Ik zou willen dat in de Tweede Kamer iemand opstond die net zo helder en scherp de inval van Isra

Terwijl de marathonschaatsers zich vandaag vol overgave verkneukelden vanwege wedstrijd, erwtensoep en denders mooi ijs dacht ik terug aan 1963. Tien jaar was ik toen, en er was een ijsbaan achter ons huis in Haarlem. Ik had er nog nooit op gestaan, maar had nu dan toch de houten doorlopers ondergebonden. Daar stond ik, me vasthoudend aan het gaashek. Geen idee wat te doen. Dus deed ik maar wat. Glibberend en zwaaiend kwam ik van het hek los, en kwam zowaar met gevaar voor eigen leven en dat van de overige schaatsers tien meter vooruit. Daar viel ik met een lelijke smak, en brak een pols. Het zijn de enige tien meters die ik in mijn leven heb geschaatst.