Oei, oei, oei. Harry Kelle van MediaHypes deed hedenavond een ultimo imago-schokkende ontdekking inzake de heer Wim T. Schippers, U weet wel, die veelpotsenmakert. Wat dan? Hier!
Uw pjoetert is permanent onderwerp van aanvallen. De meesten weten dat wel, maar wat er precies tegen te doen is nog een hele wetenschap. Op de webzijde van Microsoft’s MSN staat hierover hele goede info. De moeite waard om te lezen. KannU een hoop ellende besparen.
Vanavond zat PB zomaar een poosje na te denken over communiceren. Er is -als je er even goed over nadenkt- niets zo ingewikkelds als communiceren. De juiste toon. Het juiste moment. De juiste zinsconstructie als je schrijft. De juiste expressie en gebaren als je praat… Tenzij je er een complete opleiding in hebt gevolgd rommelen we eigenlijk maar wat aan. Zo doen de meesten het: op goed geluk, op goed gevoel.
Teksten schrijven, zoals wij bloggers doen, is natuurlijk ook communiceren. We proberen anderen iets duidelijk te maken. Over onszelf. Of over zaken waar we door geraakt zijn. Of gevoelens die we hebben. Met name dat laatste is tricky business. Een woord of een komma verkeerd, en de ander begrijpt iets totaal anders dan we hadden bedoeld. Een verkeerd opgebouwde zin kan dingen kapot maken, terwijl je juist had bedoeld de boel weer te lijmen. Soms zetten we muziek in om een boodschap over te brengen. Een nummer, waarvan de tekst vertelt wat je wil vertellen. Da’s ook weer linke soep, want voor hetzelfde geld vindt de ander, aan wie je het liedje stuurt, de uitvoerend muzikant helemaal totaal fuck. En komt de boodschap dus bepaald niet over: de verpakking is verkeerd gekozen.
Helemaal linke soep wordt het wanneer je gevoelens probeert over te brengen aan iemand, die je niet verbaal kunt benaderen. Omdat hij/zij te ver weg woont bijvoorbeeld, of in real time onbereikbaar is. Je moet dan noodgedwongen terugvallen op alleen tekstverkeer, en je kunt niet verbaal onderbouwen wat je wilt zeggen. Da’s lastig en moeilijk.
Vroeger, toen digitaal communiceren nog niet bestond en het schrijftempo vele malen lager lag door gebruik van pen en inkt, nam men de tijd om eerst over een zin goed na te denken. En schreef dan pas. Dat moest wel, want eenmaal op papier lag de zin vast en doorkrassen staat zo slordig. Vandaag de dag tikken we maar raak, want ach, een correctie is met de DEL-toets zo gemaakt nietwaar? Probleem daarbij is weer, dat meestal de eerstgeschreven zin de beste is, en dat correcties in die zin de boel er veelal niet beter op maken. Eerder slechter. We slaan aan het herformuleren, en dat slaat het gevoel in de oorspronkelijke tekst meestal dood.
Tikken kunnen we allemaal, maar schrijven is iets heel anders. Als we schrijven en communiceren in goede harmonie beheersen komt het wel goed met de boodschap. En als we die bijna ideale situatie al kunnen bereiken, dan volgt het volgende: een belangrijke voorwaarde. Communiceren is tweewegverkeer. Wanneer de andere partij in het communicatieproces niet reageert, geen sjoege geeft, verwordt communicatie tot een doodlopende weg. De belangrijke boodschap wordt wel gezonden, maar niet ontvangen. Dat kan knap frustrerend uitpakken.
Of, nog erger: de boodschap wordt wel ontvangen maar er komt bewust niets terug. Ook dat kan communicatie zijn: een signaal, dat meestal niet tot vrolijkheid stemt. Of juist tot grote onzekerheid omdat het vragen oproept die niet worden beantwoord. Misschien zit de tegenpartij in het communicatieproces wel enorm in de shit, hetgeen de reden van het uitblijven van antwoord is. In dat geval zou je graag een helpende of troostende hand willen toesteken. Maar ja, als er niet wordt gereageerd houdt het op. Je kunt niet helpen als je niet weet. Je kunt er niet zijn als je niet weet waar de ander is. Daarom is tweewegcommunicatie zo belangrijk.
