself. En dat bij eventuele terugkeer in Nederland een cameramanbaantje bij -pak ‘m beet- de EO er hoogstwaarschijnlijk niet meer in zit.
U heeft daarentegen dan wel de sympathie van Van Agt gewonnen, vermits U zich tot de Palestijnse onderwerpen weet te beperken. Hou wel rekening met zeer onregelmatige werktijden. En dat de veiligheidsinstructie voor oorlogsgebieden van de NVJ U niet veel zal helpen.
De eerste creatieve producties van Global Islamic Media Front duiken inmiddels al op internot op. Beelden van aanvallen op Amerikanen, voorzien van een stemmig muziekje, komische geluidseffecten en lachgeluiden. Agressiever kunnen ze het niet meer maken, leuker kennelijk nog wel…
Bron: www.wired.com.

Daar gaat-ie weer: Apple-nerd PB schenkt weer even aandacht aan des werelds beste pjoetertmakert. Weet U het nog? Die nerds, die van een foto-iPod een video-iPod hadden gemaakt? Hun eeuwige roem zal niet lang duren, vrezen wij te PBDoetMee. Apple heeft voor 12 oktober opnieuw een Great Event aangekondigd, zoals ze dat onlangs ook al deden voor -wat uiteindelijk bleek- de iPod Nano. En ja: het hele Apple roddelcircuit komt met dat ene gerucht: de video-iPod (de vPod, zoals PB ‘m heeft gedoopt) komt eraan. En Apple blijft ondertussen met twee vingers in de neus ontkennen. Terwijl insiders al hebben gemeld dat de productie van de vPod in de Apple-fabriek te Ierland al op volle stoom is. We zullen wederom zien.

Ze werkt pas een week of vier bij ons in het gebouw. Via een uitzendbureau. Ze rookt ook, en komt dus af en toe naar buiten om te paffen, net als PB. Ze is lang, slank, heeft prachtig lang donker haar, en ogen waar je in kunt verdrinken. Ze kijkt de wereld lachend, recht en open aan, met een kaarsrechtop trotse houding. Met elke dag kleding aan, die duidelijk met zorg bij haar verschijning is gekozen. Met een vleugje artistiek. Staat elke dag ronduit mooi. Wanneer je echter diep in haar ogen kijkt smeult daar iets. Geen idee wat, ik ken haar verder niet. Ik weet niet eens hoe ze heet.
Vanmiddag kwam ik er toevallig achter. Raakte met haar aan de babbel tijdens de rookpauze. Ze woonde in Apeldoorn, in haar huisje. Waar ze vijf jaar met haar vriend had gewoond. Die met zijn auto tegen een boom knalde. Op slag dood. Weg vriend. Weg dromen. Weg vertrouwd bestaan. Ze had een hele tijd thuis gezeten. Was uiteindelijk toch maar weer aan het werk gegaan via een uitzendbureau. Om weer aan de wereld te wennen. Het ging wel weer goed, zei ze. Haar moeder is beeldhouwster. En ze wil graag een keer naar Italie waar ze een prachtige beeldentuin weet.
Ik keek haar mooie ogen in en begreep wat daarbinnen smeult. Een verdriet, dat ze op een bewonderenswaardige en prachtige manier weet om te zetten in een stralende aanwezigheid. Een verdriet, dat ze veilig heeft opgeborgen op een goed plekje in haar hart. Waar ze af en toe naar kijkt, om vervolgens weer door te gaan. Want ze moet verder.
PB is niet zo snel onder de indruk van iemand. Deze vrouw echter heeft in een klap mijn hart gestolen. De kracht, die zij uitstraalde vanmiddag op dat bankje in de zon, was ronduit prachtig om te zien. 31 is ze, een knappe verschijning, met nog een heel leven voor zich. Wie zich na zo’n heftige klap op zo’n manier weer overeind weet te takelen heeft het bij PB helemaal gewonnen.
Toen ze al weer naar binnen was heb ik haar hoofd heel zachtjes tussen mijn handen genomen, en haar een zachte kus op het voorhoofd gedrukt. Bij wijze van… ja wat, ik weet het eigenlijk niet. Respect? Of misschien wat anders?
Feit is wel, dat het spontaan klikt tussen deze dame en PB. Zoiets overkomt je maar zelden in je leven. Ga daar voorzichtig mee om als het je gebeurt. Voor je het weet barst de spontane klik weer in duizend stukken uiteen en gaat iets moois verloren voordat het echt mooi kon worden…

Jammer. Bot trekt zich weer terug in zijn schulp, en noemt zijn uitspraak van gisteren een slippertje van de tong. Dit als reactie op de ontploffing, die in behoudend politiek Den Haag plaatsvond nadat Bot een volkomen correcte vraag stelde m.b.t. de oorlog in Irak. Bot -diplomatiek als hij is- zei er vanochtend wel bij dat het toch mogelijk moet zijn als kabinet om jezelf kritische vragen te stellen over dergelijke belangrijke zaken. Ja, Bot, moet mogelijk zijn, maar is het nu eenmaal niet in deze Bananenrepubliek. Ben benieuwd hoe Bot zich opstelt wanneer hij ter verantwoording wordt geroepen door de Tweede kamer. Ter verantwoording geroepen…. dat is pas te belachelijk voor woorden.

