
Heb hier in het verleden al wel vaker positieve dingen geroepen over de internottoegangsverschaffert AlphaMegaHosting, waar de bits en bytes van PBDoetMee zijn gestald. Niet te duur, en een meer dan goede helpdesk. De vragen, die ik tot nu toe aan deze club stelde, werden altijd keurig en volledig beantwoord. Hulde. Kom daar bij menig andere provider maar eens om. Waarom hier nu weer tralala geroepen over dit bedrijf? Omdat ze 5 jaar bestaan. Van harte gefeliciteerd dus. Elk bedrijf, dat 5 jaar lang deze staat van service en klantvriendelijkheid weet te handhaven en verder uit te bouwen verdient een dikke pluim. Geen gezeur in dezen.
Wat verder zo leuk is aan deze internot-jongens-en-meiden is, dat ze niet te beroerd zijn om succes met de klanten te delen. We kregen ooit al eens 11 procent prijsverlaging (ja, U lkeest het goed: verlaging), al weet ik niet meer precies waarom dat nou was. En nu ze jarig zijn delen ze kadootjes uit. Want wat lezen wij in een mailtje van de directeur himself: onze webruimte gaat van 100 naar 500 MB.
Hoppa: daar past nog heel wat PBDoetMee-geleuter in. Plus we gaan van 2 naar 100 databases. Ook niet misselijk. Gratis traffic gaat van 2 naar 10 Gig per maand. Nou, daar streamen we heel wat voor af. TV-zendertje beginnen misschien? En alsof dat nog niet genoeg is gaat het aantal mailboxen van de huidige 10 naar 1000. Da’s mooi, want mocht deze nederige tweemansredactie ooit uitgroeien tot een groots mediauitgeefgebeuren, dan hebben we de mailboxen alvast binnen.
Wij van PBDoetMee danken AlphaMegaHosting zeer en feliciteren dit bedrijf oprecht en van harte met dit eerste lustrum. Mogen er nog maar vele jaren AlphaMegaHoting volgen!
Aanvankelijk met stomheid geslagen, en vervolgens lichtelijk in woede ontstoken, vernam ik het nieuws dat in deze Bananenrepubliek de oprichting van een (ik kan het niet anders noemen) pedofielenpartij mogelijk blijkt te zijn. Dit soort idioten dient onvoorwaardelijk te worden bestreden in woord, schrift, desnoods in aanvullende wetgeving. Op alle mogelijke fronten dus. Ik mag toch hopen dat er ergens in de Haagse Zandbak een politicus opstaat die een spoedwet initieert, waarmee de totstandkoming van dit soort

Web 2.0? Ik begin er voorlopig niet aan. De chaos rondom deze nieuwe hype van onlijn programma’s is inmiddels zo groot, dat we door alle bomen het bos beslist niet meer kunnen zien. Webzijden met Web 2.0-programma’s groeien bij bosjes per dag, en met alle goede bedoelingen van die gasten ben ik inmiddels het spoor al aardig bijster. Op deze webzijde alleen al staat een lijstje van -op het moment dat ik keek vandaag- 276 Web 2.0-toepassingen. Voordat je die allemaal hebt uitgeprobeerd op nuttigheid ben je zo weer een paar weken verder. En zijn er ondertussen alweer vele bij gekomen.
Met name de digitale pers juicht hemelhoog over deze ontwikkeling, met als voornaamste reden dat het (bijna allemaal) gratis is. Da’s wel aanlokkelijk geef ik direct toe, maar gratis betekent ook dat je als eindgebruiker maar moet afwachten of de onlijn toepassing beschikbaar is op het moment dat je het nodig hebt. Bovendien staat een belangrijk deel van je data straks onlijn ergens op een server in je-weet-niet-eens-waar. Is die server neer, dan kun je fluiten naar je gegevens. En als de webdienst-eigenaar besuit om een dagje te gaan vissen en er treedt een storing op, dan zit je zomaar een dag zonder. Of langer. Bovendien staat het idee om persoonlijke data zoals todo-lijstjes en adressen ergens in den vreemde op te slaan me sowieso tegen.
De echte enthousiastelingen roepen nu al in koor dat de Web 2,.0-applicaties de vervangers voor Microsoft zijn, of dat ten minste zullen gaan worden. Google is wel een aardig eind op weg, maar of het nu echt allemaal walhalla is… ik geloof daar helemaal niets van. Er is volgens mij geen enkele weldenkende ICT-manager in het bedrijfsleven die serieus overweegt om Office de deur uit te kieperen, en alleen nog maar gebruik te maken van de web based applicaties van Google en noem-maar-op. Het risico op non-performance, geen verbinding en zelfs verdwijnen van zo’n webzijde is domweg veel te groot. Om nog maar te zwijgen over toegang tot jouw vertrouwelijke informatie door ongewenste hackers. Want wie garandeert me dat deze Web 2.0-ondernemertjes hun beveiliging op orde hebben? Juist.
Laat deze hype (want dat is het) eerst maar eens rustig uitkristalliseren, zodat een paar grote spelers overblijven waaraan dan vast meer stabiliteit zal kleven dan aan de nu grote groep enthousiastelingen. Niet dat die groep nu maar meteen moet stoppen, integendeel. Juist uit dit soort groepen komen de meest innoverende producten tevoorschijn. En innovatie leidt na stabilisatie tot soms verrassend nieuwe toepassingsmogelijkheden. Innovatie heeft ook altijd een nadeel: er volgt altijd een shake-out op. En je zult maar net al je data op een server hebben gezet, waarvan de eigenaar failliet gaat.
Totdat de schoonmaak achter de rug is hou ik mijn data mooi op de lokale harde schijf, met gewone lokale programma’s. Daar kan ik altijd bij, en daarvan is de beveiliging tiptop in orde. En ondertussen proef ik zo links en rechts wel eens wat er allemaal te krijg is daarbuiten. Want hoezeer ik ook aarzel op dit moment, een hoogst interessante ontwikkeling is het wel.
Nou, wanneer dit niet de politieke doodsklap voor Verdonk betekent…

