Het Kabinetsuitje bevatte dit jaar verrassende elementen. Geen wonder dat Hirsch Ballin (tweede van rechts) gewond is geraakt…

Clipje Japanse band. Is over nagedacht.

(Via: Sargasso)

Tractorprocessie te Barchem? Zal het jaarlijkse lokale hoogtepunt wel zijn. Uw PB en VriendinPB waren hedenmiddag te Barchem, een gehucht ergens tussen ruwweg Apeldoorn en Enschede gelegen. Amper een winkel te bekennen, wel een bank, plus een pluk vermoedelijk lokale bevolking die zeer luidruchtig een terras naast het enige grote kruispunt in het dorp aan het befeesten was. Incluis traditionele parendans en heel veel bier. Vanwege de tractorenpaaltjes denken wij, hoewel een oorzakelijk verband tussen het een en het ander ons niet geheel duidelijk is geworden. De rest van het dorp stond namelijk ook vol met de meest vreemdsoortige paaltjes en gele zuiltjes langs de weg. Enigeweg, het was een dolle boel te Barchem. En het huis dat daar te koop staat…. geinig wel. Tegen randje bos. Altijd handig met drie joekelhonden. Wie weet plaatsen wij volgend jaar ook een paaltje aan de weg. Je moet toch wat op zondag wanneer je in Barchem woont…

[Edit Op Maandag 31-08: kijk. Dit feestelijke gebeuren hebben we dus wel mooi gemist. De diepere gedachte achter de paaltjes en zuiltjes wordt nu glashelder. Dank voor de aanvulling, denva te -neem ik aan- plaats delict. De afkorting analyserend heb ik overigens wel een flauw vermoeden wie u is. Jawel. Heeeeeejjjjj...]

Yesss! De buit is binnen. Naar de zwaar vernieuwde versie OSX voor nog geen 9 Euries per DVD. Of voor 29 Euries, als je niet recent een Mac had gekocht. Nog steeds een koopje. Microsof doet dat natuurlijk weer heel anders. Windoos-gebruikers houden beter rekening met een veel, veel hoger aankoopbedrag voor een opwaardering naar Windoos 7. Tja… wie voor meuk veel meer betaalt dan voor echte kwaliteit moet nog maar eens bij zichzelf te rade gaan of men wel goed bezig is…

Landelijkrijk dagje vandaag. Op zoek naar mobiel redactiekantoor voor PBDoetMee en het (hopelijk) binnenkort weer startende MediaHypes. U weet wel, dat onvolprezen snoeilog van Harry Kelle, Piet Bolusma en uw PB, dat tussen november 2004 en maart 2006 (plus nog wat nagedruppel daarna) frequent Neerlands media- en journailleland teisterde. De redactie toog vandaag met de immer inspirerende ondersteuning van VriendinPB de achterlanden van Nederland in. Naar het schone Haaksbergen, alwaar een landelijk erkende caravan- en camperboer zitting houdt. Het was weer genieten van al het moois (bedoelend omgeving plus uitgestalde waar), en vooral schrikken van de prijskaartjes. Anyway: paar kiekjes gemaakt.

Voto 1: grappig nummerbord: WTF?

Voto 2: hier dus ongeveer.

Voto 3: extra draagwielen en ruimte noodzakelijk i.v.m. PB’s pjoeterpark en drie bewakingshonden. Alsmede de vele koffers en tassen vol volstrekt overbodig kledingmateriaal, die VriendinPB op reis pleegt mee te slepen.

Voto 4: handig: Twitter-handgreep voor zekere in- en uitstap tijdens het iPhone-Twitteren.

Voto’s 5: van kijken krijgt de mensch honger. Op naar Neede. Zelden zo’n troosteloos dorpscentrum vol achterstallig onderhoud, leegstand en braakligging gezien als in Neede. Jaarlijks dorpstoppertje (ik verzin het niet): de jaarlijkse Nationale Jammarkt. Dat is het dan ook wel zo ongeveer. Vlak buiten het dorp zit restaurant met molen uit 1926. De uitsmijtert, die je daar voor slechts een paar Euries de man onder de neus krijgt, is meer dan super. Dat dan weer wel. Beslist een Aanradertje.

Voto 6: Woooot! Alweer een Monument voor de Gevallen Kabouters. Deze staat naast het Molen-restaurant in Neede.

Voto 7: tot slot: fraai uitzichtje vanaf Molen-terras. Snappu nu waarom uw PB en vriendinPB helegaar nix op hebben met het westen des lands…?

Afijn. Kernvraag: hebben PB en VriendinPB een mobiel redactiekantoor gekocht? Nee, nog niet. Eerst maar wat vergelijkend warenonderzoek bij andere camperboeren uitvoeren. En een kleine begroting opstellen, want hadden we deze week al niet wat geld uitgegeven…? Juist.

