Voor wie het naadje van de kous wil weten. Voor wie moet kiezen tussen het nieuwe Windows 7 of het nieuwe OSX Snow Leopard. Voor wie twijfelt: van Windows Vista naar Windows 7, of overstappen naar OSX. Voor wie nog steeds niet geloven wil dat OSX echt lekkerder werkt dan Windows. Voor al deze twijfelaars komt deze neutrale vergelijking tussen Windows 7 en OSX Snow Leopard mogelijk van pas. Hier.
Sinds vanochtend is DropBox voor iPhone beschikbaar in de AppStore. DropBox stelt je in staat om belangrijke bestanden altijd en overal beschikbaar te hebben. Op de pjoeters thuis en op het werk via het DropBox-programmaatje (beschikbaar voor Mac, Windows en Linux, hier downloaden), in het internetcafe ergens in Verweggistan via de webbrowser, en nu dus ook in de iPhone (versie 3.1 vereist, hier via iPhoneClub downloaden uit de AppStore). Voor nul komma noppes heb je 2GB opslagcapaciteit tot je beschikking, wil je meer opslaan dan kun je een maandabo nemen voor 50 of 100 GB.
Bestanden, die je in de DropBox op je computer opslaat, worden volledig automatisch gesynchroniseerd met jouw andere pjoeters met DropBox zodra je je op die pjoeters hebt aangemeld. Merk je niks van, gebeurt allemaal keurig “onder water”, en lekker snel. Alle bestandsformaten toegestaan. Zo kan je dus bijvoorbeeld op de werkpjoeter een bepaald bestand bewerken en daar opslaan. Om het thuis met de thuispjoeter weer op te roepen omdat je er nog wat in wil veranderen. De thuis aangebrachte wijzigingen worden keurig met de versie op je werkpjoeter gelijkgetrokken, zodat je altijd over de meest actuele versie van het bestand beschikt. Klasse. De bestanden in DropBox kun je ook nog eens eenvoudig met anderen delen door ze een link te sturen.
Je hebt van die toepassingen die zo verrekte handig zijn, dat ze als “echt onmisbaar” gekwalificeerd kunnen worden. DropBox is er wat mij betreft zo eentje. Absoluut een aanradertje. Probeer maar eens uit, ies graties.
Kijk. Voortreffelijke analyse over publieke omroepen die van lidmaatschapsgeld volstrekt overbodige weblogs financieren. Hier.
Vooral deze alinea spreekt mij zeer aan:
Overigens, dat Francisco van Jole de redactieleiding op zich neemt is ook al weinig reden tot optimisme. De man die graag met het socialistische vingertje het Nederlandse volk terecht wijst, heeft namelijke totaal geen gevoel voor humor en is vooral goed in publicitair azijnzeiken. Ik betwijfel zeer of hij in staat is een luchtig-progressieve opiniërende site succesvol draaiende te houden. Zijn persoonlijke blog is daarvoor nauwelijks een aanbeveling.
Jawel. Vandaag was het weer tuinherverbouwingdag. Het altijd weer moeilijke onderdeel: minirotstuintjeplantjesdinges. Dit (veauteau 1) moest daar in (veauteau 2). Na enige geploeter en gemarsjandeer met de onderdelen kon rond de klok van vieren een bevredigend resultaat worden geboekt (veauteau 3). Voor de volgende aflevering in de nimmer aflatende serie “Van puintuin naar puike tuin” hebben we twee opties. Optie 1: hoe maken we van een 26 jaar oud betonnen tegelpad weer een aantrekkelijk ogend en zonder zwikenkels beloopbaar stukje tuin(her)beleving. Optie 2: hoe veranderen we een stukje verwilderd tuinoppervlak ter linker zijde tegenaan de schutting van Buurvrouw Y. in een welogend tafereeltje.
Asbak uit Australië, zomaar, omdat het kan. Ik vermoed de enige in 0031. Dit is een volstrekt onzinnige post natuurlijk. Maar ja, er staat wel meer onzin op het internot. Ook zomaar, omdat het kan.