Begin me nu toch echt af te vragen of er niet ergens een instantie is waar een klacht tegen de oranjeclub kan worden ingediend. Wegens misbruik van overheidsgeld. Onterecht afgegeven parkeervergunningen in Amsterdam, waardoor de oranjes overal in de hoofdstad hun auto kunnen neerplempen. Ook al gaat het daarbij maar om een paar tientjes: het klopt naar mijn idee voor geen meter. Al valt deze zeperd in het niet bij wat er nu weer boven water kwam. Een peperdure vlucht ad 10.000 Euro, helemaal naar… Antwerpen. Hoezo: is de snelweg opgebroken soms? Of is de koninklijke trein ontspoord? En dit bedrag komt dan nog weer bovenop de

We stellen aan U voor: Fokje. Een week geleden kwam deze jongeman ter wereld. En vandaag hobbelde hij opgewekt door de wei achter de HorseRanch te B., alwaar mijn goede vriend F. de scepter zwaait. Angstvallig beschermd door moeder Sukje, die de kleine geen moment uit het oog verliest. En evenmin toestaat dat wij mensen aan haar zoon komen. Wanneer op einde dag het tweetal weer de stal in moet is het nog een hele jachtpartij vol tactische manoeuvres voordat de kleine uiteindelijk veilig en wel weer op stal staat. Kijk, dat zijn nou de leuke dingen waar je weer oog voor krijgt wanneer de kalmte is neergedaald. Da’k vandaag dik 300 kilometer moest rijden om dit kleine wondertje te mogen aanschouwen boeit niet. Het was het waard. Natuurlijk kan de foto ook wat groter.
Klikkerdeknettergek worje d’r van. Maar gaaf issie wel. Hier!
Zo, hier is uw Reykjavik weer. Was even teringdruk met gaat U nix an. PB mag dan wel tot kalmte zijn bekeerd, dat gaat voor mij niet op. Daarom is deze weer ekstra leuk.

Er is plots een merkwaardige weldadige kalmte over me neergedaald. De afgelopen dagen zag ik weer veel waarover ik me zou kunnen opwinden, en hier een fel stukkie tekst neerplempen. Ik had er geen zin an. Zo zal het me ronduit worst wezen of de leden van de oranjetent met een hulpverlenersvergunning overal in Amsterdam hun auto kunnen neerplempen. Te belachelijk voor woorden natuurlijk, maar ze zoeken het maar lekker uit allemaal. Of die wel heel doorzichtig lage straffen voor de Ahold-top eerder deze week. Ook te belachelijk voor woorden, maar ook hier weer: ze zoeken het maar lekker uit allemaal. Al dat glazer rond crimitop Holleeder: het zal me worst zijn. Het fileleed rondom Hemelvaart: doei!
En verder nog Trutje Loesepoes die lijsttrekker wil worden van de D’66 hockyclub. Ze gaat haar gang maar, veel succes ermee (ik hoop wel dat Pechtold wint, die rammelt tenminste lekker aan de kerkdeur). Verdonk… ach, die zit toch al op de glijbaan naar de ballenbak, dus wat zal ik me daar nog over opwinden. Rutte, die net even te gladde en te los in zijn jasje zittende rechtse hyporunner? Lamaar, veel blabla, valt geheid straks ook weer met zijn neus in de modder. Hirsi Ali, die in de VS een door NL betaalde beveiliging wil. Tja… Het weer… Pfff. NPS in NOS voegen (de zoveelste bokkensprong van mediasecretaresse vdLaan… Nah.
Ik kan en wil me er even niet druk meer over maken, voorlopig even althans. Laten we zeggen een soort Hemelvaartreces. Om te beginnen. Er liggen rondom mij zoveel mooie dingen voor het grijpen, en ik kom er door al die stupide opwindinkjes om niks in deze Bananenrepubliek maar niet aan toe. En da’s nie goe. Kalmte dus, geen gefok. Het is maar dat u het weet. Het zal u waarschijnlijk worst wezen. Komt mooit uit. Mij ook.

Er zijn soms van die redeneringen waar ik echt met de pet niet bij kan. Het volgende is het geval. Zoon PB is een paar maanden geleden een ontwerpbureautje begonnen. Als freelancer. Al een paar leuke en serieuze opdrachten afgewerkt. Zoals de vormgeving van een sportkrant van de gemeente Arnhem met een oplage van 60.000 stuks. Niet niks dus, en iedereen dik tevreden. En de huisstijl van wat ondernemers in de regio, ook prima de luuks gelukt. Een ontwerp voor een consumentenpas, ook lof. En zo nog wat projecten, waaronder wat websites. Toppie, dat gaat lopen, dacht Zoon PB. We hebben nu toch echt een serieuze ontwerppjoeter nodig.
De keus viel dus op een iMac G5. Redelijk betaalbaar, maar wel effe te veel om in

