En ja hoor, daar zijn ze weer. De SGP heeft weer iets gevonden om de niet-gerefo medemens eens lekker mee te treiteren. De SGP bereidt een initiatiefwet voor om van de zondag een zonderwinkeldag te maken. Waar bemoeien deze flotsers zich mee? Wij non-gerefo’s roepen toch ook niet dat de geformeerde kerken op zondag dicht moeten? Nou dan!
Apple Computer is jarig. Het immer innovatieve pjoeterbedrijf bestookt de wereld al sinds 1976 met eenvoudig te bedienen computers. Een lange bokspartij tegen het almachtige Windoos, en dat kan wat mij betreft alleen maar respect afdwingen. Menig fabrikant zou er al jaren geleden de brui aan hebben gegeven, maar zo niet Apple. Stug en onvermoeibaar blijft dit merk de wereld ervan overtuigen dat hun pjoeters toch echt eenvoudiger en stabieler in gebruik zijn.
Met name de laatste paar jaar werpt dit beleid vruchten af. Er komen steeds meer Apple Centers bij in dit land, en de verkoopcijfers stijgen gestaag. Niet alleen van de iPods, maar ook van de laatste generatie Macs. Het begint erop te lijken dat de pjoeterconsument zolangzamerhand het eeuwige gedonder met Windozen meer dan zat is, en de Mac heeft ontdekt. Goed zo. Had jaren eerder moeten gebeuren, maar beter laat dan nooit zullen we maar zeggen.
In het bedrijfsleven waait de Windooswind echter nog steeds volop. Ondanks veel onafhankelijke onderzoeken, waarin onomstotelijk wordt aangetond dat ICT’en met Windoos-PC’s toch echt vele malen meer geld kost (en zelfs minder productief is) dan ICT’en met Macs (zowel voor desktop als aan de serverkant), wil het gros van de bedrijven er niet aan. Daarbij worden veel argumenten gehoord, die vaak kant noch wal raken.
Zo zouden Macs zich maar slecht gedragen in netwerken. Onzin. In de OS9-tijd zat daar wel een kern van waarheid in, maar sinds OSX (in feite een Unix-OS) gaat dat argument beslist niet meer op. Sterker: OSX-pjoeters gedragen zich in netwerken veelal stabieler en eenvoudiger aan te sluiten de Windoos-PC’s.
Een ander veelgehoord argument is dat maar slecht zachte waar voor de Mac te koop is. Onzin. Het mailprogramma Entourage (van Microsoft, jawel), de Mac-tegenhanger van Outlook, kletst net zo makkelijk met de mailserver Exchange (in veel bedrijven in gebruik) als Windozen. Voor Office 2003 is een fraaie Mac-tegenhager aanwezig, dat zelfs een jaartje meer heeft in de productaanduiding. En ook meer kan. De Mac-versie heeft projectfunctionaliteit, die in de Windoosvariant niet aanwezig is. Deze functionaliteit stelt de eindgebruiker in staat om heel eenvoudig alle bestanden, die met een bepaald project te maken hebben, eenvoudig en keurig netjes bij elkaar te houden. Erg handig, groot gebruiksgemak.
Ook een veelgehoord argument is dat de bestanden niet uitwisselbaar zijn. Kletskoek. Bestanden, die op een Mac worden geproduceerd, zijn voor de volle honderd procent compatibel met de Windoos-variantprogramma’s. Dat geldt niet alleen voor Office, maar voor de meeste andere bekende programma’s die op beide platformen aanwezig zijn (!). Zelfs de in het bedrijfsleven veelgebruikte zachtewaren (my)SQL en PHP werken op OSX feilloos, en er zijn inmiddels zelfs .Net-ontwikkelvarianten voor OSX verkrijgbaar. Dus wat wil de verwende ICT-r nog meer…
En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Functionaliteiten, waar Windoos-gebruikers alleen nog maar van kunnen dromen, zitten al jaren in de Mac-omgeving ingebakken. Maar hoe vaak wij Apple-gebruikers dat ook roepen, het is tegen dovemansoren gericht. Gisteren nog kreeg uw PB op het werk weer een Mac-sneertje met knipoog te verwerken van een van de leidinggevenden. Hoe dat zat doet er verder niet toe: men dacht PB weer even in de hoek te kunnen zetten vanwege zijn grote voorliefde voor Macs. U snapt het al: PB’s werkomgeving is vergeven van Windozen.
Dat soort plaaggedoe laat ik altijd maar lekker gaan, ik trek me er weinig tot niets van aan, en ga onverdroten voort op de Mac OSX-weg. Want ik weet dat dit type pjoeters mij grote voordelen geeft, en heel veel ellende en uiteindelijk kosten bespaart, ook al zijn ze in aanschaf vaak wat duurder (ook een veelgehoord argument). Bedenk bij dit laatste dat alles, wat je nodig hebt al standaard in een Mac zit of wordt bijgeleverd. Bij Windoos-PC’s is het vaak extra bijkopen geblazen, waardoor deze machines uiteindelijk vaak toch duurder uitvallen dan een Mac-qeuivalent. Maar ja, dat wordt maar al te gemakkelijk met de mantel de vergetelheid bedekt.
Al vanaf de allereerste Apple ][ is uw PB een uiterst tevreden Mac-gebruiker. In al die jaren heeft een Apple mij slechts twee of drie keer in de steek geelaaten met een crash of OS-ellende. De aantallen keren, dat ik de hier eveneens aanwezige Windoos-pjoetert helemaal opnieuw heb moeten installeren omdat we weer blauwe schermen en andere shit kregen voorgeschoteld, zijn ontelbaar. En daar overdrijf ik geen woord van.
PB feliciteert dan ook Apple Computer van harte met dertig jaar fantastisch werk. Het feit, dat mijn huidige Mac G4/500 alweer zes jaar zonder problemen functioneert, maakt zo’n felicitatie absoluut geloofwaardig. Wie geinteresseerd is: CNet besteedt uitgebreid aandacht aan Apple’s verjaardag met een serie artikelen vol leuke wetenswaardigheden: hier. En CNet had nog een aardig artikel, dat ingaat op het gevoel voor vormgeving en stijl van Apple: hier.
O ja, en dan is er ook nog zoiets als The Cult of Mac. Wa’s dat dan weer? Hier (knauwengelswaarschuwing).
En aan het einde van deze inmiddels wel erg lange post geef ik Uwes nog een webzijde mee, waar al sinds jaar en dag een vergelijkingsoorlog woedt tussen OSX en de diverse Windoos-varianten. Ik besteedde er al eerder aandacht aan, en zag vandaag dat de webzijde gelukkig nog steeds bestaat. De makerts zetten de twee OS-families genadeloos scherp naast elkaar. Aan Uzelve om een eindoordeel te vellen. XvsXP.com.
Kijk. Dit kan PB nou weer uitermate waarderen. Nadat met een volslagen belachelijke actie de negerzoen uit onze taal en de winkelschappen is verbannen (en vervangen door de belachelijke merknaam Zoen, hoe verzin je het) is een groepje jongeren in opstand gekomen. Op hun webzijde Webmuur.nl zijn ze een actie gestart om Blanke Vla uit de schappen van de winkels te krijgen. Want geen negers, dan ook geen blanken, zo redeneren ze.
Ze hebben een extra webzijde geopend: blankevla.nl. Daar kunnen we de actie steunen of afkeuren. Toen ik vanavond even keek hadden 419 mensen voor gestemd, en 132 tegen. Wie deze digitale petitie nu precies aan wie gaat aanbieden is niet duidelijk, maar dat maakt niet uit. Leuk gebbetje om het belachelijke gedoe rond negerzoenen nog eens extra aan de kaak te stellen.
Trouwens, ik mis nog wel gelevla.nl. Die productbetiteling is namelijk knap discriminerend jegens Chinezen. En bruinevla.nl, want da’s niet zo vleiend voor de homofiele medemens. Dubbelvla is extra erg, want daar worden twee bevolkingsgroepen in 1 pak gediscrimineerd. Is hopjesvla ook discriminerend? En laten we het maar helemaal niet hebben over roze vla. Wat naar mijn idee op dit moment een marketingklappert van de bovenste plank zou zijn: Negervla!
Natiksel: hebbu trouwens enig idee hoeveel vlasoorten in deze Bananenrepubliek te koop zijn? Een kennelijke vlafetisjist in Duitsland houdt het allemaal zeer nauwkeurig bij. Hier (Oosterburentaalwaarschuwing).
Nou zeg, het is wel bingo bij onze nationale geldvangers. eerst hadden we het bericht dat een of andere sufferd 100.000 digigtale aangiften had gewist (hier). Gelukkig hebben U en ik als particulier er geen last van, want het betreft bedrijfsaangiften. En vandaag kwam daar dan weer bij dat de servers ernstig in de fout gingen omdat ze de digitale toeloop niet meer konder verwerken (hier). Makkelijker kunnen ze het ons dus ook al niet meer maken. Ach ja, automatiseren is een vak…
Niet alles wat Rita Verdonk, onze minister van veemdelingenzaken, doet ben ik het mee eens. Maar vandaag onderschreef ik haar optreden met een dikke streep. Ze werd in de Tweede Kamer hardhandig aangepakt over de gesprekken, die asielzoekers hebben gevoerd met vertegenwoordigers van Syrie. Daarbij is onterecht asielzoekers-info over de gesprekstafel gegaan. Fout, had niet gemogen. Niet prettig voor de asieelzoekers, die nu bij een eventuele terugkeer in Syrie de nodige risico’s lopen. Niet slim van de IND, waar dan ook vandaag twee leidinggevenden terecht op non-actief zijn gesteld door baas Verdonk.
