Onze eerste en enige cabrio
Agh… tranen wellen op. Nostalgische gevoelens nemen zwaar de overhand. Mijn eerste en enige cabrio ooit. De 2CV Spécial. Het speciale aan de Spécial was dat er minder snufjes in zaten dan in de gewone Eend. Typisch Frans om dat dan Spécial te noemen. Onze gele reed wel als een tierelier. Totdat het motorblok het begaf wegens grof oliegebrek (wist ik veel dat dat met regelmaat bijgevuld dient te worden), en een bevriende sleutelaar er met enig klop- en hermodelleerwerk een Aca Dyane-motorblok in wist te prutsen. Dat het chassis van de Spécial helemaal niet tegen het zwaardere motorgeweld van de Aca Dyane kon hadden we even niet door. Totdat na enige tijd het chassis een verdachte kromming vertoonde, en de ophangbouten enige scheuringen. Met pijn in het hart is toen de Spécial naar de sloop verdwenen. Het was ronduit levensgevaarlijk geworden om met dat ding nog langer over des heren wegen te scheuren. Want hij reed wel 140 per uur met dat blok, inclusief loeiluid klapperend doekdak, en daar was de fragile Spécial natuurlijk bepaald niet op gebouwd. Mooie herinneringen oproepend fotomateriaal uit de gescande folder: hierrr.
Sargasso heeft een leuk item over de Lelijke Eend, met links naar een site waar zo’n beetje alle brochures van de Lelijke Eend vanaf 1954 in gescande vorm verzameld zijn. Hierrr.




Aaahhhh…
Fantastisch wat een auto’s waren dat! Ik heb een hele oude oranje gehad, en een oude rode, en daarna nog een splinternieuwe zwarte. Nog altijd spijt van dat ik ‘m weggedaan heb.
Maar er is hoop.
Ik heb nog nooit een cabrio gehad. Mijn eerste twee auto’s waren bestel-eenden. Wel met gordijntjes natuurlijk.
@J: we hadden later nog een Aca Dyane bestel. Blauw. Zelf kastjes erin gebouwd voor de instrumenten en studio-equipment. Was -achteraf bezien- denk ik de eerste mobiele studio in de regio.
@pb: Dyane… leuk, maar dat is het toch net niet.
@ton: Mèt gordijntjes? Bonuspunten. Jij wint