PBDoetMee

Gezien? Die nieuwe eikelactie? Wat een treurigheid. De enige eikel die ik hier kan ontdekken is de eikel, die deze ronduit denigrerende test bedacht heeft. Plus natuurlijk de boveneikels, die dit gedoe hebben goedgekeurd. De test toont namelijk nogal tamelijk weinig r-e-s-p-e-k-t voor joe jeugd. OK: er zitten etterbakken en raddraaiers tussen den hedendaagsche jeugdt, maar das dus weer zoals gebruikelijk slechts een kleine groep in vergelijking met het totaal. Die het weliswaar voor de rest verziekt, maar daarmee wel alle aandacht trekt. Was vroegah al zo, is nu niks anders.
En er klopt nog iets niet. De vraagstelling is niet OF je een eikel bent, maar WAT VOOR EEN eikel je bent. Kortom: stigmaatjuh van de bovenste plank. Jullie jongeren zijn allemaal eikels, per definitie, geen discussie mogelijk. Vraag is alleen hoe erge eikel je bent. Aldus getekent door jullie eigenste overheid, alstublieft dankoewel. Reykjavik zegt: opeikelen met dat achterlijke en contraproductieve semipopijopiegedoe.

Wanneer we -zoals ik- ver buiten de Bananenrepubliek in casa zitten willen we toch zeau af en toe wat NL-teevee zien. Al was het alleen maar om nog eens bevestigd te voelen dak toen een goeie keuz heb gemaakt door naar elders te verkassen. Tot nu toe was dat een heel gezoek langs websites. Uitzending gemist enzeau. We hadden hier wel een leuke boektekenlijst. Was toch behelpen.
Nu hoeft dat niet meer, want nu is er Super Internet TV. TV-stations van over de ganse aardbol, incluis een kek plukkie NL, keurig bij elkaar gebracht in een handzaam progje. Zo kijken we regelmatig naar TV-Gelderland, waar we vandaan komen. Leuk om dat gefrummel op de vierkante kilometer weer terug te zien. Verder voor de onwikkelde mensch: VPRO. En voor de doorsnee vaderlander: Talpa. Van alles wat dus.
Zo af en toe kijken we hier eauck naar het immer swingende Mongolia TV. En het trendy Albania TV kan er ook wat van: lekker schelden op de Serven, in bijna elk actualiteitenprogramma is het weer bingo. En bij Belarus-TV waan je je weer terug in de tijd dat de oude Sowjet-Unie nog de hele dag propaganda-TV spoot. Doen ze in Belarus nu nog steeds.
Alalam News Iran, ook altijd erg gezellig. Nieuwslezeres met fleurig hoofddoekje op. Is weer eens wat anders dan de NL nieuwsmeiden. Alalam News houdt wel van een nieuwsitempje uitmelken. Het was vanavond weer Iesraiel en Fieliestien voor en na. De Iraanse staatszender zond vanavond integraal de afscheidsvideo uit van de Palestijnse Hamasfanaat, die zch vandaag in Isreal opblies en zo weer 9 doden veroorzaakte. Kekke programmering dus.
De streams, die in Super Internet TV zijn samengebracht, zijn niet van kudtkwaliteit, maar redelijk tot goed (de meesten dat is). Plus een zut radiostations, en een bulk webcams. Lijstjes worden autobijgewerkt. Progje hebben? Legale neerhaallink voor probeerversie of keaupen. En natuurlijk voor wao’ers, werkelozen en andere geldlozen eauck elders verkrijgbaar (voor het programma geldt: ernstige Windowswaarschuwing).

Blijvend leuk.

Eerst even stemmen. Op Nederland natuurlijk. En dan is het lachen geblazen…

Wie swurft welt wetenschap. Dingen die je eerst niet weet weet je ineens wel. Zomaar. Plots. Botste ik zojuist tegen Spanner aan. Nooit of beter nog niet van gehoord. Nieuw muziekspul uit NL dringt nauwelijks door tot IJsland. Deze nu wel. Lekker hoor. Luister maar (muziek -> mp3-knoppen volgen voor demodisplee).

Zeau. Zit hier niet voor JanLul te tikken. Geen leaugeau met Reykjavik erin? Me ass. Duzz effe gefotosjopt en kijk hierboven naar het result. Ben ik geen skatje?

Mwoehahahaha!!!! Het kan dus nog erger dan we al dachten. De Bananenrepubliek lijkt nu uit te glijen over de eigen schil. Veel plezier daar, ik blijf lekker hier (die eikelkop tussen de kieks is not repeat not Reykjavik! Jullie zullen mij niet in een kudtPolo zien. Reykjavik rost deze af).

PB is niet in da casa, dus yo, Reykjavik kan es effe lekker spacen. Vandaag nieuwe patta’s gekocht. Sweety black man. En een nieuwe chill pockey, want me oldie was deaud. Lelijk faja, al die knoppies. No spang, leer ik wel. Ik meteen een SMS-je gescoord naar PB: fakka man? Nix terug. Zal wel pissie wezen, dak hier de boel zit te pimpen. Lellike bobbel dattie izz. Alsie terug is zal ik ‘m eens effe topen, die bakra. Zeau, ik ga een tappa chappen. Honger. Lekker sharp. Laterz!

Eikels!

