Nou dacht ik toch echt dat ze daar in Den Haag ons kikkerlandje wel afdoende naar de rand van de betuttelingsafgrond hadden gebracht. Maar nee, het kan nog veel erger. Gisteren lekte uit dat in het nieuwe kabinet waarschijnlijk een minister van jeugd en gezin zal worden benoemd. Dit -hoe kan het ook anders- op voorspraak van CHU-voorman Rouvoet. Zouden ze daar in Den Haag nou echt niet in de gaten hebben dat hiermee weer randdebiliteit optima forma wordt gebezigd? Ik ben bang van niet. Ons kikkerlandje is heftig ontspoord, da’s waar, en er moet wat gebeuren. Maar om nu te prediken dat we terugmoeten naar huis en haard, spruitjesgeur, de hoeksteen en het gezin, en meer van dat jaren 50-geouwehoer, dat gaat me toch echt te ver. Dit land is het momentum, waarop de zaken geregeld kunnen worden met semi-christelijk geleuter vanaf de politieke kansel, al ver gepasseerd. Dat dit besef kennelijk nog niet is doorgedrongen tot de hersenpannen van Balkenende en Rouvoet zegt heel veel over wat deze twee heren van de Nederlandse samenleving denken te begrijpen. Geen drol. We moeten wel tikkies terug naar een zekere vorm van maatschappelijke bezinning, maar zeker niet naar een misvormde revival van het jaren 50-tijdperk. Daarvoor is deze samenleving al veel te ver god, jan en alleman los.

Vista is niets meer en niets minder dan een schaamteloze kopie van Apple’s operating systeem OS X. Met deze keiharde conclusie komt Julio Ojeda-Zapata, redacteur en pjoeter-kenner bij het Amerikaanse Pioneer Press in zijn column van vanochtend. Leest u even mee: “Those upgrading from XP likely will have to get a new computer anyway because Vista doesn’t work properly on most older PCs. … So, instead of purchasing a Windows PC, they could

Uw PB is niet zo’n Windoos-fan, da’s de trouwe schare lezertjes alhier wel bekend. Aan de andere kant kan ook ik niet ontkomen aan het feit, dat Microsoft oneindig veel meer computers in haar wurgende bug- en vastloopgreep heeft dan Apple Macs laat schitteren. Zo is het nu eenmaal, alle eindeloos beschreven en beargumenteerde voordelen qua gebruik en Euries van OS X ten spijt. Vandaag daarom de leeswijzert naar een artikel op de Volkskrant webzijde sector techniek, waarin tien redenen worden gegeven om Vista te kopen, maar ook tien om Vista toch vooral links te laten liggen. Lees dan.
Ja, en wanneer je dan Vista tergend serieus ziet bespreken worden door een typische Belg, die het met ernstige bespreekstem heeft over kleurtjes, ronde hoekjes, doorzichtige venstertjes zodat je ongeveer (ongeveer!) kunt zien wat eronder zit, ongeveer dus, en het over een wel heel opvallende keuzekleur roze heeft… tja, dan houdt uw PB het echt niet meer droog… kijk dan.