De linkse vleugel schreeuwde in het debat natuurlijk weer traditiegetrouw om het hardst dat Verdonk haar consequenties moest trekken en aftreden. En toen zei Verdonk iets, waar ik het ronduit helemaal mee eens ben: “Ik ben politiek verantwoordelijk, maar ik ben niet minister om af te treden, maar om op te treden.” Juist! Zouden meer ministers moeten doen…
Vandaag kreeg ik van collega Toon een aardige. Mocht het wat tegenzitten op het werk, dan helpt dit misschien…
Ha, het wordt weer gezellie in pjoeterland. Er borrelt een War of the Operating Systems tussen Microsoft en Apple. Altijd leuk. Eerst hadden we afgelopen weekend ene meneer Stephen Toulouse van Microsoft, die Apple dringend adviseert een veiligheidsspecialist in dienst te nemen. Omdat OS X anders een onveilige gatenkaas worden. Huh? Een Microsoft-medewerker die…. snappen we het nog? Of zou-ie hengelen naar een job bij Jobs? Nou ja. Feit is dat meneer Toulouse behoorlijk uit zijn neus leutert. Waarom? Hoezo?
Nou, da’s nogal helder. Het Amerikaanse instituut Secunia, gespecialiseerd in onderzoek naar de veiligheid van operating systemen en programma’s, houdt akelig precies bij hoe het met de gatenkazen, securitybugs en bijbehorende lapmiddelen gesteld is. Vooral de verhouding tussen bedreiging en geboden oplossing vindt men bij dit instituut erg interessant.
Secunia heeft op haar webzijde een waslijst met operating systemen en programma’s staan. Achter elke vermelding gaat een forse bulk informatie schuil over dat item. Hoeveel potentiele of echte bedreigingen zijn er? En voor hoeveel procent daarvan is een oplossing (= patch) gemaakt en verspreid? Dat soort info. En dat dus niet alleen van Windows, maar van alle op deze aardkloot bekende operating systemen en programma’s. Er staan OS’en bij waar U en ik waarschijnlijk nog nooit van hebben gehoord, maar ze zijn er wel.
Afijn. We gaan eens een beetje grasduinen bij Secunia. Eerst even de Microsoft Windows XP-pagina, waar we direct bovenaan al een opmerkelijke melding zien staan. Kijk maar. Gezien? Highly Critical. En dan bedoelen ze dus de gaten en onveiligheden, die (nog) niet gepatched zijn. Dat zijn er zoveel, dat de patchers het domweg niet bij kunnen benen, en dus voortdurend ver achter de feiten aan hollen. Het ene gat is nog niet gedicht, of tien andere bieden zich alweer aan. En da’s niet overdreven.
Waarmee uw Windows XP dus een open deur is -en blijft- voor alle digitale gespuis dat via het Internot probeert uw PC binnen te dringen om daar geheime gegevens op te snorren. Bankrekeningnummers, creditcardgegevens, wachtwoorden, gebruikersnamen, namen en (eMail)adressen van uw familie, vrienden en bekenden… noem maar op. Wie nu nog niet wit rond de neus wegtrekt moet op diezelfde pagina maar even wat naar beneden scrollen en de grafiekjes bekijken. Wie dan nog niet begrijpt welke enorme risico’s eindgebruikers met Windows XP lopen kan net zo goed met een blinddoek voor proberen de A2 bij Utrecht over te steken en hopen dattie heel de overkanrt haalt. Zelfde risico-effect: U haalt de overkant gegarandeerd niet zonder ernstige kleerscheuren.
Dan gaan we even naar de pagina, waarop OS X van Apple onder de loep wordt genomen. Gemarkeerd als highly critical: nul. Kijk maar. Gezien? Nul! De grafiekjes op die pagina tonen ook rood en oranje, waarmee wordt aangegeven waar de potentiele gevaren vandaan komen. Daar zit overigens veel minder rood en oranje in dan bij Windows, maar dat terzijde. Kennelijk is Apple nog steeds in staat om de boel dusdanig veilig te houden, dat wij Apple gebruikers met een gerust hart en zonder vrees voor digitaal jatwerk kunnen doorwerken. Een fijne geruststelling, al moeten ook wij Apple-gebruikers een Norton-defensie hebben draaien. Je weet maar nooit, nietwaar? Maar toch: het risico op ellende is heel erg laag. Heerlijk.
Even naar de PDA’s. Uw PB gebruikt een machientje met Palm OS. Even kijken of dat toevallig ook in de goede hoek zit. Jawel: nul! Mooi zo. OS X en Palm OS blijkt dus een zeer veilige combinatie. Wist ik al, daarom heb ik een Palm gekocht. En niet een PDA, die draait onder een van de draagbare varianten van Windows. Eens kijken wat ze over Windows 2003 Mobile melden. Nah, dat valt mee, ook nul. Mobile zelf is kennelijk niet zo’n gewild doelwit, maar loopt wel indirect risico’s. Wanneer u uw Mobile PDA-tje aan een Windows-PC hangt wandelt de ellende zo door de kabel, infrarood of BlueTooth uw PDA binnen. En dan is het alsnog bingo. Microsoft Windows XP Embedded: hetzelfde liedje, staat wel op nul, maar ook import-risico’s.
Mooi, weet weer genoeg. PB houdt het lekker bij OS X en Palm OS. Geen risico. En als er al een aanval wordt gepleegd -en dat gebeurt natuurlijk ook met OS X- dan kunnen wij Apple-gebruikers er gerust op zijn dat we geen onnodige risico’s lopen. Apple heeft die veiligheidsbobo, waar meneer Toulouse zo hard om roept, helemaal niet nodig. Apple heeft z’n zaakjes gewoon goed voor elkaar, en zo hoort het ook. Kan Microsoft nog veel van leren.
OS X is en blijft waterdicht. En dat schept vertrouwen in een veilig behoud van je prive-gegevens. Vanaf deze plaats wens ik alle Windoos-gebruikers dan ook veel sterkte en wijsheid toe in deze barre digitale tijden. Moge Uw Windoos gatenkaas goed smaken.
Heb niks tegen Russen. Ken er een paar, en dat zijn doodgoeie lui. Alleen wanneer ze met een vrachtwagen Nederland binnenrijden heb ik liever dat ze wegblijven. De A1 en de A12 zijn de favoriete invalsroutes voor de Russen, die vaak niet alleen rijden maar in een kolonne. En wie daar wel eens achter heeft gezeten voelt al aankomen wat ik bedoel. Ten eerste: ze rijden 60-70 kilometer per uur, want daarmee sparen ze dure brandstof uit. Snap ik, maar prettig is het niet. Ten tweede: ik weet niet wat voor dieselbocht ze thuis in hun tanks gooien, maar meuren doet het als een uitslaande brand bij een bandenhandelaar. Ook al geen pretje wanneer je daar achter zit. Ten derde: wanneer ze pech hebben ben je helemaal de sigaar.
In Rusland moeten vrachtwagens met pech op de rijbaan blijven staan, vaak noodgedwongen omdat ze daar geen vluchtstroken hebben. Dus dat doen ze hier ook, ook al is hier wel een vluchtstrook aanwezig. Ze planten de kapotte wagen -en dat gebeurt zeer regelmatig- gewoon stil midden op de rijbaan, en dus hebben we er weer een vette file bij. Zoals vanochtend, waardoor de boel weer op stationair stond vanaf de Duitse grens tot voorbij Arnhem. Waar -U raadt het al- PB natuurlijk weer langs moest. Geweldig.
Vrachtwagens uit EU-landen zijn onderworpen aan uiterst strenge eisen, onder meer als het gaat om onderhoud en vervuiling. Het wordt hoog tijd dat diezelfde regels ook voor vrachtwagens uit voormalige oostbloklanden gaan gelden. Worden we tenminste des ochtends niet meer getrakteerd op blauwe dieselmist, traag voorttuffende kolonnes en blokkerende pechgevallen.
O ja, en misschien kunnen we die Russen dan ook even duidelijk maken dat ze maar beter niet op de linker rijbaan naast hun kapotte vrachtwagen koffie moeten gaan zetteen op een aan de vrachtwagen gehangen tafeltje met kookgedoe. Onzin? Nee hoor, een paar weken geleden nog waargenomen. De Rus in kwestie stond doodleuk koffie te drinken met een been op de linker baan, waar dus het verkeer in volle vaart voorbij denderde. Hij heeft hoop ik de mazzel gehad dattie niet met koffiemok en al uit zijn schoenen is gereden. Raar volk, die Russen.
Vraag me af waar de Apple-PDA met OS X blijft. We hebben, als we een PDA willen kopen, twee hoofdsmaken. De Windows PDA-variant, en Palm OS. Windoos blijft windoos, ook op PDA’s, en vertoont dus regelmatig kuren. Niet aan beginnen. Palm, waar PB zelve mee werkt, stapt over niet al te lange tijd over op Linux, las ik ergens. Gezien mijn vervaringen met Knoppix van een dag of wat geleden waag ik te betwijfelen of dat nou wel zo’n slimme zet is. Afwachten maar. Nee, een PDA met het supergebruiksgemak, de overzichtelijke userinterface, en de stabiliteit van de Apple OS X, dat zou pas een klappert wezen. Toch maar eens een meeltje sturen aan Steve Jobs. Je weet maar nooit…
Nou, het wordt hier ondertussen wel steeds gekker. Heden tikt PB op een nieuw Apple toetsenbord, dat aan een Windoos-pjoeter hangt, waarop Knoppix Linux draait. Knoppix-DVD meegenomen door collega, die elk jaar de gigantische Cebit pjoeterbeurs in Hamburg afstruint. Deze Linux-variant kan vanaf de DVD worden gestart, er hoeft dus niets te worden geinstalleerd. Het hele hapje is na opstart meteen gebruiksklaar. De DVD staat boordevol zachte waren. Tot en met een complete versie van Open Office. Dat belooft wat.