PB is er niet. Dus we gaan hier de boel eens een beetje ongecontroleerd doorschudden en oppimpen. Meer herrie en beweging. Op Acid Planet, waar PB zijn muziek heeft staan, doen ze tegenwoordig ook videjoos. Check deze dan: van een stelletje gasten uit NL. Lekker man!

Fout! Alleen PB werkt aan zijn cholestorolgehalte. Reykjavik dus niet. Hou de wacht. Heb kruisje getimmerd, Ken (ja, die van Barbie) in zwembroekje er tegenaan gedrukt met twee punaises. Sfeerlampje erop gezet, kwa spotje dan. Voor het raam neergezet. Groot succes, veel bekijks mee. Voor de broodnodige sfeer. Eieren zijn hier in IJsland schaars, en dus duur. Kippen houden is hier geen doen: vriezen dood. Dus pakken we hier de fles. Ook lekker. Prettige Paasdagen!

PB en Reykjavik zijn met Paasreces, eitjes eten. Pretty Peesdees toe joe toe.

He he. Er is ergens iemand wakker geworden. Heeft even geduurd, want vorig jaar schopten we er hier al een relletje over. En het jaar daarvoor ook al, incluis heuse brief aan de Consumentenbond, jawel. De posts hadden trouwens steeds een volgeplempte meelbus boze reacties van geldpompende ondernemertjes der middenstand tot gevolg. Waarvan er eentje piepte of we wel wisten wat een boekhouder kost…
Ja, dat weten we wel. “Een paar procent van het loeibedrag, dat jullie op jaarbasis volkomen onterecht binnenslepen met die vuige truuk. Blijft nog steeds te veel over aan onterecht binnengesleepte muntjes. U zou zich de ogen uit de kop moeten schamen voor zo’n reactie!”, zo lieten wij de betrokken middenstander onverbloemd per retourmeel weten. Nooit meer wat van gehoord. Je moet ze wel even op hun plek zetten, die middenstanders, want ze blijven klein denken.
Afijn, er komt nu eindelijk een onderzoek. Of die toeslag bij aankopen van onder de 10 Euries nou wel echt nodig is. Het zal ook een keer tijd worden. Die volkstrekt onnodige zakkenvullerij moet maar eens fluks afgelopen zijn. Waar hebben we het eigenlijk over? Hierover.

Tis ook geen wonder. De BBC wordt door de meeste Britten aangeduid als de meest saaie omroep ter wereld. Wel een in en intriest einde trouwens…

We zijn hier ter redactie haast gaan geloven dat onze justiminister Donner PBDoetMee leest, en derhalve (dank Donner) zich vandaag heeft laten verleiden tot het gebruik van de term Bananenrepubliek. Vaste lezertjes alhier weten, dat we de term Bananenrepubliek al lange tijd gebruiken ter specifieke duiding (dank Donner) van dit naar totale ontreddering wegzakkende kikkerland. De justiminister zei vandaag in zijn verklaring rondom het niet tijdelijk vrij laten van Ernest Louwes, die volgens Maurice de Hond onterecht vast zit voor de moord op een rijke weduwe in Deventer: “Als we dat wel doen, dan glijden we af naar een Bananenrepubliek. Het gaat erom wat een rechter vindt.” Waarde minister Donner. We glijden niet af naar een Bananenrepubliek. We zijn het al.

Goedenavond, hier Reykjavik. Terug van weggeweest. Tis voorjaar hier op de ijsklomp, en dus krijg ik er weer zin an. Daar gaan we. Stelling: podcasting is kudt. Dolgroep (geen vertikking) nagenoeg nul komma nada. Omdat slechts een enkele digitale junk van zins is eerst een complete uitzending te downloaden, dan in de iPod te zetten, en er dan ook nog eens naar te luisteren. Veel te veel werk. Onbereikbare media noem ik dat.
Onderbouwing van stelling: keihard onderzoek toonde eerder deze week aan dat nog geen 1 procent van iPod-bezitters ook daadwerkelijk naar Podcasts luistert. Wereldwijd bezien. Kan volgens de betrokken analysten misschien nog wat meer worden, maar echt veel meer dan die ene procent zal het niet zijn.
Het overgrote deel van het Podcasting-aanbod is dan ook meer dan treurig en volstrekt oninteressant. Oeverloos geouwehoer over niks. Of een doel dienende, met name gebezigd door politici. Alsof we daar op zitten te wachten. Niet dus. Soms echter kom je een poddert tegen waar potentie in zit. Die net effe meer kwaliteit brengen dan het gemiddelde podcastmoeras. De twee heren van frisgenoeg.nl hebben die potentie wel.
Aparte aanpak: de een zit in (of all places) Dordrecht, de ander in Amsterdam (somewhat better), en zo maken ze samen De Grote M&R Show. Brede naam voor inventief ouwehoeren op de vierkante meter. Goed gebruik van de interactieve zegeningen van het internot. Hoewel soms het ouwehoergehalte nog te veel de boventoon voert voel je, dat -wanneer ze wat dieper gaan timmeren- er een leuke podcast-serie zit aan te komen. Eentje die wel de moeite waard is om te downloaden, te iPodden en dan af te luisteren. Of gewoon in de brauwsah natuurlijk, want het zijn per slot van rekening gewoon mp3-files.
Goede muziekkeuze. (“Eindtune is al geweest”. Geen eindtune gehoord, dat soort subtiele flauwekul). Een van beide heren schijnt ergens in de audiotoestanden te Hilversum te werken, en dat hoor je. M&R kweken een apart sfeertje, waar nog wel flink aan gesleuteld kan worden om het echt body te geven. In de 015 pods, die ze tot nu toe hebben gemaakt, zit al wel groei. Nommertje 015 heeft al veel meer sprankel dan nommertje 001. Duzz, mannen van frisgenoeg, effe wat dieper doordenken, scherpere in- en uitvalshoeken nemen, dus een stringentere voorbereiding plegen alvorens de maaik open te zetten. Jelui kunt het wel, moet nog effe groeien. Reken niet op een massaal luisterpubliek: daar is podcasting niet het geschikte medium voor. Beter: streamen op internot. Reykjavik houdt jullie in de smiezen de komende tijd.
PS: ze zijn inmiddels ook al bij de enige naaktlopende diejee van de Bananenrepubliek te horen geweest. De bekendheidscampage, die beide heren naar aanleiding daarvan denken te gaan opzetten, belooft wat. Stickers in het IJsselmeer, als ik het goed heb begrepen. Kom maar op met die stickerts: ik hang heel Reykjavik er graag vol mee.

