Uit het dorp aan de andere kant van de rivier klinkt vanavond al urenlang het gebonk en gedreun van het carnavalsfeest aldaar. Ik stel me zo voor dat de harde feestkern van het dorp zich lavenloos staat te zuipen in de feesttent, die eerder deze week op het marktplein werd opgetrokken. Opgesmukt met gekke pakken en pruiken doen de feestgangers een massale en continue aanval op de biervaten, die dezer dagen met vrachtwagens vol over de smalle dijkweg werden aangevoerd. Vanuit ons huis aan de noordzijde van de rivier zagen we de kolonne bierwagens rijden. En terwijl de biervoorraad in ijltempo wordt weggewerkt doet een live band optimaal z’n best om het gehoor van de feestgangers voor eens en altijd naar de ratsemidee te helpen.
Ik weet hoe het er daar aan toe gaat, want lang geleden waagde ik me in dat dorp beroepsmatig een avond tussen de zuipende en hossende menigte. Getooid met gele pruik en blauwe kiel. Mijn hoofdredacteur had het jofele idee opgevat dat er een sfeerreportage “van binnen de gelederen” moest komen over dit zottenfestijn, en yours truly was het haasje. Vol goede moed togen de fotograaf en ik die avond naar het dorp aan de zuidkant van de rivier, om ons daar volop in het feestgedruis te storten. Het is dat ik wat feiten, anekdotes en sfeerschetsen moest zien te verzamelen, anders was ik na vijf minuten gillend weer buiten gegaan.
De zultkoppensfeer die daar hing ging mijn pet ver te boven. Wat een ellende. Wildvreemde vrouwen van onbestemd gewicht en onduidelijke leeftijd vlogen ons liederlijk om de nek. En naar zweet en bier stinkende kerels klampten ons aan omdat ze de fotocamera hadden gezien en ook wel in de krant wilden. Ik heb er uiteindelijk een gezellig sfeerverhaal van gemaakt, want om die massa nou voor de kop te stoten dat voerde me weer te ver. Bovendien was het abonneebestand in dat dorp toen nog bijna 100%, en och… als het dan geen zwaar c.q. gevoelig issue is, dan maakt een likje gezellige stroop zo links en rechts gelardeerd met wat vrolijke foto’s niet uit.
Ik was daar per slot van rekening niet voor mijn eigen lol, maar voor dat van de dorpsbewoners. Zij zagen zichzelf de volgende dag met zatte kop en lallend in de krant, en waren er dolgelukkig mee. Vooruit dan maar weer. Ik had het doorstaan, en volgend jaar zou de hoofdredacteur wel een andere beginnend journalist het slagveld in sturen. De fotograaf klaagde niet, hij wist dat hij het jaar daarop wederom het haasje zou zijn.
Vanavond moest ik bij het moeten aanhoren van het constante gedreun weer aan die voor mij zo gedenkwaardige want eenmalige carnavalsbelevenis terugdenken. Een tevreden gevoel maakte zich van mij meester vanwege het feit dat ik vanavond aan deze kant van de rivier zit, en niet aan de overkant. Nog nooit was -wat mij betreft- de smalle scheidslijn tussen zottigheid en nuchterheid zo glashelder en dichtbij.
Ik begin een beetje genoeg te krijgen van Geert Wilders. Overal waar die man gaat of staat kost-ie de samenleving klauwen vol met geld. Zoals eerder deze week in Waddinxveen, waar een fors politiekorps op de been werd gebracht. Voor een handjevol demonstranten en ter bescherming van de PVV voorman met een vuistvol medestanders. Geen idee wat zo’n operatie precies kost, maar dat zal vast heel dik in de papieren lopen. Geld, dat uit de belastingpot wordt gehaald. En daar zit mijn grote bezwaar. Ik betaal als belastingbetaler indirect mee aan de hoge kosten die de strapatsen van Wilders met zich mee brengen. Ik heb daar meer dan genoeg van. Kan Wilders hier eens fiscaal op worden aangeslagen? Ik voel er weinig voor om nog langer een deel van mijn belastingcenten weg te zien vloeien naar gevolgkosten van de acties van meneer Wilders. Heb ik hierin medestanders?
Edit: reacties op Volkskrantblog-versie:
Beus / 17-02-2009 18:47
Heb je er nu pas genoeg van?
profielfotopeter louter / 17-02-2009 19:01
ook een manier om het slachtoffer de schuld te geven.
Van mij mag je de heer W. een gek noemen.Maar klaarblijkelijk krijgen andere partijen door hem hun verstand terug. Tel op je winst.
profielfotoPBDoetMee / 17-02-2009 19:11
@peter louter. Het slachtoffer? Meen je dat nou echt? En ik noem Wilders geen gek. Ik ageer slechts tegen zijn manier van doen en de forse aanslag op openbaar geld, dat hierdoor wordt veroorzaakt.
profielfotopeter louter / 17-02-2009 19:17
Slachtoffer?, beslist.