Zo. En met al deze bespiegelingen in het achterhoofd mag PB de komende dagen gaan zwoegen aan een communicatieplan voor een groot project bij de toko die PB’s salaris betaalt. Dat zal me weer een ploeterpartij worden. Al die verhandelingen over communicatie, zoals bijvoorbeeld deze, zijn wel leerzaam. Veelal zijn echter de geboden tips en truucs net weer niet toepasbaar op de doelgroep(en), die je met zo’n plan moet zin te bereiken. Of te vaag om echt van nut te zijn. Moeten we het uiuteindelijk toch weer zelf uitzoeken. Het schrijvan van dat plan zal me dus wel weer een ploeterpartij worden…
Vandaag stuurde PB een meeltje naar een collega. Over hoe hij een bepaald webadres in zijn Favorieten kon opslaan. “Favorieten?”, kwam een retoermeeltje van hem. “Bookmarks”, meelde ik hem tgerug. “O, zeg dat dan”, was het wederwoord. Oink? Is het met pjoeterend Nederland al zo slecht gesteld dat men de nederlandse vertalingen in de programmamenu’s niet meer begrijpt? Waarop ik er nog een meeltje achteraan stuurde met “Meestbezochtewebzijdenherinneringsmenu”. Offie dat dan wel begreep, en leuk voor Scrabble. Antwoord: “Meestbezochtewebzijdenendemoeitewaardomopteslaaninmijnherinneringsmenu”. Ik heb me maar gewonnen gegeven. Puntje voor zeer gewaardeerde collega FB. Tegen zo veel pjoetertaalinventiviteit kan zelfs ondergetekende niet meer op…
En het gaat maar door. Nog effe en we kunnen hier elke dag wel wat over de desktopjihad van Google tegen Microsoft melden. Gaan we niet doen: wordt vervelend. Maar deze is toch wel het vermelden waard. Google heeft nu pas echt de smaak te pakken van het Microsoftje pesten. Want wat doen de jongens en meisjes van Google nu weer? Ze treffen Microsoft recht in hun troetelkindje, Internet Explorer.
Er is een nieuwe versie (4) van Google Toolbar. Een stukkie digitaal gereedschap, dat zich onwrikbaar nestelt in Explorer en daar zo’n beetje alles doet wat Microsoft heeft nagelaten te programmeren. Te veel om op te noemen en uit te leggen. Kiekku zelf maar op de specspagina van Google. Voor FireFox is er sinds vandaag ook een versie.
Toolbar hebbe? Hier! Het wordt trouwens wel tijd dat die spullekjes van Google ook voor de Mac beschikbaar komen. Effe flink doorprogrammeren, jongens en meisjes bij Google! De Mac-community zal jullie zeer dankbaar zijn.
De redactie van MediaHypes, waar PB’s alterego Piet Bolusma met enige regelmaat de boel onveilig maakt, ondergaat een gedaantewisseling. Na de verhuizing naar de boerenhofstede te B., die sinds 1665 niet meer was verbouwd, was het kou lijen geblazen. In 1665 kende men het principe van isolatie nog niet. En van de centrale verwaming had men ook nog nooit gehoord. Bovendien is geen van de bewoners nadien op het briljante idee gekomen om een CV aan te leggen.
En dus klapte de kou van de afgelopen twee weken er aardig op in. Zozeer zelfs, dat de waterleiding bevroor en scheurde. Gelukkig aan de kant van de gemeente, zodat die voor de kosten mocht opdraaien. Dat scheelt weer in het redactiebudget.
De kou diende toch te worden verdreven, zeker nu Harry Kelle in de chaos eindelijk zijn toetsenbord heeft teruggevonden en weer aan het tikken is geslagen. Toetsenrammelen met steenkouvingers werkt niet en leidt tot onaanvaardbaar veel tiepfouten. Derhalve (dank nogmaals heer Donner) heeft Harry geen halve maatregelen genomen en is gisteren een ultra-effectief verwarmingsmiddel ter redactie aangesleept. PB is heden wezen kijken naar dit stukje technisch vernuft, en maakte er een pakkende kiek van. Ziehier: het nieuwe verwarmingsapparaat ter redactie MediaHypes.
PB heeft het als Apple-gebruiker niet zo op met Windoos, is genoegzaam bekend. Maar wat Microsoft nu geflikt wordt, daar ben ik het toch niet mee eens. Al die stomme boetes en bemoeizucht…
Microsoft heeft als antwoord een deel van de brondcode van Windows vrijgegeven, maar daar hebben we in feite niks aan. Niemand snapt er wat van, en de concurrentie kan met die broncode helemaal niets beginnen. Loos gebaar, en “Brussel” ontevreden. En dus hangt de zware boete van tante Neelie Smit-Kroes nog steeds te bungelen boven de softwareleverancier.
Het wrange is dat al die aanvalsstukken van tante waakhond hoogstwaarschijnlijk zijn geproduceerd op PC’s met Windows. Over plaat boter op het hoofd gesproken, mevrouw Smit-Kroes…
Ik zou het wel weten, als ik Bill Gates was. Ik zou per direct alle productie van Windows staken, alle pakketten uit de winkels halen, en licenties digitaal onbruikbaar maken c.q. intrekken. De totale werledeconomie ligt dan op z’n gat. Eens kijken hoe lang het gemekker en gezanik van de bemoeizuchtigen nog duurt…
O ja, Harry Kelle vindt er op MediaHypes het zijne van…
Jawel, volgende ronde in de oorlog tussen Microsoft en Google. Deze week lanceerde Google haar nieuwswebzijde. Uit 400 nieuwsbronnen kopieert Google schaamteloos de nieuwsitems en zet ze voor ulieden overzichtelijk op een rijtje. Het Franse persbureau AFP heeft Goggle inmiddels succesvol voor de rechter gedaagd. Google moest een flinke afkoopsom betalen en het AFP-nieuws verwijderen. Er zullen vast nog meer uitgevers volgen. Hoe dan ook: voorlopig heeft Google er weer een beste hit bij. Kijk dan. Heel wat beter en actueler dan MSN-nieuws van Microsoft, waar slappehapnieuws de boventoon voert.