We hebben hier in het recente verleden al meermalen aandacht besteed aan de felle opmars van Google. Zoekku maar even op “Google” in de zoekbox links, en er komt een aardig waslijstje posts tevoorschijn. De reden dat we hier opnieuw over dit kleurrijke logo beginnen is als volgt: Google gaat de huizenmarkt op. In de VS is een nieuwe dienst gestart waar huizen te koop kunnen worden aangeboden. So what, zult U denken. Zis iz Europa. Ja, maar het duurt niet lang voordat Google.nl met een soortgelijke dienst komt. Kunnu op rekenen.
En dan verschijnt een nieuwe donderwolk aan de toch al zo zwaar bewolkte hemel boven de Nederlandse papierpers. Die met name op de zaterdag nog aardig aan huizenadvertenties verdient. En die door GeenStijl inmiddels consequent als “de oude media” wordt aangeduid. Uitgeverij Wegener zag lang geleden dit soort donderbuien al hangen en begon alweer een paar jaar terug met funda.nl, samen met de Nederlandse makelaarsbond NMB. Funda groeide uit tot de huizensite van Nederland. Wie een huis zoekt klikt Funda, zo simpel is het.
Toch is het ook voor Wegener uitkijken geblazen met de nieuwe Google-dienst. Daar kan -als de geruchtenstroom correct is- straks elke particuliere huizenverkoper zelf een advertentie plaatsen, zonder tussenkomst van een makelaar. En hoogstwaarschijnlijk ook nog gratis, of tegen een zeer gering tarief. Niet alleen de kranten hebben dan het nakijken, maar ook de makelaars die aan uw advertentie Te Koop verdienen.
Of deze ontwikkeling verstandig is… geen idee: makelaars kosten poet, maar weten ook feilloos gebreken in een woning boven water te tillen. Zaken, die U en ik als huiskopende leek over het hoofd zullen zien, en later als fijne verrassing op het bordje krijgen. En zie dan maar weens bij de vorige eigenaar verhaal te halen. Hoop ellende leevert dat meestal op. Afijn, hoe dan ook, er dreigt alweer een kaper op de kust van de gevestigde papiermedia te landen. Het zijn barre tijden…
(Meer details over het nieuwe Amerikaanse avontuur van Google: hier (Bushtaalwaarschuwing)).
Zugabe: al gezien hoeveel extra nieuwe diensten de Amerikaanse Google er alweer bij heeft gekregen in pakweg drie maanden tijd? Hier. De NL-Google blijft hiermee vergeleken nog wel achter. Voor zo lang als dat duurt… De Oosterburen-Google is al een paar stapjes verder.

Ha ha, tuurlijk! De komst van Boot Camp, de opstartert waarmee we Windows XP op een Intel-Mac kunnen zetten, heeft precies die ellende veroorzaakt waar ik al voor waarschuwde. Macs, die jaren lang virus vriu waren, raken nu ineens besmet met spyware en andere digitale snuffertjes. En opstartproblemen zijn er ook al te kust en te keur. Tja, dat krijg je ervan wanneer je het wrakke Windoos tot je machine toelaat. Eigen schuld, dikke bult. In een forum van PCM is inmiddels een leuke discussie losgebarsten. ..

Kennu U ‘m nog? Herb Alpert? Met die mooie echotrompetjes, waar de man de meest maffe kaprioolgeluiden uit wist te halen. PB heeft er een eigen stukkie van gemaakt voor een Acid Planet Contest. Hier.