Nee, nu niet allemaal gaan juichen dat PB verstandig wordt en de Apple links laat liggen. Verre van dat zelfs. Maar het is toch wel interessant om af en toe even over de Linux-schutting te kijken. Want draaien als een lier doet ‘t, heel wat vlotter en soepeler dan Windoos. Alleen die user interface… da’s echt knullig. Lijkt wel speelgoed. Veel te veel blabla en blingbling. Typisch in elkaar gezet door techneuten. Gespeend van elke gevoel voor vormgeving. Maar vooruit, ik hoef er niet elk dag mee te werken, en om te verkennen is het wel leuk. Ook weten wat Knoppix is, of misschien zelfs wel uitproberen? Hier (Oosterburentaalwaarschuwing is wel op z’n plaats).
Natiksel: Bij nader inzien: bespaar U de moeite maar. Ik ben nu wat uurtjes Knoppixen verder, en het is echt helemaal nix. Voor server-omgevingen en het dragen van webzijden is het volgens de techneuten helemaal het einde. Zal best. PBDoetMee draait ook op een server die door Linux wordt aangedreven, en dat loopt wel lekker. Voor eindgebruikers daarentegen is Linux echt nul komma nada nix noppes. Je zoekt je een ongeluk naar alles, en het ziet er echt niet uit. En o wee wanneer je internetverbinding niet automatisch wordt herkend bij het starten. En dat laatste was hier natuurlijk weer het geval. Dat krijg je dus nooit aan de praat zonder Linux codekennis en ervaring met het werken in het tekstgedreven rootbeheervenster (of zoiets). Nee, waarde lezers en lezeressen, Knoppix is Nix (voor de gemiddelde eindgebruikert wel te verstaan).
Inmiddels zijn wat meer details bekend over het uitstel voor Windoos Vista, de opvolger van Windoos XP, tot na de kerst van dit jaar. Dat boeit verder allemaal niet zo, maar het is wel leuk om te lezen dat Vista oorspronkelijk door Microsoft werd gezien als de grote concurrent van Mac OS X 10.3 Inmiddels zit OS X op versie 10.4.5, maar van Vista (dus) nog geen spoor op de planken van de pjoeterwinkels. En het wordt nog leuker, want Mac OS X 10.5 (codenaam Leopard) zal nu hoogstwaarschijnlijk sneller op de markt zijn dan Vista.
En zo hobbelt Microsoft zoals gewoonlijk weer volop achter de ontwikkelingen aan, dit keer zelfs twee generaties operating systemen. Wat een prachtig bedrijf is het toch, dat Microsoft. MacFan, Neerlands enige en echte Mac-tijdschrift, kon het natuurlijk niet laten om dit nog even fijntjes aan te stippen op haar webzijde: hier.
Daar leest U trouwens ook dat Microsoft een deel van de Vista interface voor OS X wil uitbrengen. Alsof wij Apple-gebruikers daar op zitten te wachten. Rare jongens, daar bij Microsoft.
Uit bron PCM-webzijde: et gerucht gaat inmiddels, dat zeker 60% van de Vista-code moet worden herschreven, omdat de entertainment- en mediafuncties, waarmee door Microsoft zo wordt geschermd, domweg niet goed blijkt te werken. De media-code, die al die mooie (nou ja…) functionaliteit mogelijk moet maken schijnt voor geen meter te draaien. He, waar kennen we dit van… XP misschien?
Volgens de geruchtenmachine heerst inmiddels fors paniek in de Microsoft-tent. Zo zeer zelfs, dat programmeurs uit de XBox-lijn naar het Vista-project zijn overgezet. Microsoft schijnt nu ook een nieuwe deadline te hanteren: de CES in Las Vegas in januari 2007. Lees dan.
Vista is Spaans voor “gezien”. Inderdaad, ik hou het voor wat betreft Windoos Vista wel voor gezien. En velen met mij, denk ik. Microsoft had geen betere naam voor het operating systeem kunnen verzinnen…
Natiksel: Oh, en wat lezen we zojuist op DailyTech, een doorgaans zeer goed geinformeerde pjoeternieuwssite: MS Office 2007 wordt nu ook uitgesteld. Reden: Microsoft wil deze nieuwe versie tegelijk met Vista uitbnrengen. Jaja, en giuj geleuft dat. Wedden dat we ergens volgende week te horen krijgen, dat ook de broncode onder deze nieuwe Offiuce-versie voor geen meter blijkt te deugen? Doettie nu al niet, trouwens…. Lees dan.
Zo. En nu heb ik weer voor maanden mijn Apple-gelijk wel weer gehaald, dacht ik zo. Mwoehahahaha!!!!
Natiksel: Microsoft ontkent ten stelligste dat 60% moet worden herschreven. Ook worden er geen mensen overgeplaatst van XBox naar Windows Vista. Er moet ekstra worden getest, en de beveiliging moet opgevoerd. Allemaal de schuld van een Australisch roddelblad…
O ja, toch nog even melding maken van het volgende leuke fenomeen. Doet zich voor in Huize PB sinds een dag of wat. Wanneer mijn Windoos-PC dingen moet doen, doet-ie het meestal niet. Dat wisten we natuurlijk al, we hebben het immers over Windoos, nietwaar? Maar het kan nog gekker. Wanneer de Winpjoeter uit moet, en je dus op Start moet klikken (hoe logisch), gaat-ie niet uit maar blijft domweg doordraaien. Pas na drie keer Start -> Computer Uitschakelen gaat-ie ook daadwerkelijk uit. Heel fijn…
Even weinig tijd. Beetje te veel te doen zo links en rechts. En dan heeft PB nog niet eens het voorjaar in de kop. Moet er straks ook nog bij. Nah…
Tuurlijk… (verdere tekst overbodig).
In de nimmer aflatende serie “Geinige webzijden” vanavond: Jeugdsentimenten-weblog. Ik kijk er zo af en toe even, en klik dan al snel een half uurtje in het verleden weg. Voor de ouwe hap bezoekers sweet memories, een waar feest der herkenning. Voor de jonge meuk een stukje les in hoe het toen was. Inzicht in de middelen, waarmee de generatie van de jaren ’50 en ’60 zich moest zien te vermaken. iPods, internet, computers: hadden we nog nooit van gehoord. Draaitafels, singles, Radio Noordzee en de wekelijkse gedrukte TopTien: dat waren onze communicatiemiddelen. Oubollig ja, maar zo was het nu eenmaal in die tijd. Jeugdsentimenten…
Neneh vraagt vandaag in haar weblog of wij weten wat er bij het grofvuil staat. Jazeker, schrijf ik in haar reaksiedoosje: vooringenomenheid, haat, oorlog, ruzie, arrogantie, snobisme, geldzucht, vooroordelen, laksheid, kritiekloosheid, en zo nog wat. Staat er al jaren, het groeit maar door, en het wordt maar niet meegenomen…
Het was U wellicht al opgevallen. Bush is sinds twee dagen met niets anders druk dan het verdedigen van de nu al weer drie jaar durende interventie in Irak. Daarbij zijn tot nu toe rond de 2.500 Amerikaanse soldaten om het leven gekomen. Je zult het maar als George W. Bush zijnde op je geweten hebben. En wat zegt Bush vandaag:
“Als ik niet zou geloven dat we kunnen slagen, zou ik hier niet zijn. Ook zou ik die jongens daar niet heensturen”, zo verdedigt Bush zijn standpunt. Daarnaast heeft hij zijn makker en tevens minister van Defensie Donald Rumsfeld verdedigd: “Ik denk dat hij het goed heeft gedaan. Elke oorlog ziet er goed uit op papier maar blijkt in de werkelijkheid toch anders uit te vallen.”
Laten we die ene zin nog even goed tot ons doordringen: “Elke oorlog ziet er goed uit op papier…” Dit is dus de president van de Verenigde Staten die dit zegt. En niet ergens in zijn achtertuintje, maar tijdens een officiele persconferentie. Het tekent deze op macht sturende Bush ten voeten uit.
Goed? Hoezo goed? Het enige goede dat ik in deze uitspraak kan ontdekken is dat degene, die de uitspraak bezigt, ronduit niet goed bij z’n hoofd is. Hoezo bevriend staatshoofd, Balkenende? Kan een president, die elke oorlog op papier goed noemt, wel een bevriend staatshoofd genoemd worden? Elke andere president of dictator, die dit soort taal uitslaat, valt diplomatiek direct buiten de boot. Dus waarom Bush, die soortgelijke taal uitslaat, dan over een andere kam geschoren? Klopt helegaar niets van.
Wordt het niet eens tijd dat hierover zeer, en dan ook zeeeerrrr kritische vragen worden gesteld in de Tweede Kamer?
O ja: dat kleine fotootje hierboven maakt onderdeel uit van een compilatie, die de laatste tijd veel op Amerikaanse weblogs wordt getoond. Benieuwd? Kijk dan!
Generatiekloof? Wat een onzin. Hoezo? Leg ik uit. Afgelopen zaterdag was op het verjaarsfeest onzer dochter ene Willem aanwezig. Willem is begin twintig, DJ, en als ik het goed begrijp bepaald geen slechte, want hij draait regelmatig in grote tenten en discotheken. Ik stond met Willem te kletsen. En we kwamen al snel op muziek.
Ik vertelde Willem, dat mijn audiokooksels onlijn staan en dattie- als hij dat leuk vond- maar een keertje moest luisteren. En dat deed Willem. Vanavond kwam een reactie de meelbus binnen. Gaaf, vond-ie het, en dattie zoiets niet van me had verwacht (lees: van een vijftig plussert, maar dat schreef hij er netjes niet bij). Willem wil een paar van mijn nummers tijdens een van zijn komende sessies gaan draaien.