En er komt nog meer aan: Google gaat Microsoft en Apple om de oren meppen met een nieuwe liedjeskoopwebzijde. Een naam is er nog niet voor, maar het wordt nu al Google Tunes genoemd. Lees meer op PCMWeb.
O ja: meer medianieuws lezen we natuurlijk op Mediahypes, waar vandaag Kim Holland en Bill Gates in het zonnetje worden gezet. Nou ja, in het zonnetje…
Voor wie het weten wil: na een geruime tijd stilstand wegens redactieverbouwingen, aanleg van paardenboxen, voorbereidingen voor de managementscursussen “Effectief Natrappen”, “Veulen smijten” en “Lijden en begeleiden”, egaliseringswerkzaamheden op weerbarstige grond met voortdurend dienst weigerende tractoren, wateroverlastbestrijding op de deel, vorstbestrijding, deurverhuizingen en zo nog wat activiteiten, dreigt MediaHypes weer tot leven te komen. Zetten we deze broedplaats voor media-ongerechtigheden wel even in de boekmarks? Het gaat weer donderen: Harry Kelle heeft zijn toetsenbord teruggevonden. En Piet Bolusma is teruggekeerd van een bezinningsreis naar Roodeschool. Hilversum, ontwaakt!
Ze zijn daar in Nijmegen nu echt helemaal gek geworden. Eerst eind 2004 dat krankzinnige plan van de GroenLinkse rakkers in de gemeenteraad om SUV’s aan de stadsgrens te verbieden. Dat bleek uiteindelijk wettelijk helemaal niet te kunnen. Hadden ze vantevoren ook wel even kunnen uitzoeken, maar daar hadden de Berenburgslurpers even niet aan gedacht. Sufferds. Het plan ging dus niet door.
Mooi, dachten we nog. Dat rare gedoe in Nijmegen is weer van de baan. Maar nee hoor. Wat horen wij vandaag op Radio 1: wethouder Hirdes te Nijmegen laat weten dat ze weer wat nieuws hebben uitgevogeld. Deze keer gaat de gemeente Nijmegen gebruik van schone auto’s belonen met een parkeervergunning voor half geld. En moet het volle pond worden betaald voor een parkeervergunning voor een niet-schone auto. Goed idee, zo lijkt het op het eerste gezicht, want milieumaatregel. Maar waar die alternativo pluchesufkoppen daar in in de Keizer Karelstad even niet aan gedacht hebben is het volgende effect.
Zij, die een schone auto kopen (schoon is nieuw dus duur), hebben over het algemeen voldoende Euries op de bank. Kunnen in elk geval een nieuwe auto betalen. En krijgen vanwege die fijne positie ook nog eens extra subsidie in de vorm van een half tarief voor de parkeervergunning. Terwijl zij, die veel minder of nauwelijks Euries op de bank hebben, vaak vast zitten aan een oude auto (dus vuil). Omdat ze een nieuwe niet kunnen betalen. Die groep wordt voor hun niet-bezit extra gestraft met een volle mep-tarief parkeervergunning.
Snappen we het nog? De linkse rakkers steunen hiermee zij die hebben (het zo door hen verfoeide kapitaal), en laten daarmee hun eigen achterban (de arbeiders, meestal zij die niet hebben, waar Nijmegen heel vol mee zit) volkomen in de kou staan. Ach, meneer de verkeerswethouder Hirdes te Nijmegen, daar hadden we weer niet over nagedacht he?
Nee, tuurlijk niet. Dat links Nijmegen niet nadenkt over randvoorwaarden, gevolgen en grondwettelijke onderbouwing van besluiten hebben we eind 2004 al kunnen constateren. Maar dat de eigen achterban ook nog eens genadeloos de broek wordt uitgetrokken, dat is nieuw. Hulde: hoe krijgen jullie het bij mekaar gedacht!
Zou ons trouwens ook nix verbazen wanneer ook deze maatregel grondwettelijk niet haalbaar blijkt te zijn. Want er is duidelijk sprake van niet-gelijke behandeling, en daar is onze grondwet gelukkig nu net heel streng over. We wachten af waarop deze keer dit krankzinnige plan zal struikelen. Sufferds…
O ja: wethdouder Hirdes en de linkse sufferds te Nijmegen hebben ‘m opnieuw verdiend: PB’s Banaan van de Week! Alstublieftdankuwel 1.
O, en dan nog wat. Op de webzijde van GroenLinks lezen we vandaag, dat er een “Doe eens normaal”-contract moet worden afgesloten met het kabinet. Perfecte timing: betrekt GroenLinks dat normaal doen dan vooral ook op zichzelf en tekent Femke dan wel even mee? Alstublieftdankuwel 2.