Tot mijn niet geringe schrik komt Uwe PB hedenavond tot de ontdekking dat dit weblog al twee jaar langer op het internot opereert dan de huidige webstek van de zelfbenoemde internotgoeroe Fransico van Jole. Wie zijn weblog leest, alsmede zijn optredens per beeldverstraalverbinding een beetje heeft gevolgd, (een hele opgave kan ik U verzekeren) kan niet anders dan tot de conclusie komen dat FvJ permanent uit zijn nek lult.
Zijn als gedegen wetenschap geponeerde stellingen inzake bits en baits en alles daaromheen raken geen kant en plonsen ver van de wal in brak water. En toch… toch heeft deze digitale nitwit het voor elkaar dat hij veule malen bekender is dan PBDoetMee. Zelfs zo bekend dat het regelmatig door Uwe PB en diens scherpzinnig tikmaatje Reykjavik te IJsland gefrequenteerde webgebeuren GeenStijl er een schier eindeloos genoegen in schept FvJ een trap zowel boven als onder de gordel te verkopen. Goed zo. Wie zo onbedaarlijk uit zijn nek lult als FvJ verdient een ferme figuurlijke trap onder de kont.
Zijn we hier ter redactie van PBDoetMee wellicht nodeloos jaloers op het misplaatste succes van FvJ? Neen, driewerf neen. Wij begrijpen alleen niet dat onzinnige inhoud en totaalleegte steeds maar weer exposure krijgt, terwijl het betere weblogwerk (waartoe we ons in alle bescheidenheid niet wensen te rekenen) nergens tot amper aan de bak komt. Het zal het teken der tijd wel zijn, of zoiets. Hebben we hier ter redactie geen verstand van.
Kantlijnopmerking: we spreken hierbij wel de oneindige hoop uit dat BvED (U weet wel, de door Talpa op straat geflikkerde NSE hoekman) niet tot het Gilde der Scherpe pennerts van GeenStijl toetreedt. Er schijnen broze plannen in die richting te bestaan. “Mag ik een column bij jullie hebben?” Aaaarrrgghh!!! Goeiehelp, dat zou pas erg zijn.
Trouwens, waar is hare sjachreinigheid HP eigenlijk gebleven? Iemand?

Hij heeft me twee fantastische avonden bezorgd. Zelden of nooit ben ik in staat om uren achtereen te luisteren naar 1 mens. Omdat ik daar te ongedurig voor ben. Omdat al heel snel mijn gedachten hun eigen paden bewandelen, weg van wat de verteller inhoudsloos vertelt. Omdat ik zelf wil bedenken, schrijven, muziek maken, verkennen. Maar vooral ook omdat er over het algemeen weinig wordt gemeld dat langer dan 1 minuut de aandacht echt verdient.
Deze mens echter schept aandacht. Een aaneenschakeling van tv-fragmenten en oude opnamen. Ik luister, bijna ademloos, en vergeet mijn eigen scheppingsdrang. Mijn gedachten blijven bij, volgen, en dwalen niet af naar een parallel pad. Zoals hij voorleest uit eigen werk. Of zijn onnavolgbare visie op de wereld om hem heen formuleert. Of zijn met venijn bedekte kwinkslagen neerlegt.
Zijn prachtige verbale taalkundige orchestraties waren al een poos verstomd. De luide grensverlegger van toen leefde nu in stilte. Geheel analoog aan zijn eigen stellige overtuiging, dat men hem na zijn door maar snel moest vergeten, was hij zichzelf al vergeten. Wij hem niet. Zijn boeken niet. De beelden niet. Twee mooie avonden. Bedankt, Gerard Reve. Het ga je goed bij de ezel.

En nu we het vandaag dan toch over pjoeters hebben (doe ik zelden, *kuch*) nog even het volgende. Gartner, bekend Amerikaans onderzoeksbureau op pjoetergebied, liet vandaag weten dat zeker de helft van de nu in gebruik zijnde pjoeters niet in staat zal zijn om het nieuwe Windows Vista te draaien. Onbruikbaar dus. Jawel, de oude truck wordt weer van stal gehaald, en bosjes pjoetergebruikers stinken er straks weer in.
Want zij willen en zullen straks Vista hebben, want hun XP is dan op slag ouwe meuk en daar kunnen ze bij de lokale pjoeterclub natuurlijk met goed fatsoen niet mee aan komen kakken. En dus bezorgt Microsoft de pjoeterhandel bij uitkomst van Vista weer een leuke verkoopboost. Bekende truuk, als je het goed beschouwt een smerige, waar niets tegen te doen valt. Het almachtige Microsoft schikt, terwijl de PC-gebruikers kunnen wikken wat ze willen. Trekt Bill Gates zich toch geen ene reet van aan.
Ooit Gates betrapt op enige echte compassie met zijn eindgebruikers? Nee, volgens mij niet, anders had-ie zich het ronduit malfunctioneren van Windows wel veel dieper aangetrokken en had er wat aan gedaan. Echt wat aan gedaan, bedoel ik dan. Wedden dattie ook een beste bult aandelen heeft in computerhardwaretenten? Levert hem de Vista-knallert ook via dat kanaal nog weer extra dollars op. Twee keer vreten van een en hetzelfde release-walletje. Zakelijk wel slim, maar getuigt niet echt van hart voor zijn eindgebruikers…

Tja, zo kun je het ook bekijken natuurlijk. Windows op de Mac via Boot Camp, daar bewust neergeplant door Apple als lokkertje. In de hoop dat de Windows-gebruikers een stiekeme blik werpen op Mac OS X, en daarvan dan zo onder de indruk raken dat ze allengs Windoos links laten liggen. Moeten ze wel eerst een Mac hebben. En die kopen ze pas -zoals al eerder betoogd hier- wanneer de Mac-prijzen minimaal gelijk aan of lager zijn dan die voor Windoos-dozen. Leuk bedacht, Charles Cooper, exclusive editor van News.com, maar PB heeft zo z’n twijfels bij deze theorie. We zullen zien. Lees het verhaal van Cooper (Bushtaalwaarschuwing).
En natuurlijk kon Uw PB het weer niet laten. Even een commentje gepletterd onder het verhaal van meneer Cooper. Met een oproep plus marketing strategie voor Apple-baas Steve Jobs. Die -dat weet ik uit zeer betrouwbare bron binnen de muren van het Apple hoofdkwartier in Cupertino VS- dit soort verhalen en comments op News.com altijd uitpluist. Om voeling te houden met hoe de markt op zijn vindingen en ideetjes reageert. Hier.