Vind ik best en prima natuurlijk. Leuk zelfs. Ben wel bebnieuwd of de dansende meute dan in luid boegeroep uitbarst, of onverstoorbaar doordanst. In het laatste geval misschien wel het beste bewijs dat een generatiekloof niet bestaat, zolang je ‘m maar niet als zodanig benoemt en er niet naar handelt. Nee, PB is meer van de generatiebrug. Da’s veel leuker.
Tijd voor een kort rondje popi-jopi-wetenschap. Vanavond rond half zeven was het equinox. Pardon? Niet bekend? Dan effe kijken in de Wiki dus. Zo, weer wat wijzer? Gaan we verder. Terwijl de equinox zich voordoet wil het toevallige toeval dat precies op hetzelfde moment bij ons (en de rest van het noordelijk halfrond) de lente begint. Ook al voelen we daar buiten nog maar bitter weinig van, het is toch echt zo. Op het zuidelijk halfrond zijn ze natuurlijk weer behoorlijk tegendraads, want daar begint de herfst. Op precies hetzelfde moment, dat wel. Wij noorderlingen hebben deze keer mazzel: de dagen gaan weer langer duren, dus langer licht, dus meer zon. Bij de zuiderlingen worden de dagen natuurlijk korter, maar dat had U wellicht al begrepen. Moeten wel die wolken een eindje wegwezen, anders is het alsnog vroeg donker. Min of meer. Kortom: het is lente!
O jee. Reykjavik komt uit zijn winterslaap en begint zich weer te roeren. Er plopt een mailtje op de digitale deurmat: “He PB, kijk eens effe op de website van die Edwin, die van Margarita, weet je wel? Hypocrietofniet punt nl. Daar had je het laatst toch over? Nou, daar heb ik me toch een scherp commentje gezet. Lachen man. Ben benieuwd offie komt”. Einde mailtje. Reykjavik doet nooit of te nimmer ordelijk de hartelijke groeten onderaan een meeltje. Te veel tikwerk, zegt-ie. Tja, en dan moeten we natuurlijk wel even kijken wat onze IJslandse buitenpost aldaar heeft getikt. Hmmm…
Lieve help. Hij nodigt ‘m echt uit. Als EdRvZ verstandig is blijft-ie thuis. Slapen in een geluidsstudiootje van een paar vierkante meter achter de grootste visafslag van Reykjavik is geen onverdeelde pret kan ik U melden (niet dat ik daar ooit geweest ben, ik kijk wel uit). Alleen Bjork schijnt er nog wel eens langs te komen, maar ja, die is daar dan ook geboren en wel teen en ander gewend.
Afijn, het is maar dattu het weet. Reykjavik, vermoedelijk de enige Nederlander die ooit naar IJsland emigreerde, begint zich weer te roeren. Zandzakken voor de deur! Of zoals ze in IJsland zeggen: “Er langt yfir l
Hedenochtend hebben wij Juffrouw Jannie bij binnenkomst toegezongen, en vervolgens middels een welgemeende toespraak op rijm even heerlijk op de hak genomen. U weet natuurlijk nog, dat Juffrouw Jannie afgelopen week jarig was. Zij was het bedrijf ontvlucht die dag, in een (uiteraard) vruchteloze poging enig eerbetoon te ontlopen. U moet namelijk weten dat Juffrouw Jannie een bloedhekel heeft aan in het midden der belangstelling staan. Ze gaat bij wijze van spreken nog liever een week in badpak naar de Noordpool.
Toen zij vanochtend de bedrijfsgang betrad en daar het bijna voltallige lang-zal-ze-leven zingende personeel zag staan, vluchtte ze dan ook fluks het keukentje in, waar we haar natuurlijk weer aan de haren (figuurlijk, niet letterlijk) uit hebben gesleurd. Waarna de rijmtoespraak alsnog kon worden afgewerkt, en het voor haar georganiseerde feestelijke ontbijt kon worden verorberd. De toespraak was uiteraard doorspekt met interessante wetenswaardigheden omtrent haar (arbeids)verleden.
Zo kwamen wij aan de weet dat zij ooit in hotpants een kantoor betrad, waarna gans de mannelijke bureaubevolking niet meer aan werken toe kwam. En dat zij -eveneens ooit- bij Andre Hazes (ja die) op schoot heeft gezeten. Van dit laatste hebben wij zelfs fotografisch bewijsmateriaal in handen weten te krijgen, dus daar kon Juffrouw Jannie niet meer onderuit. Verdere details zullen we U besparen: we willen de reputatie van Juffrouw Jannie niet al te zeer naar de ratsemidee helpen.
Dienstmededeling: omdat haar correcte leeftijd nog steeds staatsgeheim is kan ik U helaas niet mededelen of zij de Sarah, die we op haar werkplek hadden geinstalleerd, in goede aarde is gevallen.
En omdat muziek maken nogal recent tot een verheven kunst werd bestempeld hedenavond maar weer eens een stukje heffing. Een audiokooksel uit PB’s geluidenkeuken. Koptelefoontje op, en luisteren maar: An Average Day. Hoor ik daar een schaap?
Gisteravond schudde Huize PB weer op haar grondvesten. Dit vanwege het verjaardagsfeest van Dochter PB. Nu moet U weten dat deze feestjes hier ten huize altijd zonder generatiekloof passeren. Jong en oud maken er gezamenlijk een gezellie puinhoop van. En zo gaat dat al jaren. En het leuke is dat de jonge meute er totaal geen moeite mee heeft dat de oudere hap meeviert. En omgekeerd idem dito met een sterretje. Dikke pret samen dus.
Gisteravond deed zich wel een onverwachte wending voor. Jawel: de stemming kwam er pas ekstra in nadat Mevrouw PB een voor mij volstrekt geheim gehouden doos met vage CD’s boven water toverde, en vervolgens Hollandse Hits opzette. Jantje Smit, Eddie Christiani HoebaHoebaHoebaHopHopHop, Koos Alberts, Willy Alberti (iets over kinderen die je noooit alleen laat), en meer van dat poldergedoe. Waarvan PB in doorsnee genomen accuut een hernia krijgt. Doch deze keer niet. Zelfs die twee zusjes, die ooit over een kussen zongen waarop ze stil lagen te dromen (Hepie en Hepie waren dat, als ik me niet vergis) passeerden de revue, en de hele meute zong uit volle borst mee. “Ha, Cult!” riep er een, waarna een regen borrelnootjes door de woonstee vloog.
Ja, ook de jonge meute, van wie PB het niet zou verwachten, zong uit volle borst mee met de polderbagger. Sterker nog: ene jongedame S. uit Rotterdam, toch echt een apart type dat houseparties bepaald niet schuwt, ging pas echt uit haar dak toen voornoemde polderzut door de geluidsboksen kwam. Afijn, U begrijpt het reeds, het was nog lang onrustig in en rondom Huize PB. En nog beregezellie ook.
Volgend jaar weer. Dan haalt PB hoogstpersoonlijk de verzamelaar-LP Alle Veertig Hollands Goud uit de kist op zolder. Met onder meer Hannie en de Rekels, De Havenzangers, een vroege Vader Abraham, enzovoorts. Ooit gekregen van iemand die kwa veronderstelde audiosmaak de plank behoorlijk missloeg, maar nu na al die jaren alsnog zijn gelijk haalt. Hoeba Hop!
Hah! Ook hier te D. in het Verre Oosten des lands komt de integratie tussen de lokalo’s en de intrekkende buitenlanders nu echt op gang. Vandaag namen wij waar: een aan ons keukenraam voorbij schuifelende oude Turkse vrouw, incluis hoofddoekje. Achter een rollator…
Even een huishoudelijk mededeling voor Mac-gebruikers met Microsoft Office 2004. Sinds vandaag is updeet 11.2.3 beschikbaar. Naast wat verbeteringen en ander gedoe is vooral de nu ingebouwde aansluiting met de zoekert Sherlock van belang. Via Sherlock kunnen deze gebruikers nu ook hun Entourage-data afstruinen op zoek naar informatie. En da’s een hele vooruitgang vergeleken met de zoekdoos van Entourage, die maar al te graag de nodige tijd nam om wat te vinden. Dus: neerhalen die hap!
Ook zo iemand, bij wie aan het einde van het maandsalaris het aantal dagen toch nog wat te groot blijkt te zijn? Daar hebben deze mensen in elk geval geen last van…
Dat gedoe met die oranje Duitse pothelmen vond ik al een treurigheid van de bovenste plank. Het kan echter nog erger. De firma Oranjebrul (de naam alleen al) te Barneveld heeft een heel assortiment aan oranje troep in de aanbieding. En dat is nog tot daar an toe, maar wat ontwaren wij op hun webzijde? Duits toiletpapier. Scheissepapier dus. Dat kan dus echt niet. Dit is geen humor meer, maar pure dommigheid. Deze uiting der super bekrompen geesten zou eigenlijk strafbaar gesteld moeten worden. Of minimaal uit de handel worden gehaald. Donner: kom eens in beweging?
Normaal gesproken leer ik van het jaarlijkse Boekenbal niets. Behalve dan misschien dat literaire producenten ook gewone mensen zijn, behept met ijdeltuiterij (vooral die ouwe schrijver met eeuwige pijp die denkt immer nog een jonge uitstraling te hebben) en kinnesinne. En dat de dames en heren schappenvullers der boekenbranche kunnen zuipen als dragonders, en dat kunnen ze.