Deze kende U inmiddels al wel. Nederland op z’n smalst. Het wachten is nu nog op de idioot, die met een bijpassend oranje Hitler-snorretje komt…
Mag die Pechtold wel. De man zegt tenminste hardop en eerlijk wat hij denkt. Dat het een konkeltroep is in Den Haag weten we natuurlijk allang, alleen niemand uit de “inner circle” die daar ooit voluit de mond over open heeft gedaan. Tot Pechtold. Hulde. Tuurlijk staat de hele Haagse bende weer op de achterste poten, maar dat zou iedereen doen wanneer men een ferme trap onder de reet krijgt toebedeeld. Heel Haag spreekt schande van Pechtold, terwijl de man juist recht door zee zegt wattie denkt. Goed zo! Als-ie nou ook nog wat standvastiger beleidsvoorstellen ten aanzien van bestuurlijke vernieuwing ontwikkelt (laat-ie tot nu toe wat links liggen) issie wat PB betreft helemaal het mannetje.
Waar overheid daar rotzooi, zegt PB altijd. PB was -zoals trouwe lezertjes inmiddels wel door hebben- ooit verslaggever. In die hoedanigheid heel wat gemeentepolitiek meegemaakt. Daar werd ook volop gerotzooid en gekonkeld. Zoals die ene keer dat in Arnhem een gemeentepand van de hand werd gedaan, en een stel jonge idealisten in dat pand een alternatieve fietsenmakerij wilden vestigen. Hartstikke leuk plan, dat nog goed onderbouwd was ook. Plus stukje werkgelegenheid voor stel jongens, die dolgraag aan de slag wilden.
Wat denkt U? Niet die jongens met dat leuke plan kregen het pand, maar een ambtenaar van de gemeente die toevallig net erg zijn best zal hebben gedaan (diploma hielenlikken) en dus kennelijk een beloning nodig had. Wat gek toch dat zijn bieding net een paar honderd gulden boven die van de fietsenmakers-in-spe zat. Viel erg op, zeker omdat we wisten dat de ambtenaar in kwestie ook nog eens op de afdeling werkte waar de biedingen werden afgehandeld.
Wij van de lokale/regionale pers konden dat smerige handeltje helaas niet met keiharde bewijsstukken hard maken, zodat publicatie er niet in zat. Het verhaal heeft nooit de krant gehaald helaas, omdat het redactioneel statuut streng toezag op hoor, wederhoor en onderbouwde feiten. En terecht. We waren geen Telegraaf en wilden dat ook niet zijn. De blik, die het hoofd van de afdeling onzeker naar de perstafel wierp toen het besluit in de commissievergadering werd genomen, sprak boekdelen. Ik heb de man diep en doordringend aangekeken ten teken dat ik donders goed wist wat er gebeurde. Het hoofd draaide de blik snel weg en wierp zich ijverig in de stapel papieren voor zich. How low can you go.
Het is maar een voorbeeld van de vele rottigheden, die PB in die jaren heeft waargenomen, maar die altijd dermate sniekie werden ingepakt dat je er als betrekkelijke buitenstaander (PB was per slot van rekening geen ambtenaar maar journalist, en dan blijven de meeste deuren in het gemeentehuis hermetisch dicht) net niet bij kon (het verliezen van memorysticks met vertrouwelijke informatie was toen nog niet in de mode). Het zal in Den Haag wel niet veel anders zijn…
Stukkie audiokooksel uit PB’s muziekkeukentje: Drivin.
Hoe kom je d’r op: Lempkes! O ja, vertaling voor streekongeletterden in het westen des lands: lempkes is regionaaltaal voor lampjes.
Wat een treurige roversbende daar in Den Haag. Want wat lezen we zo links en rechts: er moet compensatie komen voor de leden van de Tweede Kamer voor de daling van hun netto inkomen. Vanwege de nieuwe ziektekostenregeling, waardoor ons aller netto inkomen een beste klats neerwaarts dreigt te ondergaan. Loonstrookje al gezien? PB nog niet, maar weinig fedusie in goeie afloop. Terug naar Den Haag.
De adviescommissie Emolumenten, een club die zich bezig houdt met de beloning van Kamerleden en werkt onder voorzitterschap van VVD’er Hofstra (tuurlijk…), heeft dit in een brief aan de Kamerleden durven neerzetten. De commissie wil er begin februari met minister Remkes over praten, en de regeling moet wel met terugwerkende kracht per 01-01-2006 ingaan.
De broek zakt mij hiervan tot ver voorbij de enkels af. De enige, die tot nu toe heeft geprotesteerd tegen dit schaamteloze graaigedrag, is SP-Kamerlid Agnes Kant. AK is verbijsterd, net als PB. AK: “Dit is werkelijk schaamteloos. Door het nieuwe zorgstelsel gaan veel groepen er flink op achteruit. Een Kamermeerderheid laat hen in de kou staan, maar wil de achteruitgang wel voor zichzelf compenseren? Dit is niet uit te leggen”. Juist. Hulde!