Vandaag was Uw PB, vergezeld van Mevrouw PB en Dochter PB alsmede Hund Julie, weer eens in Duitsland. Om precies te zijn te Emmerich, de immer bruisende (behalve op zondag) gemeente aan de Rijn. Daar waar ze al bijna twee jaar timmeren aan de Rhein Promenade, die nu zo’n beetje voor de helft gereed is, en de andere helft bijna klaar. Het moet gezegd: het wordt mooi en gezellie daar. Ik was er pakweg twee jaar geleden niet zo happy mee dat de oude vertrouwde boulevard was platgewalst, maar nu het nieuwe vorm krijgt… OK, het heeft wel wat.
Vanaf de promenade hebben we een mooi uitzicht op de Rijn met druk scheepvaartverkeer, zelfs op zondag. Emmerich is wel een beetje een standaardbestemming voor bejaarde Amsterdammers en Rotterdammers, die een dagje per bus pakweg vijftien kilometer over de grens tuffen en dan thuis kunnen roepen dat ze in het buitenland zijn geweest. Die moet je dus gewoon even wegdenken.
Wat dan blijft is een lekker zonnig terrasje, waar de Stramme Max of de Rurei mit Schincken lekker smaakt tegen een opvallend laag tarief. Zeer vriendelijke bediening, meteen bak water voor Hund aangedragen, en gratis Werbungs-aanstekertje met Stube Logo drauf gedruuckt, jawohl. Ik bedoel: voor drie personen een volledige rijk gevulde lunch met alles d’r op en d’r an (geen lullig bordje voer, maar een beste hap van goeie kwaliteit), koffie danwel thee incluis, voor precies 16 Euries: probeert U dat maar eens in onze Bananenrepubliek. Gaat niet lukken.
Door het lekkere zonnetje, maar ook door de nog kille en wat straffe wind, kreeg Uw PB daar een beetje het gevoel van een strandterras in Zandvoort, in de voordagen van het seizoen. Een beetje Zandvoort am Rhein dus. Lekker. Aanradertje.
Op het plaatje (kan ook groot) zien we Emmerich anno 1575, toen het nog Embrica heette. De twee grote torens links en rechts staan er nog steeds, al heeft de rechter inmiddels wel een stompe spits. Kennelijk onvoldoendee Reichsmarken beschikbaar voor een volledige restauratie. De rest van Emmerich werd in 1944 voor circa 95% door de Amerikanen aan gort gebombardeerd. Een deel van de stad werd daarna weer in oude stijl opgebouwd, maar het centrum wordt links en rechts ontsierd door jaren ’50-bouw. Nou ja, heb je geen last van wanneer je op de promenade zit. Info? Emmerich.de (vanzelfsprekend een Oosterburentaalwaarschuwing).

He, U mag hier niet parkeren!
O nee?
Nee!
En waarom dan wel niet?
Omdat het niet mag, daarom niet.
Ja ja… maar waarom mag het dan niet?
Omdat dit de parkeerplaats van de ambassade van Belarus is.
Van wat?
Belarus.
Nooit van gehoord, wie is dat?
Wit-Rusland.
O, dat land van die mafkees die we als de laatste dictator in de achtertuin van de Europese Unie betitelen?
U mag dat zo niet stellen.
Maar ik doe het wel.
Dat is belediging van een bevriend staatshoofd.
O, dus iemand die zijn bevolking op een marktplein uit elkaar laat rammen door leger en politie mag ik geen mafkees noemen en wordt hier aangeduid als een bevriend staatshoofd?
Nee, en ja.
Bennu soms van die ambassade of zo?
Nee, van de parkeerpolitie.
En uit hoofde van die functie maakt U zich druk over de integriteit van de parkeerplaats van de ambassadeur van Belarus, die toch niet aanwezig is want hij is bij zijn mafkees op visite omdat die wordt ingezworen na freuduleuze verkiezingen?
Meneer, nu moet U toch echt ophouden anders moet ik tot aanhouding overgaan.
O ja, effe wakker worden, de parkeerpolitie mag niet eens arresteren, alleen maar bonnetjes pennen.
En daar krijgt u er geheid eentje van als u uw auto hier laat staan.
Sinds wanneer mag de Nederlandse parkeerpolitie bonnen uitdelen in het buitenland?
Hoezo buitenland? U bent hier gewoon in Nederland hoor.
Ja, dat weet ik, maar de parkeerplaats van de ambassadeur van Belarus behoort tot het territoriale grondgebied van de ambassade, en dat gebied is Belarussisch en niet Nederlands, dus de parkeerplaats ligt in het buitenland, en U kunt me hier dus geen bon pennen.
Ik keek de nijvere parkeerwacht ernstig onderzoekend aan. Hij zweeg. Deze internationale benadering ging zijn dienstpet te boven. Ik had werkelijk geen flauw idee of mijn lulverhaal klopte, maar het had wel effect op de bonnenpenner. De man liep een paar passen weg, en begon in zijn mobilofoontje te kletsen, waarbij hij af en toe mijn kant op keek. Hij controleerde overduidelijk of mijn verhaal enige kern van waarheid bevatte. Ik heb de uitslag niet afgewacht, want zag een vette parkeerbon of de takelwagen al in mijn visoenen opduiken. Ben weer ingestapt en weggereden, vrolijk toeterend naar de parkeerwacht. Hij keek me beetje pissig na. De parkeerplaats van Belarus….. dikke toetert!