Kan ik niet. Bij drie glazen bier staat PB al op de kop, en 8 glaasjes van dat wilde Mexicaanse gedoe met zout en citroen is me ooit op een volledige dag bewingloos plat liggen op een hotelbed komen te staan. In Lyon was dat. Zal me geen tweede keer gebeuren. Vanaf dat bed moest ik op het lokale TV-journaal toezien hoe schaapherders met een paar duizend schapen door de stad trokken uit protest tegen het los laten rondzwerven van wolven in de bergen rondom de stad. Er reed slechts 1 auto tussen al die schapen. Nou ja, reed…
De auto stond klem en kon niet meer voor of achteruit. Toen de camera op deze auto inzoemde zag ik een glimp van een geel Nederlands nummerbord tussen de schapenvachten (tuurlijk). Met een bekend hoofd achter het stuur. Het was de hoofdredateur, met wie ik een congres over digitaal uitgeven had moeten bijwonen die dag. Wat wat mij betreft dus niet ging, vanwege die acht glaasjes. De hoofdredacteur had er kennelijk ook geen puf in, want hij zat glimlachend met een dikke sigaar ijn zijn hoofd achter stuur schaapjes te tellen. Later zou hij verklaren, dat het de zachtste dag uit zijn leven was geweest.
Maar goed. Het Boekenbal dus. Ik heb er dit jaar wel wat van geleerd. Dat muziek een meer verheven soort kunst is dan literatuur. Althans, dat heb ik veel Boekenbalbezoekers horen beweren naar aanleiding van het thema “Boem Paukeslag”. Muziek laat zich niet in woorden vangen. Hooguit sfeer en gevoel eromheen laten zich in woorden weergeven, nimmer de muziek zelf. Met gedichten en boeken is dat anders. Die zijn directer, grijpbaarder, minder verheven, hoorde ik een schrijfster zeggen. Schrijvers zullen nooit muzikanen worden, omdat ze te excact denken, hoorde ik een ander zeggen. Maar muzikanten kunnen wel schrijven, zei iemand daarop.
Literatuur is een truuk, die in de loop der jaren met veel oefening kan worden verfijnd en bijgeschaafd, zei weer een andere schrijver. Muziek daarentegen is een verheven kunst, zei weer iemand anders. Muziek is directer: muziek is in 1 keer goed, of helemaal niet. Daartussen ligt niets tot weinig. Ik denk, dat ik het met dat laatste wel eens kan zijn.
Wanneer ik muziek echt goed vind krijg ik kippenvel. Vind ik het niks, dan ook geen kippenvel. Daartussenin zit vrijwel niets, hooguit soms wat aarzeling. Het summum van kippenvel is wanneer ik muziek hoor, die ik jaren geleden heb gemaakt, een paar jaar niet meer heb gehoord, en dan ineens weer beluister. En daar dan kippenvel van krijg. Een soort muzikale zelfverheffing. Heerlijk. Dat de rest van de wereld mijn muziek misschien wel helemaal niks vindt boeit me voor geen meter. Het is mijn muziek. Op zo’n retro-kippenvelmoment voel ik me heel even boven mezelf verheven. Heerlijk is dat.
En natuurlijk feleciteren wij vandaag: Juffrouw Jannie! Hoe oud ze vandaag is geworden is absoluut staatsgeheim. Trouwe lezertjes alhier weten wel wie zij is. Jazeker: Juffrouw Jannie is nog steeds onder ons, en hanteert de cateringscepter nog elke dag met verve. Zij laat U allen hartelijk groeten, bij deze. Ze heeft gisteren met een koffiestaking gedreigd wanneer wij haar hier vanavond zouden feliciteren. Tuurlijk. Altijd even beminnelijk, onze studio-koffiedame. Och, morgen is ze wel weer bijgedraaid. Van harte meid, namens de algehele PB-crew secties audio en weblog! Waar zijn de fles rode wijn alsmede de borrelnootjes…
Lieve help. Ik ben sinds vanavond een landverlater. Mag hier niet blijven, want ik ben niet voldoende ingeburgerd. Jawel. Hedenavond deed uw aller PB de test “Kennis van Nederlandse samenleving” op de webzijde van het AD. Omdat PB zo af en toe graag de domme pias mag uithangen zo hier en daar wat domme antwoorden gegeven. Antwoorden, die toch ook weer niet zo dom leken. Want kijk zou zelf naar de eerste vraag.
Komt-ie: “In welk deel van de wereld ligt Nederland?”. Drie antwoorden mogelijk: “In het westen”, “in Europa”, “in Scandinavie”. PB kiest dus voor het eerste antwoord, want dat is volkomen juist. Nederland ligt in het westen, hoe je het ook omdraait of keert. “Het westen” is een verzamelnaam voor de rijke(re) geindustrialiseerde landen. Waar of niet waar? Dus? Fout! Moet twee zijn. Ja dahag, antwoord nummertje 1 is ook correct, toch? Bah, vies instinkertje. Typisch Verdonk zullen we maar zeggen…
Nog zo een: een foto: we zien een dijk met een weg erop. Vraag: “wat is dit: een dijk of een weg?”. Ja ammehoela, beiden dus. Toch? Fout! Het ging om de dijk. Tja, dat moet je als woestijnbewoner maar net weten. Enzovoorts de test gemaakt, ruim gebruik makend van een ruime interpretatie-variant zullen we maar zeggen. PBDoetMee, maar denkt ook ekstra na tijdens de beantwoording. Voor de broodnodige diepgang.
Nog een voorbeeld: “Wat betekent Nederland?”. Nou, wat PB betreft is deze Bananenrepubliek toch echt een “leeg land”, want de inhoud is al geruime tijd erg ver te zoeken. Toch? Fout! Moet “laag land” zijn. Tja…
Nou, U begrijpt het al: dat liep slecht af. En dat kunnen we dus maar beter niet doen, want PB staat nu vast ergens te boek als foute boel. PB’s IP-adres staat -ik vertrouw ze voor geen meter- nu geregistreerd als hide-out ener domme antwoorden verstrekker. Via PB’s internotverschaffert kan onze minister van Uitzetting nu knap fluks PB (doen) vinden. Want de internotverstrekkerts zijn tegenwoordig verplicht de persoonsgegevens achter een IP-adres vrij te geven, wanneer justitie daar om vraagt. Als ik me niet vergis tenminste. En dan kan persoon in kwestie fluks in de kraag worden gevat, naar een uitzetcentrum verkassen, en hoppa op het eerst de beste vliegtuig naar…. verrassing.
Afijn. Mocht U binnenkort hier posts zien van “Onze correspondent in Nigeria”, dan weet U hoe dat komt. Ook risico lopen op een onverwacht verblijf in het verre buitenland? Hier.
Pardon, nederig ekskuus, boetekleed. De ZoekDoos in PBDoetMee was zeker een week buiten dienst, verwees naar van alles en nog wat, behalve de ZoekDoos. Ernstig geval van missende afsluittag. De afrondende “” om heel precies te wezen was ergens onderweg gesneuveld en ter eeuwige sdigitale jachtvelden getogen. Buiten dienst geschoffeld, zogezegd. Door ondergetekende, wel te verstaan, in een wat al te ruim bemeten wisbui per Del-toets. Zoiets, ongeveer. Nou ja, foutje weer hersteld, U kunt weer zoeken.
Lekker tegen jezelf kletsen. Of een stukkie tekst tikken en dan in MP3 weer teruggelezen krijgen. Kan allemaal met de Vox Machina. Eigenlijk nix nieuws onder de zon, want Apple computers hebben al jaaaaaaaaren lang een spraaksynthesizer aan boord. Diezelfde digitale kletsmajoor is nu onlijn gezet. Met een ruime keuze aan stemmetjes. Effe proberen?
Zal wel aan mij liggen, maar tot vanavond had ik nog nooit van Technorati gehoord. Technorati is een kenniskoppelsysteem, waarmee je in staat bent om snel informatie te vinden over een bepaald onderwerp. En de informatie, die je zelf over een bepaald onderwerp hebt, snel kenbaar te maken aan andere Technorati-gebruikers. Kennis ontsluiten doen alle zoekmachines, alleen deze pakt weblogs als zoekterrein en werkt veel gerichter.
Wanneer je een post zoekt over een bepaald onderwerp, dan is deze zoekert de snelste manier om aan die informatie te komen. Dat het “zoekveld” beperkt is tot weblogs kan een nadeel zijn (hoe weet je dat de gevonden informatie betrouwwbaar is), maar ook een voordeel (je krijgt geen ellenlange resultaatlijsten voor je neus, en de trefkans op waardevolle info is veel groter).
Er zitten nog meer grappen en grollen in, zeker wanneer je een gratis account neemt. Zo kun je bijvoorbeeld vaststellen welke Technocaten een link hebben naar de pagina waar je je op dat moment bevindt. Een soort omgekeerde zoekrichting dus. Handig, want zo zie je snel of al vaak naar een bepaald onderwerp is gezocht. Zegt weer iets over bijvoorbeeld de actualiteit. En zo zijn er nog wat handigheden: hier staat meer informatie.
In de never ending story of real life soaps kunnen we vandaag weer een ramp bijschrijven. Deze keer zijn het Idol-winnares en RTL die de reeks TV-ellende aanvullen. Gelukkig maar voor 1 aflevering. Het moment om straks weer eens driftig door te zappen naar een andere zender. Wie zich ondanks dit doemscenario toch niet kan beheersen: meer details hier.