O ja, Zalm nog gehoord vandeweek? Tijdens een interview werd hem gevraagd of hij van plan was om eens een gaarkeuken te bezoeken. Zodat hij met eigen ogen kan zien wat dit kabinetsbeleid aan de financiele onderkant van de samenleving heeft veroorzaakt. En wat denken we dat Zalm als antwoord gaf: nee, was hij niet van plan. Meneer maakt graag zijn eigen werkbezoekagenda uit. En honger? Nee, daar is geen sprake van. We hebben vandaag de dag trek. In de oorloog (bedoeld wordt WO 2) hadden we honger. Aldus Zalm.
Man, man, man, wat een hemeltergende arrogantie. Het is dat PB tot de beschaafde en gecultiveerde tak van de familie behoort, anders had PB Zalm graag eens een beste knal voor zijn smoel willen verkopen. Uit pure woede over zoveel miskenning van andermans ellende. Zalms arrogantie tekent de manier waarop dit kabinet de zeis door dit land trekt. Goedverdoemmes, het wordt tijd voor een Grote Verkiezingsschoonmaak!
Toch weer overwinning op weerbastige huisklustechniek behaald vandaag. Vier deuren vervangen. Had al eerder moeten gebeuren, doch de griep stak daar een stokje voor. Nu dan toch aangepakt, inclusief hang- en sluitwerk. Waarvan eentje uit de categorie extra moeilijk, want toiletdeur dus twee precies te plaatsen boorgaten in plaats van een, zoals bij de andere drie. Gelukt: het rood-witte gevarenzoneaanduidertje draait als een zonneke, en is niet half achterwege de licht-aluminium dekplaat verscholen geraakt. Hulde aan mezelf.
Schade aan het pand ten gevolge van deze werkzaamheden: zowaar nul. Bij eerdere gelegenheden, zoals het opnieuw monteren van trapleuningen, bleek achteraf ook de halve muur gesloopt. Dat soort ellende. Lichamelijk letsel, opgelopen tijdens deze escapade: 1 bloedblaar op rechter wijsvingertopje (waardoor tikken nu wel wat moeilijker gaat), en forse jaap over rechter handpalm inclusief twee fors lange splinters onderhuids geparkeerd. En als we schrijven fors, dan bedoelen we ook fors: ruim twee centimer elk. En niet van die dunnetjes. Heel fijn. Die PB zelve er met een pincet uit heeft gerost. Was even een gevoelige kwestie, maar ongewilde piercing van hout is ook niet alles nietwaar?
Oude deuren gaan het hergebruik in op de knollenboerderij, waar U allen zeer binnenkort kunt komen knolrijden, paardknuffelen, weilandkamperen, en een gezellie drankje kunt drinken alsmede knollenkunst kunt kijken in Galerie Watervrees. O ja, de verdwaalde manager kan komen bijtanken en weer aansturingsmoed worden ingeblazen middels de cursus “Geleiden en Beleren”. Dat belooft gezellie te worden!
Niet alleen volop gezeik met de HU te Utrecht (zie de dag van gisteren). Het lijkt wel of alle instanties in dit kudtland samenspannen om het PB zo moeilijk mogelijk te maken. Bladeren we even door de stapel klaagcorrespondentie en domme-reactie-mails.
De belastingdienst maakt er een zooitje van. Bedrijfsvestiging van zoonlief op naam van dochter terecht gekomen. Half december al aan de bel getrokken bij de inspectie. Ja, wij foutje gemaakt, maar u wel briefje moeten schrijven anders wij foutje niet corrigeren. Dat menen we toch niet daar bij die inspectie? U maakt de fouten, ik moet maar zien hoe die weer gecorrigeerd worden? Ja, echt waar. O. Nou, half december woedend briefje geschreven. Reactie tot nu toe: nill. Maandag maar weer bellen.
Ziektekostenverzekeraar. Hadden we niet duidelijk aangegeven dat we niet van plan waren om bijna alle extra verzekeringen uit de aanbieding te accepteren? Omdat er dan wel een erg forse hap uit het maandbudget werd geslagen? Krankzinnig dat ze zoiets uberhaupt durven aan te bieden, maar goed, schrappen staat vrij dus de rode pen ter hand genomen. Kosten van bevalling en kraamzorg: niet meer van toepassing, dus eruit. En zo nog een hele waslijst. Fors gesneden dus in het pakket, zodat een aanvaardbaar maandbedrag overblijft. Doorgegeven, en zowaar een bevestiging van ontvangst.
