PBDoetMee

Gisteren. Mevrouw PB en PB wandelen in het bos. Met Hund Julie. Wandeldewandeldewandel. Alles mooi groen. Montferland is prachtig. Na een flinke wandeling komen we aan de rand van het bos. Maar welke rand… de omgeving komt ons volstrekt onbekend voor. In de verte een dorpje, maar dat is niet Beek waar we begonnen. Conclusie: verdwaald. We proberen ons te orienteren, en het geluid van de snelweg naar Duitsland in de verre verte helpt daar wel een beetje bij, maat niet afdoende. We hebben echt geen flauw idee waar we zijn. Lekker dan. Na tien minuten nadert een man te paard. We houden hem aan. Hoe we moeten lopen om weer in Beek te komen? De man steekt een heel verhaal af. In heftig lokaal dialect, doorspekt met Duitse woorden. We verstaan er ronduit geen fluit van, behalve dan als hij zegt dat we niet in paniek moeten raken want “ut ist nog lange nig duuster”. Nee, dat zal wel, het is pas twee uur in de middag. Na nog een reeks onverstaanbare teksten en wilde gebaren in een onbestemde windrichting geeft de man zijn paar de sporen en verdwijnt in het bos. Lekker dan, we zijn nog geen cent wijzer,Behalve dan dat we uit ‘s mans tekst hebben kunnen opmaken dat het dorpje in de verte Stokkem heet. En dat Beek een aardig eindje uit de buurt is. Heel fijn. We besluiten richting Stokkem te lopen: daar staat vast wel weer zo’n ouderwetsche ANWB paddenstoel. En jawel, er staat er een. Beetje roestig en aangetast door jarenlange dienst op deze kruising van bospaden. De tekst is nog net leesbaar. Beek blijkt 3,5 kilometer de verkeerde kant op te liggen. Valt mee. We gaan op weg. Wat de paddenstoel er niet bij vertelt is dat de weg de volle 3,5 kilometer bult opwaarts gaat. Een beste klim. En na elke bocht nog meeer bult, stijler dan het stuk ervoor. De kuiten prikken. Na drie kwartier stevig stappen zien we de parkeerplaats met onze auto. Pfff… Alles bij elkaar bijna 3 uur bezig geweest. Even de hond uitlaten… Tevreden rijden we naar het centrumpje van Beek en kopen een lekker Beeks bakkie patat met mayo. Een milde beloning voor een rare tocht vol dwalingen en nog meer bult onthullende bochten. Gelukkig regende het gisteren in Montferland niet, in tegenstelling tot vandaag.