Ik heb het gehad met internet. Wat ooit begon als een boeiend, spannend en veelbelovend communicatiemiddel, een manier om afstanden snel te overbruggen en om ceatieve dingen mee te doen, verwordt steeds meer tot een poel van intolerantie, haat, laster, criminaliteit en ergernis. Internet is een digitale vrijplaats geworden, waar menig idioot ongeremd zijn ding doet. Waar doodsbedreigingen en scheldpartijen aan de orde van de seconde zijn. Waar moraal, respect en waarheidsgetrouwheid inmiddels ver zijn te zoeken. Een second life, waar alle remmen los kunnen, en waar men zich velig waant tegen repercussie en het afleggen van verantwoording.
Waar weblogs en zichzelf ongebnden media noemde amateurs, onprofessionelen en “kleuterklassen” menen het recht volledig in eigen hand te kunnen nemen. Waar conclusies, insinuaties, kwalificaties en beschuldiging zonder enige rem hand in hand gaan in weblogposts, ook al klopt er inhoudelijk veelal geen ene reet van. Erop reageren heeft geen ekele zin: men is toch dermate van eigen gelijk vertuigd, dat elk weerwoord nteloze moeite is.
En dit ales moet allemaal maar gewoon kunnen, want het is internet en de moderne tijd. Kritiek en standpunten worden zonder pardon afgestraft met scheldpartijen, waar dommigheid, onprofessionaliteit en totaal ontbreken van enig sociaal besef de boventoon voeren. Terwijl zelfreflectie de bekritiseerde bepaald niet zou misstaan. Helaas. Men verklaart zich tot anonieme inernetgod, spuugt ongeremd gal in het rond, en gaat dan met een voldaan gevoel achterover zitten kijken in hoeverre er schade ontstaat. Hoe meer schade, des te meer vreugd. Wat een treurig gedoe.
Internet begint in toenemende mate te lijken op tot wat de 27Mc amateur radioband eind jaren’70, begin jaren’80 was verworden. Een onophoudelijke partij ruis en kraak, waarin de ene scheldpartij de andere probeerde te overschreeuwen. En waar de manier, waarop men elkaar benaderde en behandelde, steeds harder en grover werd. Toen me dat te gortig werd heb ik de antenne van het dak gesloopt, en het bakkie als een relikwie van voorbije leuke tijden in een vitrine gezet. Daar staat het zendertje nog steeds, inmiddels dik onder het stof.
Het is tijd voor een grote schoonmaak. Behalve dit PBDoetMee-weblog heb ik inmiddels alle andere sites, weblogs en experimenten van het internet verwijderd. PBDoetMee.wordpress.com bestaat niet langer. Ook mijn gedachtengoed bij punt.nl en weblog.nl is in de digitale bittenbak verdwenen. En de oude Blogger-sites heb ik ook maar opgeruimd. Wat daar aan historie stond kunt u immers hier nog teruglezen.
MediaHypes en Noorderligt gaan wat mij betreft ook in de bittenbak, maar dat zal ik nog met de redactie moeten overleggen. Ik heb daar niet het alleenrecht op.
Wanneer ik de balans van vijf jaar publiceren op internet opmaak kan ik helaas meer een conclusie trekken: internet is niet zo leuk meer als het aanvankelijk was. Internet is een irritante anargistische tijdvreter geworden, waardoor ik niet meer aan andere, veel belangrijker zaken -en danvooral de muziek- toekom. Dus hou ik er (grotendeels) mee op.
Ilsekelle, Groot Vader, Jannie, Reykavik, Jakkes, Buurvrouw, Juffrouw Jannie, Pennetje, Harry Kelle, Sis en Piet Bolusma: dank voor jullie bijdragen, inzet en puntige teksten door de jaren heen. Het was een fijn team en we hebben heel wat afgelachen en gedaan. Maar nu is het mooi geweest: we stoppen ermee. PB keert (bijna volledig) terug naar het analoge tijdperk. Veel leuker.

Wat uw PB zo dagelijks op de radio hoort is over het algemeen erg voor vandaag, maar wel wat weinig van toen. Veel plastic plakwerk, uptempo boel-beats per minuut boemboem, opgeleukte wouldbe zangeresjes (paar goeie uitzonderingen daargelaten gelukkig) en platte muzak waar geen bergtopje in te bekennen valt. Dat deden wij eind jaren ’60, begin jaren ’70 goeddoemme toch heel wat levendiger. Want laten we toch wel zijn, dat waren wel tijden waarin nog echte muziek met ballen werd gemaakt. Want wees nou eerlijk, de meneer op filmpje hieronder was niks meer of minder dan kippenvel. Toch?

Dit tv-commentaar van anchorman Keith Olbermann in oktober vorig jaar is volgens veel analysten het begin geweest van de val van Bush. We weten inmiddels dat Bush zich in een netelige politieke positie bevindt, helemaal nu sinds begin deze maand de machtsverhoudingen in Washington drastisch zijn gewijzigd. Olbermann spreekt Bush gedurende het bijna 9 minuten durende commentaar diverse malen rechtstreeks aan, en roept hem keihard ter verantwoording voor alle leugens en fouten die Bush volgens Olbermann heeft verteld en gemaakt. Kijk maar:

Nu weet ik wel dat de politieke arena in de VS er wat anders (lees: feller) uit ziet dan in onze Bananenrepubliek, en dat de pers in de VS in veel gevallen bepaald niet neutraal is en vrolijk een robbertje meeknokt vanuit het ene of het andere politieke kamp. Maar toch: het zou naar mijn idee bepaald niet verkeerd zijn wanneer een Nederlandse politiek commentator premier Balkende eens op soortgelijke wijze ter verantwoording zou roepen voor zijn beleid van de afgelopen jaren. Beleefd (Olbermann gebruikt heel slim regematig het woordje “sir” in zijn donderspeech) maar wel recht voor z’n raap. De tijd van zoete broodjes bakken hebben we dacht ik al vele jaren achter ons. Het wordt zaak dat dit ook eens keihard tot politiek Den Haag doordringt.