We raden het reeds: afgelopen week werd dus toch de volledige mep voor al die extra verzekeringen afgeschreven van PB’s bankrekening. Hoppa, maar weer in de telefoon geklommen. O, dat heeft mekaar dan zeker gekruisd. Of zoiets. Nee, we krijgen de te veel betaalde Euries teruggestort. We raden het al: nog steeds niets gezien. Ook hier maandag maar weer achteraan bellen. We hebben het hier goeddoemme niet over een tientje of twee…
Dan hebben we nog gezanik met het pensioenfonds, waar ze de grootst mogelijke moet hebben om de begrippen spaarloonregeling en levensloopregeling uit elkaar te houden. En discussie met de fiscus, die waarschijnlijk een verkeerde cataloguswaarde voor PB’s liezbak hanteert maar niet in staat is om dat ergens uit de fiscuspjoetert te halen. Heel fijn allemaal. O ja, de IB-groep, u weet wel die landelijke club die van de studentenadministratie zo feilloos een ondoorzichtelijke puinbak weet te maken, begrijpt ook niet meer waar welk blaag van ons momenteel precies studeert en wat. Plus een nu al bijna een jaar durende oorlog met de NUON over een afrekening die werkelijk nergens op slaat.
Het gaat geheel naar wensch met de administratieve afwikkelingen in deze bananenrepubliek…
Met het wegzakken van de griep komt de strijdlust weer terug. Dus kom, we gaan eens bellen met de Hogeschool Utrecht waar die duizend Euro teruggave collegegeld blijft. Zoon PB heeft die school verlaten wegens verkeerde studierichting of zoiets, en we krijgen dus collegegeld terug. De HU, instituut waar onder meer communicatie geleerd kan worden, heeft van de eigen communicatie bitter weinig kaas gegeten.
De webzijde vermeldt vele telefoonnummers, maar niet dat van de studentenadministratie. Dus bellen we lukraak de persvoorlichter, die zowaar op zijn post blijkt. De man had me al eerder geholpen met het doorsturen van een meeltje naar die administreatieclub, en wil me nu ook nog wel even de goeie kant op helpen. Waarvoor nog dank bij deze. Dan krijg ik eindelijk een Mevrouw Administratie aan de lijn.
Waar onze Eurie’s blijven? O, dat duurt acht weken meneer. ACHT WEKEN? Ja, zo zijn onze procedures nu eenmaal, zegt Mevrouw Administratie. Ze hebben daar in Utrecht dus acht weken nodig om een bedrag over te maken. Ja, dikke neus: de HU trekt acht weken rente van die 1.000 Euries. Onze duizend Euries wel te verstaan. Wanneer de HU dat doet met alle bedragen, die ze moet terugbetalen, is een leuke extra rente-inkomstenbron gekweekt over geld dat niet van de HU is. En proberen we ons een totaalwinst over alle hogescholen van Nederland voor te stellen, dan rolt daar vast een onverkwikkelijk hoog bedrag uit. Irritant. Schandalig.
Eens kijken of we hier een landelijk relletje van kunnen kweken. Er is vast wel een partij bereid om hier eens fijnzinnig Kamervragen over te gaan stellen. Wordt vervolgd.
Jullie zijn stuk voor stuk onvoorstelbare viezerikken! Hoezo? Leg ik uit. Pegasus Lab, een Zweedse onderzoeksclub, heeft jullie pjoetert toetsenborden eens nauwkerig onder de loep genomen. En wat blijkt? Gatverdammes! Allemaal beestjes, vieze kleine monstertjes die jullie toetsenbord smeriger maken dan de gemiddelde toiletbril. Sjekresten, koekkruimels, koffiepspatten en spuug vechten om een eretiteltje als het gaat om gezellie rotten en meuren tussen de toetsen. Een ideale broedplek dus voor bacterien. Met name op de spatiebalk en de Entertoets, want die worden het meest gebruikt. Dus na het toetsen fluks de handjes wassen is het devies. Ook goed voor de zeepomzet. Lees de rest hier. En hier lezen we hoe we de boel weer een beetje schoon krijgen.
We hebben natuurlijk de afgelopen dagen volstrekt voor pampus rondgelopen door Huize PB. Nou ja, lopen. Het enige wat echt liep was de snotproductie. Menig productiebedrijf van whatever product zou van deze doorvoersnelheid natte winstdromen krijgen. En zo helpen we de lokale supermarkt extra snel van de pakken keukenrollen af, want papieren zakdoekjes zijn capacitair volstrekt ongeschikt momenteel.
Maar het daghet in het oosten, want we gaan weer de goede kant op. Hedenochtend hebben we weer een volwaardig ontbijtje naar binnen weten te werken, en de koffie smaakte ook weer naar meer. De blik op de wereld om ons heen is ook weer minder troebel dan gisteren. Het begint er weer op te lijken, kwa gezondheid.
Het is toch ook geen wonder dat dit land qua geestelijke gesteldheid volledig naar de kloten gaat. Dat werd me vandaag weer eens duidelijk. Zit thuis met een vette griep. Met de pest in het lijf op de bank liggen. Kan deze jongen al helemaal niet tegen, dat niks doen, maar als het lijf niet meewerkt zit er niet veel anders op. Moet toch wat, dus vanmiddag de TV aangezet.