Vanavond in de nimmer aflatende serie “Waar eet je nog lekker en gezellie zonder dat je bankrekening grondig wordt gesloopt”: De Revolutie, Markt 4, Zevenaar. Eetcafe in Cubaanse stijl. Bijzonder mooi en gezellie interieur. Goed ingericht terras met loeigrote luifel, parasols en terrasverwarming. Stoelen zitten prima, niet van die rampdingen waarin je na tien minuten een hernia oploopt. VriendinPB en uw PB bestelden: Cuba Mix vlees (klik kiek). Ronduit mjam mjam. Voor 14,75 Euries de man/vrouw. Nix mis mee. Prima bediening, lekker vlot serveertempo, geen herriebak uit de speakers maar sfeermakende Cubaanse muziek op aanvaardbaar decibelniveau. Beslist een aanradertje, dit restaurant. Webzijde hier (alleen wel even de foto-sectie weer draaiende maken jongens en meisjes van De Revolutie, want die doet ‘t niet, en da’s nou jammer met jullie mooie interieur).
Zondagmiddag. Lekker weer. We besluiten met de drie honden te gaan wandelen langs de rivier bij een naburig dorp. Altijd lekker. Ver buiten het dorp ligt bij de dijk een braakliggend weiland. In the middle of nowhere. Geen mens te zien. Geen verkeer. Nul komma nada. De drie daar aanwezige parkeervakken zijn al gevuld, vermoedelijk van andere wandelaars. Dus zetten we de auto er keurig netjes naast. Op het woeste, braakliggende veld naast de parkeervakken.
Wandeldewandeldewandel. Komen we later terug bij de auto, vinden we dit (klik pic) onder de ruitenwissert. Hinder? Onveilige verkeerssituatie veroorzaken? Hier? Op deze van god en alleman verlaten plek? Groenstrook? Hoezo groenstrook: ies braakliggend weilandterrein met wilde graspollen en modderzut. Niks aangelegde groenstrook. Man man man… Hebben we nou echt nix beters te doen op zondagmiddag…
Bij het wegrijden zien we meneer de controleur wat verderop een man met een piepklein hondje de les lezen. Meer dan verschrikkelijk autoritaire houding straalt meneer de controleur uit. Want ojee, mini-hondje loopt los, en dat mag niet van meneer de controleur. Man hoort reprimande gelaten aan en denkt vast: ‘Kerel, heb jij nou echt niks beters te doen met je leven?” Godsamme, je moet toch wel een erg dikke pik-behoefte hebben om dit soort werk te willen doen. En ik bedenk me nu: terwijl controleermeneer de man de les staat te lezen heeft hij wel pontificaal zijn dienstautootje op het fietspad geparkeerd. Op het FIETSPAD. Hoezo onveilige verkeerssituaties veroorzaken…
Het is ergens maar goed dat wij meneer de controleur niet tegen het dikke pens-lijf zijn gelopen… was vast geen prettig gesprek geworden. Voor meneer de controleur wel te verstaan…
Trouwe lezertjes hier weten dat PB al enige tijd bezig is met een totale tuinherverbouwing onder eigen bedenksel (architectuur is hier een te zware term). Jawel. Vandaag was het altijd weer moeilijke onderdeel padverlenging aan de beurt. Veauto 1 en Veauto 2. Voordat doek en grind konden worden gelegd moest eerst een 10 centimeter dikke laag oud rood mijnafvalgrind worden weggewerkt. Die laag lag er al meer dan 20 jaar, en was dus stevig aangestampt. Zeg maar: verbetonniseerd.
Tijdens deze opgraafwerkzaamheden kwam plots iets van toen weer boven de grond: vier speelgoedautootjes van ZoonPB. Veauto 3. Na enig rekenwerk werd duidelijk dat dit speelgoed 18 of 19 jaar daar onder de grond moet hebben gelegen. Brandweer en ambulance hebben die tijd redelijk aangetast doorstaan, het koetswerk is hier en daar wel aan een kleine opknapbeurt toe. Het zwarte monster rechts was ooit opwindbaar en schoot dan met een rotgang over de grond. En het was beplakt met raampjes etcetera, maar van beide zaken is niets meer overgebleven. De wielekes zitten muurvast, en het plaksel zal wel een met de grond zijn geworden. Het kiepautootje wint: ongeschonden na bijna twintig jaar weer boven de grond.
