PBDoetMee

Er zijn van die momenten dat ik het beleid bij Apple even niet meer kan volgen. Apple liet dezer dagen weten dat de lancering van het nieuwe OSX Leopard is uitgesteld tot oktober, omdat men intern de nodige resources heeft toegewezen aan de iPhone. Vervolgens bleek dat nog meer resources het stervens druk hebben met het op de markt brengen van een draadloze iPod (WiFi), zodat de muziekjes uit iTunes ook via een draadloze netwerkverbinding naar de iPod kunnen worden overgezet. Dat is natuurlijk allemaal leuk en aardig, maar met deze toch behoorlijk strategische beslissingen lijkt Apple de Mac en het OSX een beetje naar het tweede plan te hebben geschoven. En dat is bijzonder onverstandig, zeker nu Vista terrein begint te winnen.
Hoezo? Probeer ik uit te leggen. Nog langer wachten op het nieuwe OSX kon er wel eens voor zorgen dat potentiële switchers het wachten beu worden en bij hun Windoos-pjoeter blijven. Want daar blijkt Vista bepaald niet verkeerd te werken, zo heb ik inmiddels proefondervindelijk vastgesteld. Als Applegek moet ik eerlijk bekennen dat Vista me wel bevalt. Helemaal in combinatie met Office 2007, dat ik een tijdje kan uitproberen. De user interface ziet er gelikt uit, alles werkt veel soepeler en “smoother” dan onder XP, en niet onbelangrijk: Vista is stabiel en goed beveiligd. Dat de Aero user interface de boel hier en daar wel vertraagt is minder maar acceptabel, afgewogen tegen het fraais dat de koper er voor terugkrijgt. Ik draai Vista op een aloude Intel 2.8, met een AGP 5200 grafische kaart met 128 MB. Niet bepaald de snelste pjoeter ter wereld dus, maar het draait toch redelijk soepeltjes.
Tja, en daar sta je dan met je goeie Apple-gedrag. Met een Vista voor je neus, waar je tot je eigen verrassing heel goed kunt mee leven. Met nog wel de nodige Windoos-eigenaardigheden erin (dat dan weer wel), maar daar raak je aan gewend en vallen minder op door het sterk verbeterde gebruiksgemak ten opzichte van XP.
Apple mag wel oppassen: wanneer potentiële switchers het voor gezien houden en een Vista gaan kopen ben je ze voorgoed kwijt. Dan krijg je ze met geen tien paarden meer naar OSX, en dus ook niet meer naar een Mac. Niet alleen vanwege de user interface, maar ook vooral vanwege de Euro’s. Want Vista is niet goedkoop, en een tweede keer de beurs trekken voor OSX zullen maar weinigen doen. En –laten we wel wezen- een goeie Windows desktop of laptop van Dell is inmiddels goedkoper dan een goeie Mac. Dell timmert momenteel keihard aan de weg met veel aantrekkelijke aanbiedingen. Heb ik Apple nog steeds niet zien doen.
Apple mist ook op een ander front volkomen de boot: samenwerking. De Windoos-wereld schaart zich inmiddels massaal rondom SharePoint, een sublieme samenwerkingsomgeving waarmee ik inmiddels ruim ervaring heb. De SharePoint-omgeving stelt je in staat om op heel veel manieren informatie te publiceren, te delen, en samenwerking te bevorderen. Zou in de kleinere omgevingen van ontwerpstudio’s met Macs bepaald geen overbodige luxe zijn, want daar knutselt men nog steeds stevig aan met Macs als servers (of een heuse OSX Server) en gedeelde mapjes. Werkt allemaal wel, maar echt ideaal is het natuurlijk nooit geweest. Ook de “server”-achtige oplossing, die Adobe met CS2 meelevert, is ook maar beperkt in mogelijkheden. Mac-gebruikers moeten dus een goed toegeruste samenwerkomgeving missen, tenzij ze voor SharePoint kiezen. En dat doen de meeste Mac-gebaseerde bedrijven niet, omdat er een Microsoft stickertje op zit.
De SharePoint-omgeving is trouwens prima met een Mac te benaderen. Je mist dan wel functionaliteit, die in de samenwerking tussen SharePoint en Office 2003 of Office 2007 wel aanwezig is, maar het kan wel. Wanneer de Mac-community de vele voordelen van SharePoint begint te ontdekken zou het er nog wel eens op kunnen uitdraaien dat Mac-gebaseerde bedrijven uiteindelijk toch een SharePoint-omgeving neerzetten, en dus de OSX Server verkoopcijfers een knauw gaan krijgen. Een beetje snelle PC kan al als SharePoint-server dienen. Mijn 2.8 Intelletje deed dat al eens, en meer dan voortreffelijk.
Met het uitstel van OSX Leopard en het totaal geen aandacht besteden aan samen werken geeft Apple twee belangrijke speerpunten in de verkoopstrategie domweg uit handen aan de concurrentie. Microsoft dus. Apple zou er m.i. zeer verstandig aan doen Leopard weer naar voren te halen en voor OSX Server heel rap een goeie samenwerkingsomgeving te introduceren. Pas dan zijn ze weer volledig “ahead of Microsoft”. Doet Apple dit niet, dan rest straks slechts het nakijken…

Er zijn van die momenten dat ik het beleid bij Apple even niet meer kan volgen. Apple liet dezer dagen weten dat de lancering van het nieuwe OSX Leopard is uitgesteld tot oktober, omdat men intern de nodige resources heeft toegewezen aan de iPhone. Vervolgens bleek dat nog meer resources het stervens druk hebben met het op de markt brengen van een draadloze iPod (WiFi), zodat de muziekjes uit iTunes ook via een draadloze netwerkverbinding naar de iPod kunnen worden overgezet. Dat is natuurlijk allemaal leuk en aardig, maar met deze toch behoorlijk strategische beslissingen lijkt Apple de Mac en het OSX een beetje naar het tweede plan te hebben geschoven. En dat is bijzonder onverstandig, zeker nu Vista terrein begint te winnen.
Hoezo? Probeer ik uit te leggen. Nog langer wachten op het nieuwe OSX kon er wel eens voor zorgen dat potenti