Zapperdezap langs de kanalen. Wat een treurige ledigheid. TV-spelletjes die ronduit te dom zijn voor woorden. De ene reklameshit en TellSell-ellende na de andere. Goeddoemme, het is ronduit treurig. Als we al niet in een forse dip verkeren belanden we er wel in door deze totaalledigheid. RTL5 hebben we na twee rondjes wel gezien: het ene financiele debacle na het andere en gezanik over bedrijfsresultaten en overnames die wel of niet doorgaan. De Duitsers en de Belgen: al niet veel beter. BBC: ook twee maal fuck.
CNN schreeuwt zoals altijd en maakt van elke mug per definitie een hele kudde olifanten. Rai Uno feest maar door in plastic decors met zwaar opgedirkte tuthola’s, zoom-in’s op vette decolletees, en veel te zwaar opgepoetste ouwelullen die er alleen zelf nog heilig van overtuigd zijn dat ze er nog toe doen. En de Spanjaarden kunnen er op dat vlak ook wat van: blaat blaat blaat, ole! Nederland 1, 2 en 3 druipen ook van druilerigheid. Rechtstreeksje van een Kamerdebat, waar de verveling, doorzeuren, millimetergeneuk en druilerigheid ook al vanaf druipen. Waar blijft dat zakenkabinet?
En de regionale televisie blinkt zoals altijd weer uit in oubolligheid en herhalingen van herhalingen. Sjongejongejongejonge… National Geographics gaat dan nog: daar kunnen we tenminste nog wat van opsteken. Maar de rest… Lieve help, wat een ledigheid!
(Plaatje toont griepvirus, waarvan dus een heel legertje door PB’s lijf op reis is. Brrr…)
Mailvertraging. Jawel, bestaat. Niet alleen de NS heeft last van vertragingen: het email-verkeer via de Nederlandse internetproviders loopt vaak meer vertragingen op dan de treinen. Bureau iPing Research heeft het allemaal maar eens onder de loep genomen, en komt tot schrikbarende conclusies. Ruim dertien procent van de mailtjes, die werden gemonitord, kwam met meer dan een dag vertraging aan. Een heleboel mailtjes komen zelfs hemelaal niet aan. Foetsie, weg, in de digitale ruimte verdwenen. Zal maar een belangrijke boodschap zijn. Zoals die van mij aan C. eind december, die -zo bleek later- ook nooit is aangekomen. Daar kunnen heel vervelende of verkeerde dingen door ontstaan.
Het mailonderzoek van iPing tilt weer eens feilloos boven water hoe risicovol we eigenlijk bezig zijn met al dat gedigitaliseer. We vertrouwen ons hele hebben en houwen toe aan een partijtje nullen en enen. We vertrouwen de belangrijkste beslissingen of uitingen in ons leven toe aan kille ongrijpbare mailbits en mailbytes, die volstrekt ongrijpbaar door kabels vliegen, en waarvan je alleen maar mag hopen dat het allemaal goed gaat. En als ze al aankomen, dan moet je maar hopen dat de ontvanger ze ook leest. Niet iedereen kijkt elke dag in zijn mailprogramma, zoals we dat met de brievenbus wel doen. Doodeng eigenlijk, als je bedenkt wat voor moois allemaal verloren kan gaan als een mailtje niet gelezen wordt. Zie ook artikel in PCM-web.
Verder kan PB U melden dat de griep vet heeft toegeslagen, en da’k met een paar graden koorts dit stukkie zit te tikken. Koorts brengt PB kennelijk tot beschouwend getik, maar prettig is anders. En lang houden we het achter de pjoetert ook niet vol. We gaan even Oma’s Grogje maken, want dit schiet niet op zo…
Hmmm, UpDown van 7 januari was wel erg aan de korte kant. DJ Kafka gaf als commentaar: “Wel hele experimentele emoties dan. Het komt pas op gang als ‘t bijna is afgelopen”. Hij had het niet beter kunnen omschrijven, want dat is precies wat ik met UpDown tot uitdrukking wilde brengen. Maar goed, voor algemeen gebruik te kort. Dus vanavond er toch maar verder aan gesleuteld, sporen en instrumenten toegevoegd, en uitgebreid tot ruim 5 minuten. Enjoy: UpDown Extended.
Gekker kan haast niet. Rijdt PB heden begin avond door de stad A. Stoppen voor rood. Links naast hem een oto met man en vrouw. Man praat tegen vrouw, en valt op omdat hij leuk brilletje op heeft. Gewoon, zo’n flits als je even naar de auto links van je kijkt. Verder niets. Verkeerslicht op groen, we rijden verder. Man heeft zelfde auto als PB. Man linksaf, PB rechtsaf.
Twee uur later zit PB ergens op visite. Wordt gebeld. En wie komt daar binnen? Diezelfde man met leuke brilletje. Huh? We raken aan de praat. Blijken we veel gemeen te hebben. Hij net zo muziekgek als PB. Heeft er zelfs zijn beroep van gemaakt: muziekdocent of zoiets. Beetje zelfde achtergrond en vrienden in de stad A. van pakweg 20 jaar geleden maar mekaar nooit tegen het lijf gelopen, veel muziek, ook studio thuis, ook Apple-freak, is op zoek naar programma dat PB wel heeft, enzovoorts, enzovoorts, enzovoorts.
