Ledigheid
Het is toch ook geen wonder dat dit land qua geestelijke gesteldheid volledig naar de kloten gaat. Dat werd me vandaag weer eens duidelijk. Zit thuis met een vette griep. Met de pest in het lijf op de bank liggen. Kan deze jongen al helemaal niet tegen, dat niks doen, maar als het lijf niet meewerkt zit er niet veel anders op. Moet toch wat, dus vanmiddag de TV aangezet.
Zapperdezap langs de kanalen. Wat een treurige ledigheid. TV-spelletjes die ronduit te dom zijn voor woorden. De ene reklameshit en TellSell-ellende na de andere. Goeddoemme, het is ronduit treurig. Als we al niet in een forse dip verkeren belanden we er wel in door deze totaalledigheid. RTL5 hebben we na twee rondjes wel gezien: het ene financiele debacle na het andere en gezanik over bedrijfsresultaten en overnames die wel of niet doorgaan. De Duitsers en de Belgen: al niet veel beter. BBC: ook twee maal fuck.
CNN schreeuwt zoals altijd en maakt van elke mug per definitie een hele kudde olifanten. Rai Uno feest maar door in plastic decors met zwaar opgedirkte tuthola’s, zoom-in’s op vette decolletees, en veel te zwaar opgepoetste ouwelullen die er alleen zelf nog heilig van overtuigd zijn dat ze er nog toe doen. En de Spanjaarden kunnen er op dat vlak ook wat van: blaat blaat blaat, ole! Nederland 1, 2 en 3 druipen ook van druilerigheid. Rechtstreeksje van een Kamerdebat, waar de verveling, doorzeuren, millimetergeneuk en druilerigheid ook al vanaf druipen. Waar blijft dat zakenkabinet?
En de regionale televisie blinkt zoals altijd weer uit in oubolligheid en herhalingen van herhalingen. Sjongejongejongejonge… National Geographics gaat dan nog: daar kunnen we tenminste nog wat van opsteken. Maar de rest… Lieve help, wat een ledigheid!
(Plaatje toont griepvirus, waarvan dus een heel legertje door PB’s lijf op reis is. Brrr…)
