PBDoetMee

Moet je nou toch horen: Roger Subirana. Op internet zijn veel websites waar musici en componisten (amateurs, pro’s) hun werken en werkjes kunnen parkeren en den wereldvolke kunnen tonen. Ik noem iCompositions, Acid Planet, HobNox, Jamendo, en zo zijn er nog veel meer. Met grote regelmaat duik ik die websites in op zoek naar echt goeie muziek. Het merendeel van wat ik daar aantref moet helaas al na enkele maten naar de digitale prutbak worden verwezen, omdat er tamelijk ongeinspireerd en al helemaal niet muzikaal wordt geknipt en geplakt. In het wilde weg, zonder enig daadwerkelijk gevoel voor muziek. Maar soms kom je ineens juweeltjes tegen die je kippenvel bezorgen. Zo kwam ik vanavond op Jamendo de al genoemde Roger Subirana op het spoor. U kende ‘m misschien al, ik had nog nooit van ‘m gehoord. Hij is goed, deze Roger. Vooral het tweede nummer -Point of no return- in het lijstje op zijn Jamendo-pagina sprak mij zeer aan. Maar de rest mag er bepaald ook wezen. Is over nagedacht, zit gevoel in, mooie audioschilderijtjes. Luister maar. (Wanneer je op Google naar deze Roger zoekt komt er nog veel meer tevoorschijn: kijk maar).

Matt was mij totaal onbekend. Totdat ik vanavond toevalig stuitte op een berichtje over de proeven, die YouTube momenteel stilletjes neemt met HD-video’s. Matt gaat letterlijk dansend door het leven, en reist de hele wereld over om zijn dansfilmpjes op te nemen. Gewoon vrolijk gedoe dat iedereen, jong en oud, waar hij ook komt aansteekt. In Israel, maar ook op de Westbank. In de VS, maar ook in de binnenlanden van Afrika. Tussen de tulpen in Lisse, en op Antarctica. Op de Chinese Muur, en de Galapagos Eilanden. Je kunt het zo gek niet bedenken of Matt heeft er wel staan dansen. Het resultaat is een filmpje, waar je vanzelf weer vrolijk van wordt. Kijk maar. Matt heeft ook een website waar je kunt zien waar hij op dit moment staat te dansen: http://www.wherethehellismatt.com. Een betere ambassadeur voor een betere mensenwereld kan ik niet meer bedenken.