PBDoetMee

Het is maar een kleine aantekening in haar agenda. Op de datum 3 februari. Er staat: “L 96 † 13 jaar”. Een paar letters, een veelzeggend teken, een paar cijfers. Die dag, in 1996, werd L geboren. Een meisje. Ze mocht niet op deze wereld zijn. De kinderkamer bleef zonder leven. En in plaats van bij een wieg stonden haar vader en moeder bij een kistje. Een peilloze leegte, die in al die jaren sindsdien moeizaam weer is opgevuld, maar toch altijd een gat zal blijven. Er had nu een levendige meid aan tafel moeten zitten. Ze zit er niet. “Ik zal nooit weten wat ik had kunnen hebben”, zei de moeder laatst tegen me. Beter dan dat is het niet op te schrijven. Ze is tegenwoordig mijn vriendin. Ze heeft ogen die mooi, mysterieus, sprankelend, omfloerst en warm kunnen zijn. Maar ook verdrietig. Ik hou van haar ogen. Ik hou van haar.