PBDoetMee

PB heeft dit weekeinde een verwoed gevecht gevoerd met… een tankdop. Hoezo? Leg ik uit. Dochter PB was zo slim om na het tanken de dop te vergeten. Nog even gezocht bij het pompstation, maar U raadt het al: dop foetsie. Dus een nieuwe dop met slot gehaald en die geplaatst. Klaar. Dachten we. Wat bleek: eenmaal op slot was die dop met geen mogelijkheid meer te openen. PB kon draaien wattie wou: open ging het kreng niet meer.
Vandaag was dan toch echt het moment aangebroken waarop er weer getankt moest worden. Nog maar een keer met de moed der wanhoop geprobeerd de dop eraf te krijgen. Linksom, rechtsom, zachtkens, stevig… de dop bleef dicht. Wat nu? Nou, dat werd dus grof geweld.
Uiteindelijk heb ik de dop vanmiddag met een beitel en een hamer stukje bij beetje uit het tankgat gejenst. De brokken zwart plastic vlogen me letterlijk om de oren, maar dat kolereding moest en zou eruit. Tig meppen later vlogen de laatste resten van wat ooit een tankdop was eruit, en was de toegang voor de pompslang weer vrij. Fluks getankt, want het benzinemetertje stond nu wel erg vervaarlijk in het rood. En een nooddop van twee Euries erop gezet. Exit tankdoppen met slotjes. Nooit meer!