Nou, vooruit. Nog eentje dan. Voto’s 8: deze lijkt ons wel wat. Snel modelletje, kek interieurtje ook wel. Kost wel beste stapel Euriebiljetjes. Wordt vast vervolgd. Ooit.

Vorige week namen we al afscheid van een trouwe vriendin. Gisteren hadden we alweer een afscheid te verwerken. Onze trouwe Volvo 940 Nordic Estate (in Duitsland liefkozend Das Boot genoemd) hebben we ingeruild voor een nieuwere. “De Zwarte”, zoals we het bakbeest van VriendinPB noemden, was maar een jaar bij ons maar heeft in dat jaar wel ons hart gestolen. Omdat-ie zo betrouwbaar was, en gedegen. En lekker nostalgisch ouderwets: bouwjaar 1994, dus bijna alles nog mechanisch en met het handje, met diepgaande werk- en kreungeluiden. Behalve een pietluttig temperatuurmetertje van de allereerste LCD-soort. Prachtig.

Dat jaar bij ons heeft  De Zwarte trouwens wel geweten. Keihard werken was het voor ‘m. Twee verhuizingen hebben we bijna geheel met De Zwarte gedaan. Alleen voor die zaken, die echt niet in de De Zwarte konden worden geperst, hadden we eenmaal een aanhangwagen nodig. Alles ging erin: tot een complete kabinetkast aan toe. Wat een heerlijke auto’s zijn dat. Werkpaarden.

Maar ook voor De Zwarte geldt dat het een keer tijd wordt om in te ruilen, want anders belanden we in een oplopende kostentrein. Vandaar dat we De Zwarte gisteren hebben weggebracht en ingeruild voor een ruim tien jaar jongere broer. Veel moderner, dus minder nostalgische geluiden, en met veel meer knopjes, lampjes en computergebeuren. En: met elektrisch verstelbare stoelen inclusief geheugen voor drie standen. Wie het nogal ruime lengteverschil tussen uw PB en vriendinPB kent begrijpt, dat dit bepaald geen overbodige luxe is.

Dag Zwarte, je was een trouwe en betrouwbare bondgenoot in ons roerige afgelopen jaar.

Parkeerplaatsen langs snelwegen -zoals deze langs de A50 bij Apeldoorn- hebben altijd iets van een troosteloze aanblik…

07:40 uur. Ochtendronde met drie honden en een iPhone. Je denkt al wandelend wat na. Over wat je allemaal gebeurd is de laatste drie jaar. Hoe je geworsteld en gevochten hebt en met vallen en opstaan weer boven bent gekomen. De emotionele aanval als verdediging. Hoe je getroost hebt, en hoe je zelf bent getroost. Mooi met elkaar in balans. Vaste lezertjes en intimi weten wel wat hier wordt bedoeld. Over MevrouwPB, die  nu alweer anderhalf jaar geleden de strijd tegen kanker verloor. Over de mooie nieuwe dingen die daarna gebeurden met VriendinPB, die een goeie vriendin van MevrouwPB was. Hoe blij ik ben dat zij met mij wil delen. Verdriet en nieuw geluk trekken parallel op. Mooi en verwarring, een vreemd stuk emomuziek in vibrerende stereo. Over DochterPB en ZoonPB, op wie ik beretrots ben omdat ze na het verlies van hun moeder zo goed hun leven weer hebben opgepakt en VriendinPB in hun hart hebben gesloten.

Over die lastige ziekte, die je sociale leven sinds een tijdje op z’n kop zet en je tot langzamer tempo dwingt. Maf eigenlijk hoe zo’n piepklein evenwichtsknopje in je oor, eenmaal ontregeld, je hele lichaam, je hele doen en laten beïnvloedt. Dat maakt dat je niet volop je werk kunt doen, terwijl je daar juist zo’n plezier in hebt. Terwijl je geest juist veel sneller wil. Terwijl je hele instelling er eentje is van tempo maken en lekker aanpakken. Wanneer geest en lichaam met elkaar in botsing komen heb je opnieuw een worsteling te pakken. Weer een colletje van een hoge categorie. Krijgen we ook wel weer klein. Aanvallen.

Dan kijk je om je heen en ziet prachtig licht, diffuus door de flarden. Klik, klik, klik. Proberen te vangen in een iPhonekiek. Verdrietige hoekjes in je geest waaien weer open door de mooie aanblik van de vage ochtendmist. De honden voelen aan wat er is. Ze blijven dicht bij me en zoeken neuscontact. Ik klop ze alle drie op de kop. Dank je wel jongens, jullie zijn supermaatjes. Vooruit kijken. Naar het volgende colletje categorie drie. Morgen zouden MevrouwPB en uw PB 33 jaar zijn getrouwd.

Mwoehahahahaha…. De Practical Joke is weer helemaal de bom. Klik ook op klein voor groot.