O ja: de herverbouwingswerkzaamheden van vandaag hebben ook een slachtoffer geëist: de kruiwagen is ernstig overleden. Veauto 4.
Agh… tranen wellen op. Nostalgische gevoelens nemen zwaar de overhand. Mijn eerste en enige cabrio ooit. De 2CV Spécial. Het speciale aan de Spécial was dat er minder snufjes in zaten dan in de gewone Eend. Typisch Frans om dat dan Spécial te noemen. Onze gele reed wel als een tierelier. Totdat het motorblok het begaf wegens grof oliegebrek (wist ik veel dat dat met regelmaat bijgevuld dient te worden), en een bevriende sleutelaar er met enig klop- en hermodelleerwerk een Aca Dyane-motorblok in wist te prutsen. Dat het chassis van de Spécial helemaal niet tegen het zwaardere motorgeweld van de Aca Dyane kon hadden we even niet door. Totdat na enige tijd het chassis een verdachte kromming vertoonde, en de ophangbouten enige scheuringen. Met pijn in het hart is toen de Spécial naar de sloop verdwenen. Het was ronduit levensgevaarlijk geworden om met dat ding nog langer over des heren wegen te scheuren. Want hij reed wel 140 per uur met dat blok, inclusief loeiluid klapperend doekdak, en daar was de fragile Spécial natuurlijk bepaald niet op gebouwd. Mooie herinneringen oproepend fotomateriaal uit de gescande folder: hierrr.
Sargasso heeft een leuk item over de Lelijke Eend, met links naar een site waar zo’n beetje alle brochures van de Lelijke Eend vanaf 1954 in gescande vorm verzameld zijn. Hierrr.
Je hebt van die stukken muziek waar je bek bij losvalt. Dit is er weer zo eentje, wat mij betreft althans. Mij doorgestuurd door VriendinPB, die werkelijk een fabuleuze neus heeft voor aparte muziekjes op YouTube. Ik heb werkelijk geen idee wie het zijn, maar dat zal wel weer aan mijn onvermogen om namen te onthouden liggen. Hier is 08:45 minuten kippenvel:
[Edit: ben er inmiddels achter wie dit zijn: Larry Carlton (links) en Robben Ford. Opname gemaakt in juli 2007 ergens in Italië.]
Met een beetje snelle ontwikkeling hebben we over pakweg 5 jaar geen opladers meer nodig voor onze MacBooks en iPhones, en al die andere digitale meuk out there. Een stel Amerikaanse wetenschappers is erin geslaagd met behulp van een apparaatje elektriciteit om te zetten in een magnetisch veld. Dat veld wordt vervolgens door het apparaatje uitgezonden, en wordt weer opgepikt door een soortgelijk apparaatje aan (of zelfs in) je laptop of mobiele feun. En weer omgezet in elektriciteit. Et voila: draadloos opladen is een feit. Geen gepiel met opladers en snoertjes meer. CNN besteedde er aandacht aan en we zien een korte demonstratie:
Hoera! De USB internot-stick van Vodafone is binnen. Netjes. Fluks in mijn oude MacBook G4 geprikt, want die gaat mee op reis. Zodat ik altijd en overal mijn mailbussen kan controleren op nieuwe ellende en andere zaken. En jawel, het werkt. Mooi. En als ik nou mijn MacBook Pro 15 wil meenemen? Want die is natuurlijk wel wat sneller enzo. Vodafone-stick dus ook even in deze Apple-doos geprikt. En oeps! Werkt niet. Een Black Screen of Restart verschijnt genadeloos. Ojee ojee, sticky lijkt niet te werken met het nieuwste OSX Snow Leopard? Da’s nou weer slordig. Mailtje gestuurd naar de webservices van deze telecomclub. Ze gaan me bellen. Het zal toch niet waar zijn dat… Zucht…
[Avondedit: en inderdaad: de stick werkt (nog) niet onder OSX 10.6, zo laat Vodafone dataspecialistmeneer mij per feun weten. Lekker dan. Nog een paar weken geduld, dan komen de nieuwe drivers. Krijg ik nou wel mijn abo-poet voor deze maand retour? Lijkt me wel zo netjes...]