Er zijn genoeg imams die wekelijks heel wat verwerperlijke dingen roepen.
Maar links laat ze met rust.
profielfotoPBDoetMee / 17-02-2009 19:30
@ peter louter: maar dat roept Wilders toch over zichzelf af met zijn prominente stellingname tegen alles wat met islam te maken heeft? Ik kan hem dan moeilijk in een slachtofferrol zien. Hij veroorzaakt de commotie zelf.
profielfotosatuka / 17-02-2009 19:52
Er is nog al een verschil tussen radicale dingen zeggen of radicaal geweld gebruiken.
Wat iemand ook zegt, het legitimeert nooit (het dreigen met) geweld.
Als je dat niet als maatstaf hanteert, redeneer je net zo als mensen die vinden dat meisjes die in te schaarse kleding over straat lopen “het over zichzelf hebben afgeroepen” als ze worden verkracht.
profielfotoPBDoetMee / 17-02-2009 20:42
@ satuka: ik vind dat laatste -met alle respect- een meer dan schaamteloze vergelijking die ronduit nergens op slaat.
profielfotosatuka / 17-02-2009 21:31
PB: wat is volgens jou dan het verschil?
profielfotoPBDoetMee / 18-02-2009 00:05
@satuka: de meiden vragen er niet om en zijn dus slachtoffer, Wilders vraagt erom en is dus geen slachtoffer. Wel beetje jammer dat je dat verschil niet kunt maken. Wilders-aanhanger?
profielfotoJB / 18-02-2009 00:55
Dwaas!
profielfotosatuka / 18-02-2009 08:14
Ik ben geen aanhanger van Wilders. Dat doet er ook niet toe, tenzij je argumenten op basis daarvan meent te kunnen diskwalificeren. Maar dat zou een drogreden zijn.
Iedere vergelijking loopt op een gegeven moment natuurlijk mank, maar ik zal je de overeenkomsten die ik zie voorleggen.
Er zijn ook mannen die vinden dat een vrouw
Het is nu wel duidelijk: dit kabinet heeft de zaak absoluut niet onder controle. Bos is druk met banken overeind houden en heeft nauwelijks tot geen oog meer voor de (financiele) positie van de doorsnee bewoner van dit land. Balkenende ziet te laat in dat rommelen met de hypotheekaftrek op dit moment wel erg dom zou zijn en maakt derhalve (dank Donner) plots rare bokkenpsprogen. Rouvoet is alleen maar druk met het stimuleren van gezinsuitbreiding omdat dat van de bijbel moet, en het registreren van schaamhaargroei bij pubers. En de rest van het kabinet vecht als honden om de laatste restjes vlees van het crisisbeen. En daar holt vervogens de hele Tweede Kamer weer als keffende en blaffende meute achteraan met het ene beschuldigende commentaar na het andere. In de Haagse Zandbak slaan de politieke peuters mekaar dus weer eens vol enthousiame met de schepjes op het vermoeide hoofd. De problemen adequaat aanpakken? Ho maar. Daar is de hele Haagse meute niet toe in staat. De honden blaffen, de crisiskaravaan trekt voort. Treurig, treurig, driewerf treurig!
Edit 10-02-09, 18:35 uur. En jawel, daar hebben we de eerste aandacht afleidende manoeuvre alweer: de F16, die kennelijk een paar jaar langer mee kan zodat de aanschaf van een nieuwe straaljager (in deze crisitijd?) uitgesteld kan worden. Krijgt Den Haag het ook weer heel druk mee. Hoezo crisis…
Scherpe analyse. Oog voor detail. Stelt graaigedrag aan de top messcherp aan de kaak. Goed doordacht commentaar op de financiele crisis. En oog voor sociale misstanden en asociale ongelijkheid. Kan deze man a.u.b. worden aangesteld als financieel commentator?
Edit: YouTube heeft fimplje verwijderd wegens “schending van de gebruiksvoorwaarden”. Jammer.
Het is maar een kleine aantekening in haar agenda. Op de datum 3 februari. Er staat: “L 96 † 13 jaar”. Een paar letters, een veelzeggend teken, een paar cijfers. Die dag, in 1996, werd L geboren. Een meisje. Ze mocht niet op deze wereld zijn. De kinderkamer bleef zonder leven. En in plaats van bij een wieg stonden haar vader en moeder bij een kistje. Een peilloze leegte, die in al die jaren sindsdien moeizaam weer is opgevuld, maar toch altijd een gat zal blijven. Er had nu een levendige meid aan tafel moeten zitten. Ze zit er niet. “Ik zal nooit weten wat ik had kunnen hebben”, zei de moeder laatst tegen me. Beter dan dat is het niet op te schrijven. Ze is tegenwoordig mijn vriendin. Ze heeft ogen die mooi, mysterieus, sprankelend, omfloerst en warm kunnen zijn. Maar ook verdrietig. Ik hou van haar ogen. Ik hou van haar.