Waar ik dus werkelijk met de pet niet bij kan is de hype rondom die netbookjes. Nu komt Nokia ook al met zo’n ding terwijl je met zo’n frummeldoosje niet eens kunt bellen. Ik heb er recent een paar bekeken bij de lokale pjoeterboer. Wat een frummelspul. Veelal ook nog eens uitgerust met het aloude Windows XP (dat binnenkort niet eens meer door Microsof wordt ondersteund nota bene). Omdat de baby-processoren, die erin zitten, Windows Vista domweg niet aan kunnen. En dan die beeldschermpjes: piepklein, met een resolutie om te huilen zo krapjes. En traaaaag. Met pietlullige toetsenbordjes, waarbij je welhaast een vergootglas moet gebruiken om aan de juiste toets te geraken. Speelgoeddoosjes zijn het, die knuffelgevoelens oproepen. Toen een jeugdige medekijkster naast mij kirde dat een van die pieppjoeters “er lief uit zag” was voor mij het pleit wel beslecht. Netbooks zijn gewoon kleine kudtpjoeters, waarin verouderde processoren en andere verantiekte hardwaremeuk alsnog een weg vinden naar domme kopers die denken voor een habbekrats de digiwereld soepel te kunnen verkennen met zo’n speelgoeddingetje. Niet dus. Het zijn netnietbooks: je reinste concumentenbedotterij. Netbooks zouden verboden moeten worden.

Voor den echten Mac-liefhebber: klik op klein voor groot. En wat kost dat dan helemaal? Welgeteld 29 Euries als upgrade vanaf OSX v10.5 (Leopard). En wanneer je een nieuwe Mac hebt gekocht op of na 8 juni, dan kost het nieuwe OSX je 8,95 Euries. En laat ik nou na die datum een nieuwe MacBook Pro uit de Apple-winkel hebben gesleurd. Dus ik waardeer op voor nog geen tientje… kom daar bij Microsof Windoos maar eens om… Winprut-gebruikers: dit missen jullie allemaal…

Anderhalf uur stof tot nadenken: HOME.

Mooi gekkenhuis:

New York city portrait, HD time lapse, April 2006, music by Moby from Max Moos on Vimeo.

Dit gaat ons voorstellingsvermogen ver te boven…:

Ochtendprodukt van De Witte. Verhoudingsgewijs klopt dit wel met omvang van Hund. Staat echter in geen enkele volume-verhouding tot de  berg voer die nodig was om dit hoopje te produceren. Eigenlijk zijn honden hartstikke inefficiënt: van de erin gestopte grondstoffen blijft uiteindelijk maar weinig produkt over. En dat het allemaal geen drol kost kun je ook niet zeggen…

Waar ik dus wel een beetje moe van wor is van al die Twitteraars die het zo nodig vinden om vanaf Lowlands verslag te doen van elke scheet en elk weggeworpen plastic bekertje dat ze tegenkomen omdat ze kennelijk niet meer weten hoe ze van een festival moeten genieten omdat ze veel te druk zijn met hun geTwitter en dus de werkelijke waarde van een festival volkomen uit het oog hebben verloren omdat ze van pure digigeiligheid niet meer weten hoe snel ze een vage indruk als Belangrijk Veit op Twitter moeten flikkeren omdat ze denken dat de hele wereld op hun 140 karakters zit te wachten wat dus volgens mij egnie het geval is en omdat ze nu eenmaal hun digitale smartfeun-camera niet met hun rust kunnen laten en dus Mobypik en Twitterpic en god-mag-weten-wat-verder-allemaal volpletteren met volkomen nutteloze kwikshots van wat ze allemaal vol verbazing om hun heen waarnemen en meer van die dingen. Daarom.

Kannu wel een beetje gitaar spelen dan…?

Zijn we nou nog niet op Lowlands?

Knap:

Toy Soldiers from Alta Media Productions on Vimeo.

Het is weer wat koeler dus ik krijg er weer zin an. Ter afsluiting vandaag een stukje muziek uit PB’s oude AudioKeuken. Chanel, opgenomen in 1999. Alle nootjes played by uw eigenste PB op een Roland D50 met daarachter een hele trein aan midi-broodjes. In midi vastgelegd met Cubase onder het toenmalige Apple OS9. Dat waren nog eens tijden. Met alle sample-gedoe van vandaag haal je zonder problemen complete orkesten binnen. Tien jaar geleden stond het sample-gedoe nog aardig in de kinderschoenen en was schier onbetaalbaar, en moest je de geluiden dus zelf maar zien te fabrieken met behulp van soundbanks en ik-weet-niet-hoeveel knopjes en parameters. Nu was Roland daar erg sterk in, en samen met de midibroodjes (van Roland en Korg) die erachter hingen werd het meertijds wel wat. Afijn, luistert en oordeelt u zelve. Here it is: Chanel, uit 1999.