PBDoetMee

Heb wel eens het idee -nee, zeg maar gerust de stellige overtuiging- dat veel producenten absoluut niet nadenken bij het maken van hun product. Neem nou de vleeswarenverpakking van Appie Heijn. “Hier openen”, staat op een van de hoekjes van de ritsverpakking uitnodigend gedrukt. Nou, probeert u maar eens soepel en snel zo’n verpakking open te maken. Gaat niet lukken zonder slag of stootwapen. Het treklipje zit muurvast op het onderste deel. Met drie zeer ongeduldig wachtende honden om je heen wordt het openen van zo’n verpakking een lastig karweitje. Dus fluks een scherp mes in de verpakking gezet, zodat het geblaf en gekwijl een einde neemt. Heeft verpakkingontwerpert niet goed over nagedacht, of de uitvoering van dit idee klopt voor geen ene meter.

De koffiemelk van Friesche Vlag, in die kartonnen pakjes. Ook zoiets. Plastic lipje omhoog trekken en dan het zilverkleurige afdeklipje eraf trekken. Ja, dat hadden we gedacht. Vijf van de tien keer scheurt dat aluminium stripje doormidden, en is de koffiemelk vooralsnog onbereikbaar. Er dient alsnog met een mesje te worden geprutst en geprikt. Je zult maar een handicap aan de handjes hebben.

Of de letterjes op de stickers aan de achterzijde van het internetmodem. Want u raadt het al: de UPC-verhuizing verliep weer niet zoals het hoort. We hebben wel verbinding vanaf de nieuwe stek, maar traaaaaaag. Alweer. Wat blijkt: UPC is vergeten het oude modem weer omhoog te krikken naar 25Mbit. Het modem draait nog op telefoonlijnsnelheid, het standje waarin we dit modem in de vorige woning gebruikten. Omdat we daar Fiber 60Mbit hadden, waarvoor een tweede modem was bijgeschakeld.

Bellen met UPC dus maar weer, en die willen de nummertjes weten die op de sticker achterop het modem staan afgedrukt. Nu staat dit modem in een kastje op de vloer onder de pjoetertafel te PBDoetMee BV, dus dat wordt kruipen met een zaklamp. Om daar aangekomen tot de ontdekking te komen dat de lettertjes op het stickertje dusdanig klein zijn dat PB ze met geen mogelijkheid kan lezen. Zelfs niet met de bril op.

Dus VriendinPB, wier ogen qua leesprestaties beter zijn, ook op de grond onder de pjoetertafel om de nummertjes op te lepelen, die ik dan weer per spreekbuis doorgeef aan de UPC-meneer. Echt een ontzettend klein stickertje, met meer dan ontzettend kleine lettertjes. Groter stickertje met grotere lettertjes was wel zo handig geweest. Je zult maar… nou ja, u begrijpt me wel. Ook weer niet over nagedacht.

Dan nog dit. Na wat onduidelijkheden in de communicatie belanden de nummertjes uiteindelijk correct bij UPC, waarna we te horen krijgen dat het maximaal 48 uur kan duren voordat het modem weer in de snelle stand is gezet. Pardon? 48 uur om een modem te resetten? Inderdaad meneer, maar da’s wel maximaal. Er is een kans dat het sneller is geregeld. Djeeezzz…

En zo dreutelen we dus met een supersnelheid van 30k (1.2k sneller dan het aloude 28k8-modem van tien jaar geleden) over het internot. Stukkie tikken gaat nog wel, maar YouTube en diergelijke kunnen we vooralsnog wel schudden. Met een beetje fantasie zou je dit een opgelegde vorm van Digitaal Minimalisme kunnen noemen…