In dorp D. viert een van de lokale schutterijen het feit dat lang geleden het dorp verdedigd werd door de stoere mannen van het dorp, waartoe dus die schutterij werd opgericht. Uit de hele regio kwamen vandaag 19 schutterijen naar D. en vierden daar gezamenlijk een groots opgezet schuttersfeest. Onderdeel van dit hele gedoe was een rondgang door het dorp van alle schutterijen, incluis hun muziekkorpsen. Heel D. schudde dus weer op de grondvesten vanwege de zware hoempapa en getrommel. Zijn we hier wel gewend: elke scheet is voor de schutterij wel een aanleiding om de feesttent overeind te takelen, en het muziekkorps een rondje te laten lopen. Traditie heet dat.
De optocht trok aan Huize PB voorbij, dus konden we het hele gedoe mooi aanschouwen. Kleurige vlaggen, fraaie kostuums, zeer formeel uitgedoste koningsparen en de ene vendelzwaaier nog heftiger bezig dan de andere. Wat mij echter het meeste opviel was een overblijfsel uit feodale tijden. Achter de koets met hoogwaardigheidsbekleders (het woord alleen al), waaronder de burgemeester van D., liep traditiegetrouw De Poepman. Een manneke, overduidelijk deel uitmakend van de arme laag der bevolking (ja, dat bestaat ook nu nog), sjokte met een speciale paardenpoepschep en paardenpoepblik achter deze prominentenkoets aan.
Ik zou me toch ronduit kapot schamen wanneer ik in die koets zou zitten, en dit medemens zo gedwee achter de “hoge heren” zou zien aansjokken. Maar goed, de heren in de koets voelden zich duidelijk verheven boven de rest, en eentje wuifde zelfs beminnelijk naar PB toen bij passeerde. Ik schoot in de lach, en de man hield ermee op. Hij voelde denk ik feilloos aan dat hij zichzelf toch aardig belachelijk zat te maken. Misschien toch nog een helder momentje in dit hogeherenhoofd.
Heb een kiekje gemaakt van de poepman. Ten bewijze dat de feodale tijden bij de lokale schutterij volop in ere worden gehouden. Onder het motto “traditie” waarschijnlijk, maar daarom niet minder pijnlijk. U klikke hier voor een vergroting.
Nog even, en er is van onze taal niets meer over. Zomaar een advertentie op Marktplaats:
hallo ik heb hier twee kasten te koop waar ik helemaal niks meer mee doet
Dat van die plaat voor de kop uit mijn Verdonk-blog van gisteren, dat neem ik per direct terug. Het is namelijk nog veel erger. De geloofwaardigheid van Rita Verdonk is nu wat mij betreft totaal verdampt. Er was (nog steeds wat mij betreft) al niet veel meer van over, maar wat zij gisteravond flikte was qua geloofwaardigheid wel de spreekwoordelijke laatste druppel. Gisteravond tijdens het VVD partijcongres in Noordwijkerhout klapperden de oren van de toehoorders instemmend, toen zij verklaarde dat zij er niet aan twijfelt dat Hirsi Ali haar Nederlanderschap behoudt. Pardon? Hoorden de VVD-ertjes dat goed? Ja, dat hoorden zij goed. Amper vijf dagen nadat Verdonk Hirsi Ali tot ongewenste vreemdeling had gebombardeerd waaide de wind nu de volle 180 graden uit een andere richting.
Verdonk vleit zich daarmee gewillig aan de voeten van Gerrit Zalm, die eerder al had aangegeven dat hij geen andere afloop ziet van deze soap. Kennelijk staat ze nu ook al onder curatele van Zalm, nadat ze eerder al onder curatele van JPB was gesteld. En dat kon nog strakker, want de ministerraad deed daar gisteren nog een dikke schep bovenop. Verdonk mag geen stap meer zetten zonder dat zij eerst met de ministerraad overlegt. Rita stond dus al zwaar onder curatele, maar ligt nu spreekwoordelijk compleet in de boeien.
De bijna plaatsvervangende schaamte oproepende zwaai van Verdonk gisteravond lijkt welhaast onvoorstelbaar, maar vond toch echt plaats. Niet eerder heb ik een politicus zo heftig en snel zien konkelen en draaien over een periode van sechts enkele dagen. Want er gebeurde nog wat. Eergisteren schreeuwde ze moord en brand over de herstemmogelijkheden via Internet (VVD’ers, die hun schriftelijke stem voor hun favoriete partijleider al hebben ingeleverd, kunnen die via Internet herroepen). Nu maakt ze zich daar plotsklaps niet langer druk over. Nog een kleine ommezwaai erbij. Ach, waarom ook niet. Alles voor het eigen hachje, nietwaar?
Zij die zegt recht door zee te zijn blijkt met alle noodzakelijke winden mee te wapperen, en verandert net zo gemakkelijk van koers als een dronken walvis. Zo’n draaikont neem je toch niet meer serieus als mogelijke lijsttrekker van de VVD? Nee, Rita heeft haar ware potentie laten zien deze week. Niks recht door zee. Het is: zo de wind waait, wappert Verdonk.
Heb het altijd wel gedacht, maar nu ben ik er volkomen zeker van. Rita Verdonk heeft een heuse plaat voor de kop. Van dik eikenhout. We nemen waar dat Rita weer business as usual doet en haar campagne is geherstart. Met een air van “er is eigenlijk toch niets bijzonders aan de hand?” Nou, dat valt nogal tegen lijkt me. Verdonk is eerst door de Tweede Kamer het stof in getrapt. En vervolgens nog eens door de voltallige VVD-fractie. Plus daaroverheen nog eens door een paar prominente partijgenoten, die onomwonden hebben laten weten dat ze haar campagne niet langer steunen en voor Rutte gaan. En dan nog de populariteitscijfers van Verdonk en Rutte, die in een dag tijd bijna volledig stuivertje verwisselden.
Verder: Zalm heeft onverbloemd laten weten dat het onderzoek van Rita maar tot
Tuurlijk. Het zal ook in 1 keer in orde zijn. PB kreeg vandaag de MediaBox van UPC aangereikt. Kunnen we betere tv- en audiokwaliteit mee halen, plus nog een slootje extra tv-zenders. En nog wat digitale grappen en grollen. Komende zes maanden ekstra gratis, daarna twee Euries ekstra per maand. Nah, dat kost ons de kop niet. Dus fluks aangesloten dat ding hedenavond. De hele procedure zorgvuldig doorlopen? Ja. Alle kabeltjes goed? Yip. OK, daar gaat-ie dan: genieten maar.
Nou, nee dus. Schokkende blokjes in beeld, geen geluid. Alles nog eens nalopen… nix. 0900-helpnummertje gebeld. Na veel gedoe en heen-en-weer-gebabbel (overigens zeer behulpzame helpdeskmedewerker, nix mis mee) blijkt uiteindelijk de Scart-aansluiting in de MediaBox kaduuk te zijn. Heb ik weer. Ja, er komt een andere MediaBox. Op 31 mei… zucht.
Ben benieuwd. Heb ons telefoonnummer en postadres in de blokkade gegooid. Bij Infofilter.nl. In de (wan)hoop dat hiermee dan toch echt een einde komt aan de telefoonterreur der commerciele jongens en meisjes die je van alles proberen aan te smeren. Ook behoefte een einde te maken aan die terreur? Vul in op Infofilter.nl.
Heden geen bijdrage. De redactie is naar buiten.
Het draaiboek, dat ik hier de afgelopen dagen heb verondersteld rondom het Hirsi Ali-gedoe, komt aardig uit. Verdonk haalde na een forse worstelpartij van 11 uur bakzeil. En ze is fors van haar populariteitsvoetstuk getuimeld. Een grote meerderheid binnen de VVD ziet haar niet langer als een leider. Rutte daarentegen maakte juist een omgekeerde beweging. De Amerikaanse pers heeft het over deportatie en nagelt Nederland massaal aan de schandpaal. Ik las ergens:

