PBDoetMee

Ik heb er een paar dagen rustig over nagedacht. Geluisterd naar het standpunt van Geert Wilders over de kwestie dubbele nationaliteit. En geluisterd naar de vele reacties. Altijd verstandig om bij beladen of complexe onderwerpen eerst rustig een standpunt te bepalen en dan pas wat te tikken. Welnu: ik kan het eens zijn met Wilders. In het bedrijfsleven is loyaliteit aan twee bedrijven in dezelfde branche ondenkbaar en veelal geborgd in een concurrentiebeding. Bewindslieden moeten hun belangen in bedrijven laten vallen om elke schijn van belangenverstrengeling voor te zijn. Ik zie niet in waarom dit niet voor palementariers en bewindslieden met dubbele nationaliteit zou moeten gelden. Ook in die gevalen dient de schijn te worden vermeden.
Daarmee is niets gezegd over de integriteit van de betrokkenen. Ik geloof zonder meer dat die bij zowel Khadija Arib en Nebahad Albayrak voor de volle tweehonderd procent aanwezig is, dus dat is de discussie niet. En dat heeft Wilders ook herhaaldelijk benadrukt. Dat er velen zijn die hem persoonlijke afkeer in de schoenen schuiven is ronduit schandalig, ongehoord en onfatsoenlijk.
Waar het om gaat is het principe. Helemaal nu Khadija Arib ook nog eens lid blijkt te zijn van een belangrijke adviescommisie, die de Marokkaanse koning van persoonlijk advies dient over de positie van Marokkanen in Nederland, kun je toch moeilijk overeind houden dat er geen sprake is van (minimaal een schijn van) tegenstrijdige belangen. Juist een integer en intelligent mens als Arib zou zich dat moeten realiseren, en dat potentiele mijnenveld dienen te omzeilen.
De ronduit krampachtige manier, waarop deze nieuwe Tweede Kamer de discussie met Wilders op dit punt onder de groene zoden werkt (met de kamervoorzitster als -in dezen- bedenkelijk acterend boegbeeld) is uiterst verkeerd. Het is strijdig met het grondprincipe van de democratie: je hoeft het niet met elkaar eens te zijn, maar erover praten moet ten allen tijde mogelijk zijn. Dat grondprincipe is door de Kamer en haar voorzitster met voeten getreden. Geen wonder dat Wilders pissig reageerde, en terecht.
De twee betrokken PvdA’ers zullen wat mij betreft een keuze moeten maken willen zij integer in Den Haag kunnen acteren. Doen ze dat niet, of willen ze dat niet, dan resteert de koninklijke weg naar de buitendeur. Er zijn organen genoeg waar de dubbele nationaliteit geen enkele rol speelt, en waar beide PvdA’ers fantastisch en opbouwend werk kunnen doen. De prima staat van dienst van beiden zegt wat dat betreft al meer dan genoeg.