Het is dus gewoon weer het oude liedje…
Ik ben toch niet de enige die er zo over denkt. Op 25 mei plaatste ik in mijn post “Geen rulle volzinnen maar daden” een oproep aan de Baas Balk van het kabinet om nou eindelijk eens echt aan de slag te gaan. Honderd dagen bedenktijd, afgerond met een potje slap ouwehoeren met een paar honderd willekeurige (kuch) uitgenodigde Nederlanders heeft weinig resultaat gebracht. Of beter nog: helemaal niets, tot nu toe. Ik zie me op mijn werk al aankomen met: “Dat project? Nou, daar wil ik eerst even drie maanden over nadenken en dan met wat voorbijgangers op straat bespreken. Belt u niet, ik bel u.” Ja zeg…
Vandaag viel VVD-voorman Rutte van zijn stoel, zo lees ik her en der. De Balk schijnt ergens op een CDA-congresje in de provincie (synoniem voor opgeleukte koffieochtend) gezegd te hebben dat een offensieve aanpak noodzakelijk is teneinde de arbeidsmarkt flexibeler te maken. Hola, riep Rutte terwijl hij uit zijn oppositiezetel lazerde van verontwaardiging: laat Balkenende eerst zelf maar eens wat offensiever worden, want wat we tot nu toe van dit kabinet hebben gezien is louter en alleen denken, niet doen. Kom op, Jan Peter, genoeg geluld, nu eindelijk de handen aan de schop en aan de slag, zo zei Rutte tegen een ploegje opkomend VVD-jongerengebral (of woorden van soortgelijke strekking).
Nu is uw PB bepaald geen VVD-liefhebber, maar hier heeft Rutte natuurlijk wel gelijk. Er is nog geen spijker geslagen of er is al flinke ruzie in de kabinetstent. Over een eventuele aanpassing van het ontslagrecht. CDA wil dat versoepelen, maar CU en PvdA schudden afwijzend met het politieke hoofd. En zo rollebollen de coalitiepartners alreeds over het Haagse tapijt, nog voordat de beleidsnotitie van dit kabinet den volke is getoond. Het is dus gewoon weer het oude liedje: Haagse zandbak, Haagse schepjes, en meppen maar… Treurig, treurig, driewerf treurig.