Daar komt-ie aan, de geslaagde patsmeneer met snel kapsel, maatpak, quick look. Glimmend zwart kapsel, zonnebril (niet voor de ogen, maar op het hoofd, terwijl toch echt de zon lekker fel winters bezig is). Hij draait met een forse zwaai de parkeerplaats op. En moet dan rap op de rem trappen om het verkeersbord op de hoek niet tussen de stoeptegels uit te rammen. Stoot gas, vervoermobiel stukkie achteruit, en hernieuwde poging. Weer forse trap op de rem, want nu dreigt hij een Amsterdammertje aan de andere kant van de inrit plat te walsen.
Patsmeneer raakt zichtbaar geirriteerd, geeft weer een dot gas en giert achteruit. Moet-ie alweer fors in de remmen, want nu dreigt hij met de achterzijde tegen een net aangekomen vrachtwagen te klappen. Woedend steekt patsmeneer een opgestoken middelvinger naar de vrachtwagenchauffeur, geeft wederom een stoot gas en rijdt nu in volle vaart het parkeerterrein op. Het verkeersbord op het hoekje krijgt een forse tik mee, en staat nu dus scheef te wezen.
Patsmeneer draait een rondje over de parkeerplaats. Plek zat, alleen kan hij zijn wagen er niet in kwijt. Beetje aan de grote kant. Uiteindelijk verdwijnt patsmeneer weer om de hoek. Niet kunnen parkeren. Tja, dan moet je ook maar een beetje normale auto kopen, en geen tank…
Heb beide versies eens extra goed beluisterd. Smoeltjes en outfit wegdenken, en puur en alleen luisteren naar compositie en zang. Het nummer “Right here, right now” lag voor zowel Rafaella als Floortje al klaar voor de CD-persen. Alleen de versie van de winnares komt komende week in de CD-shops. Afijn, we weten inmiddels wie gewonnen heeft: Rafaella.
Dus zoals gezegd de twee versies gedetailleerd beluisterd en vergeleken. En PB komt dan tot de conclusie dat de versie van Floortje echt veel beter is dan die van Rafaella. Veel meer passie, echter, serener, dichterbij, minder gelikt en daardoor juist warmer. Meer soul dus. Kwestie van smaak natuurlijk. En hoe U er over denkt moet U zelf maar weten.
Puur muzikaal technisch gezien is Floortje wat PB betreft toch echt de winnares. En de belangrijkste graadmeter voor PB: van Floortjes versie krijg ik kippenvel, niet van de uitvoering van Rafaella. Niet dat Rafaella niet kan zingen: zeker wel. Maar haar stem mist die passie, die ik bij Floortje wel hoor. Simpel.
Dankzij medewebloggert Hersenscheet zijn beide nummers alreeds opvraagbaar via internot. Hier is de versie van Rafaella, en hier de versie van Floortje. Oordeelt U zelf. Klinkt Floortje niet veel echter?
Tekenen we allemaal even mee? Helpt waarschijnlijk geen ene moer, maar toch goed om onze stem blijvend te verheffen: Control Arms!
He, gelukkig. De regulering slaat verder toe in weblogland. Er is een overkoepelende organisatie ontstaan. Als -zeg maar- samenbrengend dak over de hoofden der vaderlandse webloggers. Tuurlijk, kon niet uitblijven. Tijden geleden spraken we hier onze vrees al uit over een webloggersvakbond of een Vereniging tot Belangenbehartiging van Webloggers. Het heeft even geduurd, maar nu is er dan Dutch Directions. Deze bundelende webzijde wil graag een koepel zijn voor weblogs met nivo. Welk nivo dan bedoeld wordt is niet aangegeven, en wie dan dat nivo bepaalt is evenmin duidelijk. Een ballotagesommissie wellicht? Afijn, de regulering slaat toe, en ik weet niet of we daar blij mee moeten zijn. Groepsgedrag maakt kwetsbaar. Nog even en de fiscus ruikt geld en gaat een weblogbelasting heffen. Djeezzz. Afijn, U bekijkt het maar: hier.
Nou, en dan win je dus maar liefst twee Dutch Bloggies en ben je uitgeroepen tot beste weblog van 2005, dan krijg je dus wat ekstra aandacht, en daar heb je dan niet op gerekend, want je weblog draait natuurlijk bij d’een of andere malafide kudtprovider, die uit oogpunt van lean en mean kostenbeleid knijpt op elke capaciteit waar maar mogelijk, en je ondertussen elke maand wel een poot uitdraait, en dan zit je dus mooi met de gebakken piepers, want dan kun je mooi op het moment supreme niet pronken met je prijs, want dan krijg je dus dit.
Met de Pleuro worden we aan alle kanten poten uit ons lijf getrokken. Dat is niks nieuws, maar het wordt nog eens extra duidelijk wanneer je een inkttankje gaat halen voor je HP printertje. De zwarte cartridge was leeg, en dus moest er een nieuwe komen. Ik weet het: je kunt zo’n ding laten bijvullen en dat scheelt klauwen met geld. Heb ik dus gedaan, de vorige keer. Niet zo’n succes, uiteindelijk. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat ik ook daarbij een poot armer ben geworden, want het nagevulde tankje was veel sneller leeg dan een origineel gekocht exemplaar. Goedkoop blijkt dus ook hier weer duurkoop te zijn.
Dus heden fluks naar de pjoeterwinkel en een origineel tankje van HP gekocht. Kassa: 30 Euro. Dertig! Dat is dus ruim zestig gulden voor zo’n kudtding. Ik kan me nog de prijs uit de guldentijd herinneren: 28 gulden. Reken het verschil in die paar jaar tijd zelf maar uit. Treurig, nietwaar? Geen wonder dat iedereen loopt te klagen over de Pleuro. En echt niet alleen diegenen, die inkttankjes halen. Het is toch ook geen wonder dat de economie in deze Bananenrepubliek langzaam maar zeker afglijdt naar het model molensteen om de financiele nek…
Zo. PB heeft zichzelf vandaag een klein kadootje gegeven. Zojuist een nieuw toetsenbord ge
In de nimmer aflatende serie “Hoe zou het toch zijn met…” vandaag: Nico Dijkshoorn. Het is wat stilletjes rondom deze digitale blaasbalg, met wie ik de afgelopen jaren al een zeer vriendschappelijke relatie mocht opbouwen. Nu er geen BigBrother gaande is, is De Dijks alle basis onder zijn wankele maatschappelijk bestaan kwijt. We zien of horen nog weinig van ‘m. Beetje over de top gejaagd wellicht? Ho, wacht ‘s: Google gorgelt toch nog wat op. Oh, gelukkig: Nico leeft nog. Jawel: zijn dijkshoorn.com staat nog steeds boordevol met sex doorspekte leuterkoek. Mag ik U een klein stukje uit zijn pagina voorleggen (bijbelvasten en aanstootontvangenden kunnen nu beter stoppen met lezen):
(…) Sfeervolle stukken over dat je allemaal een moeder hebt en dat je dan denkt, ja, het is toch mijn moeder en dat je elkaar dan even aanraakt. De volgende dag staat er weer een stuk over befseks met eendagskuikens.(…)
Kijk, zo herken ik Nico weer. Altijd een levendige belangstelling voor wat de natuur te bieden heeft. Zelfs op bezoek geweest in een Apple-store, zie ik. Alwaar hij het fenomeen iPod aan een volks onderzoekje heeft onderworpen. Met natuurlijk weer sterk wetenschappelijk onderbouwde conclusies en aannames, en een fijnzinnige placering van zijn natuurlijk hoogontwikkeld ego ver boven het Rotterdamse plebs. Zoals we dat van De Niek gewend zijn. He, gelukkig, ik ben blij dat het goed gaat met De Hoorn. Fijn zo kerel, ploetert voort. En houdt de moed erin: er komt vast wel weer een BigBrother.
En deze meneer Rutte moet het nieuwe kopstuk van de VVD worden? O jee…
Kijk. Dit is nu zo ongeveer het intellectueel niveau waarop we ons in deze Bananenrepubliek bewegen…
Nadat hij eerder al adequaat werd afgeserveerd door van der Laan heeft Wiegel zichzelf nu ook maar afgeserveerd. De eeuwige student liet vandaag met 1 kort zinnetje “Blablabla. Punt.” weten dat hij nooit meer terugkeert in de landelijke politiek. Juist! O ja: en dat VVD-aanvoerder Van Aartsen zichzelf eveens heeft afgeserveerd, daar is PB ook bepaald niet rouwig om. De ongelooflijke arrogantie, die deze man tentoon spreidde, was PB al geruimte tijd een dikke doorn in het oog. Geen van Aartsen meer op het Journaal scheelt weer een bijna dagelijks terugkerend moment van pure ergernis. Ook juist!
Wanneer je hier in het oosten des lands des avonds (dank Donner) laat de hond uitlaat kom je nogal eens vreemde gasten tegen. Vreemd in de zin van apart. Zoals laatst die zwerver met de bakfiets. Een hele tijd geleden alweer was het een oud dametje, kennelijk uit het aanpalende bejaardenhuis. Zo laat in de avond schuifelt er wel vaker een oudere langs de Rijksweg. Die brengen we dan weer terug naar de hoofdingang, want het betreft veelal verwarde ouderen die op weg zijn naar het verleden. Deze keer leek het anders.
Terwijl Julie, onze Labrador, en het strikpoedeltje van de dame in heftige samenwerking het grasveld stofzuigen, praat de oude dame honderduit. Dat ze het in D. eigenlijk wel naar haar zin heeft. Veel beter dan ze had gedacht. En veel gemoedelijker dan in het westen, waar ze vandaan komt. Waar je echt niet als oudere dame om twaalf uur in de nacht met de hond de straat op kunt. “Nee meneer”, zegt ze, “dan slaan se je sonder perdon de herses in.” Met een onmiskenbaar plat Amsterdams accent, waarvan ik de plat-Haarlemse variant zo goed ken uit mijn jeugd.
