Ontnetten
Ik heb het gehad met internet. Wat ooit begon als een boeiend, spannend en veelbelovend communicatiemiddel, een manier om afstanden snel te overbruggen en om ceatieve dingen mee te doen, verwordt steeds meer tot een poel van intolerantie, haat, laster, criminaliteit en ergernis. Internet is een digitale vrijplaats geworden, waar menig idioot ongeremd zijn ding doet. Waar doodsbedreigingen en scheldpartijen aan de orde van de seconde zijn. Waar moraal, respect en waarheidsgetrouwheid inmiddels ver zijn te zoeken. Een second life, waar alle remmen los kunnen, en waar men zich velig waant tegen repercussie en het afleggen van verantwoording.
Waar weblogs en zichzelf ongebnden media noemde amateurs, onprofessionelen en “kleuterklassen” menen het recht volledig in eigen hand te kunnen nemen. Waar conclusies, insinuaties, kwalificaties en beschuldiging zonder enige rem hand in hand gaan in weblogposts, ook al klopt er inhoudelijk veelal geen ene reet van. Erop reageren heeft geen ekele zin: men is toch dermate van eigen gelijk vertuigd, dat elk weerwoord nteloze moeite is.
En dit ales moet allemaal maar gewoon kunnen, want het is internet en de moderne tijd. Kritiek en standpunten worden zonder pardon afgestraft met scheldpartijen, waar dommigheid, onprofessionaliteit en totaal ontbreken van enig sociaal besef de boventoon voeren. Terwijl zelfreflectie de bekritiseerde bepaald niet zou misstaan. Helaas. Men verklaart zich tot anonieme inernetgod, spuugt ongeremd gal in het rond, en gaat dan met een voldaan gevoel achterover zitten kijken in hoeverre er schade ontstaat. Hoe meer schade, des te meer vreugd. Wat een treurig gedoe.
Internet begint in toenemende mate te lijken op tot wat de 27Mc amateur radioband eind jaren’70, begin jaren’80 was verworden. Een onophoudelijke partij ruis en kraak, waarin de ene scheldpartij de andere probeerde te overschreeuwen. En waar de manier, waarop men elkaar benaderde en behandelde, steeds harder en grover werd. Toen me dat te gortig werd heb ik de antenne van het dak gesloopt, en het bakkie als een relikwie van voorbije leuke tijden in een vitrine gezet. Daar staat het zendertje nog steeds, inmiddels dik onder het stof.
Het is tijd voor een grote schoonmaak. Behalve dit PBDoetMee-weblog heb ik inmiddels alle andere sites, weblogs en experimenten van het internet verwijderd. PBDoetMee.wordpress.com bestaat niet langer. Ook mijn gedachtengoed bij punt.nl en weblog.nl is in de digitale bittenbak verdwenen. En de oude Blogger-sites heb ik ook maar opgeruimd. Wat daar aan historie stond kunt u immers hier nog teruglezen.
MediaHypes en Noorderligt gaan wat mij betreft ook in de bittenbak, maar dat zal ik nog met de redactie moeten overleggen. Ik heb daar niet het alleenrecht op.
Wanneer ik de balans van vijf jaar publiceren op internet opmaak kan ik helaas meer een conclusie trekken: internet is niet zo leuk meer als het aanvankelijk was. Internet is een irritante anargistische tijdvreter geworden, waardoor ik niet meer aan andere, veel belangrijker zaken -en danvooral de muziek- toekom. Dus hou ik er (grotendeels) mee op.
Ilsekelle, Groot Vader, Jannie, Reykavik, Jakkes, Buurvrouw, Juffrouw Jannie, Pennetje, Harry Kelle, Sis en Piet Bolusma: dank voor jullie bijdragen, inzet en puntige teksten door de jaren heen. Het was een fijn team en we hebben heel wat afgelachen en gedaan. Maar nu is het mooi geweest: we stoppen ermee. PB keert (bijna volledig) terug naar het analoge tijdperk. Veel leuker.
