PBDoetMee

Er zijn van die zaken waarvan de ingewikkelde aanpak me steeds weer verbaast. Nu wil onze onvolprezen overheid in 2010 weer een proef starten met rekening rijden. Een partij auto’s wordt voorzien van een GPS-kastje, zodat elke gereden kilometer nauwkeurig wordt vastgelegd. En ook op welk tijdstip men dat doet. Zo kan er dus op de cent nauwkeurig worden afgerekend. Tijdens de spits meer betalen, daarbuiten minder. En weet men trouwens ook precies waar wie was op welk moment, althans zijn of haar auto. Lijkt me een forse inbreuk op de privacy, maar daar gaat het nu even niet over.

Het systeem moet op den duur autorijden goedkoper maken, want BPM en wegenbelasting zullen vervallen. Op den duur: hoe lang dat dan is staat er niet bij, en we weten inmiddels wel dat zulks wel eens jaren kan duren en de doelstelling waarschijnlijk helemaal niet gehaald zal worden. Want is het niet vaak zo dat de toekomstige besparing tegen de tijd, dat ze gerealiseerd moet zijn, allang weer is overvleugeld door kostenstijgingen? Dat leergeld hebben ze in Den Haag kennelijk nog steeds niet betaald. Of ze weten het wel, en het wordt willens en wetens buiten de communicatie gehouden. Dit laatste lijkt me veel waarschijnlijker.

GPS-registratie dus. Hartstikke duur systeem om landelijk in te voeren en om te onderhouden. En het is dus nog maar de vraag of de doelen ooit gehaald zullen worden. Ingewikkelde en moeilijke aanpak, terwijl het allemaal veel simpeler en goedkoper kan. Eurlings, lees je even mee? In Duitsland betaalt de automoblist geen BPM en geen wegenbelasting, maar wordt belasting op autorijden geheven middels een opslag op de benzine en de diesel. Hoe meer je tankt, des te meer je dus aan belasting betaalt. En rij je nauwelijks, dan betaal je dus ook amper wat. Hoe simpeler, eerlijker en helderder kan het nog? Bovendien kost dit systeem geen drol: er hoeft geen duur GPS-circuit te worden opgezet want de pompen-infrastructuur ligt er immers al.

“Kijk”, zegt Eurlings dan: “We maken het rijden in de ochtendspits duurder, en daarbuiten goedkoper. In de spits extra betalen voor de via GPS geregistreerde kilometers, buiten de spits minder”. Dat lijkt slim bedacht, maar sluit niet aan bij de praktijk. Thuiswerken raakt steeds meer ingeburgerd: hoeveel procent van de beroepsbevolking inmiddels al veelvuldig thuis werkt weet ik niet, maar in mijn omgeving zijn dat er al heel veel. Die rijden dus niet in de spits, en zijn daarmee dus geen potentieel betalende groep meer voor volmaking van de plannen van Eurlings. Waardoor de door Eurlings gedroomde opbrengsten van ochtendspitsrijders wel eens heel ernstig zouden kunnen tegenvallen. En uiteindelijk de doelstelling van het goedkoper maken van autorijden mede hierdoor niet gehaald zal worden. Want die dure GPS-systemen moeten wel worden betaald, en tien tegen een dat dat wordt afgewenteld op de automobilist middels belastingverhoging, in dit geval dus hogere GPS-tarieven.

Thuiswerken is een snel groeiend fenomeen dat kennelijk aan Eurlings en zijn Projectteam SLIM Prijzen voorbij is gegaan. Duitse thuiswerkers maken zelf het autorijden automatisch goedkoper. Ze tanken niet, en betalen dus ook geen opslag. En als ze wel rijden, dan blazen ze 180 kilometer per uur over de Autobahn, en brengen daarmee door hun benzineverbruik de inkomsten wel weer op niveau. Of niet, wanneer ze een beetje milieubewust zijn, en dat zijn er best veel. Het aantal snelheidsduivels op de Autobahnen is de laatste paar jaar beduidend afgenomen, zo heeft uw PB tijdens talrijke ritten in de Bondsrepubliek kunnen waarnemen.

Autorijden wordt met het Duitse systeem uiteindelijk dus goedkoper. Tegen nul kosten voor dure infrastructuur. Klaar. Hoe simpeler kan het? Eurlings, wordt eens wakker…?