Gniffel: Microsoft Noorwegen demonstreerde gisteren in een computer-programma van de Noorse televisie het nieuwe Windows Vista op… een Apple iMac. De reacties in de diverse Apple forums waren natuurlijk niet van de lucht. “Walgelijk”, “Belachelijk”, “Slim”, “Dit kan dus echt niet” waren onder meer de commentaren op de diverse Apple-websites. Uw PB, erkend Apple-freak, vindt het wel een slimme zet. Vista draait middels Bootcamp razendsnel op de DualCore iMacs, en Microsoft begrijpt ook dat ze via deze weg toch Apple hardware-bezitters mede aan Vista kunnen binden. Voor Apple is dit ook niet verkeerd: het zal switchers wellicht sneller naar de stabiele en compleet uitgeruste Mac-hardware doen overstappen, waar ze dan ook kennis kunnen maken met de geneugten van het stabiele OS X. Een typisch gevalletje van win-win dus. Filmpje.

Nee, nee, deze uitspraak komt niet uit uw PB’s mond. Zou kunnen, geef ik direct toe, maar is in dit geval niet zo. Het is ene meneer Leo Laporte, groots bekend in de VS als Microsoft-hater, die deze heldere uitspraak pleegt…

En dan doet CNN er nog even een stevig schepje bovenop…

In dit CNN-item horen we luid en duidelijk op 1 minuut 59 seconden: “Apple is the new Microsoft.” Gniffel…

Ik zeg het maar meteen: Yvonne Habets, eind vorige week veel te jong overleden aan de gevolgen van kanker, heb ik nooit in levende lijve ontmoet. De kans daarop was sowieso erg klein, want ze was altijd onderweg naar gebieden waar het rommelde. Om televisie te maken. En toch had ik een stil gesprek met haar. Vannacht. In een droom. Hoe dat komt, geen flauw idee. Ik ken Habets alleen van de TV. Van haar soms zeer indringende en vaak gedurfde nieuws- en achtergrondreportages. Ik keek er altijd met een bepaalde bewondering naar, en hoopte dat ik ergens -zeker in het begin van mijn journalistieke bestaan- de kans zou krijgen een soortgelijk niveau neer te zetten. Habets was een van mijn voorbeelden in hoe je journalistiek moet bedrijven. Met de poten in de klei. Al was datgene, wat ik ooit zou neerzetten, maar een kwart van wat Habets presteerde, daar zou ik al tevreden mee zijn.
Het is er nooit echt van gekomen. Geen unieke binnenkijk in een bezette ambassade, geen onverwachte ontmoeting met guerilla’s ergens in een drijfnat oerwoud. Wel een paar andere nieuwswaardige onthullingen, rellen en interviews waar ik u hier verder niet mee zal vermoeien omdat ik er niet mee te koop wil lopen.
Vannacht ontmoette ik haar. In een steriel ingericht wit kamertje, met even steriel jaren ’70-meubilair. Yvonne zit op een halfhoge kitscherige houten barkruk. Ik zit op een formica stoeltje achter een formica tafeltje. U kent ze wel: opstaande zwarte plastig rand, waar altijd na verloop van tijd stukjes vanaf braken, en die na een jaar of wat per definitie loslieten. Waarna het armetierig geperste spaanplaat, waaruit het tafelblad grotendeels bestond, genadeloos tevoorschijn rafelde. En natuurlijk dat foeilelijke willekeurig patroon van witte en lichtgrijze vlekjes in het tafelblad.
Op het tafeltje ligt een stapel oude papieren en bruine dossiermappen, duidelijk aangetast door lange bewaartijden in een archief. De randen verpulverd. Een muffe lucht. Yvonne, gehuld in een modieus geel truitje, kijkt me strak aan. Ze zegt niets, maar wijst voortdurend indringend op de stapel. Ik moet er iets mee, maar heb geen idee wat. Dat probeer ik haar duidelijk te maken en hef mijn handen gespreid in een “ik begrijp je niet”-gebaar. Yvonne duidt andermaal op de stapel, nu heftig wijzend. Ik pak een deel van de stapel op en blader er doorheen. Het zijn oude officiele stukken, getikt met een oude typemachine. De regels lopen niet mooi recht, maar dansen enigszins per letter. Er zitten ook handgeschreven documenten bij, met namen en handtekeningen onderaan.
Geen idee waar deze stukken over gaan. Ik zie tekst maar kan het niet lezen. De letters wijken weg zodra ik erop focus. Ik kijk weer naar Yvonne. Ze zegt nog steeds niets, wijst voor de derde maal naar de stapel, staat dan op, en verdwijnt door een deur naast haar die ik niet eerder had opgemerkt. Ik kijk andermaal in de stapel, en dan gaat de wekker. Weg droom.
Elk mens heeft zo van die dromen die helder blijven hangen. Naar de betekenis ervan kun je alleen maar gissen. Heeft Habets nou echt contact met me proberen te zoeken? Misschien om een klus af te maken, waar zij helaas niet meer aan toe is gekomen? Ik zou niet weten waarom ze daarvoor bij mij zou moeten aankloppen. Ik mag journalistiek gezien dan wel wat aardige dingen hebben gepresteerd, maar kan nog voor geen honderd meter in haar schaduw staan. Dus waarom zou ze mij erbij slepen?
Geen idee nu, en waarschijnlijk nooit. Totdat ik misschien ooit tegen zo’n mysterieuze stapel oude dossiers en papieren aanloop. Op dat moment zal ik haar danken voor de hint, en net zo lang door die stapel graven totdat ik doorheb waarom die stapel op mijn weg is beland. Die belofte maak ik hier plechtig. Dat ben ik aan dit merkwaardige stille gesprek en het fantastische werk, dat Yvonne Habets tijdens haar dubbele leven heeft neergezet, verschuldigd.