Toeval?
Stilte is mooi. Oorverdovende stilte is het ergste wat je kan overkomen.
De video is nog niet online beschikbaar, maar de foto’s al wel. En the complete story too (Fremdsprachewarnung!). Steve Jobs, de Apple-baas, maakte er vandaag weer zoals gewoonlijk een perfecte show van. Heel wat beter dan die van Bill Gates gisteren. Maar ja: Apple heeft dan ook echt wat moois te bieden. Kijk maar. Zodra de videolink naar Steve’s Keynote Speach er is krijgt u ‘m hier.
Natiksel, 23:30 uur: ja hoor: Filmpje!
Ach gut. Bill Gates heeft afgelopen jaren waarschijnlijk met toenemende ingehouden jalozie gekeken hoe Apple’s voorman Steve Jobs nieuwe producten presenteert. Met spetterende performances, en een show om U tegen te zeggen. We hebben daar in het verleden al vaker links naar gelegd hier. Altijd een genoegen om naar te kijken, ook al ben je geen Apple-fan, en weten we natuurlijk wel dat hij daar alleen maar staat om zijn spullekes aan de man te brengen.
“Gaan we ook doen”, moet Bill Gates hebben gedacht. Hij kopieerde schaamteloos de opzet van Steve: groot podium, groot scherm, en draaien maar. Nou, niet dus. Om te beginnen betreft het Windows, dat sucks dus al per definitie. Ook al is het de nieuwe versie Vista. Het spettert voor geen meter, en de nieuwe grappen en grollen die we te zien krijgen rieken naar de user interface van Apple’s OS X als een berg stront tegen windkracht 10 in. De gebruiksgemakgebbetjes, die Microsoft zo trots toont, zitten alweer twee jaar in OS X, mijne dames en heren. Jawel.
En verder heeft Bill nu eenmaal niet het charisma van Steve. Geeft niks, kan-ie ook niks aan doen. Maar dan moet-ie niet net gaan doen alsof-ie het wel heeft. Want dat wordt dan wel een zielige vertoning.
Morgen betreedt Steve Jobs het podium. De verwachtingen zijn weer hoog gespannen. Er gaan geruchten over een gloednieuw programma iWeb. Wat het doet weet niemand, dus de gokmachinerie op de Mac roddelsites draait alweer op volle toeren. Voorlopig houden we het bij PBDoetMee op een programma waarmee we offline en online websites kunnen bouwen. Want dat is zo’n beetje de enige functionaliteit, die Apple nog niet in haar softwareprogramma had zitten. We wachten af.
Hedenavond weer eens lekker ouderwets ongegeneerd aan het samplebakken geweest in PB’s audiokeuken. Iets met emoties, die op en neer gaan. Waar we allemaal wel eens last van hebben. Gebeurtenissen, waar je veel van verwacht had, en een bepaalde waarde had toegedicht. En die dan plots veel minder blijken voor te stellen dan je had gedacht. Foetsie euforie, pleuro mooi gevoel. Jammer hoor. Niet leuk. Kan gebeuren. Kun je wel over gaan zitten kniezen, maar dat heeft weinig zin. Maken we er maar een kek muziekje van. Ook fijn. Koptelefoontje op, oogjes toe, en luisteren maar: UpDown.
Met dank aan Rutger van de Arnhemse audiowerkplaats Machinefabriek voor een (klein) gedeelte van de compositie Tag.
Ben ik weer. Deze rapmontage van het jarige NOS Journaal -om maar eens internotbreezahpraat te gebruiken- steent als de gekste. Kijk.
Nu even geen PBDoetMee. Heb te veel dingen te doen. En te veel aan de kop. Geen tijd voor stukkies. Komt wel weer. Even pauze.
Docher PB maakt op dit moment de skipistes in Chatel onveilig. Nog geen botbreuken of andere ongemakken gemeld, effe afkloppen. Heb de afgelopen dagen al enkele malen gekeken of ik tussen de skiers Dochter PB kan herkennen, maar de stippies zijn te piep. Lukt niet. Brengt mij op hoe wij vroegah de winter door kwamen. Onze wintersport bestond uit met een rotgang op de slee de weg bij Kraantje Lek nabij Haarlem afdenderen. Is een lange, slingerende weg, die vanuit de hoge duinen afdaalt naar het dorpje Bloemendaal. De sneeuw op die weg werd platgewalst, en zo ontstond de langste glijpiste van Nederland. Waar jong Haarlem natruurlijk massaal op af kwam. Lezertjes die deze omgeving kennen zal dit bekend in de oren klinken, want gebeurt bij sneeuw nu nog steeds. Ach ja. Voor ons destijds was Chatel onbereikbaar, volstrekt onbekend zelfs. Kraantje Lek was onze wintersport.