Een hele tijd kom ik niet veel verder dan instemmend en vriendelijk knikken. De dame geeft de tegenpartij weinig ruimte voor mee- of weerwoord, want ze ratelt aan een stuk door. Typisch Amsterdams: gewoon doorlullen tot je geen asem meer heb (Amsterdammers vergeten standaard de d en t in hun uitspraak). Over de buurt waar ze woonde. Al die buitenlanders. De criminaliteit. Burgemeester Cohen. “En dan die politieke viezerik die naar de hoeren ging, hoe heet die lamlul ook alweer…” Heel Amsterdam geportretteerd in een paar zinnen: “Een puinsooi dus, meneer, gewoon een fullisbakstad”.
Dan stopt de stroom woorden even: ze moet op adem komen. Ik zie het als een buitenkansje om mijn jeugdtaal weer eens te bezigen, en vraag haar (naar de bekende weg natuurlijk) waar ze nu dan toch woont. In plat Haarlems. Het vrouwtje kijkt me verschrikt aan, en heft haar wandelstok dreigend in mijn richting. “Dat jullie gajes me helemaal tot hier achterna sit motten jullie self weten, maar als je me aanraakt seikert ram ik je voor je herses.” Ze kijkt me woest aan. Een hele verandering met een paar seconden geleden. Ze is weer helemaal thuis in haar oude onveilige buurt.
Ik stap maar weer vlot over op de regionale taal van hier, want dit gaat niet goed aflopen. Nu is de dame pas echt uit het lood geslagen. Want in haar kennelijk toch wat uit het evenwicht gebracht leefbeeld is het godsonmogelijk dat een Amsterdammer een oosters dialect beheerst. De wandelstok steekt weer op de grond, en ze kijkt me onderzoekend aan. “Wil je dat nooit meer doen, drijfseis”, zegt ze. “Ik ben me te barste geschrokke”. Ik lach een beetje om haar gerust te stellen. Oude dametjes overvallen is niet mijn hobby hoor, zeg ik. “Dat sal je ook geraaioe sijn ook, eikel”, zegt de dame, en ze draait zich om. “Nerootje, kom!”, roept ze naar de strikjespoedel. Nerootje…
Ik besluit toch maar even mee te lopen naar de hoofdingang. Ze zegt geen boe of bah meer, en hobbelt naar de ingang. Daar staat iemand van het verplegend personeel al te kijken waar mevrouw Van Dam (zo blijkt ze te heten) en haar hondje blijven. We knipogen naar elkaar. Een stil “Heb er weer eentje gevangen” en “Bedankt maar weer”. We kennen het klappen van de bejaardenzweep.
Tja, dat krijg je er nou van. In PB’s relatief kleine woongemeente wilden Gemeentebelangen, VVD en nog een lokale dorpslijst het kleinschalige dorpscentrum ombouwen tot een ultramodern winkelcentrum met stapels woningen en maar liefst drie parkeergarages. Een ronduit belachelijk plan voor een dorp, waarvan de inwoners -PB incluis- meer belang hechten aan de oude sfeer dan aan overbodige en veel te dure modernisering. De drie voorvechtende partijen hebben er het afgelopen jaar alles aan gedaan om de mening van de meerderheid in deze gemeente volkomen aan de laars te lappen. Dat wordt nu genadeloos afgestraft. Eigen schuld, dikke bult.
De drie betrokken partijen zijn namelijk ronduit in de hoek gezet. Gemeentebelangen van 6 naar 2 zetels, VVD van 3 naar 2, en de derde lijst van 4 naar 2. Zo, dat zal ze leren. De tegenstemmende partijen spinnen garen: CDA van 4 naar 7, en GroenLinks van 1 naar 4. Alleen tegenstander PvdA heeft er -volstrekt in tegenspraak met het landelijke beeld- geen winst uit gehaald: blijft op 3. O ja: de LPF, ook tegen, betreedt met 1 zetel voor het eerst het gemeentelijke strijdperk te D. De tegenpartijen hebben nu de meerderheid in de raad, en daarmee maakt PB’s woonstee een forse ruk naar het andere politieke spectrum. Dat gaat hier nog voor leuke opschudding zorgen.
Deze uitslag is zeer goed voor de lokale situatie. We gaan er nu maar van uit dat dat ubergedimensioneerde winkelcentrum er niet meer komt. Tenzij onze lokale vertegenwoordigers weer gaan kontzwaaien, want dat is in het verleden al wel vaker gebeurd. Het is overigens niet te hopen dat deze uitslag een voorteken is voor de landelijke verkiezingen, want dan zijn de rapen in dit land blijvend gaar.
Natiksel: dat lijkt niet te gebeuren. Landelijk zakt het CDA als een plumpudding ineen. De PvdA wint landelijk fors, maar blijft hier te D. gelijk. En niet GroenLinks maar de SP gaat landelijk in de lift. En de LPF krijgt landelijk ook fors aan de broek, maar wint hier dus. Gemeente D. druist dus weer eens heerlijk tegen het landelijke beeld in. Mooi!
O ja, U heeft natuurlijk toch wel gestemd he? Want wie niet stemt moet ook niet zeuren wanneer in zijn/haar gemeente de boel weer eens vorstelijk uit de hand loopt. Omdat amateurs in de gemeenteraad en het college de boel weer zitten te verklungelen. U had vandaag de kans om wat intelligenter volk aan een zetel in de raad te helpen. Tenminste, dat mag U hopen, want wie zich met verve in de verkiezingsstrijd in de kijkert weet te spelen, is nog niet gegarandeerd een goed functionerend raadslid met gedegen kennis van zaken. Het blijft dus altijd weer een beetje gokken.
Laten we trouwens hopen dat het in deze Bananenrepubliek nimmer tot een gekozen burgemeester komt, hoe democratisch dat ook moge wezen. Nu weten we tenminste veelal nog waar we aan toe zijn als het gaat om intelligentieniveau. Bij een gekozen burgemeester kan straks hetzelfde onbenul, dat nu veel gemeenteraden bevolkt, doordringen tot het hoogste gemeentelijke ambt. En dan zijn we volgens PB nog veel verder van huis dan nu reeds het geval mis. Gekozen burgemeester? Toch maar beter van niet.
Vatican Radio schijnt Paus Benedictus nummertje 16 een iPod kado te hebben gedaan. Met uitzendingen van het radiostation erin, plus een portie klassiek. Geen rap, want da’s waarschijnlijk te modern en te onkuis voor de Duitse pope. Die we dus vanaf nu maar beter met His Holy iPope kunnen aanduiden.
Ja hoor, daar gaan we weer. De oorlog tussen hem en haar is weer in alle hevigheid losgebarsten. Wat vooraf ging: op 30 maart 2003 vroegen we ons al ernstig af hoe het toch met haar zou zijn. En met die over het paard getilde flapdrol van d’r, die door geheel voormalig studentkoos Amsterdam het liefst in het IJ zou worden geflikkerd. In maart van dat jaar (2003 dus) stonden radio, TV en kranten bol van het gelazer tussen die twee. Alsof er nix belangrijkers te melden was.
Daarna werd het akelig stil. Af en toe een kleine oprisping, maar dat was het ook wel. Margje legde het bij met Trix, en Edje zat zich ergens in een hoekje te verbijten, zinnend op wraak. Welnu: na lang nadenken (sinds maart 2003 dus) heeft FlapDrol weer wat gevonden waarmee het vuurtje aangewakkerd kan worden.
Want wat nemen wij waar? De heer Flapdrol is een weblog begonnen onder de welluidende titel HypocrietOfNiet. Jawel. En terwijl Margje de tapes van Trix-Gate (U weet wel, dat geheim opgenomen cassettebandje met gesprek tussen Margje en Trix) terugeist van Edje, pompt Edje zijn ego dubbeldik op door uiterst geheimzinnig en belangrijk te schrijven in zijn onlangs geopende webstek. Want o, o, o, wat zitten we toch met z’n allen op deze meneer te wachten. Denkt hij zelf.
Wat is er aan de hand? Edje heeft een kopie van de cassette, en wil die openbaar maken. Dat mag weer niet van Margje, die er een advocaat op heeft gezet. En dus heeft Edje bingo, al verklaart hij nu dat de tape zoek is. Mwoehahahaha! Uiteraard is de rechtsactie van Narrigje (geen vertiksel) dik koren op zijn molen, want nu kan hij Nog Geheimzinniger en Strijdlustiger Schrijven. Want het is O Zo Belangrijk Allemaal, dat gans de natie ervan moet weten. Pleur toch op man! Lezen we even mee?
“Graag wil ik alle belangstellenden de gelegenheid bieden om uit eerste hand, zonder enige kleuring waarvan dan ook, allerhande documenten en informatie openbaar te maken. Daarbij zal ik vanuit het heden stelselmatig dit log van meer informatie voorzien, waaruit onmiskenbaar zal worden aangetoond op welke wijze heden ten dage de democratie in Nederland nog enige vormen van onrecht kent die wellicht voor velen niet eens voor mogelijk worden gehouden. Het kan heden ten dage toch niet mogelijk zijn, dat iemand zonder enige vorm van weerwoord of waarheid tot de grond toe wordt afgebrand? Ik wens U veel wijsheid toe in het kennis nemen van deze materie!”