Waarom dit audiokooksel Politics heet, eigenlijk geen idee. Kwam zomaar bij me op na al dat gedoe rond Hirsi Ali. Over die Haagse soap heb ik de afgelopen dagen wel weer genoeg getikt. Dus ben ik maar weer eens lekker in de samplebak gedoken, en ter afsluiting van deze woelige dag een kort en lekker stampend stukkie dreun gemaakt. Waarom ook niet. Fijnzinnig gitaartje, leuke pipe-sample afkomstig van mijn goede vriend Alex van het audio-ontwikkelcentrum Ntonyx in Novosibirsk. En zo nog wat stampwerkgedoe. Met een pondje paddestoelen in de mik lijkt me dit in een langere partyversie best dansbaar. Politics.

Een geniaal opzetje. Ik kan niet anders zeggen. De strategie-adviseur van Rutte beleeft vandaag een van zijn finest hours. Of misschien heeft Rutte het zelf wel bedacht, want Rutte is een slimme jongen. Is dit een slechte gedachte? Ik weet het niet. Lopen we samen even de veronderstelde strategie door.
Het campagneteam van Rutte weet de redactie van Zembla voor het karretje te spannen, en de oude koe over Hirsi Ali wordt pontificaal uit de sloot getrokken. Jawel, de poppen zijn prompt aan het dansen. Vervolgens roept Rita Verdonk vrijdag dat dit geen gevolgen zal hebben voor Hirsi Ali. De dag erop echter speelt haar campagnestrijdlust op. Ze zal haar achterban wel eens even laten zien hoe recht door zee ze eigenlijk wel is. En dat is nou net waar Rutte op heeft gegokt. Hij kent Rita immers al langer dan vandaag. Verdonk jaagt een onderzoek door de kantoren van

Tuurlijk. Konden we op wachten. Hirsi Ali keert De Bananenrepubliek, waar kortzichtigheid, eigen-hachje-eerst en domdenken de boventoon voeren, de rug toe en gaat zeer waarschijnlijk in de VS aan de slag. Bij het American Enterprise Institute, een conservatieve denktank in Washington. Ze was te groot geworden voor deze Bananenrepubliek, of dit land te klein voor haar. Zeker na het geneuzel van de afgelopen dagen zal dat laatste wel het geval zijn geweest. Morgen zullen we het zeker weten, want dan maakt Hirsi Ali haar beslissing bekend.
Het Radiojournaal gaf vanmiddag als voornaamste reden het aanstaande gedwongen vertrek uit haar beveiligde woning, omdat de buren zich niet zo lekker voelden met Hirsi Ali onder hetzelfde appartementendak (Zij kregen nog gelijk van de rechter ook). Het gedoe van de afgelopen dagen werd in het bericht niet eens genoemd. Hoezo volledige berichtgeving… Je zou toch haast denken dat de journaalredactie een spreekbuis….nah, dat zal toch niet?
En zo is men in De Haagse Zandbak, waar men elkaar voortdurend met schepjes op het hoofd zit te slaan, weer uitermate bedreven gebleken in het wegjagen van een van de besten. Of van veelbelovenden, zoals Taida Pasic, die -als zij in staat was gesteld hier haar studie verder op te pakken- vast veel goeds voor dit land had kunnen betekenen. Of -op een heel ander vlak- Salomon Kalou, een topvoetballer die niet namens NL naar het WK in D mag omdat hij het ongelooflijk stompzinnige inburgeringsexamen over koetjes, kalfjes, dijkjes en hoe-vier-ik-een-verjaardag niet heeft gehaald. Hoe is het toch mogelijk.
De reacties in de kwestie Ali getuigen bijna stuk voor stuk van niet ver genoeg doordenken, en zeker van het niet overzien van de consequenties van uitspraken en handelen. Een uiterst treurig gebrek aan helicopterview en doorzichtvermogen. Van Aartsen van de VDD gaf vanmiddag per radio een commentaar, waar ik me wel in kan vinden. Hij zei, dat het hele gedoe rond Ali iets zegt over de staat waarin dit land zich bevindt: licht geraakt en op een niveau van povinciaal denken. Juist.
Afijn, de angel is eruit, niemand in Den Haag heeft consequenties hoeven te trekken of ingewikkelde beslissingen hoeven te nemen. Het hachje van Rita KieperZeInHetVliegtuigTerugNaarHuis is gratis en voor niks gered. En zei die riepen, dat Ali per direct het land uit moet, hebben het nawijnen (pardon, nakijken) want dat doet ze namelijk uit eigener beweging al. De Haagse Hopjes slaakten vandaag ongewtijfeld in koor een diepe zucht van verlichting, en ze schepten nog lang en gelukkig voort in De Haagse Zandbak. Voorwaarts modderend naar de volgende verkeerd aan te pakken crisis.
Ja hoor, de afbraak door de Amerikaanse shoot-to-kill-pers (ik had het daar gisteren al over) inzake het gedoe rondom Hirsi Ali heeft een aanvang genomen. CBS plaatste vanavond een voor Amerikaanse begrippen nog vrij nette afbrander op hun webzijde. Lees maar. CBS is een van de Amerikaanse mediajoekels, die het over het algemeen qua stellingname nog redelijk netjes houdt. Ze “shooten” wel, maar niet direct “to kill”. Wel indirect natuurlijk. Wie het artikel nauwkeurig leest ziet, dat de verbazing en cynisme ervan afdruipen. En dan niet die van Hirsi Ali, maar die van de CBS-redactie. Balkenende kan de borstharen nat maken: er is Amerikaanse mediastorm op til.