Medeweblogger en tevens werkcollega Leon Krijnen (krijnen.com) herinnerde me vanavond via zijn weblog weer aan ShieldsUP!. Da’s een onlijn test waarmee we kunnen vaststellen hoe zichtbaar of onzichtbaar we zijn op het internot. Ik heb die test al vaker gedraaid om te controleren, of mijn beveiligingen nog goed werken, maar had dat al een hele tijd niet meer gedaan.
Vanavond dus weer eens getest. Resultaat: goed, gelukkig. Geen rode blokjes of flikkerende waarschuwingen, maar hier en daar toch wel een antwoord op de testrequests van SheildsUP!. En dat mag niet gebeuren. Zie je nou wel: effe een paar weken geen aandacht voor dit toch belangrijke onderwerp, en je geeft alweer meer van jezelf digitaal bloot dan je wil. Verraderlijke boel, dat is het.
Ook eens testen hoe met Uw beveiliging tegen hackers en ander digitaal gespuis gesteld is? Hier (kies daar aangekomen de optie ShieldsUP!). De test is geschikt voor zowel Windoos als OS X (en elk ander OS trouwens). En laat in de comments eens weten wat er uit de tests kwam. Ben zeer benieuwd.

Vuurtje?

We houden hier bij PBDoetMee wel van experimenteel gevogel met audio. Maar dit… nee, dat gaat zelfs ons een ietsje te ver.

Ja hoor, de beer is nu echt los. Amper een dag nadat Apple (gisteren) aankondigde dat Windoos voortaan ook op Intel-Macs draait via Boot Camp, is er al een tweede leverancier die eenzelfde truuk uithaalt: Parallels. Dit bedrijf maakt geen gebruik van Boot Camp, maar van Hypervisor, een emulatietechniek die in basis nota bene al in de jaren ’60 der vorige eeuw is geprogrammeerd.
Hypervisor zorgt er voor dat we andere operating systemen kunnen draaien bovenop het OS van de machine, waarop we emuleren. Dus in dit geval Windoos op OS X. Parallels maakt trouwens zo’n beetje alle Windoos-varianten op Intel-Macs mogelijk, plus een lading Linux-distributies. En ook nog FreeBSD, Solaris, eComStation en het ronduit antieke en superweerbarstige OS/2. Zelfs Windows 3.1 kan: wie wil nou in vredesnaam nog… En voor de echte antiekfreaks: zelfs MS-DOS behoort tot de mogelijkheden. Zie hier het lijstje. Dus: de beer is los, ik zei het al.
In plaats van dat ze nu zo slim zijn om dit product zo in elkaar te steken dat OS X op Winpjoeters gaat draaien…. nee, ook dit bedrijf maakt weer dezelfde kardinale denkfout als Apple zelve (zie mijn tirade van gisteren). Of zit ik er nou zo naast?
Ik denk van niet. Apple hoopt met Boot Camp meer hardware te gaan verkopen. Ik kan U een ding verzekeren: dat gaat niet lukken zolang Apple de huidige prijzen handhaaft. Die schrikken impulskopers nog steeds af, ook al koop je voor dat wat duurdere prijskaartje een betere en veelal completere pjoetert dan in de PC-winkel. Jaren geleden voerde ik deze discussie al eens met de toenmalige Apple-directeur Jan Terwisse. Apple wilde toen ook al van geen wijken weten als het om de prijsstelling ging. En nog steeds niet. Gevolg: de eerste reactie van een potentiele koper is de schrikreactie: “Tjee, wat zijn die dingen duur”. En zoals we allen weten is de schrikreactie meestal moeizaam te overwinnen.
De wat vettere prijzen worden wel betaald door de bewuste Apple-kopers, zoals ik, omdat zij weten dat het apparaat de investering dubbel en dik waard is, voor vele jaren. Veel pjnoeterplezier, veel pjoeterstabiliteit, en dus veel pjoeterkwaliteit. Zo simpel is het. En ook weten we dat we in 1 keer klaar zijn, omdat alles er al in zit. De impulskoper echter, die dit alles niet weet, zal na het zien van het prijskaartje fluks naar de PC-discount of de ALDI hollen, om daar een PC te halen. “Want die draait toch ook Windows? En kijk eens, scheelt wel effe een paar honderd Euro.”
Begrijppuwel? De Apple-wens gaat niet werken. Wel indirect wanneer ze OS X klaarstomen voor de PC, want… afijn, dat heb ik gisteren allemaal al uitgelegd. Blijf niet aan de gang. Was getekend op een al ruim 6 jaar trouw dienst doende Mac, uwe PB.