Ik wens U veel wijsheid toe…. ja hoor. En je zou toch denken dat de bewoners van deze Banananrepubliek wijs genoeg zijn om Edje Zuiderpark verder in zijn sop te laten gaar koken. Maar nee, niets van dat al: 561 reacties telde het stukkie vanavond, 561! En nog veel steunbetuigingen ook. Tuurlijk…
Ergens schrijft Edje: “Ik ben benieuwd welke enigszins nadenkende Nederlander die onzin pruimt.” Nou, beste Edje, PB pruimt het in geen geval. Al bedoelt PB geheel iets anders, als je begrijp wat PB bedoelt. Vast wel. Kerel: emigreer eens naar Verweggistan en ga daar lekker wat zinnigs doen. Types als jij drukken het imago van deze Bananenrepubliek alleen nog maar verder in de zompige klei. Alstublieft, pleurt heen! Dankuwel! O ja, en Margje: get a life, zoek een echte vent, en ga eindelijk eens iets nuttigs doen. Ook alstublieft en dankuwel.
(PS: ja, sorry hoor, maar van dit soort minkukelgedoe wordt PB dus echt hellig. Alsof er nix belangrijkers is in deze wereld. Dzjiez…)
In de oneindige serie “Welk kudtprogramma mag per direct van de buis verdwijnen” vanavond: Lijf en Kokende. U weet wel, dat ultra-opgeleukte programma van Irene en Carlo op den zondagavond. Gelardeerd met zo’n onterecht omhooggevallen hyperventilerende juppenkok namens Vincent, die elke week weer al kokend klaarkomt zo lijkt het wel. Hij tovert een paar bordjes opgemaakte prut tevoorschijn, en is daarbij dermate amechtig in de weer dat men zou denken dat hij elk moment dood kan neervallen. En het publiek mag vervolgens smachtend toekijken hoe Irene en Carlo plus gasten zich gaan zitten volvreten. Ten overstaan van een Bananenrepubliek, waarin voedselbanken op steeds meer straathoeken verschijnen. Wat een treurigheid.
Lijf en Koken is een Te Leuk Programma geworden. Het Moet Leuk Zijn. En die oekase brengen Irene en Carlo wekelijks met de nodige kramp in de praktijk. Leuk, linksom of rechtsom, kan niet verrekken, als het maar Leuk is. Je kunt aan het smoel van Irene zien dat wat haar betreft de lol er allang vanaf is, want de vrolijkheid die ze laat zien is tamelijk plastic. Haar lichaamstaal spreekt -voor wie het kan lezen- boekdelen. Kijk volgende week zondag maar eens extra goed.
En dan die ubergeile homo Carlo. Dat hij homo is zal PB een zorg zijn: vrijheid blijheid. Alleen: val ons kijkers er niet mee lastig. Zodra een vent het podium betreedt (kanniet bommen offie nu in maatpak of springjumpsoet rondloopt) heeft onze Carlo het uitermate moeilijk de handjes thuis en de gulp dicht te houden. Het ego-exhibitionisme, dat Carlo onder de studiolampen tentoon spreidt, is ronduit genant om te zien. Plus dat Carlo een uiterst onbeschoft gedrag vertoont, en door alles en iederheen heen schreeuwt danwel aan de lopende band stompzinnige opmerkingen maakt. Omdat het Leuk moet zijn, weet U nog?
Vanavond was het weer raak (jawel, ik heb het programma bekeken omdat Treble erin zat, en dat vindt Uw PB wel leuke muziek, vooral vanwege dat niet bestaande taaltje waarvan het trio zich bedient). De drie Treble-meiden gaven een kort rondje perfecte samenzang ten beste, alleen helaas: Carlo kon zijn grote bek weer eens niet houden en blerde er ongenegeerd keihard en vals doorheen. Wat hem op een vernietigende blik van een van de drie meiden kwam te staan. En terecht. Carlo zag dat wel, maar zette direct een verwende zelfvoldane bek op. Zo van “Ja, dag, ik maak zelf wel uit wat ik hier doe, trut. Zie mij weer Leuk wezen?” Getver!
Nee, wat PB betreft mag Carlo per direct van de buis worden getrapt, om er a.u.b. nooit meer op terug te keren. Carlo is allang over zijn kookpunt heen, en het wordt hoog tijd dat hij buiten het bereik van de camera’s een eigen leven gaat leiden. En neem Irene dan gelijk maar mee, want van die instant plastic vrolijkdoenerij hebben we al meer dan genoeg moeten verdragen. Allebei wegwezen!
Zo. Kleur bekennen. Nieuw logo, nieuwe achtergrond. Opfrisbeurt. Twee uurtjes prutsen met Photoshop en FireWorks, en nog eens een uurtje freubelen met de schier onbegrijpelijke code van MovableType, waarmee dit weblog wordt opgebouwd. Dat was nog een hele zoek- en puzzelpartij.
Wie gisteravond tussen 23:00 en 24:00 uur toevallig dit weblog opriep kon waarnemen, dat de vormgeving aan het veranderen was. De tussenstapjes, die PB noodgedwongen moest opslaan, resulteerden natuurlijk in een chaos op het beeldscherm. Want twee vormgevingen door elkaar (in transitie van d’een naar d’ander) vraagt om problemen. Gelukkig eind goed al goed, althans voor wat betreft de hercoderingswerkzaamheden. Alles staat weer op de goeie plek. Bevalt het een beetje?
Ja hoor: het boegbeeld der VVD is in 1 dag met de grond gelijk gemaakt. Zo zie je maar weer: op een voetstuk staan levert maar al te snel een valpartij op. Wiegel zich heeft laten meeslepen in de nieuwe verkiezingstoon: met modder smijten. Had-ie niet moeten doen. D’66 kan wat hem betreft buiten gaan spelen, zei hij. Of woorden van soortgelijke strekking. Tja, en dan vraag je natuurlijk om moeilijkheden. Tante van der Laan, de nieuwe lijstrukster der D’66 en ook niet bepaald op haar beugelbekkie gevallen, vergeleek Wiegel prompt met die twee ouwe mannetjes uit de Muppetshow die vanaf hun balkonloge op alles en iedereen wel wat te mopperen hebben. Scherp van Laan, want hopsa, weg het imago van Wiegel.
En nu blijkt Wiegel ook nog eens te hebben gesjoemeld met de jaarcijfers van het computerbedrijf Copaco, waar hij als commissaris de zakken extra zit te vullen. Frauduleus gedoe in dat bedrijf in 2002 heeft hij buiten de jaarboeken weten te houden. Oei oei, da’s verkeerd. Afijn: dag Wiegel! U is bij deze wel afdoende afgeserveerd door de zijdeur. Next!
Gezellie he, met z’n allen naar de wintersport (of weer naar huis na een weekje lange latten). Schiet zo lekker op… De actuele Stau: hier.
En als we dachten alles al te hebben gehad…. helaas. Dan krijgen we dit achterlijke idee weer… Houdt de ledigheid nou nooit op?
Denk da’k er maar eens mee ga stoppen hier. Tis wel mooi geweest. Weer tijd voor wat anders. Nieuwe layout brengt niet meer wat nodig is om de pep erin te houden. Denk er nog even over na. Over wat PB dan gaat doen. Dat anders, wat is dat dan. Geen idee. Een ding staat wel vast: stilzitten is nix voor PB. Misschien wel Nordic sjouwen door de bossen. Mwoehahaha! Niet dus. Wel nadenken, rustig blijven nadenken. Nou, en dan komen we dit weer tegen: SugaBabes-TV. En dan besef je dat PBDoetMee dus gewoon moet doorgaan. Want wanneer we dit soort ellende niet massaal met web en log bestrijden is het einde zoek. Tjeemig, wat een lege ellende. Zeg nou zelf: de programmatische zwakzinnige, die dit weer heeft bedacht, dient per direct te worden opgehokt. Want het is o zo besmettelijk, dit ultralege gedoe. Zou zo’n SB-trut zich nou niet doodschamen wanneer ze des avonds onder de douche even terugdenkt aan alle grote daden van die dag? Ik vrees van niet. Hoor dan dat stemmetje, dat “Loooooovvvvvveeeee ettcetterrraaa”aankondigt. Aaaarrrgh!!!!
Vandaag ter werke al zo veel tekst onder de vingers weggerammeld da’k er nu effe geen echte puf meer voor heb. Daarom nu iets geheel anders. Ben nog steeds bezig om na de recente Windooscrash de databoel weer op orde te brengen. Al snuffelend door alle mapjes kwam ik een audiokooksel tegen, waarvan ik het bestaan alweer geheel vergeten was. RokRok, uit april 2004. Nou, vooruit dan maar, een kijkje terug in PB’s muziektijd. Een korte mix van samples en zelf bespeelde instrumenten: RokRok2004.
Wat zou nu eigenlijk de meest succesvolle toppost zijn in PBDoetMee, vroeg ik me hedenavond af. Da’s wat PB betreft die, waarop de meeste comments zijn binnengekomen, zo werd besloten na ampele overweging. En dat halen we snel uit Movable Type.
Dis is ‘m: de Senseo-post van 21 februari 2004. Daar wordt nog steeds op gereageerd, want ene Saskia vraagt vanbdaag een oplossing voor de vastzittende deksel. Een veelgehoord fenomeen met de Senseo, waarover de grootst mogelijke onduidelijkheid bestaat. Saskia kan het antwoord op haar vraag vinden in de Senseo-post van 3 april 2005. En er staat ook nog wat in de post van 13 december 2004. Oftewel: drie minuten wachten tot-ie is afgekoeld. Dan een seconde of wat hard op de deksel drukken. en voila: de deksel gaat weer open. Zoiets.
Inmiddels zijn ze bij de Senseo-fabriek eindelijk wakker geworden, en is er een heuse vraag en antwoord webzijde onlijn: hier. Alleen wat jammer nu toch: de vragen en antwoorden uit PB’s oorspronkelijke Senseo-post staan niet op de officiele webzijde. Dus: bij de makerts komen we nog steeds niet aan de weet wat we moeten doen in geval van foutief verlopen koffiezetprocedure. Gemiste kans.
