PBDoetMee

Mag die Pechtold wel. De man zegt tenminste hardop en eerlijk wat hij denkt. Dat het een konkeltroep is in Den Haag weten we natuurlijk allang, alleen niemand uit de “inner circle” die daar ooit voluit de mond over open heeft gedaan. Tot Pechtold. Hulde. Tuurlijk staat de hele Haagse bende weer op de achterste poten, maar dat zou iedereen doen wanneer men een ferme trap onder de reet krijgt toebedeeld. Heel Haag spreekt schande van Pechtold, terwijl de man juist recht door zee zegt wattie denkt. Goed zo! Als-ie nou ook nog wat standvastiger beleidsvoorstellen ten aanzien van bestuurlijke vernieuwing ontwikkelt (laat-ie tot nu toe wat links liggen) issie wat PB betreft helemaal het mannetje.
Waar overheid daar rotzooi, zegt PB altijd. PB was -zoals trouwe lezertjes inmiddels wel door hebben- ooit verslaggever. In die hoedanigheid heel wat gemeentepolitiek meegemaakt. Daar werd ook volop gerotzooid en gekonkeld. Zoals die ene keer dat in Arnhem een gemeentepand van de hand werd gedaan, en een stel jonge idealisten in dat pand een alternatieve fietsenmakerij wilden vestigen. Hartstikke leuk plan, dat nog goed onderbouwd was ook. Plus stukje werkgelegenheid voor stel jongens, die dolgraag aan de slag wilden.
Wat denkt U? Niet die jongens met dat leuke plan kregen het pand, maar een ambtenaar van de gemeente die toevallig net erg zijn best zal hebben gedaan (diploma hielenlikken) en dus kennelijk een beloning nodig had. Wat gek toch dat zijn bieding net een paar honderd gulden boven die van de fietsenmakers-in-spe zat. Viel erg op, zeker omdat we wisten dat de ambtenaar in kwestie ook nog eens op de afdeling werkte waar de biedingen werden afgehandeld.
Wij van de lokale/regionale pers konden dat smerige handeltje helaas niet met keiharde bewijsstukken hard maken, zodat publicatie er niet in zat. Het verhaal heeft nooit de krant gehaald helaas, omdat het redactioneel statuut streng toezag op hoor, wederhoor en onderbouwde feiten. En terecht. We waren geen Telegraaf en wilden dat ook niet zijn. De blik, die het hoofd van de afdeling onzeker naar de perstafel wierp toen het besluit in de commissievergadering werd genomen, sprak boekdelen. Ik heb de man diep en doordringend aangekeken ten teken dat ik donders goed wist wat er gebeurde. Het hoofd draaide de blik snel weg en wierp zich ijverig in de stapel papieren voor zich. How low can you go.
Het is maar een voorbeeld van de vele rottigheden, die PB in die jaren heeft waargenomen, maar die altijd dermate sniekie werden ingepakt dat je er als betrekkelijke buitenstaander (PB was per slot van rekening geen ambtenaar maar journalist, en dan blijven de meeste deuren in het gemeentehuis hermetisch dicht) net niet bij kon (het verliezen van memorysticks met vertrouwelijke informatie was toen nog niet in de mode). Het zal in Den Haag wel niet veel anders zijn…