Zijn ze daar bij Apple nou helemaal gek geworden? Vandaag maakte Apple bekend dat vanaf vandaag het Windows operating systeem ook op Intel-Macs kan draaien. Door gebruik te maken van een stukje speciale zachte waar, dat Boot Camp is gedoopt. Ik begrijp hier dus echt helemaal niets van.
Een Mac koop je vanwege het hoge gebruiksgemak. En dat wordt weer gerealiseerd door… juist, het operating systeem OS X en de bijbehorende user interface. Wat we in dit verband van Windows kunnen zeggen ga ik hier niet nog eens uitleggen, maar veel goeds is dat dus niet. Wat Apple nu doet is te vergelijken met: we kopen een kloeke BMW (ook bekend om gebruiksgemak, stabiliteit en slikke bediening), halen vervolgens het interieur en alle knopjes eruit, en bouwen er het interieur van een pakweg basis 1.nix benzine Lada uit 1982 in. Zoiets.
Apple hoopt hiermee de Mac hardware beter in de marekt gepositioneerd te krijgen. Fout! Het had juist andersom gemoeten. Maak OS X geschikt om op gewone Intel-PC’s te draaien. Dat is pas een slimme marketingzet, want binnen de kortste keren wordt er gegarandeerd aan alle kanten aan de leidende positie van Windoos geknaagd.
Helaas. Zoals we al eerder hebben gezien: Apple maakt mooi spul, maar heeft in haar marketingdivisie een stelletje minkukels in dienst (behalve bij de iPod-groep dan). Deze Apple-afdeling heeft in het verleden de boel al zo vaak volkomen verkeerd ingeschat, dat me deze zet eigenlijk ook weer niet moet verbazen. Afijn, is niet mijn probleem. Windows komt in elk geval mijn Mac niet in.
Voor wie zijn/haar Intel-Mac kwa stabiliteit en gebruiksgemak wel om zeep wil helpen: hier is meer informatie over Boot Camp.

Hoewel buiten het voorjaar nog ver is te zoeken heerst hier in mijn studioruimte grote voorjaarsopruimwoede. Er was gedurende het afgelopen jaar weer zoveel troep het hok ingeslopen, dat de kont amper nog kon worden gekeerd. De beweegruimte was gereduceerd tot ongeveer 20% van wat het zou moeten zijn, en dat schept irritatie. Maar het schept ook het vooruiticht op een beste bult sleep- en opruimwerk, en daar worden we hier niet vrolijk van. Dus dat werd steeds maar weer uitgesteld.
Dat gaat dan goed totdat de irritatiegrens wordt overschreden, en dat gebeurde dus vanavond. Bij binnenkomst stootte ondergetekende per ongeluk tegen een op de grond geparkeerde monitor, waarop van alles en nog wat aan doosjes, kabeltjes en andere ongeregelde troep was gestapeld in de afgelopen maanden. En jawel: het hele zooitje lazerde door het studiohok, waarmee de chaos dus compleet was. Lekker dan.
Dus fluks en met frisse tegenzin aan de slag. U wil niet weten hoeveel stof zo’n berg willekeurig opgehokte apparatuur verzamelt. Afijn. Stug dooropruimen. Het begin is er. En op die overbodige PC, die alweer lange tijd in de hoek stond, wordt nu een nieuw server-OS gestoken. Waarop we SharePoint gaan installeren, o zo handig voor het ordenen van documenten en audiofiles. Dat deden we tot nu onlijn bij Microsoft in zo’n gehuurde SharePoint-omgeving. Zoals bekend is Microsoft nou niet bepaald mijn favoriete zachte waren-boer, maar SharePoint is een omgeving waar wel goed mee te werken valt. Wanneer we de gehuurde SharePoint omzetten in een thuispjoetert scheelt dat weer een hoopje dollars per maand.
Dus zit ik innmiddels alweer achter de pjoetert na circa 20% beweegruimte te hebben gewonnen. Nou ja, het begin van de Grote Opruiming is er in elk geval. Da’s al heel wat voor mijn doen. Nu nog de resterende 60% leefruimte zien terug te winnen. Morgen is er gelukkig weer een dag…
O, en wat ook wel leuk is om eens te proberen: U kunt voor 30 dagen gratis een testomgeving SharePoint aanvragen bij Microsoft. Kost nix, leuk om een beetje te verkennen enzo. Hier.