Minister Bot heeft natuurlijk volkomen gelijk. Hij zei vandaag dat de oorlog in Irak maar beter niet gestart had moeten worden. Wat langer doorzoeken naar wapentuig, en doordiplomanoeuvreren had zeer waarschijnlijk ook wel een oplossing gebracht. En waarschijnlijk een beter resultaat dan het huidige. Chapeau voor Bot!
En ja natuurlijk, heel Den Haag weer in opperste staat van rep en roer. De Haagse kliek heeft weer een politieke hype, waarover men zich weer dagenlang overmatig druk kan maken. Zodat de aandacht van de echte bestuurlijke puinbak weer even is afgeleid. Nu hoop ik toch echt dat Bot voet bij stuk houdt, en zich niet laat verleiden tot afzwakken of intrekken op last van JPB. Doorgaan tot op het bot is hier het advies! Je hebt namelijk volkomen gelijk, waarde Bot.

Kijk net even in de lijst met reacties, en zie daar eentje die vandaag is gepost. Op een blog uit 2004: die over de Senseo-problemen. Van ene Marieke, wier koffiepret werd bedorven door een vastzittende deksel. Ja, de Senseo-experts onder U weten het al meteen: de beveiliging van drie minuten zodat de druk wordt afgebouwd en U niet de vingertjes brandt.
Tot mijn niet geringe verbazing blijkt het lijstje oplossingen, dat ik daar ooit gaf voor problemen met dat koffieding, nog steeds te worden geraadpleegd. Via de zoekmasjienes hebben al heel wat Senseo-gebruikers een oplossing voor hun probleem gevonden in PB’s Senseo-hoekje. Zulks tot meer dan groot genoegen van Juffrouw Jannie, die altijd al luidkeels roept dat koffie het meest belangrijke op deze aardkloot is. Trouwe lezertjes alhier weten dat wel. Afijn, waarin een klein postje groot kan zijn…
O ja: ik kreeg een poosje terug alweer een meeltje van iemand die de volgende, voor mij volstrekt nieuwe variant aanreikte. Deze meelert legt een koffiepad in de mok, en zet dan de Senseo aan voor heet water. Zelfde methode als met een theezakje, zeg maar. Meelert was het gehannes met verstopt houdertje (keer op keer) meer dan beu en verzon deze methode. Na twee minuten vist-ie de pad uit de mok met een vork, et voila: een volgens hem onovertroefbaar lekker bakje bruin. Heb ‘m nog niet geprobeerd. Wie durft?

En dan nog zoiets waar PB superchagrijnig van wordt. Geflitst. Op de A12 bij Woerden. Met een lekkere scheurtopsnelheid? Welnee, 128, waar je 120 mag. Gaat nog eens 4 af wegens de correctie. Blijft dus 4 te snel over. Vier! En daar krijg je dan gadsverdoemmenogantoe een boete van 30 Euries voor. Het is werkelijk te kinderachtig voor woorden. Het is toch geen wonder dat de lol er in dit land volledig vanaf is…

Het gaat weer fantastisch met de Banananrepubliek Nederland. Kijkt U even mee terug?
Vandaag: automobilist rijdt twee maal in op voetganger in Werkhoven.
Vandaag: Man uit Steenbergen opgepakt wegens pedofilie.
Vandaag: buurman dreigt buurman met mes in Opende.
Vandaag: groep scholieren rijdt vrouw van fiets in Haskerhorne.
Vandaag: Marokkaanse columniste NRC stopt ermee na tal van fyieke bedreigingen. Verdonk belt haar op en wenst haar sterkte (echt waar: zei Verdonk zelf in het journaal. Tis toch niet te geloven…).
Vandaag: medewerker Kinderbescherming verdacht van ontucht met minderjarige jongen.
Vandaag: agent korps IJsselland gearresteerd na stelen van in beslag genomen goederen.
Vandaag: jongens gooien in Amersfoort met bierflesjes vanaf viaduct naar auto’s.
Vandaag: Man uit Muntendam krijgt drie jaar cel wegens inrijden op voetgangers.
Vandaag: lijk in container gevonden in Den Haag.
Gisteren: weer steen van viaduct, bij Rijswijk, waar eerder al een vrouw om het leven kwam.
Gisteren: computer advocaat in Gouda vol kinderporno.
Gisteren: politie Tiel pakt vier jongens op wegens afpersing van kleine kinderen.
Gisteren: jeugdbende inbrekers opgepakt.
Eerder: man gooit vrouw en kind van balkon in Leidschendam, en daarna zichzelf.
Eerder: drie mannen slaan Pool in elkaar in Amsterdam, pleuren ‘m in de gracht, en smijten er nog een stel fietsen overheen. Pool dood.
Enzovoorts, enzovoorts, enzovoorts.
Correctie: we leven niet langer in een Banananrepubliek. We leven op een morele vuilnisbelt. En Balkenende blijft maar vanaf de zijlijn normen en waarden piepen. Man, wordt eens wakker…
(Bronnen: nu.nl, nieuws.geenstijl.nl, ad.nl, en zo nog een paar).