Nou, het loopt wel lekker allemaal, daar in Redmond. Alwaar het hoofdkwartier van Microsoft is gevestigd. Gisteren lieten we u al even zien hoe Steve Ballmer, topman van Microsoft, nogal krampachtig en bovendien inhoudelijk foutief reageerde op de komst van Apple’s iPhone. En vandaag kwam de volgende onheilstijding alweer naar buiten. Microsoft heeft openlijk erkend dat het nieuwe Windows Vista een aantal majeure problemen kent. De problemen zijn kennelijk zo groot, dat nu al een ServicePack numero 1 in de maak is die nog v

Meneer Ballmer, opperhoofd bij Microsoft, laat in een interview op de Amerikaanse televisie weten wat hij van Apple’s iPhone vindt. Niet veel soeps natuurlijk. Maar: let eens goed op de uitdrukking op zijn gezicht. Wie -net als uw PB- een beetje sjoege heeft van lichaamstaal ziet, dat Mister Microsoft deep down iets heel anders vindt. Maggu zelf invullen wat.

Daarenboven: meneer Steve Ballmer heeft effe niet goed opgelet en schiet meteen aan de kop van het filmje een bok van de bovenste plan. “De iPhone heeft geen toetsenbordje, en dus issie niet geschikt voor email en SMS”. O nee?

Aaggghhhh, wat zat de wereld toen nog heerlijk simpel in elkaar. Een paar Lumi

Poosje terug had ik het hier al even over de ultieme natte droom van de bedenkers van de Betuwelijn. Dat was dus al knap lang. Maar deze is nog veel langer. Kijk dan. En er zit ook nog een plukje personenvervoer op. Dat hadden ze voor de Betuwelijn ook wel eens kunnen bedenken, van die leuke openlucht zitjes. Non-stop en graties voor nix van Rotjeknor naar de Oosterburen. Betuwelijnsurfen, ben benieuwd welke gek dat straks als eerste gaat uitproberen.

Wormen en virussen verspreiden zich razendsnel over internet, da’s wel algemeen bekend. Hoe snel dat precies is kunnen we ons niet echt voorstellen. Totdat iemand een monitoringprogramma maakte en daarmee een verspreiding zichtbaar maakte: F-Secure’s WorldMap Live. Op dit filmpje op YouTube zie je een voorbeeld. Het laat zien hoe snel een malware met de onschuldige titel Small.dam zich in de nacht van 18 op 19 januari j.l. over de wereldbol verspreidde. Bijna letterlijk met de snelheid van het licht…

Op de Belgische webzijde www.weerwoord.be komen weernerds bij elkaar. Ze tikken zich daar onderling een hoedje met termen, waar jelui en ik notweerdeskundigen geen boterham van kunnen snijden. Leest u even mee?
Zeer koude lucht op 850 hPa, negatieve dauwpunten, convectieve neerslag, koude 2m temps, en aller belangrijkst: bovenluchten op -40