Toegegeven: er zijn grootsere daden denkbaar. Aan de andere kant: het kan niet alle dagen een gespannen boog zijn. Plus ik heb net geleerd van de eindredactrice van De Telegravin dat je op zondag met luchtige onderwerpen moet komen, want op deze rustdag hebben lezers geen zin in zware kost. Thematisch daggebonden productie op basis van toegepaste marktkennis en doelgroepaanspeking, zullen we maar zeggen. Een beetje het bijlagegevoel van het dagblad, zoiets. Plus dat je moet proberen de lezers actief bij het onderwerp te betrekken. Lezersparticipatie heet dat, waarmee natuurlijk gewoon platvloerse klantenbinding wordt bedreven. Zie straks het einde van deze bijdrage. Nou ja, doet PBDoetMee ook eens iets dat tegen commercie aanschurkt. Principes zijn er per slot van rekening om met voeten te treden, zo nu en dan. OK, hier komt-ie: de PBDoetMee TuinSpecial.
Vandaag gaan we een opbeurend klusje doen. PB stortte zich heden op de restauratie ener tuinbankje. Het ding staat al tien jaar in de tuin, en heeft een jaar of acht geleden de laatste lik lak gehad. Weer en wind hadden van het eens zo fraaie zitmeubeltje een treurig, grauw verweerd tuinelement gemaakt. En dat stak dusdanig verkeerd in de blik, da’k ermee aan de slag ben gegaan. Uit eerdere verhalen hier weten trouwe lezertjes dat PB en klussen veelal geen gelukkig huwelijk vormen. Zo hadden we de vloervervanging in november 2004, die uitliep op een meer dan totale chaos. Pas een maand later konden de laatste boeken weer in de kast.
In januari dit jaar volgde een totale deurvervanging in Huize PB, en dat verliep wonderwel redelijk goed. In elk geval niet zoals met de trapleuning een paar jaar daarvoor, waarbij uiteindelijk de trapmuur min of meer het loodje legde wegens grove boorgatfouten en diergelijke. In een blogje over een geslaagde douchekopvervanging uit mei 2004 lezen we tussen de regels door de smeui

Oke, ze heeft gelogen. Toen zij dit land binnenkwam. Nou en? Vluchtelingen kletsen wel meer uit hun nek in wanhoopspogingen de shit thuis te ontvluchten. De IND’er, die deze verhalen aanhoort, heeft gemakkelijk uitpluizen en oordelen. Hij danwel zij zit des avonds weer veilig thuis voor de buis naar Talpa te gapen, en hoeft niet bang te zijn dat de huiskamer wordt kappotgeschoten door rebellenlegers. “Thuis” voor illegalen betekent vaak gore ellende. Dan verzin je wel een mooi verhaal om maar niet naar die shit terug te worden gestuurd. Misschien niet helemaal comme il faut, maar wel heel menselijk.
Hirsi Ali dan maar het land uitkieperen? Nee. Da’s al te gemakkelijk. Volgens Nawijn moet Hirsi per direct het land uit worden getrapt. Maar ja, Nawijn is dan ook de politicus met het verstand van een Brabants fokvarken, dus dat nemen we maar even niet serieus. Rita FlikkerZeAllemaalHetLandUit zei gisteren, dat Hirsi zich niet ongerust hoeft te maken. Vandaag klonk het precies 180 graden andersom: Rita gaat uitpluizen, dus Hirsi moet zich wel degelijk ongerust maken. Want: Rita gaat recht door zee, weet U nog? Dat ze de dag ervoor iets heel anders heeft gezegd… da’s dan ook recht door zee? Over onwaarheden verkondigen gesproken…
Nee, laat Hirsi maar hier blijven. Is tenminste een mens dat recht uit haar hart praat en ergens voor danwel tegen knokt. In de Haagse politieke speeltuin een zeldzaam verschijnsel, een enkele goeie uitzondering daargelaten. Behouden die hap. Of je het met haar eens bent of niet doet er even niet toe. Bovendien: als De Bananenrepubliek nu Hirsi Ali op het vliegtuig naar Tralalani

Vandaag was zo’n dag van krijg allemaal het heen en weer. Geen werkdag want ATV, en da’s lekker. Dus lekker thuis aan het niksen geweest. Beetje lang de krant gelezen, in de zon gehangen, met de hond gewandeld, onmundig veel genixt dus. Plus wel een tochtje naar een bevriende antiekboer, want we zijn ten huize PB ineens op keukentafeljacht. Waarom de huidige moet verdwijnen is PB niet helemaal helder. Mevrouw PB echter heeft de doelstelling uitermate goed voor ogen. Ze beweert bij hoog en laag dat ze de totale schompes krijgt van deze tafel, die nu al meer dan 10 jaar onze keuken bevolkt, en dat het ding de keuken uit moet. Liever gisteren nog dan vandaag. Het oogt niet, het zit niet, het kleurt niet, het staat niet.
Zelden heeft PB zoveel contra-argumenten over een tafel over diezelfde tafel zien vliegen. Voor mij hoeft-ie niet weg, want ik lees er meer dan uitstekend de krant op, en mijn bordje ochtend-Bambix is er nog nooit doorheen gezakt. Dus wat willen we nog meer? Maar goed, de lieve vrede is ook wat waard, dus snuffelen we nu rond naar een tafel. Niet zomaar een tafel, maar eentje die voldoet aan het door Mevrouw PB opgesteld uitgebreide profiel. Wij wensen onszelf hierbij veel sterkte.
Nou, PB is sinds vandaag gastloggert bij De Telegravin. T’is maar dat U het weet. Na een meelwisseling met die club, en een heftige online MSN redactievergadering met redactiekompaan Reykjavik (altijd etterig, geen gemakkelijk mens derhalve maar wel een goede inborst) te IJsland, hebben we besloten het gastloggerschap voorlopig maar eens een poosje aan te zien. Geen redacteur of freelancer dus, want wij van PBDoetMee etteren liever is volstrekte zelfstandheid, en dat geldt zeer zeker voor Reykjavik.
De Telegravin wordt bemand door wat journalisten, muzikanten en kunstfiguren, zo hebben ze ons laten weten. De kans, dat die club zich associeert met samentrekkingen in deze Bananenrepubliek waarvan we bij PBDoetMee nix willen weten (zie gisteren), lijkt dus niet zo groot. Daarenboven klooit en frutselt PB ook wel het een en ander af in een paar van de genoemde hobbyprofielen, dus dat zit dan waarschijnlijk wel snor. Jongere en oudere honden, zo zeggen ze zelf, met allemaal een goede opleiding. Hier bij PBDoetMee hebben we allemaal ook minimaal ons diploma schoenveterstrikken cum laude gehaald, dus daar matched de boel ook wel. Nou, ke dan, gaan we voorlopig voor.

Hohoho… nu is PB ineens redactielid of freelancer bij De Telegravin. Zomaar van je pats boem hoppeta. Ze wilden mijn stukkie over Dasselaar doorplaatsen. Prima, no problem. Vanavond eens even kijken of het stukkie ook is doorgeplaatst. En jawel. Staat erin. Goed zo. Tot zover. Want wat zien wij in de lijst “Redactieleden en Freelancers”: PB. Hola, maar dat hadden we hier bij PBDoetMee niet kunnen bevroeden. Want dat was ook niet de vraag.
Dus fluks even een meeltje gestuurd naar de redactie van die webzijde. Zo van: wie zijn jelui eigenlijk? Want als PB al ergens bij wil horen (wat zelden gebeurt overigens), dan willen we bij PBDoetMee eerst wel even weten wat voor vleesch er in die andere kuip zit. Want wie weet is het wel een club fervente aanhangers van Geert Wilders. Of van Tante Rita Flikkerzeallemaalhetlanduit. Of – nog erger- van Woutertje BrengdeAOWomzeep. Of nog veeeeeeel erger: van de gemeenteraad te Nijmegen waar ze zo tegen wat grotere otoos zijn (stelletje suvverds en dat is geen tikvaut).
Kan allemaal, zolang we hier ter redactie althans nochtans derhalve niettegenstaande het feit dat (dank Donner) niet weten wie er precies achter De Telegravin zitten. Afijn, het meeltje is de deur uit, eens kijken wat er terugkomt.
Verder is hier alles onder controle. Mede-PBDoetMee-redactielid Reykjavik was een dag of wat van het toneel. Met een expeditie mee naar Groenland. Kijken of de gletsjers al verdwenen zijn, zoiets natuurbeschermingsachtigs. Liep daar prompt een NL TV-ploeg van het NOS-Journaal of RTL tegen het lijf. Good old emigrant Reykjavik schrok zich de tering, heeft de NL’ers in onvervalst IJslands helemaal het schompes gescholden dat ze terug moesten rotten naar de Bananenrepubliek, en is toen per ijsglijvliegtuigje (of zoiets) fluks weer vertrokken naar het IJslandse vasteland (wat eigenlijk gewoon een groot kudteiland zonder bomen is, maar zeg dat niet tegen Reykjavik, anders krijg ik weer slaande ruzie met hem).
Tot zover de nieuwsberichten uit de inner circle.
He gelukkig. Dasselaar blijkt in elk geval een consequent chroniquer te zijn. Met een dag vertraging weliswaar verschijnen gelijk maar deeltje twee en drie in zijn handleiding “Hoe breng ik het Internot om zeep”. Ben ik nou zo dom of realiseert Dasselaar zich nog steeds niet wat voor een stommiteit hij begaat? Slapende honden, en wakker maken: U snapt me wel. Ik blijf het een onverantwoorde actie vinden, deze columns.
In deeltje twee laat onze Das zijn rijke fantasie volop leeglopen. Een fragmentje: “De bel gaat in Zeyad

Zo, vandaag had PB al meer dan zat lettertjes getikt op de werkplek. Dus dook uw webteksttikkert vanavond de audiokeuken in en bakte Bender.

We hadden al de aandacht gevestigd op Super Internet TV. Er is nog veel meer internot-TV te halen. Wat dacht U van Kanalenkiezer: een waslijst met thema-zenders, 24 uur per dag beschikbaar. U kunt zich helemaal suf kijken naar onder meer Poker-TV, Open Haard-TV (juist ja, 24 uur een open haard op de buis, hoe kom je d’r op), diverse sportthemazenders, Police-TV, Horror-TV en zo nog een hele berg. Plus alle regionale Nederlandse TV-zenders. Hoppa: kijken maar.
Poosje terug alweer hadden we bij PBDoetMee de desktopjihad tussen Google en Microsoft voor het laatst onder de loep. Sindsdien rommelde de strijd wel wat door. Dan kwam Microsoft weer met iets nieuws, dan weer Google. Meestal was het andersom trouwens: Google kwam met een nieuw idee of nieuwe dienst, en prompt lanceerde Microsoft iets wat erop leek, maar dan net weer anders natuurlijk.
Inmiddels heeft Microsoft enorm de kots van Google, en heeft deze week besloten om Google uit de markt te vegen. En hoe doet Microsoft dat? Door een gigantische berg met dollars te budgetteren. Diverse bronnen melden vandaag dat Microsoft 1,6 miljard (!) dollar stopt in research and development (zeg maar onderzoek en ontwikkeling) van nieuwe producten, waarmee de Windoos-gigant Google een oor wil gaan aannaaien.
Het vervelende van Microsoft alleen is altijd, dat nieuwe producten erg lang op zich laten wachten en meestal ook nog een keer of wat worden uitgesteld. Windows Vista was daar recent weer een mooi voorbeeld van. Microsoft huivert om beta’s vrij te geven, terwijl Google nou juist die beta’s massaal op internet zet zodat eindgebruikers gratis kunnen testen en reageren. De dienst, die daarna in finale versie op internet komt, is dan ook weer gratis. Handige strategie.
Microsoft daarentegen peutert en friemelt net zolang, totdat er een beta is die -naar eigen zeggen- “as good as final” is. Nou valt dat meestal nogal tegen, maar dit terzijde. Het lange debuggen en herprogrammeren kost natuurlijk tijd. Veel tijd. Die lange doorlooptijden zullen Microsoft nu ongetwijfeld ook weer opbreken. Tegen de tijd dat Microsoft die 1,6 miljard dollar heeft uitgegeven, is het razendsnel opererende Google waarschijnlijk allang heer en meester op de desktop. Een zak met geld is niet altijd de beste oplossing, een les die Microsoft kennelijk nog moet leren.
Het levert in elk geval 1 gewenst resultaat op. Bill Gates liet dit weekeinde weten dat hij niet langer de rijkste mens van de wereld wil zijn. Nou, met deze 1,6 miljard dollar bij voorbaat weggegooid geld schiet dat al een aardig eindje in de goeie richting.
Hela, heb ik wat gemist? Deel twee van Dasselaars handleiding “hoe breng ik het internot om zeep”. Zou vanochtend verschijnen, zo werd gisteren in zijn eerste column over dit onderwerp aangekondigd. Ik dus kijken vandaag of tekstproducentcolumnistjournalistdocent Dasselaar inderdaad zo maf is om in detail uit te leggen hoe je met vijf man gans internot om zeep kunt helpen. Niks gezien. U wel? Zou hij dan toch…?