Weersverwachting: wisselvallig, perioden met zon, en af en toe een bui.

RSS is mooi. Het pakketje nieuws, dat U voor Uzelf heeft gedefinieerd, actualiseert zichzelf geheel automatisch. Zodra een nieuw log of nieuwsbericht (of wattu dan ook hebt gekozen) wordt geplaatst plopt-ie op in Uw RSS-lezert. So far so good. Maar RSS heeft ook een nadeel. De “kijkcijfers” kloppen niet meer. Oftewel: de internotgebruikers hoeven niet meer per se Uw webzijde te bezoeken om toch kennis te kunnen nemen van de nieuwe inhoud ervan. Via RSS dus. Ze komen alleen nog langs wanneer U in de RSS-feed bijvoorbeeld alleen de kopregel laat zien, of de eerste twee regels tekst. Er zijn RSS-aanbieders, die meteen de hele inhoud van de post of het nieuwsbericht in de feed plempen. Die zijn dus de sigaar, want je hoeft niet meer naar de webzijde om het hele bericht te lezen.
Gevolg? De tellerts tellen niet meer, want er valt nix meer te tellen. Omdat iedereen via RSS leest. Snappuwel? Je hebt dus werkelijk geen flauw idee meer of je weblog nog wel een beetje gelezen wordt. Is die dalende curve nu het gevolg van “ontlezing” (je weblog is niet interessant genoeg), of juist van toenemend RSS-gebruik (je weblog is kennelijk wel lezenswaardig)? Lastig.
Nog een gevolg: eventuele adverteerders haken gegarandeerd af, omdat ze geen enkele garantie meer hebben of hun advertentie wel wordt gezien. En niet adverteren betekent weer minder omzet, dus weer een negatieve injectie voor de economie. En verdwijnende weblogs die het van advertentie-inkomsten moeten hebben (als ze al bestaan). Met een brede visie zou je kunnen zeggen dat RSS-feeds fnuikend zijn voor de economische opbloei. Misschien wat ver gezocht, maar toch. Ben benieuwd wanneer de eerste econoom met deze uitspraak op de proppen komt.
Is er ergens een tool die kan meten hoeveel internotgebruikers via RSS je weblog of webz

Nog meer techniek, na het debacle van de falende tractorboor. Maar dan techniek die het wel deed. Vandaag in 1908 kwam een voor die tijd uitermate slim stukje techniek op de markt:de T-Ford. Deze eerste in massaproductie gemaakte auto overspoelde in no-time Amerika. Verkrijgbaar in alle kleuren, zolang het maar zwart was. Er schijnen er nog heel wat rond te tuffen, liefdevol in leven gehouden door T-Ford-liefhebbers. Velen zijn lid van deze club. Deze club heeft informatie over alle modellen op een rijtje gezet. Tis maar dattu het weet.

Juist!

Nah, dat ging vandaag niet geheel volgens planning. Foutje 1: route door Duitsland via de A31 naar Neerlands hoge noorden. Normaal gesproken is het doorplanken geblazen met een lekker gangetje van tegen de 200, en staat PB met een uur en pakweg twintig minuten waar-ie wezen moet. Ging deze keer niet op. Duitsland was zo brutaal om juist op deze dag de herfstvakantie te laten beginnen in Noordrijn-Westfalen en Neder-Sacksen, dus was het filerijden geblazen. Nix doorblazen, aansluiten en slakkengangetje. Jammer.
Foutje 2: de techniek bij Boer Harry Kelle liet het ernstig afweten. De oliedruk aangedreven tractorgemonteerde grondboor, waarmee we vandaag een boel paalgaten hadden willen boren, deed van alles behalve op en neer. Wat toch echt moet wil je een diep gat in de Drentse bodem veroorzaken. De hele middag ging verloren aan het aan- en afkoppelen van oliedrukslangen in ultieme pogingen het kudtding alsnog aan de praat te krijgen. Met niet aflatende hulp en gevloek van Zoon 1 Kelle. Zoon 2 Kelle keek meewarig toe en schudde terecht het wijze hoofd. PB idem dito, want van landbouwtechniek heeft PB zeer beslist geen kaas gegeten. Het ene piefpalletje, dat PB wist over te halen, hielp dan ook bitter weinig.
Uiteindelijk dus helaas pindakaas. Geen meter tractor gereden. Daar kwam dan nog bij dat door al het aan- en afkoppelen plus een plots optredend lek bijna alle olie uit het systeem wegliep, zodat einde middag op stel en sprong een nieuwe olievoorraad moest worden gehaald. Voor een nieuwe ultieme poging morgen. PB zal er niet bij zijn: