Toch weer overwinning op weerbastige huisklustechniek behaald vandaag. Vier deuren vervangen. Had al eerder moeten gebeuren, doch de griep stak daar een stokje voor. Nu dan toch aangepakt, inclusief hang- en sluitwerk. Waarvan eentje uit de categorie extra moeilijk, want toiletdeur dus twee precies te plaatsen boorgaten in plaats van een, zoals bij de andere drie. Gelukt: het rood-witte gevarenzoneaanduidertje draait als een zonneke, en is niet half achterwege de licht-aluminium dekplaat verscholen geraakt. Hulde aan mezelf.
Schade aan het pand ten gevolge van deze werkzaamheden: zowaar nul. Bij eerdere gelegenheden, zoals het opnieuw monteren van trapleuningen, bleek achteraf ook de halve muur gesloopt. Dat soort ellende. Lichamelijk letsel, opgelopen tijdens deze escapade: 1 bloedblaar op rechter wijsvingertopje (waardoor tikken nu wel wat moeilijker gaat), en forse jaap over rechter handpalm inclusief twee fors lange splinters onderhuids geparkeerd. En als we schrijven fors, dan bedoelen we ook fors: ruim twee centimer elk. En niet van die dunnetjes. Heel fijn. Die PB zelve er met een pincet uit heeft gerost. Was even een gevoelige kwestie, maar ongewilde piercing van hout is ook niet alles nietwaar?
Oude deuren gaan het hergebruik in op de knollenboerderij, waar U allen zeer binnenkort kunt komen knolrijden, paardknuffelen, weilandkamperen, en een gezellie drankje kunt drinken alsmede knollenkunst kunt kijken in Galerie Watervrees. O ja, de verdwaalde manager kan komen bijtanken en weer aansturingsmoed worden ingeblazen middels de cursus “Geleiden en Beleren”. Dat belooft gezellie te worden!