Als het aan Arjan Dasselaar ligt (U weet wel, die in kolommen grossierende tekstproducentcolumnist, die nooit te beroerd is om aan heipalen te schudden (zonder enig effect dus)) kon dit wel eens mijn laatste weblogje zijn. Zijn handleiding “hoe blaas ik het internet om zeep” (vandaag deel een, morgen deel twee) biedt alle kwaadwillenden in dit land een fraaie leidraad. Zo ongeveer als met happy slapping, dat aanvankelijk volkstrekt onbekend was, totdat een stel malloten er een hype van maakte en iedereen op straat nu kans loopt op een knal voor de kop. Dat effect dus.
Doe vooral zeer gedetailleerd uit de doeken, hoe je met een paar man de Internet Exchange in Mokum binnen kunt wandelen, om vervogens de boel lam te leggen. Met alle desastreuze gevolgen van dien. We kunnen er nu dus op wachten. Dank, Dasselaar, voor dit fantastische idee. We zullen aan je denken wanneer het zover is. Tip: soms is het beter de pen te laten liggen, of -als het dan toch moet- wat meer voorzichtigheid te betrachten. Dasselaars hebben een maatschappelijke verantwoordelijkheid, en dienen zich per definitie eerst even ernstig achter de oren te krabben voordat ze hun ego laten leeglopen. Of ze dat nou leuk vinden of niet…

In het verleden heb ik hier al wel vaker iets geschreven over wat er tegenwoordig allemaal mogelijk is met de pjoeter als orkestbak. Vandaag link ik jullie aan de webzijde van de Garritan Libraries. Deze sample-leverancier brengt een aantal DVD’s op de markt met samples met een geluidskwaliteit waar je als componerend audiofiel kippenvel van krijgt. Ronduit top. Er zijn er meer die deze topkwaliteit leveren, maar daar hangen dan meestal prijskaartjes aan die voor de gemiddelde geluidswerker ver achter de horizon liggen kwa betaalbaarheid. Een paar duizend Euro is niks bij deze leveranciers.
Garritan Libraries gooit het over een heel andere boeg. Men vraagt een redelijke prijs, in de hoop dat grote omzetten uiteindelijk toch de winst zullen brengen waar ook dit bedrijf natuurlijk op uit is. De duurste DVD kost 259 Dollar, de goedkoopse 199. Kijk, dat zijn prijzen die ploeterende audiosloeberts zich misschien nog wel eens kunnen veroorloven. Hulde. Vandaar da’k er hier aandacht aan geef.
Garritan heeft momenteel drie series in de aanbieding: Personal Orchestra, Jazz en Stradivari Violins (een pakket violen). Voor elk van deze DVD’s is een demopagina beschikbaar, die voorbeelden bevat die zeer beslist de moeite van het beluiksteren waard zijn. Dit zijn ze: orkest, jazz en Stradivari.

Of ik de Endstra-tapes nog ga lezen? Nou, nee. Boeit me voor geen ene meter. Het gezever van een vastgoedmagnaat in de klem -waar-ie zichzelf waarschijnlijk in heeft gewerkt door met malafide volk in zee te gaan- zal me ronduit worst wezen. Wat me wel weer mateloos irriteert is het volgende. Advocaat Plasman, die even zal uitleggen dat wij (U en ik dus) zaken niet uit elkaar kunnen houden. Plasman vindt het foute boel, dat de teksten van de gesprekken tussen Endstra en de politie integraal op straat terecht zijn gekomen. Want daar konden wij als nietsvermoedende lezertjes wel eens heel verkeerde conlcusies aan verbinden. Ik citeer een artikel, dat ik ergens las:
“Foute boel”, zegt de advocaat Peter Plasman, die niet bij de zaak betrokken is. “Het is natuurlijk smeu

Hoe ik gisteren de twee minuten stilte heb beleefd? Door met onze Engelse labrador Julie in het gras in de tuin te zitten. In het zonnetje. Ze lag naast me, ik kroelde haar achter de oren, en ze slaakte een diepe zucht. Bijna twee jaar geleden alweer hebben we Julie uit de dodencellen van de Spaanse dierenopruimingsdienst gered. Daar zat ze, in afwachting van de gaskamer. Want zo ruimen ze in Spanje straathonden en afgedankte huisdieren op. Julie en ik genoten gisteren met z’n tweetjes in de warme stilte van onze vrijheden. Ik van de mijne, en zij van de hare. Beter kon het niet.
Etteren met open vizier is wel mijn stijltje. Maar af en toe vanom de hoek is ook wel eens leuk. Dan is deze wel handig: onherkenbaar uitgedost de buurman, JPBalk, het blunderende OM of Woutertje Bos platknetteren.

Ja ja ja, ik weet het wel, ik weet het. Ik ben nu eenmaal een doorgewinterde en onverbeterbare Mac-gek. Stokpaardje. OK, U roept maar. Maakt me niet uit. Ik heb er lol in. Apple kwam dezer dagen weer met een prachtige commercial. Op de Amerikaanse TV. Viruses (klik Viruses-link). O, en pak dan die andere reklamefilmpjes ook even mee. Geweldig… Nou, en lees dit dan ook nog even. Gezien? Veel plezier met Uw Windoos-PC.
Of Mevrouw PB wil meewerken aan een lezersonderzoek van de lokale biblitoheek. Ja, dat wil ze wel. Op de computer. O, da’s even minder. Pjoeters en Mevrouw PB vormen een niet zo gelukkig huwelijk. En dus klikt Mevrouw PB op de eerste JA-knop, want dat is haar antwoordkeuze. En jawel: er gebeurt niets. Vervolgens klikt Mevrouw PB zo links en rechts wat op het scherm in de hoop dat er alsnog beweging in de biebpjoeter komt. Niks nul komma nada noppes. Mevrouw PB laat zich niet zo snel uit het veld slaan, en klikt er nu lustig op los, op elk object dat ook maar enigszins weg heeft van een knop, een menu of een venstersluitkruisje. En jawel: er komt beweging. Er floept van alles aan vensters tevoorschijn, behalve -hoe kan het ook anders- het enqueteformulier. Na drie minuten geeft Mevrouw PB er de brui aan en gaat doodgemoedereerd een boek uitzoeken in de bieb. Het biebpersoneel is naar verluid nog heel lang bezig geweest om de digitale enquete weer aan de praat te krijgen. Alle die dag door eerdere gebruikers ingevoerde informatie bleek met de noorderzon vertrokken. Mervrouw PB en pjoeters: staat gelijk aan sabotage.

Vandaag presenteerde de KPN de zoveelste nieuwe manier van TV-kijken: Mine. Met veel blabla en poeha wordt ons beloofd, dat tv-kijken nooit meer zo zal zijn zoals vroeger. Juist, en dat is nou net wat ik op dit soort hyperventilerend communicatiegehypegedoe tegen heb.
Vandaag de dag kunnen we op elke deurknop tv kijken. Uit misschien wel duizend tv-kanalen kunnen we straks kiezen. Hoorntjedol worden we er van, maar het moet nog steeds meer, meer en nog eens meer. Alleen al het kiezen uit al die tv-kanalen kost ons zo veel tijd dat we amper nog tijd overhouden om uberhaupt te kijken. En als we al een keuze hebben gemaakt, dan blijkt het negen van de tien keer toch weer dezelfde loze pulpshit te zijn die we op die andere 999 kanalen al hadden gezien. Wat een treurnis.
Ik zal wel voor een ouderwetse zeikerd worden versleten wanneer ik zeg dat ik veel waarde hecht aan een TV-journaal op een vast moment, om acht uur in de avond. Een moment voor een kop koffie, geen gezanik aan mijn kop. Even tot me nemen wat er in de wereld is gebeurd. Gewoon, om klokslag twintig uur beginnen, en niet om vijf voor of tien over acht zoals dat met dat Mine mogelijk is. En ben ik vijf minuten te laat, dan ben ik maar vijf minuten te laat. Wat niet weet wat niet deert.
En in de ochtend bij het ontbijt wil ik een krant op tafel, zodat ik de dag rustig kan beginnen. Met een ontbijtje en een kop koffie. Even rustig op gang komen, want de rest van de dag is vaak al meer dan hectisch genoeg. De TV komt in Huize PB in de ochtend niet aan. Ik wil dat geknetter en beweeg niet aan mijn kop zo vroeg op de dag. Wegwezen. Opzouten.
Natuurlijk sta ik wel open voor nieuwe vormen van media. Ik gebruik internet behoorlijk intensief, niet alleen om hier wat te tikken, maar ook om me te informeren over van alles en nog wat. Ik heb dingen geleerd die ik zonder internet waarschijnlijk nooit aan de weet was gekomen. Nieuwe digitale middelen betekenen dus zeker niet altijd kommer en kwel. Een teveel aan digitaal gedoe is dat wel. Die overdaad maakt, dat we de weg al behoorlijk zijn kwijtgeraakt. En die verwarring zal alleen nog maar toenemen naarmate de mediahypo’s meer en meer aan mogelijkheden over ons uitstorten. De consument ziet in feite nu al door de bomen het bos niet meer.
Het is niet te stoppen, dat weet ik wel, en dat hoeft ook niet. Er zullen massa’s mensen zijn die deze lawine aan digitale prut wel prachtig vinden. Ik kan me er echter uitstekend aan onttrekken, en dat doe ik dan ook. Ik verklaar mijzelf hierbij tot mono-informist. Dat is iemand die aan mono-informatie doet: 1 ding tegelijk, en niet willen/hoeven kiezen uit duizend. Zou U ook eens moeten proberen. Er gaat een weldadige rust van uit. Kortom: Mine komt er hier niet in.

Er wordt wat afgeprutst in weblogs. Soms echter struikel je per puur toeval een weblog in dat opvalt. Dat raakt, al weet ik nog niet precies waarom. Ben meer van de muziek dan van de kwast. En toch. Isis (Daar aangekomen linker kolom neerscrollen).
Het was vandaag weer een Dag van de Witte Terugtocht. Kilometers file veroorzaken ze elke keer weer bij hun terugkeer naar de Heimat. De Duitse weekendtoeristen, die massaal op het Oranjefeest af komen. Waarom ze daar toch zo massaal op af komen? Geen idee. Misschien omdat ze thuis dat saamhorigheidsgevoel missen? De kneuterigheid van koekhappen en zaklopen? Doen ze in Duitsland niet aan. Daar hijsen ze bij elke feestelijke gelegenheid de bierpul, en dan komt er van behendigheidsspelletjes natuurlijk geen flikker terecht.
De verkeerschaos was vandaag weer helemaal compleet. Bij Amsterdam stond de boel al stil. Meer dan 360 kilometer bumpertje aan bumpertje. Richting grens, waar PB zich dagelijks door het verkeer begeeft, was het helemaal knudde. Maar liefst 16 kilometer witte nummerplaten moest PB vanmiddag zien te omzeilen. De sluipweggetjes -en dan niet de voor de hand liggende maar de echte sneaky roads- zijn gelukkig nog niet massaal ontdekt door de automeute, dus kon PB redelijk ongehinderd al slingerend rondom de normale route toch vrij snel de woonstee bereiken.
Maar toch: mooi een half uur langer onderweg dan normaal. En een geld dat dit allemaal kost, want bijvoorbeeld het vaderlandse vrachtverkeer zit natuurlijk ook muurvast. Ik heb me ooit eens laten vertellen dat een uur stilstand de gemiddelde treansporteur al snel een paar honderd Euro kost. Weet niet ofg dat klopt, maar als dat zo is, dan leidt alleen deze tak van ondernemerssport in een uur tijd bakken met geld financiele schade. Ik heb het hier al eens eerder gezegd: wanneer dienen we een verzoek tot Finanzielle Weissen Auszug Wiedergutmachung in bij de Bundesregierung?