Moet je nou toch horen: Roger Subirana. Op internet zijn veel websites waar musici en componisten (amateurs, pro’s) hun werken en werkjes kunnen parkeren en den wereldvolke kunnen tonen. Ik noem iCompositions, Acid Planet, HobNox, Jamendo, en zo zijn er nog veel meer. Met grote regelmaat duik ik die websites in op zoek naar echt goeie muziek. Het merendeel van wat ik daar aantref moet helaas al na enkele maten naar de digitale prutbak worden verwezen, omdat er tamelijk ongeinspireerd en al helemaal niet muzikaal wordt geknipt en geplakt. In het wilde weg, zonder enig daadwerkelijk gevoel voor muziek. Maar soms kom je ineens juweeltjes tegen die je kippenvel bezorgen. Zo kwam ik vanavond op Jamendo de al genoemde Roger Subirana op het spoor. U kende ‘m misschien al, ik had nog nooit van ‘m gehoord. Hij is goed, deze Roger. Vooral het tweede nummer -Point of no return- in het lijstje op zijn Jamendo-pagina sprak mij zeer aan. Maar de rest mag er bepaald ook wezen. Is over nagedacht, zit gevoel in, mooie audioschilderijtjes. Luister maar. (Wanneer je op Google naar deze Roger zoekt komt er nog veel meer tevoorschijn: kijk maar).

Matt was mij totaal onbekend. Totdat ik vanavond toevalig stuitte op een berichtje over de proeven, die YouTube momenteel stilletjes neemt met HD-video’s. Matt gaat letterlijk dansend door het leven, en reist de hele wereld over om zijn dansfilmpjes op te nemen. Gewoon vrolijk gedoe dat iedereen, jong en oud, waar hij ook komt aansteekt. In Israel, maar ook op de Westbank. In de VS, maar ook in de binnenlanden van Afrika. Tussen de tulpen in Lisse, en op Antarctica. Op de Chinese Muur, en de Galapagos Eilanden. Je kunt het zo gek niet bedenken of Matt heeft er wel staan dansen. Het resultaat is een filmpje, waar je vanzelf weer vrolijk van wordt. Kijk maar. Matt heeft ook een website waar je kunt zien waar hij op dit moment staat te dansen: http://www.wherethehellismatt.com. Een betere ambassadeur voor een betere mensenwereld kan ik niet meer bedenken.

Waarom is het toch dat ik deze man op het eerste gezicht vertrouw… Eigenlijk simpel: hij kijkt iemand recht in de ogen wanneer hij met iemand praat. Bush deed dat niet: hij keek overwegend langs de persoon met wie hij sprak. En als hij al iemand aankeek, dat had hij veelal een zweem van een spottende blik, niet oprecht, niet geinteresseerd. Deze man doet dat allemaal niet: hij denkt eerst even na voordat hij wat zegt (kijkt even naar beneden, belangrijke lichaamstaal voor wie dat kan lezen), kijkt je dan recht aan, en zegt in begrijpelijke taal wat hij te zeggen heeft. Kijk maar.

Lange tijd heb ik -als ik ‘s-avonds de gordijnen sloot- voor mezelf uit gemompeld “Dag boze buitenwereld”. Waarmee ik alle ellende buiten sloot en me terugtrok in mijn eigen veilige wereld. Ellende was er. Mijn vrouw had maagkanker en overleed na anderhalf jaar ongelijke strijd in januari dit jaar. Ook daarna dacht ik bij het sluiten der gordijnen voormelde uitbannende gedachte. Totdat iemand me vertelde dat je jezelf daarmee niet helpt. Ze zei: “Denk ‘dag mooie buitenwereld, tot morgen!’, je zult zien dat je je een stuk beter voelt”. Omdat ze wel vaker dingen zegt die hout snijden heb ik haar raad opgevolgd. En inderdaad, al snel sloot ik de dag met een veel fijner gevoel dan voorheen. Ik vertelde dat aan haar, een tijdje terug alweer, en ze keek me met lieve glimlachende ogen aan. “Zie je nou wel?” Inmiddels wonen we sinds een week of tien achter dezelfde gordijnen.
Edit: reacties op Volkskrantblog-versie:
K / 09-11-2008 20:15
Alees wat je uitzendt komt bij je terug!
profielfotoloeloe / 16-11-2008 21:00
Wat ben jij toch goed in het schrijven van pakkende stukkies Ben trots op je pap! Kus, dog

Vandaag schoot-ie me ineens weer te binnen. Vraag me niet waarom: het gebeurde gewoon. De slechtste 1-aprilgrap die ik ooit heb beleefd. Speelt zich af pakweg 45 jaar geleden op het schoolplein van mijn lagere school in Haarlem. De grappenmaker noemen we Fred en het slachtoffer Erik. Ze heetten overigens anders.
Fred, een nogal etterig klasgenootje waar iedereen in een forse boog omheen loopt, drentelt in het speelkwartier naar Erik. Fred buigt zich voorover en zegt tegen Erik: “He heb je al gehoord dat je vader en moeder dood zijn? Dat hoorde ik de meester net zeggen door de telefoon. Ze hebben een ongeluk gehad”. Erik weet kennelijk donders goed wat dat betekent, schrikt zich een hoedje, en rent gillend de school in naar het kantoortje van de meester. Daar wordt hij natuurlijk gerustgesteld, want er is niets aan de hand. Even daarna komt Erik weer naar buiten. Fred slaat zich op de knietjes van het lachen en roept “1 april kikker in je bil!” Erik kijkt Fred vernietigend aan maar reageert verder niet. Knap, ik zou Fred op zijn bek hebben geslagen.
Einde verhaal? Nee, bepaald niet. Drie dagen later komt Fred niet opdagen op school. De meester gaat met een ernstig gezicht voor de klas staan en vertelt dat Fred’s moeder dood is, omgekomen bij een auto-ongeluk. Daarom is Fred niet op school. Dat nieuws maakt diepe indruk op ons allemaal. De meesten van ons kennen Fred’s moeder wel, want ze woont vlak bij de school. De link met de foute 1-aprilgrap leg ik niet op dat moment.
Einde verhaal? Nee, bepaald niet. Nog geen twee weken later staat de meester weer met een ernstig gezicht voor de klas. Hij vertelt dat de vader van Fred is overleden. Hij vertelt niet waardoor of waaraan. Weer een doodse stilte in het klaslokaal, en nu leg ik de link met de slechte grap wel. Boontje komt om zijn loontje? Ik weet niet meer wat ik dacht, maar wel dacht ik aan die slechte grap. Ik was nog te jong om een weloverwogen link tussen de gebeurtenissen te kunnen benoemen.
Later hoorden we dat Fred’s vader, die bakker was in de buurt achter de school, zichzelf in de winkel had opgehangen omdat hij de dood van zijn vrouw niet aankon. Treurig. Fred hebben we op school niet meer gezien. Pas veel later hoorden we dat hij naar een tante in Groningen was verhuisd. 1-aprilgrappen over dode ouders zal hij wel niet meer hebben gemaakt…
Edit: reacties Volkskrantblog-versie:
anoniem / 08-11-2008 22:35
nou
laten we hopen dat het goed gaat met fred
(hij gaat nu door het leven als hans teeuwen heb ik gehoord)
profielfotoK / 09-11-2008 07:23
Hoe pijnlijk!