Kijk. Bij Vodafone snappen ze kennelijk wel hoe je actieve social media marketing en klantenservice moet plegen. Zie mijn postje van 2 september over dit telecombedrijf. De afdeling Vodafone Web Services werkt -kan ik me zo voorstellen- als volgt. Twitter wordt de hele dag gescand op het trefwoord Vodafone. Dat doe je door in het zoekveld op Twitter.com (of elke gewenste Twitter-client) het volgende in te vullen: #vodafone. Voila: alle tweets met gescheld en gekanker op Vodafone wereldwijd komen tevoorschijn. Kijk maar. Simpel, en dat is precies waar de jongens en meisjes van deze afdeling naar op zoek zijn. Tweets, direct in Twitter getikt, of aankondigingstweets van nieuwe blogs in bijvoorbeeld WordPress, die automatisch op Twitter worden gekieperd wanneer ik weer een nieuw stukje heb getikt. Handig.
Zodra er een twitterbericht voorbij komt dat actie behoeft (zoals mijn mini-uitbarsting over het feit dat ik zomaar van de lijn werd gekieperd en nog steeds geen datastick heb ontvangen) komen ze in actie. Via het twitter-profiel of het weblog is de klager achter de tweet snel achterhaald, en krijgt-ie een mail met hulpaanbod. Hopla, contact gelegd, en weer een deuk in het imago van Vodafone in de kiem gesmoord. Voor beide partijen voordelig, want ook de klager krijgt meteen de indruk dattie serieus wordt genomen en eindelijk adequaat wordt geholpen. Dat kan veel erger(nis) voorkomen. Nu maar hopen dat de Nuon’s en UPC’s van deze wereld razend snel deze aanpak ook ter hand nemen. Scheelt een hoop telefoonergernis en -irritatie. Wie nu nog durft te beweren dat Twitter een waardeloze non-tool voor chattende huisvrouwen is snapt het toch niet helemaal.
Tot slot: Jan bij Vodafone Web Services, mijn datastickie is er nog steeds niet, ook nog geen bericht gehad van de pakjesboer. Gaat het wel goed nu?
Ja, zo blijven we natuurlijk bezig. Vijverbak twee begon me te irriteren. Te hoog. Perspectief niet lekker, zeg maar. Dus nog even een half uurtje afbraakwerk gepleegd zodat het niveau gelijk is getrokken en de verhoudingen weer correct zijn. Kwa dieptewerking dan (voto 1). Niet dat dit de gemiddelde lezer ook maar ene moer zal interesseren, maar voor de interne geschiedschrijving een kleine maar niet onbelangrijke bijdrage. Familie Kikker heeft het overigens nog steeds dik naar de zin in hun nieuwe woonomgeving. U krijgt allemaal de hartelijke groeten van Willem (voto 2). Let op gebaartje dat hij maakt: Willem heft dikke vinger!
Ik heb vraagje voor Vodafone, dus 088-servicenummer gebeld: ”Toets 4 voor overige vragen”. Ik toets 4. ”Bedankt voor het bellen, de verbinding wordt nu verbroken”. Ok… Dan het 1200-servicenummer maar proberen. Berichtje: “Service niet bereikbaar”. Topservice van Vodafone…
[Edit in de middag: kijk eens aan. Ene Jan van Vodafone Web Relations heeft mijn kleine uitbarsting alhier waargenomen en via de reaksiedoos van PB gereageerd. Hij gaat voor me aan de slag. Nou, da's dan weer netjes. Ben benieuwd of dit dan wel wat oplevert. Uitslag volgt.]
[Edit 03-09: er komt dan toch een datastickie mijn kant op, zo laat Vodafone weten. Mooi!]