Sinds hedenavond 19:30 uur is een van de fundamentele peilers onder PB’s bestaan bruut weggeslagen. Wat is het geval? Leg ik uit. Mijn gehele leven heb ik gedacht dat de stippen op de rug van het lieveheersbeestje het aantal leefjaren aangaven. Omdat mijn goede vader me dat ooit, toen PB nog een klein PB-tje was, heeft verteld.
Wanneer ik na de winter des voorjaars een lieveheersbeestje ontwaarde kon ik altijd met een gelukkig gevoel constateren, dat dit diertje de winter voor de zoveelste keer (aantal jaren in te vullen naar gelang het aantal stippen natuurlijk) weer had overleefd. Dat is voor zo’n klein ding geen gemakkelijke taak, dacht ik altijd. Dat zo’n stippending het weer had klaargespeeld, daar werd ik altijd een beetje gelukkig van. PB houdt van dieren, en is blij wanneer het de dieren goed gaat. Zo zit dit beestje nu eenmaal in elkaar.
Na vanavond zal ik dat nooit meer kunnen denken. Is me dat kleine geluksgevoeletje ontnomen. Want in een kinderboek, dat Dochter PB vanavond meenam in het kader van haar Pabo-studie en waar ik even doorheen bladerde, las ik het volgende bij een plaatje van een lieveheersbeestje: “Zeven stippen zeven jaar? Nee hoor, dat is niet waar.” Waarna een op kinderen gerichte verhandeling volgde, waaruit viel op te maken dat het aantal stippen ad random ontstaat, en dus helegaar niets te maken heeft met het aantal leefjaren van het beestje.
Wel potverdomme, dacht ik, een voorjaarszekerheid van meer dan een halve eeuw in ene klap de bodem in getrapt. Door zo’n kudtkinderboek! Ik schonk mezelf nog maar een extra kopje koffie in en trok me al mokkend en diep teleurgesteld terug achter de keukentafel. Ik heb geprobeerd het kinderboek met mijn blikken in de hens te steken, maar da’s helaas niet gelukt. Er is in deze wereld geen ruimte meer voor leuke sprookjes en gelukkig makende verkeerde weetjes. Kudtkinderboek!
Meerinfo: het beessie op de kiek is de Coccinella Septempunctata, naar de 7 stippen die deze soort heeft. Er zijn nog vele andere soorten lieveheersbeestjes, die uiterlijk veel op elkaar lijken, en vaak van elkaar worden onderscheiden door onder meer… U raadt het al… het aantal stippen. Zucht…

Gisteren weer eens heerlijk ongenegeerd 200 kilometer per uur kunnen doortuffen. Door Duitsland. Wat een zaligheid is dat toch. Je schiet zo lekker op. Niet dat belerende geneuzel van een snelheidsbord om de paar kilometer. Waar dan steevast weer een andere snelheid op staat, per definitie veel lager dan je eigenlijk wil. Of die fantastische uitvinding van de huidige minister van vekeer Peijs, de 80 km-zones. Waarvan bij hoog en bij laag werd beweerd dat ze files zouden verminderen, en beter zouden zijn voor het milieu. Helaas: er hebben nog nooit zoveel files bij Utrecht en Amsterdam gestaan dan sinds de invoering van de 80 km-zones. En goed voor het milieu? Lulkoek. Steeds maar weer optrekkende en afremmende auto’s veroorzaken meer vervuiling dan auto’s, die met snorrende motor voorbijzoeven. Wanneer leren ze dat nou eens te begrijpen bij die milieuclubs?
Lekker opschieten, net als bij onze Oosterburen. Dat is het devies. En als er dan eens een snelheidsbeperking van kracht is, dan is daar ook een duidelijke reden voor. Baustelle bijvoorbeeld. Het viel me ook gisteren weer op dat Duitsers dan ook keurig op de rem trappen, en de maximum snelheid aanhouden. Want, zo weten ze, als zodadelijk de Baustelle weer over is kunnen we weer lekker planken. Met zo’n prettig vooruitzicht ben je bereid om je even in te houden. En het spaart ook weer een paar gewonde of overleden wegwerkers uit. En dat gaat me extra te harte, omdat een goeie vriend van me zo’n bedrijf in wegafzetbenodigdheden runt. Ik zie ook hem graag weer elke dag heel thuis arriveren bij zijn vrouw en kids.
Op de terugweg door Nederland viel het dan ook meteen weer op: het suffe gekruk en gesukkel van de gemiddelde Nederlandse automobilist. Zo gevormd door het Nederlandse verkeersbeleid, met z’n belerende remmingen, bordjes en geboden. Gatverdammes, wat een treurige ellende. Geen wonder dat de meeste Duitsers last van kriebels in de nek krijgen wanneer ze een geel nummerbord op de Autobahn ontwaren. Das Gelbe Gefahr, zo heten we daar…

Nou, vooruit, nog een keer aandacht voor Apple en Palm. De afgelopen dagen schreef ik hier al over de 30e verjaardag van Apple. En PB’s keuze voor de Palm PDA. Twee platforms, die nooit poblemen geven en doen wat ze moeten doen, namelijk het doen. C|Net besteedde de afgelopen dagen ook al uitgebreid aandacht aan de appelverjaardag. En vandaag was het weer raak: Palm deze keer in the spotlight. Want wat blijkt (en dat wist ik gisteren niet): Palm is nu ook jarig en viert het 10-jarig bestaan. Bericht met video: “The Palm Revolution“.

We hadden het hier gisteren al uitgebreid over de 30e verjaardag van Apple. C|Net.com heeft de hand weten te leggen op een serie foto’s uit de kraamkamer van Apple. De schermfoto’s werden destijd gemaakt door Bill Atkinson, een van de co-founders van Apple Computer. De series tonen screenshots van de eerste prototypen van de Lisa, de voorloper van de Mac, eind jaren ’70. Toen al liep Apple meer dan voorop. Voor de liefhebbers.