BlApplefemie
Dit doet uw PB als rasMacGek pijn. Waar ik werk heerst Windows. En dus werk ik daar ook met Windows, want Apple’s hebben ze niet, kennen ze niet, en willen ze ook niet. Als stil protest heb ik sinds een week of wat een mooi wit Apple keyboard aan de Windoos gehangen, zodat ik in elk geval geen RSI krijg van het onbehouwen klopbord, dat bij de standaard-Windozen van Dell op ons werk wordt geleverd. Een van de directieleden riep recent bij het zien van het witte toetsenbord verbijsterd en als door een wesp gestoken uit: “PB, wat moeten wij met dit toetsenbord?”. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat hij er helemaal niks mee moet, beter nog gewoon af moet blijven, en dat het mij RSI-klachten bespaart. Hoofdschuddend verliet hij mijn werkruimte.
Als roepende in de woestijn neem ik nog steeds elke gelegenheid te baat om de vele voordelen van Apple-machines te benadrukken. Tegen beter weten in: eigenlijk zou ik dit evangelisatiewerk domweg moeten staken. Het heeft geen zin. Je krijgt er geen fl…. voor terug, alleen maar ergernis. Maar toch: zolang onderzoeksrapporten onomstotelijk aantonen, dat Macs tot 40% sneller dan PC’s het ROI-punt bereiken, blijf ik met mijn gezonde verstand niet begrijpen waarom die prachtige besparingskans niet wordt aangegrepen. Na het bereiken van het ROI-moment gaan de besparingen lekker door, want ook in beheer zijn de Macs vele malen goedkoper. Ze doen het namelijk altijd, en een helpdesk is amper nodig omdat de meeste eindgebruikers hun weg zelf vinden door de intuitieve userinterface.
Dat ik als MacGek in een -in wezen- OS-vijandelijke cultuur vertoef werd me deze week weer eens pijnlijk onder de neus gewreven. Wat wat sien ik? Op het bureau van een collega staat al maandenlang een verdwaalde Mac. Met toetsenbord en muis. Nog een erfenis uit de tijd dat Macs nog niet verboden waren in het bedrijf. Het ding staat nooit aan. Mijn overigens verder zeer gewaardeerde collega heeft een geheel nieuwe toepassing gevonden voor het Mac toetsenbord. Kijk maar. Hoe treurig is dit lot. Een puur geval van BlApplefemie…
