PBDoetMee

Ik ben een beeldschermtypografiepietlut. Wat een operating systeem allemaal wel en niet kan zal me uiteindelijk worst wezen. Als het beeldschermlettertje maar goed is. Prettig leesbaar, proportioneel, goed ogend, strak. Onder het aloude Mac OS word ik altijd vrolijk van het systeem font Chicago, met Geneva 9 als gebruiksletter voor de basisfuncties en overzichten. Onder OS X is het systeenfont ook erg lekker, en is Verdana mijn absolute toppert. Met Tahoma als goeie tweede. Onder Windows zijn MS Sans Serif 8.5 en 9 mijn absolute favorieten. Lekker veel info op het scherm, en toch goed leesbaar. Mijn weblogs codeer ik steevast in Verdana of Tahoma.
Inmiddels heb ik Windows Vista dan toch maar eens geinstallererd. Ik had al wat gerommeld met de beta RC1, maar da’s niet representatief want nog erg traag en bepaald niet compleet. Los van alle bedenkingen die ik tegen Windows heb (Vista is welbeschouwd niet veel meer dan een zwaar opgeleukt Windows XP met wat extra grappen en grollen erin) ontdekte ik een -wat mij betreft- ernstig pluspunt in Vista. Het heeft een meer dan fraaie standaardletter (broodletter heet dat in de typografie). Het lettertype is mooi strak, goed geproportioneerd, en zeer prettig leesbaar op het beeldscherm. Daar win je PB’s zieltje mee, ook al is het een Windoos.
Waar ik dus echt niet tegen kan zijn Helvetica en Arial. Ik noem dat achterstandsfonts van een treurigheid, die met geen toetsenbord te beschrijven is. De proportionering deugt voor geen meter. Het zijn arme letters, gespeend van elke inspiratie. De Courier daarentegen wordt gedoogd: roept herinneringen op aan de aloude tiemasjien, waamee uw PB jarenang bij de krant heeft gewerkt. De DOS-letters van WordPerfect 5.1 daarentegen konden mijn goedkeuring bepaald niet wegdragen. Ik werd daar niet vrolijk van. Net zo min als van de Times, die ik beschouw als een lettertype met een ernstige identiteitscrisis.
Net zoals een goede lettertypekeuze voor een krant van wezenlijk belang is (ik mag daar een mening over hebben: zat een aanal jaren op de eindredactie/vormgeving van een regionaal dagblad), bepaalt een digitaal font het “smoel” van een operating systeem. Het bepaalt voor een belangrijk deel of een OS “lekker in de vingers ligt”. Als verklaard en bewezen Mac-gek zal ik niet snel een compliment richting Microsoft gooien, maar voor de fontkeuze in Windows Vista krijgt Microsoft van mij een dikke 10.